1774 resultaten.
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis
en het kind herkende
naast mijn onverwoorde graf…
ijsvlinders
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.214 aan de zuidzijde
van een heuvel tast de aarde
een vreemde stilte af
draagstenen worden met koude bedekt
de avond, roerloos
wanneer ik kleine keien laat vallen
op de geslotenheid van je graf
met blinde handen
breekt de dood mijn winterschreeuw
ruw en ongekend
en zo komt de nacht
met niets meer dan dit
slechts wolken boven je naam…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam op me wacht.…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Ik graaf herinneringen op,
reis terug in het verleden
om jouw grootsheid weer te zien
in allerhande kleinigheden.
Toch ontwaar ik stille troost,
ondanks pijn en diepe smart
daar ik je niet ver moet zoeken
want je bent hier in mijn hart.…
Een stille dag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
767 Het licht van jouw verjaardag
schijnt op je steen
over het sterretje van
je geboorte,
vandaag ging
mijn mobieltje af
als een herinnering
maar zonder jou
is je verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar je graf
nu vier je je verjaardag
aan de overkant
misschien schudt Hij
vandaag je hand.…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 Peinzend buig ik me weer tot je graf,
maar alles gaat langs mee heen.
Het enige wat ik nog kan denken is,
lig jij daar nu echt onder die kale koude steen?…
Vak E, rij 11c
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 Het graf blijkt geruimd
ooit, bij het zilverlicht van de spade op
een doordeweekse morgen
in een nevelkoorts
waar vroeger later werd…
Lepeltjesstandje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Ik wil geen steen op mijn graf
dat voelt te koud aan
Ik wil mos, mooi groen mos
dat neigt naar warmte
Ik wil ook niet te diep
ik wil zo hoog mogelijk liggen
in mijn geliefde 'lepeltjesstandje'
Zodat jij mijn lieve lief
zacht op het mos kan gaan liggen
in ons geliefde 'lepeltjesstandje'
Onze lijven, ons zijn blijven voelen…
Genezing
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.039 het dekbed van stilte waaronder ik mij had verscholen
om zachtjes weg te glijden uit dit leven
lichtte zij op met haar fluwelen stem
door mij te noemen gaf ze mijn bestaan terug
speelde de hagel tegen de ruit
een etude van Chopin
zingend ruimde zij de dorre bladeren
die ik had verzameld voor mijn graf
al gaat het donderen
al slaat de…
Waarom die dromen?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.839 . - Wrede werkelijkheid
Is 't, die van 't wiegje naar het graf U leidt,
Wat kunnen dromen U voor 't leven geven? -
En tóch, tóch acht ik ze mijn hoogste goed,
Die dromen. Of ze ook nevelbeelden blijken,
Zij komen daaglijks heel mijn zin verrijken
Met schatten van genot, van licht en gloed.…
Altijd
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
477 frivole geesten
om te dansen en te zoenen
voor altijd zal ik je lieven
er is geen einde voor dit
droombestaan
onze liefde is niet aan tijd gebonden :
Hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de vitale deur
van mijn hart kunnen zijn
wat je nodig hebt
is energieke liefde
veel verder van hier
kom je nooit
in jouw stille graf…
Psychotisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
375 ik wist dat als
hij zou ontwaken
hij zich psychotisch
kwaad ging maken
waarbij redelijkheid
zich weer zou
omdraaien in het al
te vaak gedolven graf
het gaf geen pas
zich zo te laten gaan
geen schat te zijn
maar de remmen los
dan ziet hij door
woede geen bomen
maar het hele bos
op zich af komen
bladeren wuifden
takken bogen…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
Niemandsland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
569 Ik graaf naast moeders graf
mijn colablikje in,
het opgerolde briefje
gaat over oma’s Bijbel,
mijn vraag aan God en
wat ik mis van ons gezin.…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 —
En aarzeling hun graf genaakten,
Hun reuzig graf, de Stille Zee! —
Verbeid hun Grote Geest geduldig
Uw oordeel dáár, wat eisen wij,
Dat uwe erinn'ring Holland huldig?
