727 resultaten.
Feest der herkenning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Aan de rollator duwde ze haar ouderdom naar binnen
en gaf haar stempas af in ruil voor een gevouwen krant.
Alleen het zien al maakte haar zeer opgewekt van zinnen.
Het leek bekend, dat stuk papier drong door tot haar verstand.…
Het onontkoombare menselijke lijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
730 Ik zit op de bank en ik zie hem weer komen.
Het monster van lijden dient zich andermaal aan.
Met afschuw vervuld zie ik hem voor mijn deur staan.
Mijn vreedzaam leven wordt me rap afgenomen.
Alle ellende gaat nu keihard beginnen.
Zijn vuil grijnzende kop drukt hij tegen mijn raam.
Hard en doordringend roept hij vervolgens mijn naam
en klauwt…
Van baby naar meisje, naar vrouw- naar Oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 Van die vijftien is er niet eentje meer over
in de loop van de jaren
zijn ze gestorven van ouderdom of aderlaten
maar dat ze er waren weet ik zeker, wat ik je brom.…
Ben ik oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 In m'n hart ben ik jong gebleven,
laat de ouderdom bibberen en beven.
Want zolang men me nog nafluit op straat,
weet ik, dat er nog hoop bestaat.
Mijn billen zijn nog steeds in vorm,
dus met mijn achterkant, flirt men enorm.
Met mijn voorgevel in de steigers,
sluit ik zacht zuchtend mijn rits.…
HET STOKSKE van Joan van Oldebarnevelt, vader des vaderlands
poëzie
3.8 met 74 stemmen
13.914 Hoe dikwijl strekt gij onder ’t stappen
Naar ’t hof der Staten stadig aan
Hem voor een derde voet, in ’t gaan
En klimmen op de hoge trappen,
Als hij, belast van ouderdom,
Papier en schriften, overleende,
En onder ’t lastig landspak steende!
Wie ging, zo krom gebukt, nooit krom!…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Het is weer ochtend na de nacht
bedrijvigheid in de oude havenstad
we zijn dol op nieuwsgierige fotografen
zegt de dolle diva tegen de kale kapper
in de kappersstoel door een roze bril
leest ze de eerste bladzijde
van een roman over ouderdom
vergane glorie en vergankelijkheid
hoe lang nog
denkt de oude vrouw
en ze slaat de eerste bladzijde…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 donker aureool
als ruggensteun
en in de mond een kennelijk
onregelmatig gebit
zou ik dat zijn,
die vraag daagt op
in mijn denken
de ogen neigen meer
naar onbepaald staren
of zijn er wellicht op uit
weg van het heden te gebaren
ja, ik ben het
en zie mij meer
naar binnen wenken
het zichtbaar vel oogt nog gaaf
terwijl ouderdom…
Alles is eindig!
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
826 Met elke seconde worden we ouder
met elk kwartier gaat het omhoog,
met elk half uur, moeten we onthouden,
wat ons in ’s hemelsnaam bewoog,
met elk uur is de dag een stukje verder
met elke maaltijd, drie uur erbij,
en als de nacht over de stad valt
is de ouderdom weer een stapje dichterbij.…
Onverschillig vergaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 uitgezakte heupen
bijeen gepropt in een baleingetrokken korset
Dikke roodgeplamuurde lippen ontploffen in
het aangezicht van vermeende herwonnen jeugd
uit een mondhoek drupt ongemerkt een kwijltje
controleloos over een dikbesmeurde kin,
glanzend als een kale natte kalebas, onderkinnen
bibberend over een strakgetrokken parelsnoer,
kleurloos van ouderdom…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt. neen, mijn hitte vraagt om water
ook naar zout. de balans tussen jou en mij
mag niet worden verstoord door droogte
al woon ik in de ouderdom…
HERDENKING RAZZIA ROTTERDAM 10 EN 11 NOVEMBER 1944
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 er niet over, in ieder geval niet met mij
Zij, mijn moeder sprak ook niet en ik vroeg ook niets
Hij had sindsdien chronisch last van zijn maag
Hij onderhield contact met Hameln
Hij onderhield ook contact met Leende
Hij ging door met leven en werken
Hij kreeg met mijn moeder nog 4 kinderen waaronder ik, de 7e
Hij ging te vroeg dood aan ouderdom…
Treurzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Dit is het lied
van thee niet gedronken
te sterk getrokken
nooit ingeschonken.
Dit is het lied
van had kunnen zijn
van zoetzachte dromen
van marsepein.
Dit is de bloem
die niet is ontloken
de woorden gedacht
maar onuitgesproken.
Gemiste kansen
een rafelrand spijt
“tiktak, tiktak”
waar blijft de tijd?
Een lege kapstok
het bed…
BOOTVLUCHTELING (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Hij droomt van vuur en van geweld
Schrikt wakker midden in de nacht
Zijn vrouw en kind zijn afgeslacht
Hun os ligt op een knekelveld
Hij moet eruit wordt hem verteld
De frisse lucht in voor wat kracht
Het kleintje kraait, spartelt en lacht
Ze gaan en staan al snel versteld
Die frisse tintelkou, dat wit
Zodra hij op een parkbank zit
Is…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 We hebben muzikanten besteld
maar kunnen we hen betalen?
Geef ze maar thee
.....Luister, de bomen vallen
.....Heerlijk, het geluid van bijlen
.....die de boomgaard kappen
.....De tijden veranderen
.....Speel! Ik wil het vieren!
.....Dan kunnen jullie daarna vertrekken
Ik weet het niet, ik wil weg
Waarom zijn we zo oud geworden?
