758 resultaten.
Hondseenzaam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 Hij zit hier op zijn heuvel, heeft verdriet.
Zij toeft te komen en hij blijft bereid
te wachten tot hij hoort haar hoge lied
en speurt hoe zij haar zoete geuren spreidt
en trippelend haar voeten tot hem leidt.
Hij wacht op haar al werd hij heremiet.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 Schilderde mij af als witte man op zwarte berg
liet mij voorbij glijden over regenboog
vol kleuren rijden
verfde mij zorgvuldig als groteske dwerg
op groene heuvels naar beneden
naast de spiegelgalerij
schilderde mij terug in dure, fatsoenlijke kleren
tussen rijke meneren in hele chique wijk
liet mij voorbij flaneren
voor vergeten…
Tussen grijs en donker,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 in de vloeibare lucht, witte
gedachten blijven achter,dwarrelde veren als ze zijn vertrokken,
in een houten lijst gevat, geëtst in een terzine, de gekromde tijd
verschuift, de wereld wankelt in z’n sporen tot een late
zonnestraal hem vindt, blinkend op het hoogste punt,
langs de notenbalken spant de herfst de snaren,
hoorbaar over heuvels…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 glanzend metaal
en weerspiegelt hoe het is om gebroken te worden
als mist over het gras
terwijl we een dodelijk spel
speelden voor blinde goden
Hoe kwam het dat ik de monarch zag schrijven op een enkele draad aan een boerenpoort vastgemaakt
dat ze samen de dag vierden
zoals een gitaar zonder vingers me te boven gaat
Misschien werden de heuvels…
Een vlaamse gaai in code grijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
323 Your old and faithful friend announcer
staat elke morgen trouw rechtop
fier in de houding, my dear love
de dag begint met code grijs
van Medemblik tot Groningen
Uithuizermeeden tot het Zwin
met ondoordringbaar dichte mist
in 't ganzenland, met uitzondring
van jouw zonovergoten heuvels
van schin op geul bij susteren
in 't zacht…
Asfalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 soms slechts voor een moment - als ik zie hoe een man en vrouw
onder een viaduct naast en op afstand van elkaar
staren - ieder naar een andere kant - hun hoofd vol met gedachten
we gaan onze eigen weg
tot aan de horizon volg ik je totdat je zo smal bent als het
kleinste puntje
jij leidt mij naar een nieuwe wereld
waar de glooiende heuvels…
Een engel zevert
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.203 Ik luister naar motregen
Die geleidelijk en gelaten
In het hemd dringt
De katoenen spons
Alsof over een wolkenrand gebogen
Reikend naar een havik
Een engel zevert
Boven heuvel en heg en weg en hei en wei
En nog meer dat thuis hoort in deze orde
Deze rij die rijmen moet
Terwijl ik het omgekeerde verkies
Een landschap van Breugel dat uit…
Manon (Deel 1)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.495 tegen de heuvel, dor en droog
van maquis, grindzand en rotskeien,
vecht zich een ezel traag omhoog
langsheen de lege boerderijen
de pendel uit een verre bron
houdt zich soms koppig stil en star
het water, klotsend uit de ton,
smeert het geratel van de kar
eens boven bij de laatste bocht
hoort men de bultenaar ‘hòò ! halt !’…
Méditerrane hartstocht 2
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.982 een genietende glimlach
Wandelend door het Italiaanse dorpsstraatje
Een streling voor ieders oog, wat is ze een plaatje
Haar lange, slanke benen veelal achternagekeken
Dansend over het trottoir, alsof ze om aandacht smeken
Haar loop in rijmende beweging met deinende blonde krullen
Aan mannen voorbij die van haar aangezicht smullen
De heuvels…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Veld en wei, heuvel en dal, en vlakte en woud,
immervoort, vloeien ineen met grootse zwier
golvend tot d'uiterste rand der aarde...
Verder door dringt de geest.…
Wolken van vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
790 Wanneer de wouden hun takken stil houden
en de wolken gedachten dragen van vergetelheid
wandel ik langs paden van tuinen,
langs bosschages jeneverbes en dolle kervel,
over heuvels met hyacinten
waarvan de blaadjes gouden randen hebben
in het vallen van het avondlicht,
waar weelderig groeien de duizendguldenkruiden.…
HET GEURIGE VELD
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.684 Kinderen spelen er, bejaarde wijzen
zoeken de boom, die van de heuvel helt
en schaduw schenkt, en vrome pelgrims reizen
eerbiedig naar het zoet geurende veld.
-------------------------------------------------------
Amangkoe: Javaanse titel van de sultans van Djokjakarta.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 kom en daal de brede trappen af in de rivier
en laat je lichaam langzaam drijven
zweef aan ragfijne snaren van guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Ik wandel door heuvels van zonlicht en schaduw
een schoonheid te vinden in bomen en stenen
die samen verrijzen tot een machtig kasteel -
dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap
Als ik ademloos staar tillen handenvol wind
mij op uit de laagte en geruisloos glijdend
op vederlicht vleugels van goudstralen draden
komen torens steeds…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 De sloper met een kwaad geduld
verandert de burcht in een heuvel van gruis.
