948 resultaten.
Vannacht...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.465 O liefde, hoe gelukkig jouw oevers zijn
voor de twee die in een universum varen.…
Volkswijze
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.112 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan ‘t eind van de reis moet je ankren,
Ergens ver buiten op de ree.…
Zomersport in Sportzomer
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
468 Een zomer lang van tien tot elf weken
- Roland Garros darts autosport EK
Plus Wimbledon en de OS daarna -
Staat sport in 't middelpunt van 't dollarteken
Soms kijk ik, en geniet dan van het spel
De leidsman lijdt - hij scheidt niet goed van wel
Var arendsoog oordeelt, maar raakt gekweld
Is 't net niet of net wel - is 't wèl dat telt?…
de schepping en lichamen van afval
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.412 vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen nog
voor de pen slap uit de hand valt en alle plannen
weer chaos vrijheid krijgen onder vreemde ogen
de vorm van een verwordend lichaam een sonnetskelet
door tijd blootgelegd en ontkleed van bijzinnen
zelf een zin in het grotere plan van de vuilnisman
die nut en genoegen door het heelal laat varen…
Ik weet niet waar ik ga
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.103 Ik weet niet waar ik ga,
Ik weet niet waar ik sta,
en waar ik waar en vaar
en angstig henenstaar,
waarheen mij feller sart,
hoe lastiger het viel,
het jagen van mijn hart,
het smachten van mijn ziel.…
Aan tante Toos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.314 Uw frakken en uw zoevelaren
Zie 'k steeds weer door mijn sleuven varen
Uw vederflots dreef altijd boven
Uw treutel zal ik immer loven
Uw snuffelingen en uw kloos
O, tante Toos
Tante!…
Interelementaire liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Ze ging varen en sprong overboord
en ze heeft 'm d'r liefde verwoord
in de zee, toen ze dook
en daar paarden ze ook,
maar ze zetten het naspel niet voort,
want in ademnood vloog
ze meteen weer omhoog.
In de kiem was hun liefde gesmoord.
Gedwongen hiertoe te beslissen
volhardt ze d'r liefje te missen.…
't is voorbij
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.056 't Is voorbij. die vriendschap, na al die jaren,
voor mijn part mag je alleen verder varen.
't Is voorbij, mijn vertrouwen in jou,
hoewel ik nog steeds van je hou.
't Is voorbij, ik heb niet meer die kracht,
want 't is teveel wat je van me verwacht.
't Is voorbij, 't doet me heel veel pijn,
maar zo wil ik niet langer bij je zijn.…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 We deelden in de haven nog een kade
maar dan is elk een eigen koers gaan varen
alsof de trossen nooit verstrengeld waren.
Nu mijden we elkanders breedtegraden
en schrijven in ons logboek: kalme zee.…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur'ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid
opsommen van argumenten
die mijn leegte verklaren
het is tranen voelen in de lente
met verlamde spanen varen…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 De boodschap trof haar als een dolk,
een pijl die trillend in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken,
koos zij voor het zonlicht in haar hand, die
haar een helder en fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmand een altijd brandende
diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.
Dan droom ik mijn gedachten onder water.…
Brief aan Jan Greshoff
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.997 - Want:
In Schaerbeek en 's Gravenhage
gaat het leven op eendere wijs
en wie er naar Oostland wil varen
blijft steken in Parijs.…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied…
Onze hulp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 Onze hulp is in de naam van de Heer
Die niet laat varen het werk zijner handen
Hij ziet in gunst op ieder van ons terneer
Waar we ook zijn en waar we ooit belanden.
