876 resultaten.
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.…
Laaglands
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
464 Wees welkom in het luid gekwaak
der hofvijver in haagse kring
van ooievaar in niemandsland
van kikkerland en bonestaak
van redeloze meerderheden
waar alle minderheden reden
in 't nieuwerwetse voorportaal
van 't huis der staten-generaal
Wees welkom in het koninkrijk
het laagland van de minderheden
het groene hart achter de dijk
bekneld…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen wil zij wenen
toch moet zij door, vecht nu voor twee
stap voor stap, het gaat steeds trager
langs het pad van gestold verdriet
wordt het zicht grijs, almaar vager
niemand die haar droefheid ziet
bovenaan de dijk…
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Alleen de zuivere regenkinderen,
uit de beschutting van polders en akkers
te voorschijn gekropen, de dijk op-
gegaan met een omhaal van kleding
zeggen het elkaar: hoor!
De Tijd slaat Ragnarok, hoor!
Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 net over de bocht in de dijk
die kerktoren
de groene prikkeldraadwei
koeien, eeuwig
gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt, de luiken kleurig,
linden verstrengeld
wortels duwen m’n pad omhoog
maar m…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de zware klei verplaatst naar groter
hoogte, dijken…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 Uit mistig grijze morgenstrepen,
Een onbewogen meer gelijk,
Verschijnen vormeloze repen:
't Zijn bomen op een hoge dijk.
Nu 't lichter wordt, zie ik iets blinken
Als sikkels, opgaande uit de mist;
En klokjes hoor ik droomrig klinken:
De herder met zijn koeien is 't.…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest
bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie
landschap van pieren en dijk en scheepswrak.…
Slappe was
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.189 aan mochten komen
Kinderen gingen er eertijds van in de leer
allengs zag je minder pijpen en toch meer dans
dealers en dieven grepen hun verhoogde pakkans
en roofridders deden het zonder Zwitsers meer
Met God na Robespierre van slag in Frankrijk
de waard door anti rook normen aan de bedelstaf
de predikanten van het aardse slijk aan de dijk…
Bezinning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.413 Toen braken de dijken
en dreven de lijken…
Een mensheid in nood…
Hun graf was gedolven;
in ‘t spel van de golven
Klonk ’t lied van de dood…
geschreven nog gister’
in ’t levensregister,
doch toen was het boek
opeens vol hiaten.
We zwegen…gelaten…
De rede was zoek…!…
Opa
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.155 Als ik naar ‘t huis in Marken ga
en langs de dijk het laatste stuk insla
weet ik mijn kleinkind aan de einder
Dan zie ik golven klotsen of glimt een vlakke waterlijn
drijven er donkere wolken of heerst een strakke lucht
Dan kan het regenen of schijnt volop de zon;
stormt het of slaakt de wind geen zucht
Als ik naar Rotterdam toe ga
mij langs…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 neerstort
in een reeds vooruitgesnelde vloed
*
in deze kamer
klein van omvang echter
met een hemelshoog plafond
is men aan de ander gelijk
men laat iets achter
stevig dan wel drassig van aard,
waterig of herkenbaar rond
zelfs geen hoogwaardigheidsbekleder
ontkomt aan dit ritueel
en zet het verteerde aan de dijk…
Aphrodite
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 Gij zijt mijn boterblomme,
mijn paarse pinksterblomme en
het fluitenkruid in bruiloftooi
aan weerszijden van de dijk.
Uw aanwezigheid
doet mijn
voeten lichtvoetig dansen
in de zoetgeurende bongerd.
't Is daar dat
gij mij kust en
mij doet zweven
tussen paarse kersebomen.…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Wellicht zeg je zand erover al was het aarde
nu zij gisteren de dijk passeerde en werd begraven.
Leven is soms ganzenbord met gekleurde pionnen.
De dood is zondermeer de dood die aanklopt,
die sneeuw was en is sowieso puur dat witte kleed
dat bestaanbare en het nu weer wachten op de lente.…
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 wind woelt door het gras
een zeis die lucht snijdt
door hardgroen tapijt
breed omgeslagen
op zware klei
nat en breed een hark
met wilde steel beweegt
naar de vesting van de dijk
doof in rust voor de halmenkust
waar bovenaan hekken als
verwaaide stutten staan
een wijde rok die traag
schokt om het lijf
ruw als een windvlaag
in het…
Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal, notre dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Het gebed zet geen zoden helaas aan de dijk, noem ze.
Noem ze relikwieën , klokkenluiders van de Notre Dame.…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien onze ogen 't grenzeloze van oneindigheid
mensen wensen nachtrust tussen vaste vormen
kussens, lakens, in vertrouwd vertrek
kennen zelfs de kleinste kraakgeluidjes van het bed
zee, jij kent je kleine golven ziet ze aan wacht,
tot zij bulderend rollen duin en dijk…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Als kindren van een groot gezin,
Bindt u de band der broedermin:
Laat scheuren dam en dijken,
Die band zal niet bezwijken!
Ja, dam en dijk bezwijke en zwicht',
Die broedermin treedt meer aan 't licht;
Tot heling aller wonden
Wordt zij getrouw bevonden.
Dankt allen God en weest verblijd,
Omdat gij Nederlanders zijt!…
Waarom...?
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.170 Een storm raasde over land,
vermorzelde de dijken,
deed vluchten iedereen,
het eerst gingen de rijken,
als laatsten de mensen
zonder geld,
uit de sloppenwijken...
De beelden hier
op het Journaal
vertellen het
afschuwelijke verhaal
van Katrina in een slecht humeur,
zij raasde en tierde,
en zegde leed aan
van deur
tot deur...…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 na een broeierige treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een…
Ode aan 't Hoogeland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 De zee overstroomt ‘s winters ‘t Hoogeland
laat klei achter en zou Waddenzee geworden
zijn als in de eeuwen de boeren het land niet
hadden behouden met dijken en afwatering.…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Dag dichter
Ik heb je machteloos liefgehad
zeil maar weg
neem de eerste beste bries
een laatste zwaai vanaf de dijk
een handkus voor je laatste werk
vaarwel dichter
tot aan het zielenwater
je hebt me machteloos lief gehad
ik onthoud alles, zei je
ik geloof je
ook datgene wat je vergeten was
de tak die van de boom viel vlak voor…
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 In een smal stukje dijk
verzakt de doodskop
van wit cement, luguber
door concurrentie
bruut onthoofd.
Onttakeld
tot de romp.
Werkeloos
ontdaan
van kap en gevlucht.
Ooit gedekt met riet.
Aardige baard.
Donkergroen geverfd,
rood afgebiesd,
tussen de koppen
van voeghout en steunder
een jaartal.
Een naam.…
allee vrouw zei je
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.294 waar wij onze hartstochten botvieren
zullen geen baren te hoog zijn
Laat mij geen bakzeil halen vrouw
ík voer de bezem in de mast
zet dus maar alle zeilen bij
zorg dat de dijken laag zijn
en houdt de kluisgaten wijd open
ik kom eraan
tussen de klippen zullen we doorzeilen
ik zeg je vrouw - voortvarend als we zijn
zullen we hard van…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Nu we hier toch zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier,
bouw aan die droom!
Val, en sta op alsof er geen keus is.
Je weet en vergeet het
dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen.
Maar nu we hier toch zijn...
Nu we hier toch zijn.…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Kijk daar gaat een haas snuffelend langs het pad
waar slakken in meerdere soorten ook vertoeven,
de wolkenlucht trilt ogenschijnlijk als espenblad
op de dijk hoor ik kletterende paardenhoeven.…