1982 resultaten.
De zijden draad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 zou dan toch alle
hoop vervlogen zijn door
lijden in ongemak en pijn
ondanks
alle beden en smeken
voor een totaal genezen
nog recht je
standvastig fier de rug
kijkt optimistisch terug
maar feiten
liegen niet in stemmen
die de waarheid kleuren
niemand weet wat
er morgen gaat gebeuren
na positieve samenspraak
de zijden draad…
vluchteling
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.588 zou ze het geweten hebben, maria
wat haar kind te wachten stond
dat hij geboren werd om te lijden
overal haat en onbegrip vond
zou ze hem even teder hebben bemind
gevoed , gekoesterd en beschut
had ze beseft welk kruis dit kind
nog dragen moest doorheen zijn leven
of was ze liever weggegaan
naar verre onbekende landen
waar niemand wist…
omdat ik niet wil,
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.420 Omdat ik niet wil dat je me verlaat,
Omdat ik niet wil dat je niet bij me bent,
Omdat ik niet wil dat je weggaat,
Omdat ik niet lannger wil lijden onder jouw pijn,
Omdat ik niet langer alleen maar wil denken aan jou,
Omdat ik niet langer je lieve blik in m'n gedachten wil zien,
Omdat ik niet wil dat je koude hand straks uit de mijne glijdt,…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het zwerk
na het winterse lijden…
De blonde vlechtjes van mijn nichtje
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
588 De blonde vlechtjes van mijn nichtje
verzoenen me met dit bestaan;
ik kan nu simpel en eenvoudig
weer met een glimlach verder gaan:
Ik weet dat zij geluk zal kennen,
maar ook het lijden wordt haar deel.…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Wit gewaad (s)preekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 Verscholen in 't groen
Naast een huis van God
Opgetrokken uit hout
Onder blauw
Een wolk drijft voorbij
Lange en korte
Gezaagde planken
Een Huis van liefde en
Van lijden
Met zerken verspreid
Rondom op het gras
Verscholen in 't groen
Een wit gewaad dat (s)preekt
Als mensen
Zich samen bezinnen
Noorwegen, richting Noordkaap (2000…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 Tijden nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd…
Een kerstgroet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Een kerstgroet voor de kleinen,
voor iedereen die zingt,
voor ieder die een medemens
met tederheid omringt;
Een kerstgroet voor wie lijden
door eenzaamheid, verdriet,
voor ieder die van anderen
het leed, de pijn doorziet.…
Dierendag 2016
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
574 In de vleesindustrie
lijden de dieren collectief
vetgemest,
uitgemolken
afgeschreven
op transport gezet
dan wacht hen de slacht
dit alles door/voor de mens
dierenleed
zij hebben geen rechten
want de mens bepaalt hun lot
het is maar een tipje
van de sluier want ook
dolfijnen worden gespietst
honden en konijnen gevild,
zeehonden doodgeknuppeld…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 ik voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in…
weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
543 jij gleed toen diep weg
ik wilde jou beschermen
maar kon dat toen niet
nu ben je ver weg, ergens
waar ik niet bij kan zijn
altijd als ik dan droom
pak ik jou op tijd vast
maar ik ben je kwijt
op een dag zal ik zijn
waar jij nu alleen bent
en zul je niet meer lijden
want jij bent de persoon
waar ik van leerde en
je dankbaar voor ben
dat…
Genoeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
997 Genoeg is genoeg
en wie haar vraagt
'waarom'
krijgt dat ene antwoord:
"daarom"
wat is de zin van
langer lijden
wetend dat het einde
gaat komen
en je alleen nog maar
in je dromen
verlost bent van
de zinloosheid van het
hebben van pijn.…
Na de romantische jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
798 Zinloze boosheid laat ik maar
rondstormen in mijn hoofd
de deur dicht smijten
achter mijn verdriet
een weg zoeken
uit jouw onbegrip
dat ik niet verdraag
Ik lijd, wetend geen kind
te zijn, jij mijn moeder niet
die open of gesloten
mijn gezicht lezen kon
We moeten moeite doen:
getrouwde liefde, samen
onder een juk het leven door…
De put
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 rond
en zwart van dode werken
de vieze lucht waaiert uit :
Doet adem stokken
tot in de baaierd van verre streken:
Overstroomde het land
Schaapjes opgenomen
in de nacht
met de zwarte vloedgolf
op de
wit gekrulde vacht
