732 resultaten.
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 zorg
Liefde
En eindeloos geduld
Totdat ik moe gehuild stil
In je armen lag
Je troost me nog steeds
Je bent nog steeds bij me
Bij jou mag ik huilen
Geen uitleg gevraagd
Je wiegt me
Totdat mijn tranen
Moe gehuild stil
De rivier vinden
Op reis
Naar die plek
Waar ik altijd thuiskom
Op de bodem
Van de diepblauwe oceaan…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau
Je vulde krater en vallei
Begon van hoog naar laag te stromen
Liet zeeën en rivieren komen
Je liet ons varen frank en vrij
We moeten zuinig op jou zijn
Je schoon en helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Men klaagt, indien de kiele strandt,
maar niet, wanneer ze rijk gelaân
uit de verbolgen oceaan
in een behouden haven landt.
Men klaagt, indien de balsem stort,
om 't spillen van de diere reuk:
Maar niet, zo 't glas bekomt een breuk,
als 't edel nat geborgen wordt.…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Pan dirigeerde als een waterhoen
in het midden van de Atlantische Oceaan, gedreven
door kostelijke wetten, op de rug van een walvis.
Zijn heelal gooide keer op keer woestijnen in een
brein, picknickplaatsen voor kruipende mammoeten
en versierde veldmuizen, tapdansende gorilla's.
Wat nou rare vogel?…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 overal is en puur
worden gewassen door de prachtige natuur
tijdsbegrip is al geen onderdeel meer
wij aanvaarden alles zoals het tot ons komt
geen planning, geen doel gesteld
het is de pracht van de liefde, die nu telt
de bron waar de rivier, jij, uit ontstond
zal nooit verdrogen maar eeuwig voortbestaan
uiteindelijk opgaan in de grote oceaan…
Land of Liberty
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
568 Onbedreigd ligt staat 'Aloha',
eilanden rond een vulkaan,
elk omringd door een koraalrif
midden in de oceaan
en in Alaska, wildernis
van woeste hoogten, gletsjersneeuw,
waart de ruige grizzlybeer
tot aan de kust der Stille Zee.…
dansen is vieren - van harte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
684 passie
dans in het universum
de energie in je vrij
het vuur uit je sloffen
ontlaad de spanning
stress verliezend
laadt de vitaliteit
bron de levensenergie
van jouw authentieke zijn
creëer jouw ruimte
laat het stromen
in jouw lijf en hart
dans naar de bron
het heerlijke rustpunt
van onmetelijke weidsheid
het diepst van de oceaan…
Odysseus’ verhaal; zeelied(en)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
475 En toch weet ik zeker dat ik haar zag
door de nevelen van opspattend water
golven die hun kalmte niet bewaarden
maar daar voor mij haar stem zeefden
haar klank over harde riffen zwevend
Mannen die niet opgewassen waren
tegen verleidingen van wensdromen
eindigden op de bodem van de oceaan
bedolven met welgemeende gebeden
doch onder zwaarwegender…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee,
jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee.…
Arme dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Kijk eens hoe bizar het
is dat je in voorbereiding bent voor jouw volgende
incarnatie, terwijl er vurige liefde heerst, maar
we elkaar passeren als onderzeeërs in de diepe
oceaan, enkel bewegingsseinen uitwisselend.…
De oudste taal ter wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 En waar bij ons de stilte ons gebiedt
Te luisteren in het stiltegebied
Van ons oud primitief reptielenbrein
Naar blauwborst, merel en de nachtegaal
Spreken zij hun vroege vogeltaal
In India begint bij 't eerste licht
De vogelzang die eindigt waar de klif
De woeste golven van de oceaan,
Een blues in eindeloos herhaalde rif,
Uiteenspat…
Onbeduidendheid. Gedachten in de ouderdom 1
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
600 Ik heb stapels aan archieven
in mijn onbewuste mee te dragen
een dag is al een druppel in de oceaan
dat is niet overdreven
en het bestaat, zo lijkt bij mij, uit chaotische lagen
Van kennis en gevoelens, zeg maar al het wel en wee,
onnoembaar aantal ervaringen zijn in lijf en geest verweven
tot aan het moment van heden en ik lijk al ver in mijn…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 langs een liniaal
met beider welvend
ontvouwend acanthus
het oude intieme
homerisch verhaal
Waar marmer in duplo
zich richt in het zenit
waar eerbied woont
tussen plicht en geboden
daar zetelt in 't midden
de tempelgodin
verheven symbool
aan Aegeïsche kust
*
Lichtjaren later
dat andere Eiland
de kust van Iberia
aan de oceaan…
Wind in actie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
970 zingend
door het dichte naaldbos
hij ratelt zich door populieren
en zuigt de pannen los
steeds verandert hij zijn stem
de wind fluistert zingend
hij babbelt zich door beukenkruin
tart de weerstand van de eik
in een eeuwenlange strijd
hij doet het water zachtjes briezen
of buldert als woeste wilde orkaan
tot hemelshoge golven de grote oceaan…
Nachtgedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.335 Woorden zijn niet genoeg
Woorden zijn niet genoeg om te beschrijven wat ik voor je voel
Woorden zijn niet genoeg
Woorden zijn nooit genoeg om te beschrijven wat ik voor je voel
Mijn verlangen is groot
Verlangen welk kwetsbaar maakt
Verlangen naar haar maakt uitbundigheid los
Groter dan welke oceaan aan gevoelens ooit zal zijn
Het verlangen…
LIED DER IERSE LANDVERHUIZERS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.164 'Als eens Groen Erin op zal staan,
Dan schalt van over d' Oceaan
Een stem die smekend zegt:
O keer weerom, o keer weerom!
