11373 resultaten.
Thuis Best
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
532 Het kwik zal hier tot grote hoogten stijgen,
Dus volg ik trouw het hitteprotocol:
Veel drinken, zonnebril, een parasol,
Ik lig languit, zodat ik niet moet hijgen.
Maar in gedachten dans ik de merengue,
Genietend aan de ‘Costa del Flessingue’.…
Thuis komen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Jij zou
Vandaag
Komen
De bel
Gaat
Met snel
Kloppend
Hart
Open ik
De deur
Daar sta jij
Uit je
Waterig gevulde ogen
Druppelt Langzaam
Een traan
Ik neem je
In mijn armen
En jij laat
Je gaan
Eindelijk
We zijn
Thuis…
maar thuis was hij acteur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.685 rij
lichtten de ogen op
de zoveelste dacht zij
ze was een deel van hem
zijn podium en coulissen
zij souffleerde zijn verliezen
de tekst was haar bekend
hij was haar wettelijke vent
ze zag gebaren achter glas
en kon uit zijn mimiek
begrijpen hoe tragisch alles was
hoe mensen hem ontkleedden
zijn diepste roerselen ontleedden
maar thuis…
Een Huis Een Thuis
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
621 stille geheimen
je was mijn kluis
nu ik je ga verlaten
heb ik pas in de gaten
hoe belangrijk je
voor me was
hier kon ik in stilte huilen
en schaamteloos lachen
in jouw kon ik mij verschuilen
jij bood geborgenheid en warmte
jij die me al die tijd omarmde
nee niet enkel stenen een dak of ruimte
jij was zoveel meer
jij was … mijn thuis…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de dood
In de nacht strompelt een schim voorbij
hij is de dichter die denkt aan de dagen voorbij
Thuis…
thuis is vertrokken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.399 het huis telt
de stappen
kraakt zijn trappen
in het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
de tafel is oud
een bank droomt
gerieflijke plooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis staat te koop…
Veilig thuis
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
384 jij hebt
de wereld
zien vluchten
uit angst voor
besmette luchten
koos voor
een veilig thuis
beheersbaar
geen entree enkel
op media way
toch kroop
het alleen
zijn vaak op
ze belden toch
knelde die strop
er is wat vrijheid
maar ze pakken te veel
maken jou bang om
met vaart te leven
is dat alles wel waard…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.
vaag blijft mijn wezen in kennis van het vroege
het moet…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Gedragen door
de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Zo wordt thuis een horizon
die met me meereist,
en ik een reiziger
die nergens heen hoeft
om toch onderweg te zijn.…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…
VREDESDUIF MAAKT VRIJE VAL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
647 Met de naderende Israëlische grondoorlog
in Gaza: 2 x Texel, 2 miljoen inwoners
maakt de Vredesduif een vrij val;
was er vroeger nog een sprankje hoop
heden wordt die hoop een spektakel van hel
Laten we vooral de Vredesduif opvangen
voordat ie valt en vergaat
laten we vooral blijven hopen
niet op een hemel maar op een wereld
van de toekomst…
Haat breekt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
675 Haat brak in mij
woede, spijt, afgunst en onvermogen.
Haat zorgt dat ik laat,
voortaan...
dat ik leerde.
Haat probeerde te vertellen:
'heb lief,
mijn kind,
laat de ander mens
zéker niet onbemind!'
De haat liet daar tranen vloeien
in nieuwe banen waartoe ik zou groeien.…
Jouw bestaan ( J. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Jouw hart: het heeft geleefd en geademd voor mij.
De ogen keken en de handen hebben gehandeld.
Ieder gereedschap, elke dag, de gedachte met gevoel
werden door jou en met jou vastgehouden.
Het hoofd droeg armen en benen
en de spijsvertering.
Het hart transporteerde en transformeerde hoop
bij alle vormen van wanhoop...
die woekerden in mij, door…
Mijn moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 Zij zit op een troon.
Haar scepter wijst naar mij.
Altijd naar mij.
Zij corrigeerde,
schaafde me bij.
Altijd liefdevol voor mij.
Ik hoor steeds haar stem.
Terwijl ik aandachtig luister.
