937 resultaten.
O het tranen-vergieten is geen zonde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.126 O het tranen-vergieten is geen zonde,
Gepleegd aan 's werelds mooi somber voortglijden
Zacht door de eindeloze gang der tijden...
O wie nog tranen, tranen vergieten konde...
Hij zou de wrede, wrede wonde op wonde,
Die dorsten mensjes in het hart te snijden
Hem, die wilde allen in zich zelf verblijden,
Helen door tranen.…
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 Je universitaire opleiding en docentschap
hadden niet de kracht om je hier te houden,
je wilde wijduit leven, alles was te krap
en je verdwaalde in bitter-sombere wouden.
Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten,
je had geen puf meer voor een blij gebaar,
je vreesde vooral de poëzieloze nachten,
waarin je uiteindelijk bent gegaan.…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 ontdek een
troostvolle plek
toch
doch
sombere grijze
stenen
mensen het
verlies niet
begrijpend afscheid
van dierbaren
nemen
na de
begrafenis van
je geliefde
keren de
mensen terug
naar hun
dierbaar thuisfront
heus nadenkend
over jouw
immens verdriet
let wel
het volgend
bezoek heerlijk
lentezonnetje luister
de vogeltjes…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 waar ook ter wereld
het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen
kruipt er stilte onder jouw huid
en alles wat geen vorm krijgt
blijft inhoudsloos verloren
ver weg van het verlangen
zonder werkelijkheid te horen
in somber…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 Wel mogen dagen somber zijn en donker
Met gemis aan zonneschijn over dag
Maar ’s nachts staat de hemel vol stergeflonker
En toont de maan zijn stralende milde lach.…
afgeprijsd met 50%
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 toch voel ik een somberheid die van diep komt.
alsof mijn leven met 50% is afgeprijsd.…
Pure lucht gezocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Natuur is nog steeds een gezonde ontspanning
voor burgers uit steden geliefd te vermaken
genietend van ruimte en frisse begroeiing
langs stromende beken, van verre de daken
van huizen en straten in sombere rijen
zo moeilijk als mensen daar kunnen gedijen.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 Ooit zal die kat, die tak
die man, die meeuw, die dag,
ongelofelijk achteloos vergleden zijn, maar,
ergens gaat altijd alles door:
sluipende katten, sombere mannen
klokken die slaan, ongedocumenteerde momenten,
weergaloos licht, weerloos wachten,
gebroken wolken, ergens de regen,
leven en pijn.
--------------------
------------------…
Lieve papa
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.055 Stond mijn leven stil,
Alles werd donker en somber,
Ik bleef maar hopen op een wonder.
Vragen spoken door mijn hoofd,
Het niet willen geloven.
Dat ik u voor altijd moet missen,
En is er echt een hemel daarboven?
Het doet pijn in mijn hart,
Tranen rollen over mijn wangen.
Dat ik u zo mis,
Niemand die u ooit kan vervangen.…
TIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 het glijdt altoos somber weg en verder nog naar nooit.
daar staat zij plots, haar bloesje los, en stralende.
het ziet hoe het in haar en hen de wijde hemel ziet.
ziezo. ook al zijn zij vast aan tijd en lijf gebonden
de zomer blijft voor altijd aan dit ogenblik verbonden.…
TROOSTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 zal ik je een knuffel geven
om je weer te doen opleven
mijn armen van achteren
over je nek en borsten kruizen
en daar dan tegelijk
zo'n lief kusje geven
je weet wel dat beschermende
omarmende delende gevoel
je heel voorzichtig en genoeg strelen
zodat het niet gaat vervelen
je weet wel wat ik bedoel
ga niet in het drijfzand
van somberheid…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 geworden
't ligt er dik boven op
ik ervaar de duivel met
z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle wasdom is gekomen
schrikwekkende beelden van Hem:
Jezus en haar, zijn moeder Maria
sombere…
De diepste sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Soms komt er plots die mist,
een loodzware somberheid die neerdaalt
en later langzaam oplost.
Ik verloor mijn man, en dat deed pijn.
Maar jouw afwezigheid snijdt dieper.
Het verlies van een kind
wist de sporen niet uit.
