837 resultaten.
Talenten en Gaven
hartenkreet
3.4 met 31 stemmen
6.414 componeren
zonder dat hij
er veel voor heeft moeten leren
De een speelt piano
de ander viool
en sommige voetballers
maken makkelijk een goal
en worden voor anderen
een speciaal idool
Soms worden talenten
pas heel laat ontdekt
je wist niet dat je kon tekenen
of heel goed kon rekenen
ze zaten verstopt
je had je talenten
onder een deken bedekt…
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 en aan het firmament stonden gele sterren
in de landelijke kamer voor de haard
waar hij met poëtische verkwisting haar liefde
en geloofde dat zij zijn paden ging
om samen de hemel te ontdekken
of de hel
minstens echter het leven
verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee
die gedronken werd als adem van het ongeborene
engelen bedekten…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 worstelt mijn karakter
met zwart en wit in schel contrast
het zwart liegt dat het vreselijk barst
en wit vult de scheuren dik met blaster
toch is het zwart niet te oversneeuwen
blijft immer nog zo pijnlijk dominant
ik wil de spanning overschreeuwen
licht in mijn stem ebt weg in zwarte wand
ik voel mij verlaten in dit enge pegelland
bedekte…
Spookschip de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 roeiend zonder vragen
Laat ik mij boeien door de slagen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Koers naar het Westen
Of bestemming Islam
Monster aan
Vreemde woeste golven slaan
Op de boeg van ons bestaan
Verbeten wordt de storm gekeerd
De demagoog, hij navigeert
Op spookschip de wereld
Monster aan
Ik roei, geboeid, ik drijf haar aan
Het eelt bedekt…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 de liefde kwam
met de noord de oost de west
en de zuidelijke wind
over Moeder Aarde
de zonnestralen schonken
warme glimlachjes van geluk
met de regen kwamen tranen
want wie huilt nu
wel eens niet
moet de schepper van dit
aardse dal gedacht hebben
we wandelen over kronkelige paden
soms zijn ze bedekt met
keien of zitten er kuilen
verscholen…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 mogen de kinderen
van het weeshuis
een gratis rondje
in de zweefmolen
strak en saai het uniform
wat wilde je graag
zo’n gekleurde tennisbal
in een netje met een elastiekje er aan
pas later begreep je
waarom niet
je droeg een lange broek
met een rok er overheen
zonder was onzedig
in de kerk of in de kapel
het hoofd en de armen bedekt…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 Visionair of portret van een fotograaf
ook al heeft hij
het onderkoelde
van onze planeet zo lief
en ligt de stilte nabij
aan het hart
in zijn aard
is hij de romanticus
die zijn gevoel uit
in verbeelding, afdruk en woord
soms in bedekte smart
vaak avontuurlijk aanwezig
in dichterlijke dromen
op zoek naar akkoorden
die het uiterlijk…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 vooruitzicht
de handreiking gestorven…
Voetsporen
uit vallend regenwater
markeren de stille gang
naar een uitzichtloze beschutting
de zon kon enkel maar schijnen
wanneer de diepe duisternis sliep…
Mea culpa
het galmt tussen muren
humaniteit in een grafkelder
opgesloten voor eeuwig
men sterft in doordrenkt egoïsme
met zwijgzaamheid bedekt…
Reis door Israël (tweede deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 De gele berg is
met geschiedenis bedekt:
een vervallen burcht.
De woestijn schittert,
brandt hard en meedogenloos.
Spreeuwen vinden ons,
krijgen verkwikkend voedsel,
blijven meevliegen.
Een Dode zeebad:
in ondiep water hurken
geeft grote moeite.
Roodbruine aarde:
de Joodse vruchtbaarheid ligt
klonterig _ open.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Als sneeuw bedekten ze het gras
zo vlug dat ’t dit voorjaar was,
nauwelijks nog aan de bomen,
was het er al afgekomen,
afgeblazen door de strenge wind.
Niet te lang al dat gefeest,
zo dacht de kou,
nu is ’t wel genoeg geweest.
De hagel wilde ook meeregeren,
daar moest de bloesem dan maar van leren
zo teer, zo vlug, en zo tekeer....…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 herkende ’t met ’t gemak
de erker met het glas in lood
betonnen brug over de sloot
de bomen aan de dijk
mijn geheugen had gelijk
de schuur was weg, de tractor weg
m’n vader weg, m’n moeder weg
m’n broer, m’n zus, m’n bolderkar
heed’ en verleden in de war
het was de dijk van oud cromstrijen
ten oosten van mijn dorp gelegen
vóór de ramp bedekt…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 een Belgisch/Nederlandse
van jouw gedichten leren houden in het van kwaad
tot erger en jou horen is indringender dan lezen
vader een lyrische dwerg, je moeder een reuzin
wat ons tegenhoudt is de gewoonte van tegenzin
na een donkere tunnel het licht en de lucht in
Hoe je toch hullukug op momenten bent immers
het pad had met kraaienpoten bedekt…
Pittoreske straatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 De visboer luidkeels roepen
van tongetjes, kabeljauw tot pladijs
zelfs een blinde kon hem van ver zien komen
de geur bedekt met zout smeltend ijs ...