Altijd maakte ze me blij.
Haar stem zo vol liefde,
Nooit een reden voor pijn.
Ze leerde mij, om net zo te willen zijn.
Ik luister gewillig.
Want…
Sneeuwvlokken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Sneeuwvlokken witter als zand
vang ik voorzichtig op één hand,
Wil voorkomen dat ze breken,
zoals zo vele herinneringen uit het verleden.
Die ooit waren,
maar nooit meer zullen zijn.
Diep in mijn hart opgeslagen,
ze zijn ons, ze zijn mijn.
Tien seconden later
in mijn hand alleen nog water.
Echter mijn hart gevuld met vrede,
want…
THUIS, THEMA VAN DE POEZIEWEEK 2024
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 THEMA THUIS,
Week van de Poezie 2024
WAAR IS MIJN THUIS?…
De Wandelaar
gedicht
3.2 met 64 stemmen
53.779 De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten
van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft.
Langs de jaren voordien ging zijn tocht.
Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.
In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.
Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…
Godswonder
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
710 een stoere westfriezin
tussen Enkhuizen en Medemblik
belde vanuit haar waterbed
glaasje wijn in de hand
zij bleef in Hem
diep geloven
ze sprak
zolang er wonderen zijn
is God
de wereld nog niet uit
kijk naar mij zelf
inderdaad
de flapuit is een godswonder
zij lacht en giert
overal gespierd…
Foto met mij
gedicht
2.6 met 51 stemmen
16.005 Zo zat je vaak. Je hand knijpt in de leuning
tot het bot, alsof je zoekt naar het gevoel
dat in je eigen arm ontstaat. Je grondvesten
een stoel, die jou natuurlijk niet begrijpt.
Ik til een glas tot halverwege, dat ik al
was het leeg niet eens kon legen. Een paradox
weegt in mijn lijf, zodat ik niets meer goed kan
maken en niet praten…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.619 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
Gelukkig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 Om gelukkig
te worden
maar vooral
te blijven
moet je
geluk hebben!!…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Wat behelst onzegbaarheid,
als je al naar de randen van de aarde bent geleid,
daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht,
alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht.
Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen
want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen.
Niet naar daar waar de vele sterren overtogen…
bij mij blijvend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 ik kan tranen vergieten omdat je weg bent
maar glimlach omdat je hebt geleefd
ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt
maar openen en om alles te zien wat je nalaat
mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien
maar het is vol van de liefde die je deelde
ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven
maar ik droom…
Soms doe ik dat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Ik had langer kunnen blijven
maar dat heb ik niet gedaan.
Je blijft altijd nog even steken in mijn longen.
Ik hou halt, en luister,
dan adem ik je uit.
Adem de lichte kamer uit waar ik van kom,
en tast behoedzaam voor mij uit,
tot ik weer gewend ben aan het duister.…
Ge moet chance hebben in alles
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
291 Ge moet chance hebben met uw volk,
die blijven als de jaren wegen,
die troosten zonder veel verlegen,
hun hart klopt mee — uw levenskolk.
Ge moet chance hebben met de tijd,
dat vijftig jaren niet vergrijzen,
maar glanzen nog op oude wijze,
en laten rusten wat gij zijt.…
de straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 de zwerfjongere komt
thuis
de straat
en zwerft
hij gaat en komt weer
thuis
de straat
meedogenloos schijnt
de lantaarn haar
licht op zijn gezicht
koud en stil
de straat
waarvoor hij gaat en
is gezwicht
voor spijt te laat…
VADERDAG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.033 ’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis
in de verte zag ik hem komen
blij kwam hij dan thuis
heeft mij bij de hand genomen
In de stilte wil ik hem ontmoeten
even komt hij dan weer thuis
met blijdschap zal ik hem begroeten
mijn vader, fundament van het huis…
LIED
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 In het duister kan ik wonen,
in het duister kom ik thuis.
Geen wrange woede daar,
geen tieren dat rond mij komt staan.
In het duister kan ik wonen,
in het duister kom ik thuis.
Geen woest vervloeken daar,
geen fel gebaren dat mij dood wil slaan.
In het duister neemt het duister
al de koude weg uit mij.…