47871 resultaten.
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Ze zal nooit de bloemen laten verdorren
in haar wezen, waarmee zij haar omgeving
heeft bevrijd, het beste medicijn om te
genezen, om zelf weer bellen te gaan blazen.…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Buiten meandert de rivier ver
gebleven van de stad, laat z’n
stem tot mij klinken, neemt
geruisloos het slib van de
gedachten mee als libellen
geruisloos op een berkenblad
in de waan en ongestilde hoop
naar de benedenloop zonder
ervan te drinken.…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
Schumann
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Laat vloeien 't heimwee naar mijn jeugd met zoete
Zang, die zich gouden door 't verleden windt.
Ik ging de wereld in, opdat ontgind
Wierd, wijze toekomst, die, in wording, wroette
Diep in mijn ziel; door wetens waan verblind
Glimlachte ik dan wel eens bij uwe groeten.…
Zonderling verzoek
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.309 "Wij hebben, sprak een boer, twee wevers hier, en kunnen
Er één van missen, kon 't gerecht dus slechts vergunnen
Een klein remplacement van kop, -
Och, laat ons dan de smid en hang een wever op."…
Verloren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.668 Ik rende haar achterna
dwars door het hart van duisternis
verdwaalde gazelle
van het niet kunnen verwoorden
schaduwenen, wildernis en waan,
flarden van eens al gedroomde dromen
zij rende mij achterna
dwars door de duisternis van het hart
verdwaalde gazelle
herinnering aan jouw gezicht en handen
dat samen met het licht
en vertrapte ochtend…
Over lijken?
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
846 hoe vaak kun je sterven
aan dodelijke blikken
de bodem raken van
een glas bloedrode wijn
hoe sterk moet je zijn
om te kunnen overleven
tussen andermans wanen
die zo realistisch lijken
hoe lang ben je in staat
de zure druiven te slikken
waarvan je weet dat ze niet
rijpen zonder warme lucht
en hoe blauw is het antwoord
op al deze ongestelde…
de hel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
842 droog mijn laatste dauwtranen
als de ochtenstond wordt gebaard
uit nachtelijke wanen
waar dromen hebben gepaard
in spelonken zochten zij elkaar
om mijn slaap durend te verwarren
zij bevruchtten op een dodenbaar
stenen eieren zonder erbarmen
duivels braken uit de schalen
vuurspuwend naar mijn keel
ik kon niet anders meer
dan in de hel…
DE PRESSIE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
761 De blijde boodschappen
verdwijnen in de mist van
weemoed en wanen.
En toch die jubel
om al dat positieve
van leven en dood.
Om al die liefde
die iedereen doet stralen
op hoop van zegen.…
Concert at Sea
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
758 Hoor een zacht briesje en een schreeuwende meeuw
Een ontspannende geeuw
Veel familie om ons heen en een stralende dag te gaan
Helemaal in de CAS waan
Bluf en Rowen Hèze, daar verheugen we ons op
Ruik de bakker en sta maar eens op…
Pace della musicá
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Moeder drijft met
Zes kleintjes over
Het zacht golvende
Water van het meer,
Vijf bruin, één geel,
Het vreemde eendje
In de bijt wordt
Met rust gelaten,
Hoort er gewoon bij,
Weet zich gedragen
Door zachte muziek
Door de violist met
Gevoel over mens
En dier losgelaten,
Beiden wanen zich
In het voorportaal
Van de hemel…
De nieuwe verte
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
398 ik waan mij
met het trapje
hoger weer
verder in het
exploreren
van mijn
vergezicht
dat zonder
te bewegen
naderbij is
gekomen
op de ladder
van mijn eys-
opener dromen
ik wist de
aarde rond
maar dichtbij
gekomen doet
de nieuwe verte
optisch aan
vervlakking
het eind-
resultaat
van mijn
waarneming
die weer naar
een hoger…
Aan 't gas in 2016
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
662 Wanneer de klok straks twaalf heeft geslagen.
Als we het glas heffen in een eendrachtig gebaar.
We de beste wensen hebben voor elkaar.
Een oog dicht knijpen voor hen die zich misdragen.
Het nieuwe jaar heeft ongetwijfeld verrassingen voor ons in petto.
Hebben we straks allen juist minder; dan meer inkomen netto.…
HET GROTE DIERENBOS
snelsonnet
3.3 met 21 stemmen
2.550 Denk je lekker bloot te kunnen lopen,
komt er zo ineens een woeste koe,
die op erecties reageert met: “Boe!”
en je zo noopt je broek weer dicht te knopen.
Er komen straks misschien nog zwarte beren,
om al die homo’s uit het bos te weren.…
Kronkel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
968 Juist die onbegrepen éénvoud
door het ijle van het ontstaan
maakt de gedachte niet warm of koud
is er geen grens tussen zicht en waan
De hunkering blijkt niet tastbaar
en een oogwenk niet te meten
ook de gouden gloed van een korenaar
blijft vast gehecht, nooit te vergeten
Gekooid in de kringloop van de uren
vervagen de deuren in de muren…
SIMULATIE
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.110 ik ben nooit een kind geweest
de anderen die om mij stonden
herkenden niet mijn ware geest
ik was niet aan tijd gebonden
ik ben nooit alleen geweest
de anderen die ernaar vroegen
liet ik in hun waan, bedeesd
gaf ik gehoor aan hun genoegen
ik ben nooit een mens geweest
lang voor elke onheilstijding
was ik al stof en as, verweesd,
bewaard…
melkdauw
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.784 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
melkdauw
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.790 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
de vertrokkenen
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
4.811 vertrek uit huizen
in boos verdriet
hartezeer
ontparingen
men ziet ze vaak
bij pakken neer
gekeuteld nog
van muizen
lege kamers
vol met zakken
kale peertjes lichten
verloren waan
gedeeld bestaan
bruine dozen
kilo’s herinnering
verteren onuitgepakt
bij helle schrijn
van ochtendzon…
melkdauw
hartenkreet
1.5 met 23 stemmen
3.866 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt
het onhoorbare geruis
van waarheid voor of achter waan…
Waarheid en fictie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 mij is
Overgekomen, meestentijds
Met mijn ik, vaak genoeg
Ook zonder, waarbij ik
Voor mijzelf een grote
Onbekende was, die misschien
Wel in mij leefde, of daar buiten,
Dat maakte ook niet uit -
In de verhalen de ik of misschien
Ook wel hij geschreven heeft, ik weet
Het gewoon niet, in mijn leven,
Dit leven van mij waarin
Waan…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Trump wint met grote meerderheid
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
755 Trump heeft de verkiezingen gewonnen
Een felicitatie waard
De Democratie is bewaard
Europa het steigerend paard
De schok was groot
Voor wie bang voor hem zijn als de dood
Met een oorlog zonder weerga
Die rondwaart door Europa
Hopelijk doet hij zijn vredes-beloftes gestand
En gaan de mensen weer hand in hand
Door vredesbesprekingen en rede…
Schaalverdeling
snelsonnet
3.9 met 15 stemmen
1.240 Ik zal vandaag langs vele kraampjes lopen
En vinden wat ik jaren heb gezocht
Maar na een uurtje voel ik mij bekocht
Ach, volgend jaar kan ik het weer verkopen
Toch vind ik voor een prikkie hier twee schalen
Die waren gisteren niet te betalen…
BODEM VAN JE ZIEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 de week
en laat je handen wapperen
door eerst een handwasje zelf te doen
en dat drogen, dat drogen
dat gaat dan vanzelf.…
De lange lijdensweg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
919 Euthanasie, een naar woord
als het niet anders kan
toch lijkt het bijna moord
maar wat nou als niks meer kan?
Het lijden is ondraaglijk
het lijden is te zwaar
ging nu alles maar vanzelf
ging ze nu maar.
Zo af en toe, zakt ze even weg
komt telkens weer terug
het lijden is ondraaglijk
kwam de verlossing nu maar vlug.
Want een mooier…
Zoveel schoonheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Er is zoveel schoonheid te vinden,
maar soms zien we ze niet
of lopen verloren omdat we geen vrede
vinden in ons hart maar onrust.
Er is zoveel schoonheid te vinden
maar soms horen we ze niet
omdat we zelf teveel praten
of woorden herhalen die er al waren.
Er is zoveel schoonheid te vinden
maar soms voelen we ze niet
omdat we te vol zijn…