3479 resultaten.
De Nederlandse Leeuw
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
652 De wind van rechts gaat hier steeds harder waaien
De PVV, en toen het FvD
De stichting DNL doet vrolijk mee
Straks staat er een moskee in lichterlaaie
't Verleden leert hoe dit zal verdergaan
Dus laat die Muur van Mussert nog maar staan…
vergeving
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 de rand van de stad nadert,
het water rammelt al aan ingewanden
dit stuit op bezwaren,
onoverkomelijk, genadeloos
men stelt geen vragen over de
houdbaarheid van eeuwig
het antwoord houdt zich schuil
binnen de muren van de stad
volgens de overlevering
ligt daar een vergiffenis begraven…
oversteek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 we hadden nog een achterstallige dronkenschap tegoed
een grijstint in te kleuren, glimmende woorden
in te slikken, een zelfopgelegde beperking te verruimen
een muur in hernieuwd ogenlicht te dompelen
een gift, alleen een gevoel, iets met voeten te treden
een hand, een overkant te durven…
niet leunen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 de binnenmuren
krijgen een verfje
het is geen kunst
geen nieuwe plek
nog niet thuis
niet leunen nu
het zonlicht vindt
haar smalle weg
door kleine ramen
de dichte zwarte
schaduw schuift met
de wijzers mee
strooi licht op de
beschilderde muren
het is een kunst…
Ronken
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
613 De wraak slaapt zoet: Mijn snurken is zo luid,
ik ronk hem door de muur zijn bed wel uit.…
Impressionistische kunst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
693 In een museum werd ik getroffen
Door een groot schilderij
Het haakje schoot uit de muur
En na een kwartier kwam ik weer bij
Het doek heeft een enorme indruk gemaakt
Een punt van de lijst had mijn voorhoofd geraakt
Blijvende impressie van het schilderij
Is een bult op mijn kop zo groot als een ei.…
uitwonend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
461 een woord rolt uit het stenen huis
bezint zich, ontvouwt roerselen
tikt zachtjes de muur nog even aan
om ergens een plaats te vinden
te nestelen in buitenwereld
in haarvaten van geheugen, om
door een taalnacht te bladeren
dit een tijdje vol te houden
en dan de slaap te vatten…
Ze danste...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 ze danste
tot diep in de nacht
ze danste
op de muziek
van hun korte samenzijn
de tekst
botste tegen de muur
kwam als
een boemerang terug
de waarheid van hun lied
was voor hen verloren
de woorden waren leeg
ze danste
tot diep in de nacht
in de dageraad
werd ze
opnieuw geboren…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
740 Over de terpen
van Broeken en Maaten
het Kampereiland over:
De Geuzen zyn
in de Bommlerwaard gevallen
zy hebben my ontnomen met syn allen
een hupsche Schans
en also sterck van Muuren
't is een kwâ kans
voor my die 't moet verduuren ..
Hemony - Geert van Wou
op de muren hun geschut.
Hoog boven de stad
hun klokken.…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 ze hebben me gemold
handen die met vingers
water van de muren haalden
hebben ze gepolst
armen die mij troostten
verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
Wijs begeren
hartenkreet
4.7 met 25 stemmen
1.614 Krantenknipsels aan de muur,
het gesteente hol en zacht.
Zo het rottend om me heen,
met schimmel in, om en tussen de muren.
Een bijtende, zure azijnlucht.
Ergens iemand naast de pot gezeken.
Ga terug, zucht ik mezelf toe.
Maar ik blijf steeds maar lopen.
Begeer wijs, fluister ik vol stil verlangen,
want lief het liefste dommig.…
Stadsgezicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.375 Zacht in het vochte regenvlies vervloeid,
Staan plans van natte kleur, met kalme, pure
Contouren: donker-fonklend, ookre muren,
En daakjes van karmijnrood, dat stil gloeit
Bij 't fijne grijs der lucht, die klammig broeit.…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 turen onnavolgbaar
als zwijgende diepten
Sluimerend op de dag
schijnend in de nacht
vonkt een halfgod -geheimzinnig-
op het beslissend uur
Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen, muur…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 motregen valt niet langer op straat
maar etst nu schrammen in de ziel
trekt blaren op muren van dit treurkalifaat
paarse bloemen groeien op ijdele hoop
het leven gaat altijd door
zo heeft men mij verzekerd
maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…
Geur in de kamer
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 De muur die ik zelf heb gebouwd
Er valt licht door de structuur
en het plan wordt ontvouwd
We hebben geen doel
maar jouw beeld brengt teweeg
een sluimerend werkelijk gevoel
dat ik met zin leef…
Tom Tom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 In aerozit over zijn stuur
bij sneeuw en wind en regenguur
sloopt hij als Hannibal de muur
der Alpen - legt zo op den duur
zijn naast rivalen in de luur.
