1175 resultaten.
Een rukkie paradys
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
702 Ek byt iets sondig geen oorweeg
knoop daarna gou skattie as sal
daardie woord agterstal maak.
Mijn suiwer ag of wat daar nog
van oor is vra onferm naar ek
soos die eienaard kon gaan.…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Stil als as zweeft ze over de parketvloer.
's Nachts liggen hun tanden samen
te week in het eeuwige glas.
Hun handen liggen als lege duiven
op het laken. De maan,
De maan stort zwart op hun slapen.
---------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden die jij nu gaat
zagen de horizonten die jij ziet
etsten de beelden in je ziel
tot een onvergetelijk weemoedig lied
ze strooiden zand en as…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 nog blanco is het beeld
waarop ik mijn dag wil verhalen
als mijn vingers zich vast warm lopen
door van links naar rechts te dwalen
op het door as vervuild toetsenbord
er zit een vlieg rechtsboven op het scherm
en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…
Zwarte bladzij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.428 Het is een stempel die me brandmerkt
de pijn schroeit dwars door me heen
m'n geloof en m'n hoop
worden ter plekke in de as gelegd
verlammende pijn door merg en been...
Ik kan slechts toekijken
hoe m'n hart op graniet botst
soms voel ik me sterk
maar knal plots weer op het beton
ik voel me dan uitgekotst…
1832 - 23 november - 2007
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
758 Er is nóg durf en moed
maar soms ook stagneren en berusten
- pas op de plaats -
tot ergens - hopelijk -
het vuur weer oplaait
uit de as
en opnieuw risico en durf
vertrouwen en dapperheid
in sterke vrouwen
weer kansen krijgen.…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen
36.920 Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit
hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen
grauw als de vergleden en naderende eeuwen
boven nederzettingen, rechthoekig, met
twee ingangen in de lange zijden; middenin
die hoeven één rij dragende palen: dat is wat
wij vonden en dat hun bewoners de as van hun
doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 Des hemels as werd eer haar wentlen moe!
Wat grimt ons dan 't vijandig noodlot toe?
In 't eind moet liefde zegepralen!
't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
Op die berg
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.445 Op de berg, werd zij herdacht
die hoge berg, zorgde voor een diep dal
op die berg gebeurde iets
wat geen mens verwoorden zal
Op de hoogte waar een jaar terug
haar as verstrooid werd, wat ging het vlug
werd zij herdacht men legde een roos
’t was die plek, die ze bij leven uitkoos
om als laatste te mogen vertoeven
Op die berg, die hoge berg…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De Batavieren waren opperdieren,
Zij stamden uit een sterk en blond oerras,
Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as,
Voordat de bloemen der beschaving tieren?
Wij allen stammen af van de barbaren
En dringend blijft de vraag, of ook hun ziel
In onze ziel bestemd is rond te waren.…
- De Vergeten Recessie -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
906 Opstaan, uit de as herrezen
vanuit een stoel zonder gebruik
die er gewoon staat
onverzettelijk, onwankelbaar
heel vanzelfsprekend,
aan het eind van de mahoniehouten tafel.
Opstaan, overeind staan
de hoopvolle blik naar buiten..…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder gekozen doelen, verdriet
ontplooit in eerste voorjaarsregen,
schuilend in een cocon van onvermogen,
as…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 Twee ongelijke stenen
in melkwegen vol vuur
ontstaan in een tomeloze
energie van warmte, de
ijskristallen waarmee ik je
huid bespeel, kippenvel
ontdooit op den duur,
verbrandt de littekens uit
de as van het verleden,
alleen de vonken houden
stand, trekt de werelden
strak, vrijwillig verlangen
in onzichtbare tekens, van
kwetsbaarheid…
De Glazen Bol
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.091 De bol kan draaien om zijn as, brengt nieuwe ideeën,
maar ontloopt geen kras.
Zou het niet fijn zijn als de bol ook rollen mag?
