35278 resultaten.
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 In dit afscheid schuilt verdriet,
maar ook de zachte echo
van liefde die nooit ophoudt:
moeders vertrekken niet voorgoed,
zij verhuizen naar verhalen,
naar foto’s vol leven, vertrouwelijke gebaren,
naar dat fluisterende stemmetje
dat in je gedachten spreekt:
ik ben er nog.…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
De avond is waar jij bent
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.395 De avond is een woord
en een echo die terugkeert
met de fluisterende schaduwen
en mijn gedachten aan
jou.…
In opperste stemming
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
766 Impressies van vertrouwde geluiden
ebben langzaam weg.. in de verte
verwelkomen hun echo's nieuwe klanken
die zich mild bruisend laten schonen.
Bruuskerend de werkelijkheid
in de voortzetting van hun dromen.…
Dichtbij en niet verder
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
838 Ik waak weer met teveel woorden
en teken met mijn ogen
een herinnering die je zou
kunnen vinden
en die je misschien
zou willen bewaren
wanneer ik je blijf zoeken
en je zonder een
echo gevonden
zou willen worden.…
dubbelzinnig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 december geurt naar het herinneren
proeft naar de smaken van een feest
maar minder zoet
we laten de vervoering toe
door de echo van aloude klanken
zo komt ons weifelend hart tot rust
warmte herstelt eens het verdriet
dat we leerden vergeten
in een nieuw licht
dubbelzinnig geluk…
onvermijdelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.685 en zo sprak zij tot hem
van wat waarachtig waar was
hij stamelde wat woorden
vragend kwam ze niet verder
de leegte van z'n stilte
veraadde een echo van onbegrip
en zo vervreemden ze verder
het scheiden was onvermijdelijk
haar kronkelend pad liep omhoog
dat van hem was van steen
met een voorziene bestemming
aan het einde van een rechte…
spil van mijn gedachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.146 Jij bent de echo van mijn ziel
mijn hartenklop en zo subtiel
de spil van mijn gedachten.
In alle dagen en de nachten
de reden van mijn verlangen,
jij houdt mijn innerlijk gevangen
en diep voel ik de liefde stromen
verankerd in mij, en in mijn dromen
koester ik het zoet en het smaakt,
naar jou die mijn hart heeft aangeraakt.…
Het was Komrij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
901 in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast
*
een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe
met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld
*
zo iemand zal blijvend worden gedeeld…
Bezuinigen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Het was een zaak van loven en van bieden,
De echo van het handjeklap sterft weg.
Het resultaat van weken overleg
Klinkt goed en oogt financieel solide.
De rode draad heeft iedereen begrepen,
We worden naar vermogen afgeknepen.…
zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 ze stromen en stromen
als wervelend water
ze zijn zo luid
en vervelend
ze betekenen niets
ze kletteren op de grond
en blijven
nadruppelen,
als een echo op het water
stop toch eens, woorden
ik wil stilte
ik wil rust
ik wil het niets
daar
waar woorden
niet meer nodig zijn
niet meer hoeven
en daar
waar de kracht schuilt
zonder…
gedachte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.548 kan een gedachte sterven
kan zij iets doen branden
of een vuur doen oplaaien
kan zij leven
waaien over belemmeringen heen
tot een echo worden
de wachter bereiken
de zoeker of de geliefde
jagen
op lusten die reeds begraven waren
op lippen die eens rood lonkten
kan een gedachte terugkeren
tot mij die haar uitvond
en tot de dingen die…
Een tuimel van rood bloed
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 je schoot
het vliegen neer
in een tuimel
van rood bloed
de vlucht
schrok op
vloog weg op de
echo van het schot
een hoopje
veren in het gras
het lijf doorzeefd
met hagel is wat bleef
je schoot het vliegen neer
en bindt de poten op
nu poets je het geweer
jij laat geen veer…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
Spoken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 de wind blaast de vitrage
tot langgerekte witte spoken
abrupt gewekt uit hun bandplooiheid
dansen zij van grip verstoken
richting bovenliggende etage
hun holle ogen zwart en wijd
in de schoorsteen kermt de tijd
als echo uit hun keel onloken
een ijzingwekkende hommage
aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
De stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
429 De woorden vullen slechts de onrust van de spreker,
En echo't nog na,
Met jawel, ik weet 't zeker.