Zoals de Selfkicker in 't uur
der hoogste nood tegen een muur
verscholen in zijn schemeruur
de weg omhoog vond met zijn "VUUR!…
MELK EN HONING ZONDER WONING
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
795 Heb je een baan en een vriendin
Wil je op eigen benen staan
Ben jij die brave Jan Modaal
dan loop je tegen muren aan
Waren het je eigen muren
zo valt de schade mee
Maar eigen is niet te betalen
zelfs al werk je voor twee
Want in dit land van melk en honing
zoek je vergeefs naar een woning
Huren dan?…
Vandaag knip ik de touwen door
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 van corona neer te halen
Omringd door de beschermende
muren mooi gepoetst
en glimmend wit…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 vaak uit zichzelf
bewogen en wij
in herkenning de
reprise wilden
doen wat niet
lukte met zo
iets kleins als
een lieve zoen
pas toen
avondlicht het
contrast met rood
overgoot zijn wij
opgestapt de muur
zag ons met
ludiek leuke
schaduwen
verdwijnen in het
tegenlicht van de
ondergaande zon…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Het gisteren fluistert door kalkstenen muren
en kantelt de hoek van ons huidige zicht.
Wij bouwen de muren op oude funderingen,
wij weven de draden die toen al begonnen.
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 Zij merken aan alles dat men gevangen zit
echter zien zij de muren of de tralies niet
noch de zee die hen dan verwijderen zou
van datgene hen ooit lief was in hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Muren die koud en kil aan kunnen doen, muren waaraan menig krochtige zich kan warmen
Maar muren die altijd hard zijn
Altijd zal onze rol ons bij elkaar brengen en uit elkaar houden
U, psychiatrie, u weet
Krochtige, u weet niet
De helende kracht van de psychiatrie is gevangen in woorden.…
ik zeg het je graag
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.203 een verzopen begonia in een klomp aan de muur,
of een bosje geknakte fresia's in een doos tussen het afval op de markt,
een nattig toefje peterselie op een steak in de koeling,
een rijtje plastic groen tussen de snacks in de vitrine,
ik zeg het je graag met een bloemetje…
conclaaf
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
882 achter dikke
blinde muren
kiezen dove
vergrijsde
kardinalen
een herder
naar eigen
snit
buiten wacht
de kudde, hoopt
dat de steppe
ooit zal bloeien
voorlopig
overwintert
kille, Roomse
macht
met straffe
genadeloze
hand…
In tranen vergaan.
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
1.950 Een muur ontstond,
waar warmte verdween.
Een diepe wond,
verdriet verscheen.
Gebroken hart,
in tranen vergaan.
Zoveel smart,
stilletjes doodgegaan..…
INGESLOTEN
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
7.218 Ik tel de keien
knarsetandend van de onmacht,
onder de voet gelopen,
één voor één
in een bekrompen wereld,
ingesloten zij aan zij
tussen soortgenoten
vechtend voor een plaatsje,
ellebogenwerk van steenslag
in een maatschappij van muren.
De som van delen is nog geen geheel,
al tel ik vandaag mezelf reeds mee.…
De stilte delen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.301 Een onzekere toekomst
een bizar verleden
drijven op eenzaamheid
in het donkere heden
Ik praat tegen muren
liggend op mijn rug
ze luisteren aandachtig
maar zeggen niks terug
Niemand om mee te praten
niemand om te strelen
gedoemd om alleen te zijn
en de stilte te delen...…
Harts tocht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.843 hoe je vluchtig aandacht blaast
in wolkjes kou en de
verwarming onzichtbaar
in het nauw
leg je mijn adem stil
ik ril
tussen deze vier muren
weeg de stilte
en tel nog maar eens
je lach echoot door ’t gebouw
en ik
warm twee handen
aan mijn hart…
druppel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
792 het is een hoekje in de kamer
waar lippen sluiten
ogen drinken uit een vlam
op de witte muur
het is een bankje aan het water
waar vingers strootjes vouwen
tot een fluitje
dat naar stilte klinkt
het is de druppel aan het glas
waarin ik spring
en spetter met mijn nieuwe laarsjes…