Alle inzendingen over thuis blijven

11373 resultaten.

Sorteren op:

Thuis Best

snelsonnet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Het kwik zal hier tot grote hoogten stijgen, Dus volg ik trouw het hitteprotocol: Veel drinken, zonnebril, een parasol, Ik lig languit, zodat ik niet moet hijgen. Maar in gedachten dans ik de merengue, Genietend aan de ‘Costa del Flessingue’.…

Thuis komen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Jij zou Vandaag Komen De bel Gaat Met snel Kloppend Hart Open ik De deur Daar sta jij Uit je Waterig gevulde ogen Druppelt Langzaam Een traan Ik neem je In mijn armen En jij laat Je gaan Eindelijk We zijn Thuis…

maar thuis was hij acteur

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.685
rij lichtten de ogen op de zoveelste dacht zij ze was een deel van hem zijn podium en coulissen zij souffleerde zijn verliezen de tekst was haar bekend hij was haar wettelijke vent ze zag gebaren achter glas en kon uit zijn mimiek begrijpen hoe tragisch alles was hoe mensen hem ontkleedden zijn diepste roerselen ontleedden maar thuis…
wil melker31 december 2003Lees meer >

Een Huis Een Thuis

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
stille geheimen je was mijn kluis nu ik je ga verlaten heb ik pas in de gaten hoe belangrijk je voor me was hier kon ik in stilte huilen en schaamteloos lachen in jouw kon ik mij verschuilen jij bood geborgenheid en warmte jij die me al die tijd omarmde nee niet enkel stenen een dak of ruimte jij was zoveel meer jij was … mijn thuis…
catrinus19 februari 2022Lees meer >

Thuis is de plek

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 745
kijk hij zit onder de blauwe plekken Als je ouder wordt verandert alles de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht Niets blijft de dood trekt al bij de geboorte bij je in Ze kijken naar de slapende zee en zien de ademhaling van de dood In de nacht strompelt een schim voorbij hij is de dichter die denkt aan de dagen voorbij Thuis…
J.Bakx20 maart 2024Lees meer >

thuis is vertrokken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.399
het huis telt de stappen kraakt zijn trappen in het slaan van de deur zit de tijdloze sleur het interieur heeft de geur van verleden de tafel is oud een bank droomt gerieflijke plooien gordijnen zijn zwaar van het lichten der jaren de muren bekrast en belast met herinnering thuis is vertrokken het huis staat te koop…
wil melker19 november 2002Lees meer >

Veilig thuis

netgedicht
4.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 384
jij hebt de wereld zien vluchten uit angst voor besmette luchten koos voor een veilig thuis beheersbaar geen entree enkel op media way toch kroop het alleen zijn vaak op ze belden toch knelde die strop er is wat vrijheid maar ze pakken te veel maken jou bang om met vaart te leven is dat alles wel waard…

Niemand thuis

netgedicht
2.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 370
de straat was leeg ik liep langs de huizen veegde langs muren om mensen te voelen als buren keek door hun ruiten naar wat zij zagen als buiten verstoorde hun stilte en rook angst als vergiftigende aanwezigheid ik wilde schreeuwen en zwaaien naar de intense pijn van het alleen zijn maar er was niemand thuis in…

zich thuis voelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen en ben nimmer de deur uitgezet toch was mijn jeugd er een als velen zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde is door een gang langs wisselende paden veel later door mijn opstuwende ziel gered . vaag blijft mijn wezen in kennis van het vroege het moet…

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Gedragen door de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Thuis als Horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 254
Zo wordt thuis een horizon die met me meereist, en ik een reiziger die nergens heen hoeft om toch onderweg te zijn.…

Alleen thuis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Wanneer het stil is, buiten alleen een lichtreclame voor genoegens van de grote stad binnen alles grijs de geur van de hond alleen ik rondlopend alsof ik niet thuis ben maar verken wat er te zien is van de mensen die hier wonen: niets bijzonders, al is er één opgeruimde kamer met een lege kast en op de sprei een knuffel zacht onder…
Zywa29 oktober 2026Lees meer >

VREDESDUIF MAAKT VRIJE VAL

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Met de naderende Israëlische grondoorlog in Gaza: 2 x Texel, 2 miljoen inwoners maakt de Vredesduif een vrij val; was er vroeger nog een sprankje hoop heden wordt die hoop een spektakel van hel Laten we vooral de Vredesduif opvangen voordat ie valt en vergaat laten we vooral blijven hopen niet op een hemel maar op een wereld van de toekomst…

Haat breekt

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Haat brak in mij woede, spijt, afgunst en onvermogen. Haat zorgt dat ik laat, voortaan... dat ik leerde. Haat probeerde te vertellen: 'heb lief, mijn kind, laat de ander mens zéker niet onbemind!' De haat liet daar tranen vloeien in nieuwe banen waartoe ik zou groeien.…