Groen Erin rijst en roert de trom
Voor vrijheid en voor recht!…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Je kunt jaren achteruit kijken
maar de toekomst kun je niet zien
het is wat het is mijn dierbare vriend
je krijgt niet altijd wat je verdient
Ik heb geprobeerd het tij te keren
maar de oceaan blijft de baas
ik heb geleerd mijn eigen weg te gaan
er is nog genoeg waarover ik me verbaas.…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 Zo zonk hij weg in mijmeringen
En drong de doolhof verder door,
Maar hoe hij dieper in mocht dringen,
Te dichter blinddoek hing hem voor:
En zwervend met onwisse schreden
De dalen in, de duinen rond,
Daar is hij 't zeestrand opgetreden,
Waar d’ oceaan te golven stond:
En de onafzienbre kolk voor ogen
En overdekt van 't luchtgewelf…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 nu vervaagd door het licht van alledag, ik ben weer dwalend
Nu zet ik met een zekere zucht de zeilen bij
voor reeds zeven maanden was jij de enige voor mij
maar nog vandaag voer ik gestaag met de wind in het onbekende
al lag het niet in het geplande ik ben blij dat ik je verkende
Maar nu voort scheurt de bries mij in het gekolk van de oceaan…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 En echter, hoe groot ook, wat zijt ge, Oceaan!
Bij 't blauwende ruim om mij henen?
Op 't maatloze kleed schijnt deze aard, zon en maan,
Gesprenkeld als flikkrende stenen.
En wat is dat ruim, wat zijn lichtstarrental
En flikkerend zonnegewemel,
Bij de eeuwige volheid van 't ganse Heelal? -
Een stip in d' oneindige Hemel!…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Dat je liefde was en
liefde zocht is duidelijk en je had de tranen
van je moeder moeten zien, daar bij die oceaan,
waar je ontzielde lichaam is aangespoeld. Je
werd 26 jaar en je bent even mysterieus als de
Levengever, die jou zeker met open armen ontving.…
Regenboogstrijders
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
383 Regenboogstrijders
in stille zuidzeeën
de laatste der
maritieme mohikanen
getuigen dat niet alles
goud is dat blinkt
al wordt alom beweerd
cum grano salis
dat het Spaanse graan
de vanouds bekende oudtestamentische
sprinkhanenplaag
in afzienbare tijd
d.v. zal doorstaan
ondanks de tijding
des onheils van clubs
als die van Rome…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.482 Maar het is goed, ik zal met jou, lief, wonen
En zwaar gaan van de zorg om jouw bestaan,
En niet tot de eilanden, als zoveel schone
Slaapsters, mij wachtend diep in de oceaan.
Dan bloeit je vreegelaat in 't schemerlicht.…
Een schot voor open doel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.169 De bal vliegt met grote snelheid langs de doelman
Er is nu geen redding meer mogelijk
Geen doelpaal die nog in de weg kan staan
Het doel is leeg
En de bal is verpletterd tegen het net
Een oceaan van geluid stijgt op
Hij valt huilend op zijn knieën
Medespelers duiken boven op hem
Bedolven onder een berg van lichamen
Probeert hij wanhopig…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 Doch aaklig komt het stormweer op:
een huivring gaat langs d'oceaan...
Hij jubelt op der golven top
en tergend wordt zijn overmoed.
Doch, ras is 't met de knaap gedaan;
daar faalt zijn hand, daar mist zijn voet!
Een golfslag rukt hem redloos mee,
naar 't diep der zee - der levenszee!
Een plank!…
Vergeet de pijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 herinneringen mooier zijn
Veel mooier dan ze waren
Laat 't leven zoveel lichter zijn
Veel lichter dan de jaren
Nu we ouder worden
Ouder dan 't leven
Laat de film maar draaien
Laat 't leven maar zijn
Wees maar niet bang voor nieuwe dagen
Ze zijn echt te dragen
Als we samen zijn
Zelfs als je mijlen ver vandaan bent
Een oceaan…
STILTE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.345 Geen wolkje dreef er aan de hemel,
geen windje suisde er in de blaân,
en als een spiegel glad en effen,
stond de onbewogen Oceaan.…
Bruiloftslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.699 Maar het is goed, ik zal met jou, lief. wonen
En zwaar gaan van de zorg om jouw bestaan,
En niet tot de eilanden, als zoveel schone
Slaapsters, mij wachtend diep in de oceaan.
Dan bloeit je vreegelaat in 't schemerlicht.…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Ik ben de vruchtbare Aarde,
de zegen van een regenbui,
grot en rots, bron en stroom,
de diepe oceaan.
Mijn schoot brengt alles voort,
ik voed en ik koester,
bemin en leg af.
Ik ben het leven en de liefde,
het lijden en de troost,
begin en einde.…