De propere was
te grote onderbroeken
bengelend aan de ramen
op vrijdag tijdens de markt
overvolle marktkramen.…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 hart
Het spelenderwijs van de liefde
Deed het korrel voor korrel wegteren
Wie oog zegt mist jouw ogen
Wie hand zegt mist jouw hand
Wat meer weegt dan de bergen
Ontglipt het enkelvoudig woord
Ik noem je naam voozichtig Anna
Totdat het jaar te zwaar
Voor lichte rijm of eenvoud
Zich onze lijven inschrijft
Zo geeft de tijd en zij bedekt…
Het is bijna herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Het herfstgetijde in al zijn pracht waarin je
kennis maakt met sfeer en verrassende momenten
Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel
Stad en land bedekt onder een goudgekleurde tot rood getinte tapijt.…
Stirling Castle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 Vanuit de beschutting van het koninklijk paleis
slaat het de ogen op naar het grijs
dat de lucht meer en meer bedekt
en dat het ingrediënt bevat voor het drama
dat zich buiten door haar ongezien voltrekt.
De rolverdeling ligt al eeuwen vast:
Satan plast van bovenaf op zijn voetveeg
die, hangend onder hem, langzaamaan vergaat.…
Half oogst, 15 augustus, OLV Hemelvaart
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
874 dag
haar laatste graanschoof valt
Inmaken, inhalen van de oogst
Appels worden in twee gesneden,
bruine pitten, melkvocht tonen zich etensrijp
Eva kan beginnen smullen
Adamsappels verleiden
d' Oogstmaand en haar getijden
Avé, vrouwenmantel beschut tegen de kou
Hemels varen boven de daken
bladgroenten worden gezaaid
't schaamlapje bedekt…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648
Kan je met jezelf
een onderonsje maken
in een vliegtuigstoel
van toeristenkwaliteit
waar je amper je gewicht weet te verplaatsen
dan van die ene bilhelft naar de andere
waar je voeten krampen produceren
en je je schoenen al hebt uitgewrongen
om je tenen even te bevrijden
van de irritante beknelling
je je ogen bedekt met je sjaal
je…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.
Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 heen
Zinkt langzaam onder een dak van wolken
Die het gegane azuur bevolken en de kleur van dagen molken
Niemand weet waar ze wieken
En portieken slapen onder een onrustig dek
Het alleene tors ik langs vele stralen licht
Door lantaarnpalen geschraagd, spiegelend in mijn gezicht
Wiegend op akkoorden, flitsend voor de ogen
Tot de tijd mij bedekt…
stervensuur
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.931 de oude voorhang
geduldig als een wijze petemoei
vergeten stof en spraak van jaren her nog koesterend
in vouwen van haar pauwblauwe volanten
zich altoos warmend aan vergulde stralen van
wat late middagzon
bedekt het lege venster
waardoor geen bundel lachend ochtendlicht nog langer
leven binnenwaarts tot aan de sponde loodst
vergleden uren tellen…
Tuin
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
743 Slingerroos bedekt de aarde
Spreidt zich alle kanten uit
Ook heggenrank en kaasjeskruid
Die je in ruime mate vindt
Maar die ik nooit bewust vergaarde.
Boerenmosterd, wilde peen
Ezelspoot en akkermunt
Worden mij hier zo gegund
En als het wieden weer begint
Ga ik er mooi omheen.…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 dood spoor zien
En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop
Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan
Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van oeverloos geduld
Het eelt van mijn hart bedekt…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 Des avonds,
nog eer hij
zijn bedde
bezoekt,
te vroeg is
de zonne ‘m
bedekt en
bedoekt.
Die boven
de bergen
wilt huizen,
en kan
de wind niet
verdragen,
en ‘t ruisen
dervan.
Het zomert
er late en
het koelt er
te vroeg;
zacht were is
er zelden,
en zoelte,
genoeg.…
Mijn Laura kwam
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.909 (fragment)
Mijn Laura die ik min, kwam in mijn slaapzaal treden,
Met liefelijk gelaat, en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft,
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Totdat zich een opening vormt,
helblauwe lucht ver-schijnt – snel weer
bedekt door nieuwe wolken
gevolgd door opnieuw – een grijze massa,
waarna een stralend witte wolk zijn opkomst doet,
begeleid door lyrische vioolstreken die de piano
tot zwaardere akkoorden aanzetten.…
- Maskermonoloog -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.431 Het duurt mij even veel te lang
het supervrouwelijke volkstoneel,
het eenzaam maskermonoloog,
gedeeltelijk bedekt, te ongeduldig.
Beschimpt meer als een groot artiest
die vrolijk met zijn masker speelde.
Maskers en hedendaagse dwang,
de toekomst is iets waar ik soms
niet meer in geloof, ik ben bang.…
Mijn rug is recht en zal niet breken
gedicht
2.1 met 43 stemmen
15.225 mijn koude hersentjes werken traag een gletsjer die het verleden
langzaam en onverbiddelijk bedekt met tonnen ijs in dit paleis bewust
zonder trui kachel en jammerlijk jou waar leven een overlevingsslag
expeditie robinson in het pleistoceen is geworden het moet zijn want
misschien was het niet veel maar ik gaf je alles
wat ik bezat toen jij…
Proost!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
666 snel mo-
gelijk moet maken dat ik thuis-
kom, voordat ik overloop tegen
een muurtje van een huis en dat
nét op dat moment een agent-
in functie (of hij ook een hersen-
functie heeft is een tweede) mij
op de bon slingert en ik de avond
eindig met twee katers, alhoewel
naar mijn idee, toch geslaagd
en slaap onder een met sterren
bedekt…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 een eerste sneeuwvlok dwarrelt speels
als of het gaat naar een winterfeest
er volgt nog een vlok, meer en meer
ze komen samen op de aarde neer
met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht
tot daar de wind komt met een zucht
hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen
toch vallen ze allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag…