Alle inzendingen over as

1175 resultaten.

Sorteren op:

Een rukkie paradys

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Ek byt iets sondig geen oorweeg knoop daarna gou skattie as sal daardie woord agterstal maak. Mijn suiwer ag of wat daar nog van oor is vra onferm naar ek soos die eienaard kon gaan.…
WOLF26 oktober 2006Lees meer >

Wat grootvader wist

gedicht
2.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.480
Stil als as zweeft ze over de parketvloer. 's Nachts liggen hun tanden samen te week in het eeuwige glas. Hun handen liggen als lege duiven op het laken. De maan, De maan stort zwart op hun slapen. --------------------------------- uit: 'Op het oog', 2004.…
Erik Metsue6 november 2025Lees meer >

Voorouderherinnering

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.129
het verleden stapt maar toch weet ‘dit is nu’ overvalt je 't gevoel van thuiskomen op plaatsen die je niet kent weet je dat je dan in de wereld van voorouderherinneringen bent ze sleten de paden die jij nu gaat zagen de horizonten die jij ziet etsten de beelden in je ziel tot een onvergetelijk weemoedig lied ze strooiden zand en as…

en als zijn blik ontdooit

hartenkreet
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.153
en als zijn blik ontdooit novemberwind dompelt gezichten in ‘t water van de zee in haar gaan zij onder blikken die vasthouden groeien later in ’t ijs de boten liggen aan de ketting en de man in ’t bloed gaat ruggelings een eenzaam pad dat hij onder gevallen loof vermoedt de as van het vuur is nu nat en hij zwijgt de zomer zo licht…
sunset14 april 2007Lees meer >

musca domestica

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.334
nog blanco is het beeld waarop ik mijn dag wil verhalen als mijn vingers zich vast warm lopen door van links naar rechts te dwalen op het door as vervuild toetsenbord er zit een vlieg rechtsboven op het scherm en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…

Zwarte bladzij

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Het is een stempel die me brandmerkt de pijn schroeit dwars door me heen m'n geloof en m'n hoop worden ter plekke in de as gelegd verlammende pijn door merg en been... Ik kan slechts toekijken hoe m'n hart op graniet botst soms voel ik me sterk maar knal plots weer op het beton ik voel me dan uitgekotst…
Namasté13 augustus 2007Lees meer >

1832 - 23 november - 2007

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 758
Er is nóg durf en moed maar soms ook stagneren en berusten - pas op de plaats - tot ergens - hopelijk - het vuur weer oplaait uit de as en opnieuw risico en durf vertrouwen en dapperheid in sterke vrouwen weer kansen krijgen.…
Adeleyd23 november 2007Lees meer >

Urnenvelden; hazenhemelen

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 36.920
Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen grauw als de vergleden en naderende eeuwen boven nederzettingen, rechthoekig, met twee ingangen in de lange zijden; middenin die hoeven één rij dragende palen: dat is wat wij vonden en dat hun bewoners de as van hun doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…

Vertrouwen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.852
Des hemels as werd eer haar wentlen moe! Wat grimt ons dan 't vijandig noodlot toe? In 't eind moet liefde zegepralen! 't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven! Oprechte min versmaadt zijn kort gebied. Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet', Zij slaat een moedig oog naar boven!…

Op die berg

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Op de berg, werd zij herdacht die hoge berg, zorgde voor een diep dal op die berg gebeurde iets wat geen mens verwoorden zal Op de hoogte waar een jaar terug haar as verstrooid werd, wat ging het vlug werd zij herdacht men legde een roos ’t was die plek, die ze bij leven uitkoos om als laatste te mogen vertoeven Op die berg, die hoge berg…
An Terlouw11 augustus 2009Lees meer >

Het vaderland was destijds een moeras

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.677
De Batavieren waren opperdieren, Zij stamden uit een sterk en blond oerras, Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as, Voordat de bloemen der beschaving tieren? Wij allen stammen af van de barbaren En dringend blijft de vraag, of ook hun ziel In onze ziel bestemd is rond te waren.…

- De Vergeten Recessie -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 906
Opstaan, uit de as herrezen vanuit een stoel zonder gebruik die er gewoon staat onverzettelijk, onwankelbaar heel vanzelfsprekend, aan het eind van de mahoniehouten tafel. Opstaan, overeind staan de hoopvolle blik naar buiten..…

Cocon

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
van geronnen uren, verzonnen in krap gemeten tijd,ongeduld bleef aan me kleven, een keurslijf wat de toekomst bleef verzuren waarin het bloed niet wilde stromen om het gewicht te wegen, verder dan de vaste pijn, verleidt tot eerder gekozen doelen, verdriet ontplooit in eerste voorjaarsregen, schuilend in een cocon van onvermogen, as…
pama24 april 2010Lees meer >

Vuurdans

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 542
Twee ongelijke stenen in melkwegen vol vuur ontstaan in een tomeloze energie van warmte, de ijskristallen waarmee ik je huid bespeel, kippenvel ontdooit op den duur, verbrandt de littekens uit de as van het verleden, alleen de vonken houden stand, trekt de werelden strak, vrijwillig verlangen in onzichtbare tekens, van kwetsbaarheid…
pama9 mei 2010Lees meer >

De Glazen Bol

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.091
De bol kan draaien om zijn as, brengt nieuwe ideeën, maar ontloopt geen kras. Zou het niet fijn zijn als de bol ook rollen mag? Zeg tegen het één hallo, tegen het ander gedag. Nieuwe plekken en nieuwe gezichten. Nieuwe gevoelens en nieuwe lichten. Vul de bol en leef erin, sta er niet buiten en ga er niet tegenin.…