Ik herinner…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Minuten werden jaren
het ging allemaal voorbij,
met de snelheid van wat mieren
marcherende op een rij.
Als flitsen van gedachten
ja zo vloog de tijd,
van peuter tot aan oude vrouw
een leven zonder spijt.
Ze koesterde
dat wat haar zag
ja zo gaan de dingen,
regenbuien spoelden straten
druppels werden kringen.
Ze vond dat,
waar ze…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 toen de zigeunerkinderen
met het blauwe wierook
gewijden werden
(snoep gekregen)
toen de jassen voor het grijpen
aan de hekken hingen
en niemand erom maalde
toen iemand en nog iemand en een touw
stuk zaten aan het sleuren van een zwaarte
toen er nog 1 2 3 geschreeuwd werd
en door de lucht gevlogen
toen in een hooggeprezen ouderdom…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.374 Stram van ouderdom staan
tafel en stoel in hun recht.
Mat en zeil zijn al lang
aan elkaar gehecht.
De trap naar de zolder leeft op
als ik mijn voet erop zet.
Behaaglijk kraakt elke tree:
naar boven m'n kind en naar bed.…
Meesterwerk
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.869 kraampje voor de zopie en de koek
stond te walmen en te dampen van de kou
zijn vader had zijn handen vol met drankjes
en gaf de eerste aan zijn vrouw
En toen het beeld vervaagde en hij met
veel tegenzin het schilderij verliet
voelde hij zich weer dat kind van acht
zonder zorgen, verantwoordelijkheden en verdriet
Ondanks zijn ouderdom…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou me graag willen begeven naar een plaats waar
mijn leven wordt bewaard en mijn door ouderdom afgetakelde
geheugen zal insluimeren, ver weg van alle drukte en harde geluiden
Een ruimte zonder geschreeuw en waar tederheid een diepe zucht zal slaken.…
OUDERDOMMEN als leukste OpaPaGiulia, tralala ,Giulia!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
18 Ik ga ouderdommen
Het nieuwe woord
Het woord van 2027
Dan word ik 75 jaar
Dan ben ik echt ouder
Op weg naar stokoud
Dus ouderdommen
Dom ben ik niet, maar wel
Een pijntje hier en daar
Bij m'n rug en m'n knieën
En ook mijn ademsteun
Als baszanger lijdt
Leidt naar niet meer zingen
verder niet meer dit, dat, zus of zo
Wel weer zangles…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 In zie zijn lichaam, door ouderdom
en ziekte langzaam wat gebogen.
In zijn geest is hij vitaal, hij wil van alles
doen voor ons allemaal
Zijn lichaam wil niet meer zo goed
Maar ondanks alles zie je in zijn ogen de moed
De moed om door te gaan, door te leven
De wilskracht om ons zo lang mogelijk zijn liefde te geven.…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Zo zagen zij elkander
In diepe ouderdom,
De schemering van het leven,
In 't vaderlijk huis weerom.
De oude man zei niet veel, toen zij heen was,
Hij zat peinzend in de hoek;
Grootmoeder reed zwijgend huiswaarts;
Dat was haar laatste bezoek.…
Mijn eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
875 verdragen
mijn geest, traag van doen,
verstrooid bij vlagen
wil altijd plagen
om toch nog wat
kermis in mijn ziel te vieren
de kin is geworden
tot een eenheid met
mijn dikke nek
alleen bij nat scheren
vertoont deze kwetsbare plek
nog enige rek
ik ben geboren met te korte benen
en door de blondjes van heden,
toch bakens in de ouderdom…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
u vooral niet begeven
en bezoek mij, eenmaal,
in het huis van mijn ouderdom.…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 De ouderdom kenmerkt de mimiek van het
wel bewaren. Het leven dat zich omkeert uit
de erosie der jaren. De jaren kwamen en gingen
aan het leven voorbij.
Wanneer het water in een meertje de rimpels
markeert; de steen der wijsheid over het water
scheert, dan spiegelt zich de aanblik van
het leven.…
Ballade van de viruswap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
708 Vernuft, en strooie dat met gulle hand
Wat intellect, niet zuinig afgewogen
En om de efficiëntie te verhogen
Ook ratio, alsmede veel benul
Een scheut begrip, bij voorkeur één ampul
(Dat is alvast een aarzelend begin
Om tegenwicht te bieden aan hun kul)
En spuite daar de viruswap mee in
Men neme: cellen van een uilenbrein
Geheel tot volle ouderdom…
KRAKENDE WAGENS...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vrouwen ach die vrouwen
hoor ze klagen
hoor ze kraken
hoor ze steunen
hoor ze kreunen
en echt het is zeker waar
menig vrouw heeft het in
haar leven heel erg zwaar
terwijl die man maar
geniet van het volle leven
maar is dat eigenlijk wel waar?
Wacht es even
het is al jaren lang een
vaststaand gegeven
dat vrouwen hun mannen
meestal weten…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 De dood die spaart noch zoete jeugd,
noch gemelijke ouderdom.
Zij maakt de mond des reedners stom
en ziet geleerdheid aan noch deugd.
Gelukkig is een vast gemoed
dat in geen blijde weelde smilt,
en stuit, gelijk een taaie schild,
de onvermijdbre tegenspoed.…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 Mijn kindsheid, jeugd en bloei, was éne reeks van plagen;
mijn verdre levenstijd, één ijdle handvol wind;
mijn ouderdom bezweek, bij hoop van beter dagen,
in pijniging van ’t hart die geest en merg verslindt.
Wat nu? De dood verbeid na levenslang verlangen!
Schenk’ hij me een stille koets bij ’t ingaan van de nacht!
Bevrijder, kom!…