1055 resultaten.
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 In stofpluimen lijkt zich zowaar
een gezicht af te tekenen.
Het moet in de verbeelding zijn
van de verworpenen die
hun eigen schaduw opwerpen.
Zoals zo vaak tijdens
de naborrel van berustende
stamgasten in de lokalen van angst.
Een opschalend gemoed ten spijt,
het verhult niet de symboliek
van ineenstortende strijdkracht.…
Ben ik er weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
503 Ik ben zo wonderlijk als het weer
wisselvallig en humeurig wanneer
ik krachtig stralend, door de zon bemind
plotseling waai als een woeste wind
Opborrelende stapelwolken
doen mijn gedachten draaikolken
spanning bouwt zich langzaam op
veroorzaakt donder in mijn kop
Met ruige regendruppels raas ik rond
donkere wolken tekenen mijn mond
boze…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.
Thuiskoffers, gedragen in eigen kring
op de vlakte van nabijheid.
Binnen bereik van deze lichaamstaal
komt nakend gedogen bij vlagen.…
Woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
837 In de verte ligt een uitgestrekt woud,
heel donker en oud
Daarin zingt een fluistering,
indringend en niet te verstaan
Als de maan die tussen de bomen door,
licht schijnt op de verduistering,
Waar de stemmen over gaan
Is gekerfd in het zwarte hout
Deze bomen met hun tekens eeuwenoud
Door maanlicht als van goud
Zijn onzichtbaar en eeuwig…
Pirouette
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Een Marokkaanse goedzak op leeftijd zat
driftig tekeningen in te kleuren en ik zakte
even lekker door mijn knieën, rustig loerend
naar de afgeprijsde bloemen en planten.…
De creatieven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 ik zag kleuren tunnelen
van een verre zon
zij spiraalde warmte van
waaruit het ooit begon
haar koestering
schreef tekens met
een vlagende wind in de
liedmelodie van een kind
vol verbazing
herkende ik refreinen
als op het lijf geschreven
werden zij al snel de mijne
in een vreemde taal
zong diep in mij de
energie het verhaal van
ontstaan…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 .
------------------------------------
uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap',
267 andere gedichten en tekeningen, 2003.…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 ik heb lang
naar de zee
zitten staren
terwijl het water
mijn voeten
vertelde van de
talloze gevaren
jij zo machtig
en groots
terwijl de golfjes
vriendelijk krulden
het schuim zijn
eigen hoofdstuk
en tekening koos
hoe kan het
dat stormvloed
dijken bruggen
en kades breekt
alles verwoestend
zijn weg naar
de laagte neemt
het spel…
Waarom zou ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 niemand luistert
ik zwijg en ieder woord
wordt stilletjes verduisterd
door onwillenden gesmoord
ik schrijf en ieder ziet
ik schrijf naar ieder maar
niemand leest over mijn licht
iemand verbiedt dit inzicht
waarom zou ik nog
aan nieuws beginnen
in taal of teken
waarom zou ik nog
langer spreken
wat heb ik te winnen
met taal in tekens…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
Verkiezingen Amerika
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 het verdraaien van normen
empathie en compassie door
zijn handelen verkracht
pluche en macht
onweerstaanbare aantrekkingskracht
vanuit heers - en verdeel is zijn leiden
daarbij geen enkele leugen vermijden
de waarheid veracht
een tweet, een boodschap
veel kabaal om de macht waar
de weldenkende eigenlijk
enkel om lacht
tekenen…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 het meisje dat haar hond uitlaat,
de met tekens bekalkte muur vol sacrale rust.
het speelrek is een fantasie,
waar je tegengesteld aan de aarde kunt hangen.
het uur is een bal van schelle vogelstemmen
over de daken en een zachte gift voor de man
die zijn brommer start achter de schuur.…
Een druggerelateerde lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 andere stop
pas later na jaren
verfijnen is de
creativiteit op
dan swingt stampt en
springt de goegemeente
in de toegewezen
evenementen
een weinig
verheffend
bewegingsbeeld
van hersenloos op
en neer met alleen
opgepepte kracht
wegdraaiende ogen
en een inhoudsloze
druggerelateerde lach
achtergelaten
visitekaarten zijn
tekens…
Illuminati Games
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
774 Ze hebben het op kaarten kunnen lezen,
In symboliek van logo en van licht:
Op deze Spelen wordt een stad gesticht,
Nog even en dan is het Plan bewezen.
