1291 resultaten.
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 In het rijk van plant en dieren
Vloeit voor mij die bron niet meer:
Al ’t vermogen om te delen
In der schepselen geluk,
Is in mij uitgestorven;
‘k Voel geen zachte banden meer.
Hoe het geure en gloeie, plat;
Vogels, alles zingt rondom mij,
Ik alleen zing niet en kwijn.…
MORGENSPEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 Levendige stekelbaarzen schieten verwoed
van plant naar plant. Trage zeelten
glijden bedachtzaam door het slijk
van de bodem. De grote treurwilg
buigt zich voorover. Levensmoe kijkt
hij in de vijver. Zonder wil
en moedeloos hangen zijn takken naar benee -
tot in het water.…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.771 Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.
Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 Haar oude lichaam
overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij…
Nieuwe wetten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.113 De koffieshop moet afhaalcentrum worden
Zo wordt, conform het rookverbod, beoogd
Geen schemerzone is nog aan de orde
Er wordt niks meer gesjoemeld of gedoogd
De wet zal straks de tijdgeest achterhalen
De koffieshop wordt als begrip erg 'oer'
En 't spul, onttrokken aan het illegale
Ligt dan gewoon bij de sigarenboer
Maar tal van planten…
Zo al deze wegen naar een centrum leiden
gedicht
2.9 met 25 stemmen
9.752 Het blikveld mag breed zijn, de geur
zwaar van warm gehouden planten en het
geluid dat ons omringt knerpend en schril,
nog zullen we verlangen naar een schuilplaats
een scheefgezakt monument, een landgoed
waar onze klamme handen drogen kunnen.…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt
als een verdwijnende getuigenis
zou het dan niet erg zijn
de ogen gesloten te houden
de oren ongericht, de mond afgewezen
telkens als iemand zijn pen plant…
waarderen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.157 respecteren
En in de veelheid van hun zijn
De juiste waarde eren
Ik zag een roos en voelde
Hij prikte mij tot bloed
Toch was het dat ik voelde
Jij roos geurt vreselijk zoet
Ik zag zovele zoete kruiden
Die normaliter dood inluiden
Bij mij bluste de zere wonde
In lachen en een goede daad
Zo ben ik heel gebleven
Dankzij goede raad
Over plant…
Dansende metaforen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
725 wacht,
wacht je op mij in een zomernacht
aan oevers van alternatieven
regeer jij over zinloze lethargie
commandeer jij zinnen
als sprakeloze koninginnen,
diep in jouw horizon
van zwijgend beminnen
tussen glurende heksen
met onderkinnen
wil ik mijn betoog
aan jou verliezen
door voor een andere deugd te kiezen,
maar soms plant…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
vergeten
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.047 En de nacht werd zoals
een uitgedoofde vulkaan
duister met een waas van de maan
De wind kil vernietigend
door dorpen en straten
waar de mensen elkaar haten
En het is stil zo erg stil
niemand waagt zich naar buiten
geen vogel hoor je meer fluiten
En als de dag geen dag meer wordt
en planten uit zullen sterven
de kinderen van morgen…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu twintig paardebloemen
Zo ging mijn leven niet verloren
Is dit een zegen of een straf
Als plant…
Brievenbustouwtje
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
632 straten
waar ieder langs elkaar leeft
vanuit een onderhuids verlangen
naar meer dan alleen maar anoniem
Lopend door dode droomstraten
is daar plots die ene bekende deur
met dat touwtje uit de brievenbus
de trappen naar driehoog achter
een deurmat met een WELKOM
Op de tafel staat een glazen bol
die je moet schudden voor wat sneeuw
planten…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 ik heb nog restafval waar ik vanaf wil
er zijn nog puntjes zonder i
nog paaltjes zonder parkeerschade
tijdelijke voorzieningen, gewoon, voor
het geval ik moet empoweren
er is haast mee, er zijn plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde…
Het zielenraken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 te laten lichten
zij zwermden
opgewonden door
jouw aanwezigheid
verdrongen zich in
vlucht en schreeuw
om je blik voor even
te mogen kruisen
pas toen jij
ging zitten konden
zij zich gauw in
discipline schikken
op een lage tak
die een schitterend
uitzicht op jou gaf
jij hebt ons altijd
doen verbazen hoe
makkelijk jij met plant…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad waarvan op zijn tocht,
waarvan de vleugels zijn
vergaan als plant, geëtst
in steen, een zwart altaar
waarvan in ‘natura ‘ niets
in verval is geraakt.…
Zonnebloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 bij Blijham
zag ik ze staan
toen ik langskwam
Lutjeloosterweg
hoek Nummerlaan
die boer heeft er
aardigheid aan
akker en bermen vol
zonnebloemen
en een overvloed
aan wilde bloemen, planten
een paradijs
dat het goed doet
bij de vlinders, insecten
die stierven, verrekten
door bestrijdingsmiddel
dat menige andere boer
zo nodig gebruiken…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nog geen twee vierkante meter
dat is maar weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Al zal ons leven krimpen
tot een koekblik of een krant
of, laten we het hopen,
tot een stevig ledikant,
ik plant er rozen, maak een tuin
met mossig, groen gazon
vol vlinders, vogelzang.
Daarboven schijnt de zon.
Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een hier-archie kenmerkt,
de wijsheid van planten.
Wijsheid die ons leert,
dat mensen bomen zijn,
die standvastig staan,
in een tijdloos NU.
HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.
Waar bomen krommen.
Waar mensen buigen,
en weer verder gaan.…
omzien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 knokige
vaste hand schuift
hij schriften met
dwalende taal
behoedzaam terzijde
de tafel gegroefd
landschap geëtst in
krassen en kringen
huivert nu hij wordt
blootgelegd
ontdaan van schuivende
veilige dekens niet
alleen de dichter lijdt
pennen zonder houvast
rollen van tafel
iemand raapt iets op
is ontroostbaar
iemand plant…
Ankh-teken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 En uit het verzonnen dodenrijk
is een Rozenkruiser opgestaan,
hij plant een nieuwe, heilige eik,
vertakt met een Hoger Bestaan,
zoals in Egypte en Atlantis,
de versmelting van mensen en goden,
want de Godin is nooit in extremis
en doorziet alle aardse coden.…
Droogte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Er ligt een diep verlangen in het landschap
te wachten op de komst van nieuwe regen
na een lange periode van droogte en zonneschijn
niet alle planten en dieren is het gelukt te overleven
dorst, en nog eens dorst, zo dorstig zijn de bomen
in dit eenzame land zonder helderheid van dromen
wanneer zal de eerste nieuwe regen komen
en zal het genoeg…