Een wijl verengelst, werd ge vrij:
Wat zijt ge Europa langer schuldig?…
Moordkuil
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.156 Neen, dit gaat niet over Duitsers
Die iets moois hebben gegraven
Aan het Scheveningse strand
Begeestering, gaan waar je voor staat
Ontroering, harde spijtwoorden, oprecht verdriet
Kansen te over maar ik zie ze niet
Uw woorden vervliegen
Ik lees uw liegen
Uw woorden bedriegen
Hier gaat men achter mooie woorden schuil
Ik werp op uw graf…
Scène
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.150 De beul snel, doch genadeloos,
leven vloeit uit haar weg,
op haar graf : één klaproos,
haar ziel is reeds onderweg.…
Gratie
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.202 Mijn droom bedekt
met wollen dekens,
de nacht vergrijpt
zich aan mijn strijd
Het lichtloos dreunen
van de twijfels,
verspreid doorheen
een radeloze tijd
Het hoorbaar kloppen
van mijn polsen,
verloochend door
een nutteloos bestaan
Mijn graf zal de
gebreken stelpen,
in droom en daad
tot rust vergaan
De nacht zal
gratie schenken…
Korsakov
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.012 Afgesproken, op tijd weer terug
Maar bij het graf
Deed het er niet meer toe
Ze praatte honderduit
Herhaaldelijk.
Ze beseft het waarschijnlijk niet
Goed opgeborgen
We hebben haar terug gebracht
Ze verviel in herhaling.…
Missie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Mark Rutte heeft het prima naar zijn zin
Hij lacht en wuift wat af daar in Turkije
Net als de koningin van Lombardije
Van rechts naar links, hij houdt de moed erin
Die handjes groeien straks nog eens voor straf
Al zwaaiend uit zijn politieke graf.…
Verleden om niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
9 Alleen wat dood is kun je lijmen
Ik beheers die kunst, de chemie
die stand zal houden
Maar voor het zover is kniel ik
in het veld, mijn knieën kraken
Voorzichtig wroet ik
in het verleden, een simpele schep
maakt al gauw meer kapot dan me lief is
Ik verzamel wat zou verdwijnen
onder de welvaart, graaf het uit
voor een nieuwe parkeergarage…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 In het noordelijkste dorp op aarde
In het graf van een stad
De gerafelde brand van de woestijnen
Waar niemand kan leven besta ik
En besta ik alleen
Mijn voedsel maak ik uit niets
Water uit marmer, vuur uit een rots
Gebrand, verhard, gelooid
In het lege blazoen van de wereld
Besta ik, het leven.…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven
onder het graf…
doeleinden
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 de doeleinden waarnaar ik streef
liggen plotsklaps verduiveld ver weg
omdat ik alléén nog leef
tussen geluk en graf
en dichter mij begeef bij de hemel
en steeds verder van de aarde
en wanhopig verlang
naar een zwoele tedere mond
en alles wat serieus was werd spel
in een tijdverdrijf van oneindig groot
en bleekjes werd het leven
aan de…
Kleine jongen
netgedicht
4.2 met 38 stemmen
2.046 plotsklaps verdwenen
Wankel, amper te zien voor het oog
En alles wat er was, nu en verleden
Telde niet meer op dit moment
Jij kleine, altijd ging je mee naar het voetbal
Maar vergeet vooral niet bovenal
Wie, hoe jong ook, jij geweest bent
Ooit zat je in een kinderwagen
Oogjes, klein intens en verbeten
Nu moet ik je triest wegdragen
Naar je graf…
Levenslust
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
799 Zo te leven heeft geen waarde
wij verzinnen kind noch kraai
pennenvrucht uit dorre gaarde
wakkert wieken zonder draai
hoe gaan wij de prijs betalen
voor geheimen van het graf
twee oneindige verhalen
stervend rond de bedelstaf
de verlangens te verglijden
naar het allerlaatste uur
van kostbare crisistijden
maken onze dood te duur.…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Stilte, intense stilte
mensen in een kring
rondom de kist bij
het pas gedolven graf.
Laatste rustplaats van
een mens, omringd
door dierbaren en
allen die ze liefhad.
In deze stilte zingt
plots de merel zijn
mooiste lied, als een
laatste groet aan haar.…