Alle inzendingen over dauw

825 resultaten.

Sorteren op:

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
haar zacht troostvol wiegen We verwonderen ons om haar kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak omlijnde paden elke stap laat nieuwe afdrukken achter ze zucht haar schaduwen verraden schoonheid en verval Ze weet het ze weet ook hoe ze straks weer bloeien mag Er is niets om te verbergen de frisse, vochtige dauw…

Zo diep als glas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
Ik weet wel dat het pijn doet Dat ik jou zo moet zien Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend Alsof de zon een laken was waarachter nacht Grijnzend verborgen in haar ijs hing Hang mij in dat laken Was me tot ik weer wit Wit als de huid van doden ben Waai niet meer wind De mensen om een tentstok Span ons als een web vol dauw…

De stem van de herfst

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 62
De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen, het mos ruikt donker naar wat ondergronds vergaat. Ik voel hoe zelfs het zwijgen dieper in mij doordringt, wanneer een blad geluidloos uit de wereld gaat. Tussen het rottend blad ontvouwen zwammen hun geheim, als kleine maanlandschappen in het schemergroen.…
CB19 oktober 2026Lees meer >

Boom

netgedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 554
En elke ochtend weer, nog voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt voel ik hoe heimwee zich uitstrekt door mijn dagen als naakte takken die blijven zoeken naar licht dat ooit vanzelfsprekend was.…
CB9 mei 2026Lees meer >

MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.409
Mijn hert gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in de dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens! Mijn hert is als een vrucht, die wast en rijp wordt, in de schauw verholen, aleer de hand des najaars heeft, te vroeg eilaas, de boom bestolen!…

Herdenking.

poëzie
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 5.039
't Werd stiller; 't groen liet af van droppen; Geen vogel zwierf meer om; De dauw trok langs de heuveltoppen, Waar achter 't westen glom; Daar zong de Mei zijn avondlied! Wij hoorden 't, en wij spraken niet. Ik zag haar aan, en, diep bewogen, Smolt ziel met ziel in een.…

[Roeshoofd hemelt]

gedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 19.447
Spreekwoord was ik dat niet snapt, gaandeweg de dag werd ik weer opvoeding die ouders voor hun kinderen uitdenken en in het holst van alle bruikleen was ik wat ik telkens na zo'n achternacht in corvee en klatering moet zijn: voor dag en dauw de bijbel, met stofomslag en in voldongen esperantoklanken, een man om van kaft tot kaft uit voor…

Nacht

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.600
Wel viel de dauw der donkerheid, Maar neevlen dicht en kimmewijd Hielden uw blik betogen. Nu aan de open hemel staat De vaste rust van uw gelaat Zo sterrestil gerezen - Tot grauwe dag de vooglen wekt En met zijn floers uw glans betrekt, Zullen wij samen wezen.…

De fijnste draden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 133
Ze vinden stil hun weg naar het hart, zoals dauw zich hecht aan het gras vóór de ochtend. Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt, waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever, maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter, als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

Mijn lief is al mijn vreugd.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
'k Moet mij laven met een zoen, Voor de tipjes, Van uw lipjes, Lipjes die, als rozeblaân, Zijn met een zoete dauw belaân. 't Rijzend zonnetje gaat mij voor, Wenkt mijn lonkjes, om zijn spoor Na te reppen, En te leppen, 't Vochtje van uw mondje zoet, Als hij 't van zijn Laura doet.…

De rozen

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Toen zogen haar knopjens De lavende dropjens, Tot parels geronnen uit hemelse dauw; Nu missen zij kleuren, En spreiden geen geuren, Eer de avond de velden nog wikkelt in ’t grauw.…

Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 13.218
Spreekwoord was ik dat niet snapt, gaandeweg de dag werd ik weer opvoeding die ouders voor hun kinderen uitdenken en in het holst van alle bruikleen was ik wat ik telkens na zo'n achternacht in corvee en klatering moet zijn: voor dag en dauw de bijbel, met stofomslag en in voldongen esperantoklanken, een man om van kaft tot kaft uit voor…

Als Sneeuwwitje

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.926
verslikte zich er in zoals de wolf in Roodkapje als Klein Duimpje in zijn kruimels als Sneeuwwitje in een appel Hij verslikte zich er in totdat hij zelf was verdwenen klein genoeg om in een sprookje door te gaan voor wie hij was een roze wolk toverlicht om werelddelen door te geven verre landen te verleiden leven in miljoenensteden dauw…

MATROZEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
In de vroege morgenstond bij het rijzen van de zon dauw ligt verlaten op de velden in het ochtendgloren de stad nog altijd verloren in stilte komen daar de schepen binnen in de trage havenmond vissers en matrozen die hun zeelied zingen halen de trossen aan stoere matrozen aan boord niemand die ze hoort Als de schepen aan de kade zijn…