Zeg tegen het één hallo, tegen het ander gedag.
Nieuwe plekken en nieuwe gezichten.
Nieuwe gevoelens en nieuwe lichten.
Vul de bol en leef erin, sta er niet buiten en ga er niet tegenin.…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien,
en ongehoord is niet beluisterd,
hete as…
Jaloezie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
831 nu je bij me weg bent
zit ik in zak en as
al wat ooit mijn sterkte was
ligt languit in het gras
altijd was ik trots
op wat ik kon en deed
ik pronkte met mijn pluimen
tot ik aan hoogmoedswaanzin leed
ik koesterde mijn schoonheid
de brille van mijn verstand
de kunst van woord en wederwoord
die iedereen zo bekoort
nu lig je in de armen…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 jij me componeerde
gaf mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen laat horen, hoereert
mijn bestaan tot stof en zalf ik
de voorbije uren als was in mijn handen
moet ik dankbaar zijn voor
de regen op het bleekje waar jouw wit
zich ontvouwde naar de kleuren van jouw as…
SOULMATE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 Ik kan nog lang niet zonder fluisterriet
En zonder waterwee en schuim en as
Jouw universum is ook wat ik wil
Voorlopig kies ik voor het mensenras
Ik moet nog veel in spiegelschrift vastleggen…
Oma's memo
gedicht
2.2 met 162 stemmen
27.506 haar mooiste meesterwerk ben ik,
haar mausoleum voor een dochter,
de hare, die mij baarde en toch stierf,
de missing link die ons verbindt,
gemis dat vlees werd, stof en as.
uit alles blijkt dat zij zich traint in blijven,
in voortbestaan, inpakken van wat was.…
De spaanse vlieg
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
558 of
De spaanse vlieg
Toen ik in Spanje
aankwam
schrok ik me dood
liggen zij daar
reis zuid oost west
maar niet noord
lijken zij
wat zij lijken
als een nieuw soort
bergbewoners
hun flatgebouwen
langs draaiende straten
kaarsrecht en klaar
met hun naakte
beenderen
als naaktstranders
op Callantsoog
zij vegen – hun as…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 te schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren
in een hoger perspectief
Maar het lood verzwaarde zich
en het prisma brak
en morste zwart
Ik heb gestreden om de Feniks
en gelegen in zijn as…
Sigaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het leek interessant en machtig maar mijns inziens
'een waardeloze houding' om met rook en as
een levensas te verbinden.
Het enige dat verbonden had mogen worden: was het
hart met de ziel!
Dat was, scheen te moeilijk.
Dus dan maar eentje opsteken
om de laatste zes planken te bestellen?…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij kneedt mijn vreugde tot een kramp
Jij wrijft de sneer aan mijn ziekbed
en staalt jouw wezen met mijn as
Jij dicteert de twijfel, de afgrond
en stoot mij om
Jij,
Anima mundi,
Anima toxica...…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 kaal gelopen verkenningen,
het glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom waarin ik mezelf blijf
bedotten in de as…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide as…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
Vooruitzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Door je tijd, zo spaarzaam,
voel ik me in no time
op het spoor hoe kort 't moment
van huid en haar en stem,
om mij gewaar van het blijvende
in alles wat verandert, gaat en komt,
gewaar hoe onze bron dezelfde is
eender als die van dier, insect, het blad,
zwart vastgeplakt op straat,
dan oplost in de regen
en ook de as,
maar ons huis in het…
Toeval
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.538 De tijd
van vegen, opruimen, restaureren
en verder graven in de as.
Er zijn recruten ingezet,
soms wordt een kiek gemaakt.
Zes jaar verlopen, en in je tent
's nachts om drie uur toon je me foto's:
kijk, toen was ik in dienst,
we groeven een villa op in Pompeï,
het was berekoud, ik heb nog
een munt achterover kunnen drukken, hier!…