Het kerft ze dieper.…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Achter sombere zomerwolken spelen dronken muzikanten
met eenzame zwervers die lucide dromen vertolken.
Hun instrumenten janken als honden in het duister,
terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister.
Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.…
Het herfstbos spreekt - een herfstsprookje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Aan de bron van je wezen in een somber
schimmig herfstbos; dansen de vuurvliegjes
er vrolijk op los. Een gouden hert lest vroeg
in de ochtend aan de beek zijn dorst, terwijl
een koor van merels een aubade zingt voor de
komst van de herfstvorst.…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 moeten verder zonder hem
het is niet anders, wij gaan door
putten kracht uit de herinnering
Vele vrienden heeft hij gehad
waaronder een lieve vrouw, een ware schat
oma is nu alleen
maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn
een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer
Het leven van een genieter is voorbij
de winter is een sombere…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.501 ' sprak hij somber,
'Ik vrees, u studeert te sterk.'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders helemaal.
Mijn holle kaak deed de lui denken,
Het eten was bij hem zo schraal.…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 natuurlijk ben ik bang
voor schaduw achter bomen
het zuchten van de wind
de geur van het moeras
ik ben hier al te lang
alleen met sombere dromen
waar ik ook als kind
voortdurend bang voor was
natuurlijk heb ik angst
voor wat er nog moet komen
en wat ik hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Zo glijdt de herinn'ring 't verleden door,
Een lichtplek, schuivend steeds langs 't zelfde spoor
Langs schimmen van verdriet, nevelig groot;
Soms toont een feeërie van toov'rig blauw
Hoe somber ligt het onderwerelds grauw
Op 't vroeger leven, levend in de dood.…
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 Een zee vol stormen is het leven;
Het einde is somber als 't begin.
De mens, aan zorgen prijs gegeven,
Gelijkt een schip, door wind gedreven -
Het Hemelrijk heeft zielsrust in.…
Veel belovend!
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.028 hartstochtelijk vond ik je diepe
schaduw, verdonkeremaand
maar toch Liefde, uiteraard
het zijn diegenen, waarvan je doornen ondervindt
op twijgjes, ondiep en te meer somber
tussen intense tinten donker met toch
die eeuwige schakering treurend rood
er zit een dramatisch klampen aan
mijn nuances verzinnen, van deze strootjes
minstens even…
Ik ben blij met jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.396 De liefde die je me geeft
doet me dansen
op een sombere regenachtige dag.
Je voelt je heerlijk bij mij
en daarom voel ik me goed.
Je lacht in mijn hoofd
als wij niet bij elkaar zijn.
Jij geeft jouw hand
zodra er een druppel
over mijn wang rolt.…
De nacht.
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.454 Met nieuwe moed begin ik aan de nieuwe dag,
en alles lijkt minder somber dan ik het gisteren zag.
De zon, de wind, en de blaadjes, die vallen uit de boom
het lijkt soms net een mooie droom.…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.405 hoor de winden somber jagen.
't Is winter, ach! waar zijt gij heengevaren,
Of frisse geuren, schone zonnedagen?
De min verjongt mijn hart; ik, arme dromer,
'k Meende t'allen kant de jeugd te vinden,
En juichte: hé, naar buiten, lief! 't is zomer
En alle mensen zijn mijn goede vrinden.
O liefde! liefde!…
Depressie
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
706 Ach, lijden doet iedereen en ik moet niet zeuren
maar waar gaat mijn sombere ik heen? Op weg
naar de Sahara, die onleefbare plek voor mij.
Vroeger droomde ik nog van verre landen als
Mexico of Haïti, maar het slechte nieuws o-
verspoelt telkens weer mijn mooie dromen.-…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw, nu
somber…
HERFST I.
poëzie
3.0 met 11 stemmen
1.641 Geen zomerheerlijkheid, geen zomergloed,
Maar grijze lucht; de naakte takken neigen
Zich droevig aardwaarts; stom, vol somber dreigen
Staat ver der donk're dennen staat'ge stoet.
Een rauwe kreet snerpt gillend door de luchten;
En ijlings schiet een vogel mij voorbij,
Wegwiekend naar de duist're bomenrij.…