3067 resultaten.
Hun duizend witte kruizen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 zag beelden gaan
wapens in de aanslag
blik op god en vaderland
alleen de benen bleven staan
zij vielen niet
in brokstukken uiteen
sokkels tonen slechts wat rest
hun duizend witte kruizen
het veld van eer
gedecimeerd tot
kaarsrechte gazons komt om
in naamloze herinnering…
Met mijn ogen dicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
822 Daar sta ik dan, jij niet
Daar hou ik me vast, jij niet
Daar zijn mijn benen van rubber, die van jou niet
Daar ben ik koud van binnen, jij van buiten
Ik kan mijn ogen niet open doen
Bang voor wat ze zien
Want wat ik zal zien
Wil ik buitensluiten
Omdat het niet mag
Daar sta ik dan, jij ligt
Hou ik me vast, met gesloten ogen
Waar tranen tussendoor…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
De hond is er ook
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Het huis is leeg,
Iedereen is weg,
Alleen mijn lege ik
Woont hier nog,
De storm woedt
Om het huis
En in mijn hoofd,
En de angst kruipt
In vlammetjes
Langs mijn benen omhoog,
Dan hoor ik in de gang
Een zacht goedaardig gebrom
En ik realiseer me -
De hond is er ook
De rust keert terug in mij
En de angst slaat dood…
Watercypres
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 ‘n notabele chinese nota bene
denk ik staande in de schemer
onder de verheven Watercypres
ik moet haar echt goed hoeden
haar takken snoeien maar breed
hangen laten tot zij zelf zoveel
later als door kenners voorspeld
zich eerst vermolmt en dan velt…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
Zonnekolder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
480 rokjesdag, o rokjesdag
dolle dag in Lente
vrouwen willen in rokjes
met hun witte benen
op zo'n dag zijn ze licht-zinnig
winterkleren in de kast
zie het luchtig, lachend lopen
gezichten naar de zOn gekeerd
vandaag een mooie rokjesdag
met vrolijk, zwierig deinen
.…
Klimpartij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Ze klauteren en klimmen
hun benen en armen
zelden stil
Zoeken zich
het hoogste punt, de top
waar zon hen kan verwarmen
hun makker, kameraad
bij deze klim-en klauterpartij
meestal te aanschouwen
in de maand van mei...
Ze klimmen en klauteren
een schouwspel....
in m'n achtertuin
dat ik nimmer missen wil.…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
Op een snoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
547 Een snoek beet laatst in Hoogeveen
Per ongeluk in een bloot been
Nu de gemeente moet beslissen
Of ze de vijver leeg gaan vissen
Zegt hij: ‘Ik ben geen ruziezoeker
Ik lees mijn krantje en ik snoek-er.’
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/snoek-bijt-meisje-strijd-om-recreatieplas-losgebarsten~b57f3f5f/…
Gegroet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 ik groet je
maar je hoort me niet
ik zwaai
maar je ziet me niet
vastgeketend zit ik
nu mijn benen
niet meer willen
ingepamperd
in dat wat eens
mijn luie stoel was
zijn de veren duidelijk voelbaar
al lijkt de stof als nieuw
het vertellen aan
dat ‘ie versleten is
kan ik niet meer
en aan wie
kinderen zijn opgegaan
in de rook van alzheimer…
Moederliefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Nog sta ik op mijn beide benen.
Toen hield ze me stevig vast,
terwijl ik zelf lopen leerde.
Ze was de eerste vrouw,
die me toevertrouwde,
aan ons beider leven.
Ik hield van mijn moeder.
Als enig kind natuurlijk.
Als oude man vandaag.
Elke dag opnieuw.
Ondanks vader.
Dankzij haar voel ik nu,
wie ik altijd al was.
Wie ik zijn wil.…
Herfstwind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 HERFSTWIND
daar staat ze
‘t is nog een kind
ze ziet de bomen
wuivend dansen
op een been
in de straffe
koele herfstwind
in de late zonneschijn
vliegen de wolken
als witte zwanen
om haar heen
en de kleurrijke was
wappert aan de lijn
en zij … zij wil ook
ooit zo’n ballerina zijn
ach hoe eenvoudig en fijn
kan soms schoonheid zijn…
29 april 2025
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 jupiter hoog aan
de hemel in het westen
op een meidoornhaag
vliegt een wit nachtvlindertje
ineens middenin
een overweldigende
zoete kruidnagel-
achtige geur wandelen
onder een berk staat
een egel wat op te eten
hij laat zich rustig
bekijken en neemt dan de
benen door hoog gras
en duikt dichte struiken in…
Hinde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
382 Alsof ik hem of De Liefde
bespot heb, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
zonder pijl en boog
bevallig, en schuw
rank, en bescheiden
wijs, maar een vrouw
onderworpen
aan zijn verlangen
om mijn verlangens
te bezitten, mij
haarscherp in beeld
terwijl ik ren, smachtend
kijkend naar hem, hijgend
verstrikt in…
De paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Waar zijn ogen hem zien
daar zijn benen hem brengen.