Kruiend ijs

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
van de tijd, glippen langs de gekozen paden om de daadkracht in te lijven, slierten wierrook waart langs vagevuur en blinde hellegaard, dooft de gulle lach om al té vastberaden lippen, maakt dat ik dit niet kan verklaren, waarom ik in de nog te tellen uren niet mag blijven zwijgen, ongezien, en ongehoord is niet beluisterd, hete as…
pama18 december 2010Lees meer >

Jaloezie

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 831
nu je bij me weg bent zit ik in zak en as al wat ooit mijn sterkte was ligt languit in het gras altijd was ik trots op wat ik kon en deed ik pronkte met mijn pluimen tot ik aan hoogmoedswaanzin leed ik koesterde mijn schoonheid de brille van mijn verstand de kunst van woord en wederwoord die iedereen zo bekoort nu lig je in de armen…
greet mariën27 december 2010Lees meer >

ontluikende lente

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
Achter de sluiers van de winter houdt de lente nog even haar adem in voordat ze herrijst als een feniks uit haar as en het zonnelicht de crocussen en narcissen openkust in het gras en de vogels vol overgave zingen uit hun zoetgevoisde keeltjes die als sonates klinken als kleine juweeltjes Alles zal groeien Alles zal bloeien in prachtige…
ria18 februari 2011Lees meer >

Jouw reeds gestold hart

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
jij me componeerde gaf mij moed en liet de lente zien als een vaal muziekstuk op papier nu maart haar klanken melodieus al tot na zessen laat horen, hoereert mijn bestaan tot stof en zalf ik de voorbije uren als was in mijn handen moet ik dankbaar zijn voor de regen op het bleekje waar jouw wit zich ontvouwde naar de kleuren van jouw as…
elze7 maart 2011Lees meer >

SOULMATE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik kan nog lang niet zonder fluisterriet En zonder waterwee en schuim en as Jouw universum is ook wat ik wil Voorlopig kies ik voor het mensenras Ik moet nog veel in spiegelschrift vastleggen…

Oma's memo

gedicht
2.2 met 162 stemmen aantal keer bekeken 27.506
haar mooiste meesterwerk ben ik, haar mausoleum voor een dochter, de hare, die mij baarde en toch stierf, de missing link die ons verbindt, gemis dat vlees werd, stof en as. uit alles blijkt dat zij zich traint in blijven, in voortbestaan, inpakken van wat was.…
Luuk Gruwez11 augustus 2011Lees meer >

De spaanse vlieg

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
of De spaanse vlieg Toen ik in Spanje aankwam schrok ik me dood liggen zij daar reis zuid oost west maar niet noord lijken zij wat zij lijken als een nieuw soort bergbewoners hun flatgebouwen langs draaiende straten kaarsrecht en klaar met hun naakte beenderen als naaktstranders op Callantsoog zij vegen – hun as…

Het spoor naderbij...

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
te schrijven, van de kribbe tot de min Met kapitalen en schreven het kille wit omarmd Met koudvuur het hart verwarmd van een levenloze steen Ik heb gepoogd het schrale licht te kleuren in een hoger perspectief Maar het lood verzwaarde zich en het prisma brak en morste zwart Ik heb gestreden om de Feniks en gelegen in zijn as…

Sigaret

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Het leek interessant en machtig maar mijns inziens 'een waardeloze houding' om met rook en as een levensas te verbinden. Het enige dat verbonden had mogen worden: was het hart met de ziel! Dat was, scheen te moeilijk. Dus dan maar eentje opsteken om de laatste zes planken te bestellen?…

Toxische wereldziel

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
Jij kneedt mijn vreugde tot een kramp Jij wrijft de sneer aan mijn ziekbed en staalt jouw wezen met mijn as Jij dicteert de twijfel, de afgrond en stoot mij om Jij, Anima mundi, Anima toxica...…

Het biezen hart?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
kaal gelopen verkenningen, het glimmende harnas van de toekomst is onbereikbaar tot aan de laatste versleten jas om de magere hals van een onderhuidse droomwereld blinkt de loper die de teleurstelling van doof – en blindheid met euforie opent en nivelleert een dagelijkse strijd, de stroom waarin ik mezelf blijf bedotten in de as…
Pama4 juni 2014Lees meer >

Aanstekelijk?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
je niet vatbaar voor mijn ziekte, toch zet ik de besmetting in als wapen, alles op het spel te zetten op de huid van de aanstekelijkheid tot ik vroeg of laat de ogen sluit, elk woord vooraf te wegen als bijdrage aan de jaren vriendschap in bittere zinnen die alles beloven daarna misschien dan weer te vegen in de verstrooide as…
Pama17 oktober 2014Lees meer >

VAN EEN DICHTER

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam; nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam; zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld, hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…

Vooruitzicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Door je tijd, zo spaarzaam, voel ik me in no time op het spoor hoe kort 't moment van huid en haar en stem, om mij gewaar van het blijvende in alles wat verandert, gaat en komt, gewaar hoe onze bron dezelfde is eender als die van dier, insect, het blad, zwart vastgeplakt op straat, dan oplost in de regen en ook de as, maar ons huis in het…
Ralameimaar7 november 2014Lees meer >

Toeval

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.538
De tijd van vegen, opruimen, restaureren en verder graven in de as. Er zijn recruten ingezet, soms wordt een kiek gemaakt. Zes jaar verlopen, en in je tent 's nachts om drie uur toon je me foto's: kijk, toen was ik in dienst, we groeven een villa op in Pompeï, het was berekoud, ik heb nog een munt achterover kunnen drukken, hier!…
Hans Warren19 februari 2025Lees meer >