Geen
geroep meer om te blaten
om een mensenhand
Wie komt ze bevrijden
uit dit bitter lijden…
Erbarme Dich
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 hij rookt een sigaar
het dagelijkse leven
sluipt zacht naar de nacht
luisteren naar Bach
het lijden en het sterven
het gewicht van spijt
het hart loopt over
Bach brengt veel in hem teweeg
hij dooft de sigaar
een drukke dag wacht
aankomst van volle wagons
stille mensenzee
ongezien dichtbij
ongehoorde smeekbeden
Bach’s erbarme…
het hart gewogen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 op de Grote Weegschaal
wacht de serene Veer
van de Waarheid op het
mensenhart dat aan de
andere kant slechts in
hebzucht door kan slaan
monsters verslinden
harten die aan zware
Cupiditas lijden
dakloze zielen vullen de
zakken met mineralen
gedrenkt in bloed
geen pijn is groter
dan kijken en zwijgen
het bloedige verhaal moet…
Boze Kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Niet langer een ideaal
dat medemensen laat lijden
om zelf niets tekort te komen
Zo onvolwassen, niet jij
jouw klacht, jouw wens
om meer
meer solidariteit
meer harmonie
meer zelfkritiek
Ik weet het, de kiem
van jouw gulzigheid
die dat allemaal wil
is je lieve boosheid…
Ik wil je houden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 het leven lachen laten, glunderen
als het even kan; als het ziek-zijn
naar een achtergrond verdwijnt;
het lijden kwijnt in jouw bijzijn,
sterren vallen in het niet, de zon
als tweederangs bron van warmte,
de zinnen vliegen uit de bocht…
en toch
zou ik liegen
als ik niet zou zeggen:
ik wil je houden.…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer met zijn iele pootjes
braaf en grappig heen en weer kon wrijven
die de oceaan bevoer met papieren bootjes
en desondanks drijvende wist te blijven,
vaarwel, lieve Rogi, grote kunstenaar,
rust nu maar uit van al dat lijden…
IN MEMORIAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 daar lig je dan koud en kil
ik kijk naar je - bedrukt en stil
je hebt geleden gemeden
hebt jezelf in stilte moegestreden
wat van het gezicht is af te lezen
jij bent nu in die andere wereld
die vredige overkant
waarvan wij hopen dat die er is
jouw joviale: ‘Hallo met mijn naam’
als welkom als ik belde is wat ik straks mis
het zal vast nog…
Het lot beslist...
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.127 Maar opnieuw moeten wij wachten
Op haar die het antwoord brengt
Op haar die ons geluk toezegt
Of ons lijden verlengt...…
zelfverloochening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.114 ik kommer slechts nog om mijzelf,
knaag nog nauwelijks aan 't gewelf,
van dit lijden naar het einde,
maar als ik het onderspit dan delf,
vraag ik naar meer dan slechts ikzelf,
waarvoor ik dag na dag wegkwijnde.…
Woede-uitbarsting
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.017 de man houdt zich niet meer
in met een verwoestende trap
versplintert hij de deur het raam
gaat er aan weg met dat bord
de vazen vliegen door de lucht
scherfgekraak onder de voeten
kleurenposters scheurend afgerukt
de wand beschreven: de groeten
het zijn de díngen die pijn lijden
plaatsvervangend voor schimmen
uit een slecht verwerkt…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
Rood zand
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 er wordt zand
gestrooid in
ogen die
willen kijken
rood zand
dat het intense
lijden uit de
woestijnen kleurt
waar botten
slechts tijdelijk
de plaats markeren
als dood passeert
het duint
stormachtig in de
wandelgangen van
megatheater natuur
schrikbarend schrijven
statistieken de tijd die
nog door kamelen en
nomaden wordt…
dagreis
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
641 reizen in vertraagde tijd is reizen
door een leeggewaaid landschap
waar bomen dwarsliggen en men de dichter
heeft bestolen van zijn woord
in dromen dromen wij van geluk
en vinden iets van onszelf terug
als in de spiegel aan de wand
waarin het kijken is vergaan
tot ogenschijnlijk lijden
waarbij pijn wordt tot een glimlach
die op de lippen…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Winter
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
826 Van achter het venster
haal ik de dieren
uit de stal vandaan
en plaats ze in de vlakte
waar ze nu te dromen staan
en kou te lijden.
Maar daar geef ik niet veel om
als ikzelf het maar warmer krijg.
Volgende zomer, wie weet,
hoor ik alleen nog maar
het gekwaak van de kikvorsen.…