IK HEB DE LIEFDE LIEF

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
zo amechtig diep, naar zielegronden ongerept waar hartstocht zich laat vlijen omdat ik haar zo lief Toon mij vergeten weten waarin de zerk noch steen voorziet, het dekkleed reeds versleten; verlijmde ogen enkel nog het smachten naar ontwaken mij volgen om het niet Mijn lippen prevelen een hymne nabij Aurora’s luister als zou de dauw…
JELOU19 januari 2012Lees meer >

het leven is een lied

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 788
schrijf het refrein van dit lied zonder pijn in een veel te korte tijd zie je worstelen door de dag je veegt door de soep in je oog maar die brengt toch een lach omdat dit lied je bevrijdt van dit leven in een lied een prachtig lang lied het leven is een lied veel te kort voor verdriet we zien elkaar gauw in het licht van de dauw…

het leven is een lied

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 796
ik schrijf het refrein van dit lied zonder pijn in een veel te korte tijd zie je worstelen door de dag je veegt door de soep in je oog maar die brengt toch een lach omdat dit lied je bevrijdt van dit leven in een lied een prachtig lang lied het leven is een lied veel te kort voor verdriet we zien elkaar gauw in het licht van de dauw…

Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen Van 't bare zonnegeld, van dauw en ochtenddoop, En schater, sleetse zorg en nachtlijk leed ten koop, Om 't spoelen van de wind en 't lied der wielewalen. Makker, een open dag voor strijd en nieuwe hoop. Hij schuurt het hart weer blank, hij vult de lege schalen, Zó: heil de jonge dag!…

Doorschijnend zand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
van de levensoceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur, schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de toekomst in de dauw…
Pama26 juni 2014Lees meer >

Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.069
Spreekwoord was ik dat niet snapt, gaandeweg de dag werd ik weer opvoeding die ouders voor hun kinderen uitdenken en in het holst van alle bruikleen was ik wat ik telkens na zo'n achternacht in corvee en klatering moet zijn: voor dag en dauw de bijbel, met stofomslag en in voldongen esperantoklanken, een man om van kaft tot kaft uit voor te…

Meizang

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Bij dageraad, als karmozijn, Druppelt de dauwe neer. Daar plooit de grijze mistgordijn; Ontwaakt is 't vooglenheer. En als daarna het klokje luidt, Dan kniel ik biddend neer, En 'k juich: daar is met bloemenkruid De blijde lente weer.…

dochter van de lente - van harte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
een meisje vol dromen, vijftien lentes jong schetst stil en fijn met potlood of penseel als dauw op bloesem in ochtendlicht de werelden in haar hoofd op doek of papier ze leest en dwaalt door verre verhalen in boeken kan zij eindeloos verdwalen alsof de tijd gewoon even stilstaat wanneer zij door haar universum reist waar klaprozen fluisteren…

Tijdloze bloei

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend, alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten. Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen, zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt. Chrysanten, wevers van tijd, leren ons om stil te staan. Niet alles moet bloeien om eeuwig te blijven bestaan.…
CB5 januari 2025Lees meer >

Vogelgezang

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 560
Aubades drijven als dauw door het ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht. De fluiter spreidt zijn zanglijn als een sluier van verlangen, een teder lied dat bloeit op het ritme van de lente.…
CB14 april 2025Lees meer >

De kunst van eenvoud

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 554
Zingende merel stilte vult de lege lucht dauw op het blad ligt Soms is het genoeg om een straal licht te volgen, hoe die zich strekt over de vloer zonder haast, alsof de ochtend zelf even wil blijven hangen, zodat ik mag voelen wat ik anders zou vergeten.…
CB2 mei 2025Lees meer >

De adem van de regen

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 388
De wereld ademt mee, bladeren buigen langzaam naar beneden alsof ze oude woorden fluisteren die alleen de dauw begrijpt. Ik volg hoe één parel zich langs een glimmende nerf naar beneden laat glijden, vredig blijft hangen aan de rand als een zilveren gedachte, en zich dan stort in de warme aarde die hem zonder vragen ontvangt.…
CB1 augustus 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Gefilterd zonlicht het bos opent zijn geheim mijn hart volgt het pad Traag wandel ik langs het pad, waar dauw nog glinstert op de bladeren. De lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost. Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken.…
CB11 september 2025Lees meer >

Als de regenboog ademt

netgedicht
2.5 met 55 stemmen aantal keer bekeken 808
Herfstig licht breekt zacht regenboog kust de nevel morgen ademt kleur Als dauw vochtige aarde innig omhult en gouden zonlicht door nevelen breekt, als zilveren druppels die de herfst streelt, als een regenboog die voorzichtig ademt in de vroege morgen.…
CB22 november 2025Lees meer >

De vlucht der liefde

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.707
Je ogen o zo blauw stralen van onsterfelijk verlangen en fluisteren een zoete dauw waarin ik me graag laat vangen Ik zie je, gouden sneeuwgodin, vanuit m'n subjectief gevoel Je geeft m'n leven zin met onsterfelijke liefde als ultiem gezamenlijk doel Met jou kan ik waarlijk vliegen, vliegen boven de saaie realiteit rustend op je fluwelen…

VERMIST

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Donker is de zachte regen, vallend op 'n bleek gezicht, verandering brengt dauw, met 't vroege ochtendlicht Sta op,j e wordt vast ziek, liggend op de natte grond, maar jij blijkt eigenwijs, met strakke lippen om je mond Je hebt vast iets stouts gedaan, net als zoveel kinderen, verberg je bang in deze struik opdat ze je niet vinden Waarom vrees…
Doortje26 april 2003Lees meer >