Alle inzendingen over rimpels

994 resultaten.

Sorteren op:

Je ogen spraken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
je fronste meer rimpels dan voorheen wist dat de dood je onderhuids raakte maar je ging niet met hem mee wij begrepen dat jij het niet lang meer zou maken je bleef praten tot je stem als waterval vertraagde en je ogen spraken later pakte jij de handen in een woordloos samen zijn een bedankje voor het delen van de ergste pijn…
wil melker20 januari 2016Lees meer >

De ochtend is mooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
De ochtend is mooi, stemmen nog schor, rimpels nog duidelijk zichtbaar. Wij kijken in de spiegel en jouw blik toont de naaktheid van mijn ziel. Je brengt me in een land van breekbare liefde. Je deelt de schoonheid met de nacht in het heldere licht van sterren. Jij maakt van mij een wolf in schaapskleren.…

Najaarsvensterke

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Een verneuteld vrouwke schikte 't Wit-en-rood geblokt gordijn; 't Was..., alsof heur rimpels zegden ‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Alice Nahon15 oktober 2016Lees meer >

Narcistische spiegeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn In immer zwijgend water of spiegelglas Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn ’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak Glanzend beschenen door stralende zon Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron…

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…

Het Wad.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
Ik heb niet veel nodig om leeg te zijn, het noodzakelijke is gelukkig weinig, de zonnespiegeling is vol genoeg, ogenschijnlijk geen rimpels voor de boeg, des te meer te kijken vanuit een tolerant gevoel vanuit het niets waarin ik moeiteloos in onderga, alhoewel daarvoor staat het doel niet garant.…
Pama28 september 2019Lees meer >

de jaren weten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
de jaren weten dat de jonge wijnstok meer druiven draagt en betere als hij ouder wordt dat jeugd roes is zonder wijn en ouderdom wijn zonder roes de jaren weten dat ouderen jeugd kenden maar jeugd geen ouderdom dat zorg om prille blik slechts nieuwe rimpels geeft de jaren weten dat je zo jong bent als jij je voelt dat je eerst oud bent…

moeder van drie gratiën

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
ze is jong maar heeft een vage zachte rimpel rond haar mond de handen in rustige beweging terwijl haar oudste -een mooie jonge vrouw- voorzichtig aandacht vraagt terwijl ze voor ons kookt wordt er gelachen om een goede grap als een schoonheid binnen schrijdt de rugzak vol geleerde stof: een uitbundig gemeende groet daarna volgt rustig pianospel…

Bevlogen kunst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
waarmee ze boetseert en verft iedere dag van recensenten kreeg ze een goed verslag haar kunst was te zien tot diep in de nacht dat ze niet alle opdrachten meer vervult het penseel af en toe naast zich neerlegt en de natuur even met haar ogen schetst vind ik niet erg, ze is lief en heeft geduld met haar handen had ze alles al gezegd de rimpels…

MOONIE

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
De maan neemt van de maan in het rimpelende water een foto als herinnering voor later – vergeelde ex voto. Het gestolde nu. O Greta Green, bewaar de aarde in je kwade vuist als je liefste knikker.…
Joris Denoo1 november 2024Lees meer >

Sacrosanct

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 565
Als anarchie van cellen leidt tot röntgenstralen worden negatieven rimpelende vellen tegen een muur van helwit licht leggen zij de fatale massa in spookachtig donker bloot Doktoren dicteren de casus gestaag even exact monotoon als piloten en vellen hun genadeloos oordeel over knieën en heupen galactische borsten en…
Maxim12 november 2024Lees meer >

Het wordt avond

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 370
De dag openbaarde haar geheimen; Ze vielen niet in goede aarde Wel een dorre grond in sappen zuigen Het wordt avond Rimpels verweren het gelaat De angst van zinsneden Omgangsvormen in klokken luiden Zwak weerklinkende woorden 't Onweer staat klaar Hagelstenen vallen Vernielen levensmoed Onrust kiest het hazenpad 't Evenwicht strooit…

De vorm van de vloed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen, een rimpeling die langs de oevers spoelt. Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk.…

Hartklap I

gedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 37.265
Ik schonk mijn oma hartklapkoffie bij het langzaam verbloeden van haar stoppelschedelige antimakassarman: zijn bolknak paste niet in haar rimpelige pruimemond. Het Beste las hij bij een bruine schemerlamp.…

Ik kijk naar je (Papa)

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
Rimpels, bijna als onneembare groeven, trekken hun sporen op je oude gezicht. Ze zijn gaan tellen voor je: De jaren, alleen de tijd had jij nooit in de hand. Maar je kon wel van het leven proeven, ieder moment was voor jou een gedicht. Ik kijk naar je, zoals je voor me zit, je schouders en rug zijn iets gebogen.…
Jos Witteman24 februari 2005Lees meer >

Hoogtij

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Tussen haar hand, klampend aan de helm geheven en het in haar voetlijn rimpelende zand licht zijn diepzee op. Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven en zijn dalen is dat van een zeekat tot inktpaars verschrikkend.…
Elias2 juli 2003Lees meer >