Jouw bestaan ( J. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Jouw hart: het heeft geleefd en geademd voor mij. De ogen keken en de handen hebben gehandeld. Ieder gereedschap, elke dag, de gedachte met gevoel werden door jou en met jou vastgehouden. Het hoofd droeg armen en benen en de spijsvertering. Het hart transporteerde en transformeerde hoop bij alle vormen van wanhoop... die woekerden in mij, door…

Mijn moeder

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
Zij zit op een troon. Haar scepter wijst naar mij. Altijd naar mij. Zij corrigeerde, schaafde me bij. Altijd liefdevol voor mij. Ik hoor steeds haar stem. Terwijl ik aandachtig luister. Altijd maakte ze me blij. Haar stem zo vol liefde, Nooit een reden voor pijn. Ze leerde mij, om net zo te willen zijn. Ik luister gewillig. Want…
Antje15 december 2021Lees meer >

Sneeuwvlokken

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Sneeuwvlokken witter als zand vang ik voorzichtig op één hand, Wil voorkomen dat ze breken, zoals zo vele herinneringen uit het verleden. Die ooit waren, maar nooit meer zullen zijn. Diep in mijn hart opgeslagen, ze zijn ons, ze zijn mijn. Tien seconden later in mijn hand alleen nog water. Echter mijn hart gevuld met vrede, want…
Pitsikato26 oktober 2023Lees meer >

De Wandelaar

gedicht
3.2 met 64 stemmen aantal keer bekeken 53.779
De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft. Langs de jaren voordien ging zijn tocht. Wat tot bedaren werd gebracht, als met water besprenkeld stof, wordt herdacht. In over elkaar gelegde landschappen vindt hij één voor één iedereen terug. Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…

Godswonder

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
een stoere westfriezin tussen Enkhuizen en Medemblik belde vanuit haar waterbed glaasje wijn in de hand zij bleef in Hem diep geloven ze sprak zolang er wonderen zijn is God de wereld nog niet uit kijk naar mij zelf inderdaad de flapuit is een godswonder zij lacht en giert overal gespierd…

Foto met mij

gedicht
2.6 met 51 stemmen aantal keer bekeken 16.005
Zo zat je vaak. Je hand knijpt in de leuning tot het bot, alsof je zoekt naar het gevoel dat in je eigen arm ontstaat. Je grondvesten een stoel, die jou natuurlijk niet begrijpt. Ik til een glas tot halverwege, dat ik al was het leeg niet eens kon legen. Een paradox weegt in mijn lijf, zodat ik niets meer goed kan maken en niet praten…
Benno Barnard10 december 2025Lees meer >

ik hou van mensen die blijven...

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.619
ik hou van mensen die blijven, zei hij, we stonden samen onder het afdak te turen naar het kantwerk van de winterbomen en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd, langs vergane boomgaarden, nabij tere beken, voor een gesloopt huis hield hij halt en keek heimelijk door het venster…

De dood pleziert nog niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Wat behelst onzegbaarheid, als je al naar de randen van de aarde bent geleid, daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht, alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht. Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen. Niet naar daar waar de vele sterren overtogen…

bij mij blijvend

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
ik kan tranen vergieten omdat je weg bent maar glimlach omdat je hebt geleefd ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt maar openen en om alles te zien wat je nalaat mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien maar het is vol van de liefde die je deelde ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven maar ik droom…

Soms doe ik dat

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik had langer kunnen blijven maar dat heb ik niet gedaan. Je blijft altijd nog even steken in mijn longen. Ik hou halt, en luister, dan adem ik je uit. Adem de lichte kamer uit waar ik van kom, en tast behoedzaam voor mij uit, tot ik weer gewend ben aan het duister.…
G.6 december 2022Lees meer >

Ge moet chance hebben in alles

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 291
Ge moet chance hebben met uw volk, die blijven als de jaren wegen, die troosten zonder veel verlegen, hun hart klopt mee — uw levenskolk. Ge moet chance hebben met de tijd, dat vijftig jaren niet vergrijzen, maar glanzen nog op oude wijze, en laten rusten wat gij zijt.…

de straat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
de zwerfjongere komt thuis de straat en zwerft hij gaat en komt weer thuis de straat meedogenloos schijnt de lantaarn haar licht op zijn gezicht koud en stil de straat waarvoor hij gaat en is gezwicht voor spijt te laat…

VADERDAG

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.033
’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis in de verte zag ik hem komen blij kwam hij dan thuis heeft mij bij de hand genomen In de stilte wil ik hem ontmoeten even komt hij dan weer thuis met blijdschap zal ik hem begroeten mijn vader, fundament van het huis…

LIED

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
In het duister kan ik wonen, in het duister kom ik thuis. Geen wrange woede daar, geen tieren dat rond mij komt staan. In het duister kan ik wonen, in het duister kom ik thuis. Geen woest vervloeken daar, geen fel gebaren dat mij dood wil slaan. In het duister neemt het duister al de koude weg uit mij.…