30548 resultaten.
Herfstweide
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 De scharlaken avondlucht
omfloerst de laatste zwaluw
zuidwaarts gericht in volle vlucht
verdwijnt ze vleugelend in de schaduw
Alleen de nevel kan verhalen
waar haar gezang verstomt
waar ze zwijgt in alle talen
totdat de dageraad weer komt
Het paard hervat het grazen
al te donker voor galop.…
Flirtueel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
815 Maagdelijk het papier
flirtueel de zinnen
het zij, het hij, het het
langs gelijke wegen
snoeit men waan zinnig
de dichter wederom dichter
weer baar jij schrijfvaardig
vers tandige strofes
gedoopt in frisse inkt
pen jouw kroon op het blad
niet voor de sprekende mond
zwijgt het onbedorven gedicht
scherp zinnig weer gedicht…
Hymne
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
604 Er zijn zo van die verre tonen dat
mans dove oren ze niet willen horen
van een ieder die op de vlakten wonen,
ze houden zich verborgen, stellen uit
tot morgen, in verwachting op de toon
waarin niets zal worden verzwegen,
waarin méér doorklinkt dan verwacht,
luister wat zwijgt uit een eeuwig lied,
fluistering van muziek, een kosmische
mozaïek…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer.
Diep van binnen weet ik waarom.
Omdat jij het zo gewend bent,
Omdat jij het mij en jezelf hebt aangeleerd,
Omdat ik het schijnbaar toe moet laten.
Ik weiger met een geldige reden.
Ik kan dat niet meer.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ongenaakbaar zwijgt de lucht
zo erg dat wolken knarsen
hiervandaan neemt aanwezigheid
af, tot dunne gestalten, versmolten
met het grijs van hersencellen
Hoe laat staan de klokken in de
zwak beschenen hemelberm?…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende oor
maar die wil liever dat hij zwijgt…
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien
en niemand ziet nog
waar het begon
alleen dat het brandt
en niet meer zwijgt…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
157 Het groene gras buigt
onder natte dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn…
Pak van mijn hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.614 Sint heeft genoeg van zwartepieten
Van neen zeggen en van nieten
Daarom komt hij weer uit Spanje
Voor het humeur en de franje
Natuurlijk geeft hij niemand de zak
En heeft hij ook voor jou een pak
Een pak dat komt uit het hart
Sint hoopt dat het je niet verwart
Je wil graag zien wat je krijgt
Het wordt tijd dat dichtpieter zwijgt
Nu mag…
In stilte die strijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 je zwijgt
maar je handen
willen de leugen breken
die bij je blijft
ogen tranen
in onvermogen
om klaarheid te brengen
in stilte die strijdt
monologen hebben
andere sporen gelopen
in vaak passeren
zonder te keren
wissels zijn
niet genomen
om elkaar wat
tegemoet te komen
pas op het laatste station
vond ik jou op perron
we hebben…
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 de hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen…
Geef mij maar van Gogh
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
877 Lalt de dronken zeeman
‘Hij zwijgt als ‘t graf’, zeg ik
‘Wat een kapsones’, hikt hij
‘Geef mij maar Van Gogh
Ik heb hem zojuist ontmoet
Vincent wist ’n ezel te koop
Maar was z’n geld vergeten
En niet te trots om te lenen
Hij is naar huis, geld halen
Om me hier terug te betalen’…
Punniken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Zij zoekt dagelijks ouwe koeien
haalt haar gram niet meer per ons
laat elke maand verzen loeien
verstopt zich graag in dansend dons
zwijgt nooit over het verleden
haalt de hekel uit het stof
wil privacy met voeten treden
verbergt nagels in haar mof
wanneer zal zij eindelijk zwijgen
over al het leed haar aangedaan
zal zij dan terstond neigen…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 het trage tikken van de klok
benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen…
Zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 Met nieuwtjes die de krant normaal niet halen;
‘Alcohol juist goed bij leverkwalen’
‘De wandelende tak steeds vaker kwijt’
Je las in zalig lome ledigheid;
‘Training voor faalangstige garnalen’
‘Timmermans zwijgt plots in alle talen’
‘Verbod op gillen voor de keukenmeid’
Nu dagelijks een nieuwe slachtpartij
Was deze droeve zomer maar voorbij…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als de lucht niet meer drukt
en het gras niet meer zwijgt
zal ik gaan,
zonder om te kijken,
zonder lijstjes in mijn hoofd.
Maar nu nog heel even -
nu de stilte zo zacht is,
de drempel zo groot,
en de dag nog net
niet begonnen is.…
Ooit sloeg een vuist op tafel
gedicht
3.3 met 21 stemmen
8.385 En naast het vuur zwijgt een man
die op zoek ging naar zichzelf
en hem helaas heeft gevonden.
------------------------------------
uit: 'De Gedichten', 1998.…
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
Aanwezig
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
818 bij het gewemel van banden
uit diepe waarden
troost knielt aan haar voeten
ze verbergt een stille traan
en droogt ze weer
door ontroering
op het moeilijke pad van ‘t leven
leent zij nieuwe kracht
door het licht der maan
van grootsheid
het eigen uitzicht blijft
bij hoop schijnt het licht in de kalmte
van het hart
ze zucht, ze zwijgt…
Laatste reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 versteende emoties
innerlijk bezworen, samengekomen
tijdloos in herinneringen
beschreven in brieven als in boeken vergeten
voor nazaten achter horizon en ochtendlente
naast het sterfbed van verlangen
in een oeverloos denken
zonder heimwee of dromen
vergezeld door witte rozen
jouw laatste reis naar doodse stilte
waar jouw geest nu zwijgt…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt niet meer terug.
Je bent er toch altijd.…
Donkere waarheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
706 een vloek
Vorming
Van verdorven geesten
Van beesten
De minachting
Van een ras
Daar waar vrees onstaat
Broeit het kwaad
Het bloed
Kleeft aan handen
Van mensen die boeteloos ten onder zijn gegaan
Hun gezichten
Blijven demonen
In ieders mensenleven
De geest
Blijft verbonden
Met dat wat er was
Uitroeing
Van de zonderling
Het volk
Zwijgt…
Geen winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 liefde kent geen maten
zij meet niet af
zij neemt zoals het is
liefde kan niet praten
naar de mond
zij zwijgt en reikt haar armen
liefde zal niet kiezen
tussen goed en kwaad
zij wacht geduldig af
zij kan niet verliezen
zij wil de wedstrijd niet
liefde kent geen spijt
van wat zij gaf
ze heeft een open blik
ze oordeelt niet
liefde…
meelsoep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 mamma er is
soep vanavond
het kind verstart
staat stil met de
beker in de
kleine hand
staart naar de
natte plekken
op de grond
moeder zwijgt
uit haar roerloze
opgezette hand
druppelt water
traag trekt het kind
de deken over
mamma’s benen
dan loopt het schoorvoetend
naar buiten
het in tranen
gedrenkte stukje grond…