Festivalitus

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.558
hier en daar wat dronken gelal ze vormen een hechte groep te horen aan hun uitbundig geroep normen en zeden vervagen toch hoor je niemand klagen de sfeer is uniek uitzinnige massa een hartverwarmend publiek af en toe wat heisa een contrast tussen jong en oud wordt hier vergeten iedereen is ermee vertrouwd pukkels of rimpels…

als je terug komt

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.100
iedere traan die ik om je heb geweend zal ik omzetten in tranen van geluk iedere bevende zucht van smart zal ik veranderen in een juichkreet ieder gebroken venster van je ziel zal ik met liefdevolle handen helen iedere rimpel die zich groefde in je gelaat zal ik wegtoveren met mijn kussen iedere glimlach met pijn beladen zal ik ombuigen…

postmodern

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Quantum oergedruis siddert nog tussen de tenen van de tijd en in de oksels van melkwegstelsels Weerkaatste materie gestolde energie druppels dartelen tussen de rimpels van hun waarschijnlijkheid Het niets van Nietzsche lost op in quark gelei maar pas op voor wormgaten in de snaren van de nietigheid Werkelijkheid is pure wiskunde geworden…

Hoogtij

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.011
Tussen haar hand klampend aan de helm geheven en het in haar voetlijn rimpelende zand licht zijn diepzee op. Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven en zijn dalen is dat van een zeekat tot inktpaars verschrikkend.…
Elias27 januari 2003Lees meer >

dan liever oud

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.054
m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen: haren groeien niet meer overdadig rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig de broekriem heeft het punt bereikt van knappen waar is nou die godenzoon gebleven de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen en zal mij weldra tot een knieval nopen toch heb ik de moed niet opgegeven er dagen mooie feeën…

Zeezicht

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Het was nog vroeg nog volop licht aan het strand speelde de wind met het zeegezicht dat als een diamant fel schitterde hier waar meeuwen vlogen over de eenzame pier die standvastig uitkeek over de rimpeling van het water, kleine golfjes ving op dit mooie uur, het gouden zand trok zich langzaam terug van de kant die duinen hoog verwaaide…

Een scheepje van papier

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.999
Geen rimpel in het watervlak. Tot in een bocht een tak de weg verspert "en 't schip te pletter slaat op deze klip". Dit schijnt een beeld te echt en groots voor een scheepje van papier. Maar denk aan 't kind dat in zijn boot de wereld zag.…

geitenpad

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 752
De man in het midden draagt rimpels over de vingers. Gegroefd en doorspekt met eelt zijn de knuisten. De haren geplakt de schoenen voor de zondag gepoetst. Handenvol gras en grint uitgestrooid voor de voeten. Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht. Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.…

Nacht rust

gedicht
4.2 met 125 stemmen aantal keer bekeken 13.002
Zwart rimpelig en onont- koombaar drijfzand. Zo machteloos, verdwaal ik in herinneringen uit de valkuil van mijn jeugd, dwingt Maartse Haas mij van een smalle rand en steekt een lemmet naar mijn ondergang. Stamelend spreek ik met doden die mij noden tot gezellig samenzijn.…

Vele nadelen en één voordeel

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.461
dat is lekker dat kan leuk worden de overgang heeft toegeslagen heb eens gezocht op internet en er wachten mij zware dagen allereerst is daar het humeur je bent blijkbaar niet te genieten je huid wordt droog en slap tegelijk je gaat rimpelen en krijgt hangtieten je temperatuur stijgt onverwachts je begint aan alle kanten te zweten en wat…
T.slot10 september 2008Lees meer >

En de nacht gaat verder

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen kreten zich langs versleten naden, schaduwen op de muur vormen een vreemde en groteske parade. Mijn lichaam laat ik zakken in de wurggreep van de nacht, de afstand tot mijn blauwe lippen is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…

Vandaag

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Maar aan het einde van het muurtje wordt alles weer grijs op zwart, mijn handen gaan weer wennen aan de stilte van een koude nacht… traag wervelen mijn tranen langs oude rimpels op het eenzame en verlaten pad.…

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
regen sluiers weven nattigheid die neerslaan op tapijt dat buiten heet en in zijn kleur van de seizoenen weet druppels rijgen zich tot stromen en ontmoeten zo elkaar al spetterend vertellen ze spontaan van waar ze ooit gescheiden zijn van warme zon en oceaan ze rollen dollend in een meer rust keert weer in onderduiken de wind speelt rimpels…
wil melker29 december 2003Lees meer >

De herfst van ons leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Wij zijn in de herfst van ons leven jij verliest je haren en wordt grijs, ik word kleiner en krijg rimpels maar samen zijn we (eigen) wijs. De tijd heeft ons veel dingen geleerd die we vroeger niet hebben geweten. We leerden lief te hebben zodat we het nooit meer vergeten.…
moeke11 maart 2004Lees meer >