1231 resultaten.
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Vannacht sterft een onderhuidse spanning
in een nacht van onrust is alles voorbij,
vorstelijk alleen en zo verstikt
valt het verdict..want ademhalen kan niet.…
deze lente, dit
gedicht
2.3 met 92 stemmen
23.475 deze lente, dit
nerveuze regenen maakt
alles weer onzeker en toch
buiten door het raam
gaat alles verder:
onrust ingemetseld in
huisnummers buslijnen
rekeningen dagen
graden en
daar lopen onder paraplu's
allen die wat willen worden
die al huizen hebben
schoenen auto's
kinderen
ach, deze lente dit
uitgesteld ontluiken, dit
regenen…
Huilend moederhart
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.114 Mijn moederhart huilt stille tranen
alleen in een donkere nacht,
onrustig, en vol van zorgen
tot de nieuwe dag weer wacht.
Ik vraag me zoveel dingen af
waar ging het toch verkeerd,
heb ik dan de afgelopen jaren
er helemaal niks van geleerd?…
moederdag
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
4.668 of je jong bent of kraaienpootjes oud
een moeder hebben we allemaal
want een moeder staat aan het begin,
de geboorte en ons levensverhaal
ze heeft over je gewaakt
als kind tijdens onrustige nachten
verwen haar dus als ze nog leeft
of anders met liefde in gedachten
geef haar bloemen of een cadeau
waaruit ze jouw liefde voelt
schenk haar…
Ballons
gedicht
3.0 met 20 stemmen
20.449 Ze richten de blik van de hond in zijn onrust
En zijn waar ons gesprek overheen ging.
Ballons, dat je ze aantreft
Als een naam op een doek die je over het hoofd zag.…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een vochtig rokersbankje
mijmer ik over mijn stijve vingers
de onrust…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad tot leven
na een onrustige…
Utrecht CS, spoor 7a
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 De roker heeft het koud
onrust stookt hij niet
kranten leest hij niet
lachen doet hij alleen
als niemand hem ziet.
De koffie is op tijd
en de trein vertraagd.
De zuil brandt offers
slierten rooksignalen
zwalmen zwijgzaam.…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.057 grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door hemelwater wat de
innerlijke onrust…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Gedicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.261 Uiting van onrust,
Van zorgen,
Van pijn.
Wat geen onlust,
Voor morgen,
Moet zijn.
Uiting van liefde,
Voor jou,,
Voor mij.
Wat ieder beliefde,
In trouw,
Zij aan zij.
Een belofte voor jaren,
In voorspoed,
In nood.
Geluk om te sparen,
Voor goed,
Tot de dood.
Een zang uit ’t hart,
Uit je brein,
Uit je geest.…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
Alleen aan zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
935 Je staat daar, alleen
Aan de rand van de zee
Je hebt het niet in de gaten
Maar ik kijk met je mee
Je tuurt in de verte
Je blik op de horizon gericht
Je gedachten gaan veel verder
Ik lees de onrust op je gezicht
Je staat daar zo krachtig
Niemand kan om je heen
Je weet wat je zoekt
Maar toch kan je het niet vinden, alleen
Ik probeer…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Als een magneet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 huis
als een magneet
trok het mijn aandacht
de bewoners
waren slechts passanten
op doorreis voor even
op zoek naar het leven
de tuin verwilderd
ooit gesnoeid door
ondeskundigheid van
mensen zonder tijd
de voordeur opende
in kraak en braakte
altijd lieden uit op hun
vlucht naar frisse lucht
honden meden de entree
keken onrustig…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
621 Zijn gloed zal velen dan verblijden
als antwoord waarop werd gewacht,
want wij - geboren ooit met vragen,
met onrust die ons steeds verteert -
wij moeten levenslang verdragen
en krijgen nauwelijks geleerd
hoe we ooit leven zonder klagen.
Wanneer wordt alles omgekeerd?…
Dichtersangst
netgedicht
4.7 met 39 stemmen
887 Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen
De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen
maar de dichter ziet woorden in gal en steen
Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen
Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been
De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend
Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren
De rebel wordt immers vermeden door…
Zinloos geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.072 Met een kronkel in het hoofd
18 jaar en op sensatie belust
altijd sterk in zichzelf geloofd
een leven vol onrust
Aangekomen in de binnenstad
alles en iedereen irriteert
altijd een grote mond gehad
in zijn ogen gaat alles verkeerd
De druppel van de uitdaging
een explosie van agressie
bij de politie ondervraging
het blijkt een…
Protocol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 onschuldigen terplekke aldaar,
om zelfgenoegzaam hun gelijk te halen
bij gebrek aan overeenstemming der verhalen
in oogverslagen of andere getuigenschaar
men kan dan immer tot de onschuld wenden
als later tijdstip ander feit belicht,
verbergen in de anonimiteit de reden
waarom men de oorzaak niet kon verzenden
aangezien dit misschien wel onrust…
Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Zij die verdriet, pijn, onrust en waanzin
verdroegen, in stil hart
zij vergaan niet in ziel
noch in mijn geschriften.
Zij die logen, elke waarheid,
wacht een nieuwe, moeilijke tijd.
Voorlopig geen 'verlossende' eeuwigheid.
Maar zij met waardige houding
op de top van de berg
tegen agressie...…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donzigzachte zalmkleur
doorschijnend als water is de lucht
en weer roze, helder de hemel
de dag was goed
zingen geluiden, sterven weg
in zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen…
vakantiebeurs 2014
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.068 daarna door onrustige bezoekers
gedreven naar hal 11 hier staat
tot mijn plezier al een wit wijntje
uit de Bourgogne op mij te wachten
na een lange omzwerving in file
dwars door verre bestemmingen
in de hallen 2, 3 en 4 keer ik
vermoeid doch zeer voldaan weer
bij de garderobe in hal 7 alwaar
mijn eigen jas mij warm welkom heet…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne idylle zonder verblozen
in mozaïek vorm en met fraaie tussenpozen.
de maan haar poëtische schijngestalten..
met de terugkeer van de tijd.…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Vliegen die onrustig zoemen,
in een veel te volle dichte trein.
Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
Vriend voor de dieren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 de mensen leert kennen
ga je vanzelf de dieren waarderen
ik kan maar niet wennen
aan die mensapen in kleren
ze hebben geen manieren
zoals de meeste dieren
ze straffen en ze schelden
kiezen de verkeerde helden
ze beleren en beweren
bevoogden en betogen
ze bezeren en kleineren
en hebben boze ogen
ze zuipen en ze roken
terwijl ze onrust…
Wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 welke veldslagen
in welke luchtlagen
wolken afleggen
valt niet te zeggen
onrust alle dagen
bolle wolken
vermengd met
vlakke vlagen
vechten en wagen
zich in elkaars lagen
ver boven de grond
met zonnehitte
waar zij in elkaars
vaarwater zitten
uit elkaar drijven
of samenklitten
stil onverstoord
gaan zij voort
bouwen dikke wolkenkragen…