Alle inzendingen over verdragen

759 resultaten.

Sorteren op:

TUSSEN DE TWEE *

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.800
Die boven de bergen wilt huizen, en kan de wind niet verdragen, en ‘t ruisen dervan. Het zomert er late en het koelt er te vroeg; zacht were is er zelden, en zoelte, genoeg.…

Koekoek

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Het was genant, zeer irritant en hoegenaamd niet meer plezant die arrogantie in het bos te verdragen. Men ving de vogel met een stok en bouwde vlug een koekoeksklok, men moet sindsdien naar het uur niet meer vragen. En hij roept koekoek, koekoek, koekoek...…
Frans Vanhove24 augustus 2009Lees meer >

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.563
benen zo donslicht-omschenen, ze gaat langs de horizonnen maar aldoor omme, ze heeft toch zo veel, ze kan geven wel, zie het lichte sneven van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht, en daar midden in haar gezicht, zie je het wel, zie je het wel, hoe licht hoe wit hoe goud hoe schel, hoe kunnen we 't toch verdragen…

De laatste roos van de zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.129
Hoe kan ik de herfst verdragen zonder jouw bloemenpracht en kleur. Voor de laatste roos van de zomer is de laatste strijd haast voorbij. De uitbundigheid van een zomer ligt verspreid op de grond voor mij. Niets maakt mij zo stil en ned'rig, leven is zo kostbaar doch zo broos.…
Frans Vanhove21 september 2013Lees meer >

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.014
haar benen zo donslicht omschenen, ze gaat langs de horizonnen maar aldoor omme, ze heeft toch zo veel, ze kan geven wel, zie het lichte sneven van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht en daar midde' in haar gezicht zie je het wel, zie je het wel - hoe licht hoe wit hoe goud hoe schel, hoe kunnen we het toch verdragen…

Ik neem ook u mee in de kamers van mijn lijf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
Want u weet wij kunnen veel erg veel verdragen, we dragen blikken vol flonkeringen nu ook uw ringen naast tal van herinneringen waarover we ook zingen. Ik uit hen zo hier, bracht u ooit weg met warme woorden om dagelijks net als toen nog samen steeds op te staan ook zo menselijk intens uw liefde bewaar zonder bezwaar.…

Blonde minnaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
Je moet je eigen koorts alleen verdragen. Geen god helpt hem nu nog. Hij hoort alleen zijn eigen hartslag. De blonde jongen van het strand is weg. Hij is nu een aantrekkelijke vreemde. Een broos verhaal. Het verbleekt in de avondzon. Het leven is een harde minnaar. Het belooft veel. Maar het breekt de eenzaamheid niet.…

Schiereiland

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Nee ik verdraag de afstand, de grijze toon van havens niet meer. ‘Ik vertrek’ zeg ik en blijf en denk: ‘laf!’. Woede vertekent de mondhoeken. Nu waan ik me bewaker van een schroothoop. Kan ik de mist wegblazen? Het moet. De borstveren van de speelvogel bewaar ik, ze ruiken naar jasmijn en verboden vrucht.…
Wimper14 juni 2003Lees meer >

Femme Fatale

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.250
nooit Verlegen gleed mijn blik Langs de hals omlaag Langs de kuit omhoog Bevangen door een heilige koorts raakte ik Niet hoger dan haar bilnaad Niet lager dan haar navel Maar de hemelpoort zij geprezen En al wat daarachter wacht op de roekeloze ontdekker Want ze kwam me verlossen Met haar verstomde, wijkende lippen Die geen verzet verdragen…
Wim Veen22 november 2004Lees meer >

Mijn eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 875
ik ben klein van stuk met slappe spieren die mijn buik verdragen mijn geest, traag van doen, verstrooid bij vlagen wil altijd plagen om toch nog wat kermis in mijn ziel te vieren de kin is geworden tot een eenheid met mijn dikke nek alleen bij nat scheren vertoont deze kwetsbare plek nog enige rek ik ben geboren met te korte benen…