Het Paard
galopperend
in de open ruimte.
Als kudde onverdeelbaar
bij elkaar.
Geheim genootschap
op de wijde velden.
Til me op en
neem me mee
over de knellende
grens van het bestaan.
De glanzende dampende
paardenlijven.
De warme lichamen
waarin de dieren
paard zijn.…
beenruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 het is hier weids
maar niet wijdvallend
binnen grenzen kleurt deze
achtergrond anders dan voorheen
een toebehoren, onvervreemdbaar
maar niet ondeelbaar
kijk, daar loopt een wandelaar
nog net binnen zichtruimte
zolang gebroken adem binnen
alle perken blijft
is het hier goed toeven
zelfs met gestrekt been, warempel…
Allergie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.337 Ik kan er niet meer tegen
Braak woorden met stukjes
Uit mijn hardgeworden maag
Ik sla dicht na elke vraag
Vrolijk, zelfs vriendelijk
Begon ik onvermoed lijdensweg
Ik hoor u denken
Die is ver heen
In schenken
Zet ik het verkeerde been
Draai alles om,
U gaat, ik kom
Vriendelijk en vrolijk
Uitslag versla ik olijk…
mens en natuur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
794 overal vlijt de natuur zich tegen mij aan
maar in de stad
ben ik er ver vandaan
tussen wat ik eet en zie
bevindt zich dan een muur
van menselijk vuur
modificatie, emulgatie, plastificatie
machines, doder dan steen
scheiden mij van stinkend veen
als had ik alles maar te leen
alles wat ik zie
menselijke hand en been
alles voor mij bekeken…
De sleutel van Kerst
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
3.878 Je
stem zo ijl, door
merg en been.
Jij ging toch,
dacht ik zo... ik
vergis me niet, je
liet me hier alleen.
Nog steeds verwacht
ik jou met Kerst... ook
na al die tijd, het
slot is van de deur.
--------------------------------------------------
Gedicht voor mijn grootmoeder, die 15 jaar geleden
met de Kerst is overleden.…
Geen cent te makken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
807 ''k heb geen cent te makkuh
en ik heb ook geen geduld'
zingt de man zonder benen.
hij is afhankelijk van hulp.
'k ben nergens goed voor'
swingt in zijn band de blinde man.…
pennengekras
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
590 ooit zal ik je vinden
en luisteren naar je pennengekras
en zal je niet verloren laten gaan
ook al ratelt het mij door merg en been
bestuderen zal ik je,nauwgezet
jouw verbijsterende poëzie
zal ik ruiken in het zweet van liefde
mijn neusgaten zullen zuigen
en lippen wolken openbreken
jij sleurt mijn adem door
hemelse…
liplezen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
863 haar lippen wijzen
hem op de waarheid
zij is de eerste mens
die hem mens heeft gemaakt
in de taal die zij praat
die hij helemaal verstaat
maar zonder haar ogen
die handen op zijn been
of een schouder daar
waar hij zijn hoofd wil
is er niets anders dan
een onschuldig meisje
met een kwetsbaar hart
dus geeft hij dat wat
zij hem telkens…
tranentrekker
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.686 Zeg vooral geen ‘boe’ of ‘bah’
maar laat het allemaal zijn gangetje gaan
als de speler zijn been er dan toch weer afvalt
maakt het niet uit, the show must go on.…
klein poesgedicht
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.433 een hoopje zwart
te groeien haren
met wat wit ertussenin
kan niet verbergen
welke kleine duivel
zij kan zijn
met kleine klauwen
die onbehouwen klimmen
langs onbeklede benen
om te komen spinnen
dat ze van de pijn niet wist
het spel wordt gespeeld
zoals het haar is geleerd
de eerste slag is raak
de tweede om dat in te zien
maar hoe…
De rede
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
782 De rede van de dichters
is niet de rede van de troon,
de troonrede is van Beatrix
de dichtrede heel gewoon,
de troon zul je ons niet zien
bestijgen,
wij zullen immer met beide
benen op de grond blijven,
ook rijden wij niet in de
gouden koets met een
vierspan ervoor,
wij doen het met de
benenwagen, maar we
gáán ervoor!…
balanceert op muziek
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
793 je loopt
op tonen
in het zuchten
van de wind
danst op
de melodie
van scheiden
en lijden
vrijheid
herwinnen
kans om opnieuw
te beginnen
veert
balanceert
op muziek
van vandaag
springt
in het ritme van
geven en nemen
landt op twee benen
lopen dansen
en springen op
toekomstmuziek ja
dat maakt jou zo uniek…
Ogen bleven blauw verlegen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
493 zag je wolken
blond in haar
benen lang gesloten
slank een paar
stapte uit in
gracieus bewegen
straalde lach je ogen
bleven blauw verlegen
danste korte passen
in een vlinderend gaan
keek me stilstaand aan
wiekte vloog voorbij
maar in dat
godvergeten
zonneogenblik
bloeide jij voor mij…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…