Onze eerste ontmoeting leek op een afscheid
en toch sloop de tederheid in onze taal
en vorder ik, ondanks de sterrenlast,
stof dat zich door mijn sappen mengt.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 In de verte lagen wazig Albanese heuvels,
oostwaarts, aan het Griekse, droog gebergte
en op een rots troonde een kerkje.
Wij haalden water bij een bron,
begeleid door een orkest van krekels.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Toen wij ’t eerst landmerk: Cintra’s heuvels zagen,
Werd Heitor ook naar ’t achterdek gedragen
En gleed in zee van onder ’t rood-groen kleed.
Toen kwam, dwars door de kim, de blauwe Taag en
De bruine heuvlen weken, hemelsbreed:
Of ’t vaderland zijn armen opendeed,
Ons weergekeerden aan zijn hart wou dragen.…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 O keer, keer
welluidende wind, verliefde regen weer tot aan mijn
haveloze heuvelen.
---------------------------------
uit: 'Geachte muizenpoot', 1965.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 In de verte lagen wazig Albanese heuvels,
oostwaarts, aan het Griekse, droog gebergte
en op een rots troonde een kerkje.
Wij haalden water bij een bron,
begeleid door een orkest van krekels.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Meedogenloze drift jaagt hem
de heuvel af, de vlakte in.
De angst verkilt het land:
de dood rijdt op zijn rug.
Paniek verdwaast een hertekoe
die opschrikt uit haar ligstee.
Het hupse silhouet geëtst
tegen de vale maan.
Een trage fractie slechts van tijd
spelt onherroepelijk haar lot.
Scherp bijten tanden door haar huiverende nekvel.…
Diepe verachting...
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.863 Afkeer van onze ogen bloedbelopen,
Van onze lijven in soldatenpak,
Van onze knieën, die langs heuvels kropen,
Van onze vuisten waar het mes uitstak.
Van ons verstand afkeer, waarmee wij wisten
Te maken het verdragende kanon,
De handgranaten en de duizend listen
Waarmee de haat op nieuwe moorden zon.…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 zij zengend
daar waait briest of stormt een wind
giet het met bakken uit de hemel
als niet miezerend druppelt de regen
waar de benen kort of lang hen brengen
zijn de paden droog, stoffig of hard
treffen zij van struikelbeton tot asfalt
mits het geen modder- of waterpoelen zijn
de koers en looplijn zinderend heet
drempels nemend en heuvels…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details sloeg hij nooit over.…
Het dorpje.
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.295 Hoe vreedzaam ligt dat dorpje
Daar aan de voet des heuvels,
Met al zijn boerderijen,
Zijn kleine lage hutten.
En bruine rieten daken,
Met groen bemoste vakken,
Zijn peer- en appelboomgaards,
Zijn brede lindenbomen,
Die wandelpad en hutten
Omschaduwen en koelen!…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Als ik sterf te Badoer, en men begraaft mij buiten de desa,
oostwaarts tegen de heuvel, waar 't gras hoog is...
Dan zal Adinda daar voorbijgaan, en de rand van haar sarong
zal zachtkens voortschuiven langs het gras...
Ik zal het horen.
oktober 1859…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Als je beneden aan een heuvel staat dan kun je alleen maar omhoog.
Het leven verloopt niet altijd zoals we willen, maar alles heeft een reden.
Vaak hebben we relaties die mislukken, zodat we van onze fouten kunnen leren.
Je moet die fouten dan wel herkennen, zodat je ze niet nóg eens maakt.…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 netwerkstructuur
De meren zijn uitermate troebel
maar toch leek er leven in te bestaan
we dachten dat we kwallen zagen
doch het bleek om plastic zakken te gaan
een geur van weekmakers, bijtende zuren
oplosmiddel en kwikdampazijn
het water blijkt net als de rest van het eiland
giftig en uiterst brandbaar te zijn
Er is ook een grot, pal onder de heuvel…
Emelie is 50
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.699 Altijd even verdwaald in het landschap, sowieso
landschap in de mist, landschap in de storm
landschap van heuvels, landschap aan zee
landschap vol modder, landschap in de zon
landschap van plezier en landschap van melancholie
In de Ardennen en in Friesland
in Limburg en in de Achterhoek
In Gelderland en Zeeland
op Schiermonnikoog en…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 halve uitzicht
de ganselijke dag van acht uur af
de bronzen slagen tot de middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen sliepen
De laatste klanken waren weggestorven
rond het middernachtelijke uur
hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen
Geen sterveling op pad hooguit een stroper
in weidengreppels struikgewas en heuvels…