Oude blinde liefde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Een dag gaan we het maken Overwinnen we onze tranen en vertellen elkaar onze verhalen Het zal een nieuw begin zijn Een nieuw begin lijkt mij zo fijn Gister was ik nog klein Vandaag blijf ik op een lijn Onze geest is op de hoogte van ons geheim Konden we maar zo samen zijn Dat jij geen fouten meer zal maken Als echte vrouw die pijn zal verdragen…

Historische Hitte

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Ons land mocht de warmste dag ooit beleven de Spaanse Costa' s waren tot bij ons gedreven de temperatuur steeg boven de 40 graden voor onze landgenoten moeilijk te verdragen 's nachts draaien en keren , niet kunnen slapen 's morgens bezweet opstaan en blijven gapen oververmoeid en loom aan je werk beginnen het maakte je op de lange duur buiten…

De schepping

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Denken werd zijn daaglijks werk, hij dacht zich bus en treinen En even dacht hij zelfs een kerk, maar die liet ie weer verdwijnen De derde nacht schiep hij de droom, hoewel scheppen een groot woord is Want eig’lijk sliep hij die gewoon, geen schepping, een slaapstoornis Zijn droom was weg bij zonsopgang, kon het daglicht niet verdragen…
peter paul9 februari 2004Lees meer >

Op weg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien bij bedden die water kunnen verdragen.…

Mijn liefste lief

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 453
Wat jij in het leven steeds weer kunt gedogen verdragen in en met je veelzeggende ogen aan voorjaarskrampen die weer verdampen en niets bewijzen het valt intens te prijzen.…

Dampkring

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Ik kan jouw verstokte waanzin niet verdragen, al min ik de ruimte en het mysterieuze donker van de eenzame stilte, ik snak naar jouw bolle zeilen aan de horizon.…

Alzheimer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
Omdat ik jouw blik niet zou kunnen verdragen, heb ik jou toen je niet keek daar achtergelaten. Je nieuwe leven is nu tussen de anderen, ik kom weer terug, echt ik heb je niet verlaten. We zullen elkaar nog een tijd blijven missen, maar je zal me blijven zien zolang ik nog kan.…
Ruud7 januari 2021Lees meer >

Een eenzaam avontuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 104
Hij tast naar de warmte van een levend lijf, de rauwe geur van huid, de zwaarte van het bloed, maar vindt de wet die aan elk wezen kleeft: dat men de diepste koorts alleen verdragen moet. Geen goddelijke vonk die hem nu nog geleidt, slechts de hartslag van zijn eigen sterfelijkheid.…

Een dans uit de nacht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 835
mij feesten ging een lange dans bewogen door tranen Ik uitte mezelf een meest inner expressie, het verlangen mijn emoties te voelen, gevoelens uit een dwingend hart En ik bleef dansen, úrenlang Even kon ik buiten mijn lichaam treden Buiten mijn lichaam trad ik heel even raakte ik mijn hart Even was ik bij machte mijn hart te verdragen…
Hanske25 september 2004Lees meer >

tot de dood ons zal scheiden

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
gelijk op de eerste date. ze had een ex die haar altijd had geslagen. dat kon ze niet meer verdragen. het was belangrijk dat hij dit wist! ze huurde nog wel een kamer bij de ex. dat vond hij wel raar. maar verder hadden ze echt niets meer met elkaar. als het klikte tussen hen beloofde ze hem, ging ze zo snel mogelijk weg van daar.…
fairouz26 juli 2014Lees meer >

Waar het lichtkind waakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Te late woorden zoeken een mond, herinneringen bloeien sneller dan ze verdragen kan. En hij — de dichter die niemand zag — zit daar tussen licht en verlies, met in zich het kind dat niet weg wil, de bloemen die blijven spreken, en de dode die niet zwijgt.…
dabda7 april 2026Lees meer >