De stilte wacht rustig
En weet zonder woorden,
te dansen, laveren,
Naar achter, naar voren.
De kracht van de ruimte,
Het stille vertrouwen,
Waar prachtige dromen,
Zich roerloos ontvouwen.…
Echo's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Als de tijd het lichaam in gaat halen
en natuur nadrukkelijk het omhulsel roept,
dan zullen tijd en stoffelijkheid hun oren spitsen
en naar hun eigen echo luisteren.…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze
goederentreinen op het spoor.
Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 Elke stap die ik zet
draagt de echo
van een weg
die ik niet nam.
De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
de maashagedis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 de zware vliespoten plat afgezet
in het grafiet van de grot
de lange smalle bek
jaagt laag door de diepte
hij ligt miljoenen jaren op ons voor
onzeker is zijn dood
in het wandelend licht
van de zaklantaarn
schiet hij door de wervelingen
van stenen water
met een nijdige klap van de staart
verdwijnt hij in de donkere kolk
van een…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zo werkelijk, maar ongrijpbaar,
net als de sterren en de korrels aan de zee.
Tel ze ook niet met je vingers,
je hebt er niet genoeg.
Maar gebruik je hart.
Zie met je hart het groter doel.
Het doel van onze schepper,
die zoveel beter tellen kan.
Ja, hij telde, er ontbrak er geen.…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Verhalen zijn vloeibaar:
met elkaar vervlochten
stromen in de oeroude
Verhalenoceaan
een en al kleur, en
van kokend heet tot ijzig koud
Zij vermengen zich, vernieuwen zich
en verwekken nieuwe verhalen
Maar de watergeesten raken
overwerkt! Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei…
Je hebt me gekregen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Je hebt me gekregen
En nooit verteld
Wie ik was -
Uit jou voortgekomen,
Gekoesterd met jouw handen
Als ik pijn had,
Gedragen door jouw liefde
Als mijn verdriet zich
Uitte in gemis,
Heb jij mij
Duidelijk gemaakt
Dat jij er bent
Zoals ik er is…
Voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
734 voorbij
mensen lopen gewoon voorbij
maar wij, wij staan stil bij hen
die het leven lieten, gezinnen uit elkaar
gerukt, banden voorgoed verbroken
achterblijvers wachten angstvallig
op nieuws, dat nimmer komen zal
de zee zwijgt in alle talen…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Pizarro had de vijftig overschreden,
En weinig roem behaald uit veel gevaar;
Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar
En op zijn kleine akker werkte een tweede.
Hij stond bekend als drieste moordenaar,
Geen wet haast die hij niet had overschreden,
Maar dat behoorde tot de goede zeden,
Op Hispaniola - hij was vijftig jaar.…
Gloeiende plaat
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
503 We hebben nu zo’n warme oceaan
Dat wetenschappers er geen bal van snappen
Het onderwaterleven vangt de klappen
Dat kan veranderingen slecht weerstaan
Ik heb besloten extra op te passen
En voortaan niet meer in de zee te plassen…
Zoeken wij naar woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Soms denk ik weleens
dat wij gezocht door woorden
hardop spreken om ze
simpel te herhalen
waarom zijn gebruikte woorden
eigen in geroepen waanzin
meestal is een zin
een echo van verouderd
taalgebruik
Soms zijn woorden
fraai gevonden
of ze hebben
fossiele waarden
die opnieuw
gevonden moeten worden…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
Kindertijd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.938 er was een tuin
dat weet ik nog
met hoge struiken als een bos
waartussen ik het zonlicht ving
daar leefden wezens
zoals ik ze hebben wou
soms werd een wrede vijand
mijn zwakkere beschermeling
nog steeds hoor ik de warme stem
die mij het huis in riep
en voorlas uit een lijvig boek
nu is die klank een echo vol herinnering…