Onze hulp is van de Heer alleen
Die niet doet naar onze ongerechtigheden
En horen wil naar ons klagen en geween
Hij leeft met ons mee in alle omstandigheden.…
Los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 want wie durft zonder gedachten,
zonder herinnering en toekomst zijn
badend in een zee van niets,
zoals het lossen van een schip
- niet meer gevangen aan de kade -
de volle zee in varen kan,
zoals 't doorknippen van de navelstreng
zodat 't kind de vrije wereld in bewegen kan,
zoals het lossen van de lus van 't breisel
en de draad weer hangen…
Gij was aan mij gelijk de winde…
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.050 Zo reikt de liefde, o mijn beminde,
verrijkt me uw liefde in vreze en vaar,
- gelijk een geur’ ge wentel-winde
die sterkt en loont haar koren-aar.…
Testament
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 penseel
gouden pink en vingerhoed
je mag rekenen met mijn rekenmachine
harken met mijn zilveren hart
mensen ontzien met mijn moed
bloemen buiten zetten
in mijn verwilderde zomertuin
mag je als je dat kan
met jouw mosgroene handen
bij de dronken rivier
zijn de boomgaarden voor jou
je kan er in mijn kristallen roeiboot
voorbij varen…
Halve maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Onafscheidelijk, samen één,
als dochters van dezelfde moeder
varen jullie naar diezelfde einder heen.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ik vare en heb noch vreze
voor de dood,
hoe snood;
maar ‘k vreze, zonder moed en
zonder hert,
de smert
te vluchten, en te vallen,
daar de waan
blijft staan;
te vallen en te sterven,
daar hij, loos
en boos,
zal roepen: 'Dat de vuist kan,
en ‘t gevecht,…
Hedenlands
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
54 nieuwe woorden - zonder aberraties
Zo ging de Vlaming graag weer winkelhieren
In plaats van overzeese scharrelkost
In maaltijdservicedozen met de post
Zijn vegan lifestyle sparend 't lot van dieren
Een wilde greep uit reeds voorbije jaren:
Sjoemelsoftware eikprocessierups
De stikstofcrisis en appongeluk
Op X kon je er bijkans blind op varen…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Veelal gewaardeerd zolang
zij hun afstandelijke eigen koers
blijven varen; die hen zonder de
mogelijkheid hoger op te komen hun
onmisbare klus laten klaren.
Zonder strepen, sterren, medailles;
of misschien wel met een stank voor
dank in het verschiet; gaan de eeuwige
optimisten voort op hun separatistische
weg.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Uw spiegelende ziel, van weemoed plots omvangen,
ziet lange trillingen statig door d' ether varen.
Gevoelens domen mat, uit tijden die eens waren.
Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 dicht bij de mensen blijven
wat kan het leven je allemaal geven
om je eigen leven te doorleven
ergens is een leven in jouw leven
lukt het niet wendt dan de steven
is het accoord, dan zeg je een woord
daarna: het samenleven gaat voort
een situatie van nemen en geven
veel geluk, soms op tijd reven
ons levensschip besturen en laten varen…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Stormvloed van 1509
golven beukten tegen
de Magnuskerk van Bellingwolde
gek, want die ligt niet
op een lage plek
we hebben de neiging
dit te vergeten
maar met zeespiegelstijging
kunnen de dijken
weer breken
zee overstroomt land
de nieuwe waterkant
bij Bellingwolde
rolt branding op het strand
tussen Blijham en Winschoten
varen boten
tegen…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 Een vacuüm waarin ik moet berusten
vaar ik in de schaduw van het licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloosheid als oog van een orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarvan ik vrijwillig
moest vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt van de inktvis
Steeds samen in een nieuw verstrengeld wij totdat wat mengt het mengsel van ons samen is
Totdat wat mengt de wolken van onpeilbaar woelen is waarop ons schip de kiel nog stampt
En wij het raadsel kennen
Te varen…
donders fijne vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 ezels
in het systeem in verzet
dat die regels aanprijst
die juist wat is bedoeld
weer ondoenlijk maken
de warboel ontwarrend
die stelsels veroorzaken
smeedde jij zo een keten
die ieder de ruimte geeft
wat moet simpel te doen
een verbindend houvast
met standaard als norm
jou wacht een vindtocht
een onbekende horizon
waarheen jij varen…