Op twaalf augustus is het weer gedaan.
Geduldig hoop ik dat het goed blijft gaan.…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Voetafdrukken tekenen zich af.
Ja…… ik natuurlijk.
De bloemen hebben hun frisse druppel ook gehad,
hun kopjes staan mij nu aan te staren,
hun stengels wijzen weer naar de hemel.
Een nieuwe dag is weer aangebroken,
morgen herhaal ik het ritueel.
Hopelijk.…
Dromeland Speleman
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.329 Dromeland droom je land
Schrijf namen in de lucht
Blaas bellen van papier
Veeg strepen op je wangen
Knutselaar knip jij maar
Maak rafels in het kleed
Lees tekens in het zand
Draai krullen in mijn haar
Speleman spelevaar
Bouw bomen in een stad
Haal legers uit de stal
Leg alles nog eens uit
Stuntelaar stapel door
Stel alle stenen op…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 je bent uit licht geboren
ogen sprekender dan woorden
in fijne lijnen tekenen de jaren
je liefdes en de kleine pijnen
ik penseel geluk in
de kuiltjes van je wangen
om daarmee de warmte in
je glimlachjes te vangen
in zachtrood bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen
49.131 Tussen keuken- en badkamertegels
zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis.
Het water staat laag. In marmeren armen
murmelt het zacht tegen schepen aan. Stad,
leer mij het onverstaanbare, het openbare,
de sporen van kleine roeiers over de Taag.
-------------------
uit: NWT, 1997.…
Tijd loopt haast te leuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
751 de straat verloopt
in gevels en in stoep
kaatst eindeloos anoniem
laat ongezien verblijven
potten vangen knikkers op
krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je schopt er tegenaan
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren…
Winterspiegel
gedicht
2.7 met 19 stemmen
14.906 De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.
Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover.
Een vis bloedt dood onder het ijs.
Ze wil hem redden, klopt en roept.
Het bloed sijpelt, kleurt.
De vis ademt een verdriet
dat zij daar in die winterspiegel ziet.…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan kasten,keuken, huis
en tuin niet langer op het oognetvlies.
Zelfs aarde, hemel, ruimte, sterrengruis
verdwijnen als ik ander’ sporen kies :
de superlijn naar mijn geliefdes’ huis,
de godentrein, geen ticket, geen valies.…
Bi-polair
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 genadeloos mijn borst leeg
een diepgaand leven later
stuwt triomfkoorts hoge zeeën op
een enkeling wijkt verwonderd
terwijl een sinus de bocht uit gilt
nagelresten blijven in bloedige vegen
op de onbegrepen muren
ik dans energiek
maar beheers de uitstroom niet
van slappe akkoorden
de prijs is levensgroot
bij zovelen
speel ik stille tekens…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Al knetterend en flitsend
laat de hemel een lichtspektakel boeien, tekenend
de magie van dat ene woord dat stilte verbrak
met aardedonkere stem en licht accent.…
Dichter dan...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
717 hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…
de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven
vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
hij veert op, schuchter nog
zijn hand…
rivier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.009 Een een imam vroeg afgelopen vrijdag
jullie christenen geilen op macht
daar zit jullie macht
ik antwoordde op diezelfde dag
Wie bracht de profeet richting de berg
tot op het bot en merg
meitreya
innana
god is een kind
iedereen maakt fouten
in den beginnen
nazi of jood
palestijnen
ooit
ik schrijf misschien niet zo goed
een tekening…
De pen en het potlood
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
712 roven je principes, je gedachten
Daar heb je als mens niet op geteld
Onschuldig getekend of verwoord met humor
Maar humorloos wordt het oordeel geveld
Twaalf mensen hebben het leven gelaten
Een aantal gewonden, zo wordt verteld
In veel steden wordt gedemonstreerd nu
Met potlood en pen trekt men ter veld'
Wie durft nu nog de profeet te tekenen…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief
ging blind met je mee tot
ik je verloor en verdwaalde
zocht naar jouw tekens…
Geef liefde wederom een naam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
633 Waar ogen branden in het licht
verschijnen tekens op het raam
- toe schat, keer nú het droeve tij
geef liefde wederom een naam -…