Traandamp

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Elk gebrek wil ik verdragen, behalve de jongen die zijn vlam laat doven, zich verslikt in een duister fortuin. In spinsels van bedrog gevangen. Geef me de mens die de vloer durft kussen, dansend op het blinkend ijs, met de daver in de ader. Laat de mens natte klei zijn of vaardige vingers die de klomp kneden.…
Wimper19 oktober 2002Lees meer >

Heerlijk rustig

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Haast niet te verdragen is buurman z'n wagen: ook Bentley, maar twee klassen duurder... - En vraagt men: 'Hoe gaat het nu met je?' dan zeg ik: 'Ik zweer bij m'n flatje en maak het stofvrij in 'n mum en met mij gaat 't best: 'k heb steeds tijd voor een pretje.' Ik schrijf, als veel anderen zweten, dit vers, op de heide gezeten.…

Voetbal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.211
slagveld, ze schoppen elkaar half dood, enkels moeten het ontgelden; onverhoeds krijg je een stoot van een ellenboog op de ogen, kermend lig je op de grond duizend sterretjes te tellen, terwijl een ander zwaar gewond Door verplegers per brancard van het veld wordt weggedragen, bloedend, met een hersenschudding, kan jij zoveel leed verdragen…
G.B.Scipio21 februari 2015Lees meer >

Oog in de hemelboog

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
wat of je loog Het spel en de regels met dwazen en kwezels stel ik op en bedroog je en zonder te zien weet ik of je echt loog III Laat geen valse illusies bestaan Ik verander niet, pleng mij geen traan Zoek een andere dwaas, als je eerst had gedaan Kan niet verder met sommige listen en lagen Als ik al wat op leugens wijst moet verdragen…
Max10 juni 2022Lees meer >

Diepe verachting...

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.864
Van ons verstand afkeer, waarmee wij wisten Te maken het verdragende kanon, De handgranaten en de duizend listen Waarmee de haat op nieuwe moorden zon. Van ons bestaan afkeer, van onze monden Gestadig drupt een gallig gelig vocht, Wij proeven neerslag, die wordt afgezonden Op onze tong, uit donkre slangenkrocht.…

De vlinder en de Hommel

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 666
wil in vrijheid fladderen, elke discussie overleven en toch in de massa zijn opgelost En om kracht heb ik als larve al niet te klagen Ik klaag nooit zelfs wanneer ik het slecht heb Ik wring mij overal uit Ik draag uw wijsheid in mijn hart Beste larve dan ben je geen insect Maar een godvrezend wezen Dat hoop kent en niets anders zal verdragen…
D.R. Korthof11 augustus 2020Lees meer >

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik raakte aan de grenzen van het niet en proefde van de angsten voor de dode tijd: mijn wezen scheurde over grenzen van ondraaglijkheid en liet mij achter als een reiker uit een ver gebied, waar pijn en licht elkaar verdragen tot alle roerselen omslaan in hun tegendeel, waar angst en haat elkander schragen zolang ik over ’t golven van de pijn…

De Jaar-Wende/Nieuwe jaar

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 873
levenslijn volgeschreven Oudere bomen die overleveren De nageboorte in witte strepen, Het oude in geboorteklanken Eeuwen-oude gezangen Bladeren ingeschreven De vogelpen als kogelpen Gewassen blauwe inkt, Hemelsblauw in de bodem dringt Geslagen humusbladen Beelden stormen die worden weggeblazen Glasschreven van Champagneglazen De kwesturen verdragen…
arensoog31 december 2023Lees meer >

Altijd alleen, maar niet eenzaam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
De vele prikkels die op mij afkomen, kan ik niet verdragen. Het ligt absoluut niet aan de groep. Toch ben ik helemaal niet bedroefd! Aan het alleen zijn ben ik al lang gewend. Wellicht kom ik over als een knipperlicht. Vandaar dit gedicht. Sinds ik de groep heb verlaten, is mijn knipperlicht voor altijd gedoofd.…