1518 resultaten.
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Als je dat weet, komen de jukbeenderen
Vermoeid en scherper in je huid te staan
En je zult zijn als een boom in de herfst
Waar stam en takken doorheen schemeren
Als een niet meer te verbloemen vergaan.…
Begraafplaats
gedicht
3.8 met 43 stemmen
34.173 De mannetjes kennen hun plicht,
het hek met de ijzeren deuren
gaat tegen de schemering dicht.
Waarover de treurwilgen treuren,
wie, wie die er wakker van ligt?
--------------------------------
uit: 'Woelig stof', 1989.…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Aarde rust vredig
Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke…
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…
Verzwegen woord
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
842 Van genot zakten mijn ogen dicht
mijn lippen zochten die van jou
in de zwoele schemering van kaarslicht
nam jij mijn bange hart op sleeptouw
Als een exotische oase kwam jij
mijn woestijnachtige hart binnen
je raakte het aan van heel dichtbij
en wist het door alles te beminnen
Mijn oase bleek een fantasiebeeld
mijn gevoel is nu onbemind…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 't Boompje bloost en bloeit en blinkt
In het midden van mijn gaarde,
Waar rondom de duisterende aarde
Reeds in schemering verzinkt.
's Avonds in mijn rozenhof
Blijft het avondlicht gevangen
In de duizend roosjes hangen,
Rodend roos en rozelof.
-----------------------------------
uit: Laatste Verzen (1923)…
Windstilte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.080 In de schemer van mijn dagen
blijft elk antwoord ongezegd
op mijn laatste levensvragen
die, onverwoord noch uitgelegd,
verschrompelen tot mijmerij,
pijnloos, van kwetsuren vrij.…
In de ton
gedicht
2.6 met 29 stemmen
13.144 Maakt het je enig verschil waar ze bleven
de zomer de schemer november de dagen.
Kan het je schelen wie in je huizen
voetvegen narrige wezens windvanen,
als het hier binnen zingt van de regen
buien en avonden lang op je duigen.
--------------------------
uit: 'Liereman', 1996.…
Sokken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
705 Altijd heb ik sokken aan
zodat ik dagelijks aan de wandel
mijn voeten optimaal bescherm
en mijn schoenen goed behandel
Altijd heb ik sokken aan
zodat ik tijdens nachtelijk waken
mijn tenen niet verstrik
in het losgewoelde laken
In zand zou ik graag mijn tenen hullen
koel in de schemer, geen korrel gelijk
zou vloeiend gruis mijn wezen…
De visser
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Hij weet het is een kwestie van tijd
om de talmende schemering
te bedwingen met zijn scherpe haak.
Maar te snel vertrouwd
doet hij zijn glorie binnenhalen
en vangt de zoete pierenlucht
van een winnaar in de maak.
R.J. van Tol…
Herfstliedje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 't is steeds
't zelfde liedje
in de schemer
van dit stukje leven :
't regent, 't zegent
de pannen worden nat
van mij mogen ze
als ik maar droog blijf
nu even geen droge draad
meer aan m'n lijf
want wind en regen
hebben een verbond
zo draait 't wiel
van jaargetijden rond
en zal na regen
wel zonneschijn komen
laat…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos. Ik
wandel langzaam los van mijn aanwezigheid.
----------------------------------
uit: 'Klein Rozendaal', 1983.…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De vraag bleef hangen
in de schemering
die het ouderhuis opslorpte,
de vallei toedekte,
aan de rivier van mijn jeugd
haar glans ontnam.
De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
Ghazal I
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
709 De wereld draait nu de schemering in -
flitsend doorkruist een meeuw het licht.
De dichter staat erbij en kijkt ernaar,
verlangend naar oorspronkelijk licht.
tekst 121207 herdicht…
Het hoofd gebogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.112 laat de dol geworden wind maar waaien
zodat bruin zand van alle stoffige wegen
blijft plakken aan mijn betraande gezicht
wat kan me mijn verschijning nu schelen
als m`n hart niet te zien is door vele vegen
laat de suf geworden zon maar ondergaan
zodat de schemering van nog een avond
me kan nemen met een stuipachtige zucht
ik heb het hoofd…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…
De golven van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.801 Op de golven van het leven
dobberen we allemaal rond
vanuit het licht naar schemering
rustig of wild naar de morgenstond
De golven van het leven
niet iedereen houdt ze in bedwang
niet voor iedereen altijd bruisend
soms een onzekere samenhang
De golven van het leven
ze bezorgen eb en vloed
dat wil zeggen veel verdriet
of juist heel veel…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 waar ben je nu op een klein ritje
in de vrolijke bries van een groene auto
of legde de dag haar handschoen
niet op een tafel waar schemering en
zachte genezing zeker zijn in de toekomst.…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
Wilde Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.357 Daar in de wilde bloementuin
loopt kronkelend een kiezelpad
waar in de gouden schemering
met kalme tred een jongen gaat
De zongerijpte zomerlucht
die zachtjes fluistert, knuffelt, stoeit
de wegen van het leven kent
vertelt hem waar zijn Mekka bloeit
Dan ziet hij haar, de wereld zwijgt
het ogenblik is ademloos
maar in zijn hoofd klinkt…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
ik zie ik zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 het strand danst samen
met de machtige zee
het oeroude zand
vliegt zachtjes heen en weer
en valt daarna
op haar prachtige
rode zomer neusje
zachtjes klinken
haar prachtige lichte liedjes
in een schemering
van
lila licht
in een schilderijachtig portret
en daarna samen slapen
maar niet in bed
maar onder de deken van sterren
wij waren…
Het gerucht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
674 Zo'n zomeravond, uithijgend
klam en nauwelijks gekleed nog
wegvloeiend naar nachtkoelte
waarin het trillen boven akkers
en velden wegsterft
de leeuweriken wegvleugelen
een maan aanzwelt
dralende slaap zich schuchter aandient
In die sluipende schemering
verschijnt ze, sluimerend
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden…
Strelen met mijn ogen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
596 Strelen met mijn ogen
Al in de schemer donker
start in stilte het lied van mijn hart
op deze eerste vakantiedag.
Mijn hart heeft de sterren enthousiast
uitgewuifd met het morgenlicht.
De rijzende zon heeft zich vrolijk
aangekondigd aan de hemel
met zijn vele kleuren van de regenboog.…
Wat ben ik, dan een vogel
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.843 Wat ben ik, dan een vogel in de schemering?...
Ik ben verliefd, o mijne vriende', en, wen ik zing,
hoor ik de avond-dauw uit zware beuken leken
en, dof geplets, de rillend-diepe stilte breken;
en - 't is of mijn geluid in mijne kele breekt...
Ben ik bedroefd?…