804 resultaten.
Vlaanderen
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.372 Hier, vredige dorpkens daar steeên,
Die rijzen met torens vol zwier,
't Zijn welige velden en wouden,
Of vlakten der heide vol rust.
O 'k wil in mijn harte behouden
Die schoonheid, mijn opperste lust.
Voor Vlaanderen, Vlaanderen,
Trille mijn harte vol geestdrift en vuur.
Mijn land is het land van de stille,
De vreedzame brede natuur.…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Zo vredig kan het zijn
een paartje op het plein
de merel in de weer
met takjes en een veer
een roze luchtballon
voorbij de avondzon
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?…
IN MEMORIAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 daar lig je dan koud en kil
ik kijk naar je - bedrukt en stil
je hebt geleden gemeden
hebt jezelf in stilte moegestreden
wat van het gezicht is af te lezen
jij bent nu in die andere wereld
die vredige overkant
waarvan wij hopen dat die er is
jouw joviale: ‘Hallo met mijn naam’
als welkom als ik belde is wat ik straks mis
het zal vast nog…
KERSTMIS ANNO 2022
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
693 De wensen van vrolijk en vredig kerstmis uitgesproken, gaat iedereen aan tafel. Het wordt toasten, lachen, zingen, kwissen,
Pakjes openen, alles volgens jaarlijkse traditie.
Tot de middernacht klikken luiden, gaan wij de stille, heilige nacht in… en hopen dat het kerstkind
Zijn vrede mag verspreiden over de gehele wereld.…
Bloed
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
529 zal het wrede vuur ontbranden
gloeiend staal scheurt tot de randen
totalitair de aarde open
kokend water vult de lucht
de waarheid wolkt zich naar buiten
woorden wringen zich tot een klucht
massa’s moeten weer weglopen
feiten doen niet meer ter zake
wie het hardst roept krijgt de kluiten
grenzen zijn slechts de afspraken
uit een vredig…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Hoog boven de uitgestrekte
velden trekt een wolk die zich langzaam
laat meevoeren door het ruime blauw; ergens diep
groeit een vredige verwondering zonder een naam te vragen.
In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 stil wandelen wegen naar de witgekalkte huizen
alsof zij ingesneeuwd tegen een grijze hemel leunen
en ’t water waarop vroege nevelsluiers liggen
leeft reeds zijn eigen herfstige eenzaamheid
op pleinen echoën de lang gestorven schreden
in dagen die door ‘t gisteren zijn ingehaald
niets dat de vredige zondagsrust kan storen
oogst wordt nog met…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 I
Men mocht wel willen in donzen woorden
van hem te horen, nu hij pas
dood is en wat zijn leven was
voor 't eerste stil gaat worden; stoorden
nu woorden niet in zijn beginnen
der vredigheid hem toegebracht
en in de schuwe ernst betracht
door ons, die ons willen bezinnen
over het sidderende, dat wij vonden
in ons; zó het opeens…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 beest nog uit te leven
dat ik huilend naar haar naam zocht
evenals die ene hond
Maar toch- ik heb haar naam geprezen
en haar daarmee weer bewezen
dat ik enkel door mijn bede
ook mijn medestanders vond
die hier met mij de nacht verkeerden
om haar naam zo vaak te eren
dat ze doofde pas nadat
hier weer de dageraad ontstond
Haar naam kwam vredig…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Aan het zicht onttrokken,
Omarmt door riet,
Waar het vredig dobberend
Een nieuw spel begon.
Tot het bootje
Door weer en wind verging,
En het water nooit meer zo deinde
Als in het begin.…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredige nacht,
stil gezongen lied
in zwarte leegte,
kleurloze pracht,
script vol verdriet
met nietszijnde geschreven.
Oh licht van luwe leegte,
zing uw zang tot aan de ziel.
Ontvlucht het oneindig zwart,
tot aan het rood van het hart.
Bleke tragedie, bloeiend in de lucht,
bemin al wat u omvat.…
De kracht van stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 Ontspannend en verwarmend ze ook
zijn, elke toets van rust en vredigheid wordt geademd
ver weg van alle drukte eromheen zodat enig tijd wordt besteed aan
even alleen zonder eenzaam te zijn terwijl hun gedachten drijven in een open zee.…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 alle andere aandacht
voor menselijke invloed
Een kosmoligische seconde
verstrijkt als een oneindige macht
van gevoelde tijd, van angst en vertwijfeling
Striemende hagel snijdt in horizontale nevel
als de zeis van Hein door het groen
wordt zomer zonder kleur
Zo snel als het kwam
verstomt het gebulder van toen
om plaats te maken voor vredige…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Het volgen van een vroom pad
is wandelen langs wat staties
ik vond al langer het park
iets vredigs hebben, maar hoe en wat
Zelfs beelden en een altaar
staan er dag en nacht klaar
beschut door een omvangrijke nis
ooit bedoeld voor d 'heilige mis
het geloof vertoonde ooit de gebeurtenis
Deze plek bedekt deels
de uitlaatroute met mijn honden…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 In slaap gevallen op het lege strand
droomde ik dat ik vredig sliep,
totdat ik plotseling wakker schrok
van klaterend water, dat mij lokkend riep.
Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
ooit komt de dag
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
3.291 blijven
over zere plekken wrijven
niet om te falen
of ouwe koeien
uit de sloot te halen
de aarde
in zijn waarde
het leven
bedoeld
om te leven
het gaat om mensen
zonder wensen
die gewoon leven
er om geven
mensen
zonder wensen
echte mensen
de aarde
in zijn waarde
als er 1 doel is
geen gejammer
geen gemis
alles vredig…
verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.893 Jij die nog zo vredig slaapt;
Genieten wilt van "Nu" te leven
Ik voel dat je gelukkig bent,
Al is het maar voor even.
En even traag als het vale licht,
Dat langzaam overwint,
Tast mijn hand naar je warme lijf.
Buiten hoor ik een vogel, die klagend zingt.…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 lange slingers, duizend ballen
de piek werd tot het laatst bewaard
opgetuigd als uit een sprookje
stond de boom in al zijn pracht
met meters glanzend engelenhaar
de echte kaarsen bleven branden
tot diep in de winternacht
mijn kinderkerst was vol geluk
vredig en uniek
de sfeer in huis zo magnifiek
het kerstbrood geurde in de oven
mijn…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 zo aangelicht sta ik
in vredige ontroering
op de vrouwvorm van dit eiland
met het hoofd in de nek.
hoor maan, hoor: ik huil je toe.…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 Haar sponzige huid breekt het licht
In versnelde splinters
Ik kan enkel het geblaat van haar bloed vermoeden
Hoe ze langs woekerende algen scheert
Akelig vredig
De snuit is in haar romp gesmolten
Ik zoek haar keerpunt
Het ogenblik
Dat ze buigt naar de klare diepte
Dat ze zich uitrekt in het azuren veld
Hoe ze een school laat zwenken na…
Pont de Monvert
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.053 Tussenin kleine meertjes
Een dunne gifgroene slang
Waaghalzen duiken
Op de hoogvlakte
Riemen van een herder
Handwerk origineel
Ik draag ze veel
Egels wilde honden
Sprinkhanen vreten kaal
De adder mijdt de herder
Een drachtige hond
zoekt aandacht
voor haar nest
meelij doet de rest
De rust verstoord
door kermis in het dorp
toch vredig…
Het allerlaatste bakkie
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Ze zei geeneens gedag,
ze zei niks meer eerlijk waar
ja dat de koffie zoet was,
dat zei ze alleen nog maar
En ineens is het gedaan
en ineens is het voorbij
‘k snap er niks van,
ze zit er ook nog vredig bij!…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
what a wonderful world...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 openstaande balkondeuren kon ik ze soms ook zien
weer strak naar mijn dobbertje kijkend
kon ik ieder woord letterlijk opvangen
ik was nog jong en onbevangen
vaak was het ruzie om niets en ontoereikend
tot ik hoorde van the boxer en van eight days a week
die deuntjes kwamen in mijn hoofd
door de openstaande deuren in een nu vredig…
Eerste deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Het eekhoornpaartje
leeft vredig in de vesting,
smult van fruitbomen.
Een gordel van rust
uit blauwe, zwakke branding
en witte huizen
omringt schappelijk vertier
in de drukke kustplaats.
Amandelsoep vloeit;
haar smaak, schoon onbekend, wordt
"opwekkend" verklaard.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 te roesten
En ja, ik weet het wel
soms storm ik schuimbekkend
met woedende vloedgolven
beukend op hun bange dijken
zonder ooit te overtuigen
Soms huil ik als een dolle hond
naar een bleke, wassende maan
mijn jankende jeremiades
sneuvelen in volstrekte stilte
hun sikkel is kil en koud
Maar zij zien niet dat ik
een vredige…
Het is een blijde dag
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.206 Wij gaan tezaam, verheugd en stil,
Gezicht naast vredig aangezicht,
En één van hart en één van wil,
En zalig in de blankheid van dit uur.
Kortstondig als de sneeuw, maar wit en hel en puur!…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 Ik zal geen kwaad doen, noch verderf stichten
Geen heilige berg is mij onbekend,
Ik zal mezelve beterschap toewensen, en vredig
De levenslijnen der herinnering volgen
Naar de puinhoop van mijn verleden dat nog slechts smeult,
En stuiptrekkend in mijn ontworteld landschap
Zal ik de hand uitstrekken naar de sluier van de diepe slaap
Zachtjes…