Alle inzendingen over planten

1291 resultaten.

Sorteren op:

ZEGEN NA BRAND

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 274
De zon wil streng heersen verdrijft alle wolken laat aan het effen blauw haar plaaglust glanzen denkt wellicht de grond te doen barsten en planten tot vodjes doen krimpen zorgt voor eindeloze dorst het onweer van de nacht daalt neer als weldoener donderslagen berispen de algehele droogte bliksems blinken op als lichten vol blijde hoop…

Treurige verandering

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.869
In het rijk van plant en dieren Vloeit voor mij die bron niet meer: Al ’t vermogen om te delen In der schepselen geluk, Is in mij uitgestorven; ‘k Voel geen zachte banden meer. Hoe het geure en gloeie, plat; Vogels, alles zingt rondom mij, Ik alleen zing niet en kwijn.…

MORGENSPEL

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Levendige stekelbaarzen schieten verwoed van plant naar plant. Trage zeelten glijden bedachtzaam door het slijk van de bodem. De grote treurwilg buigt zich voorover. Levensmoe kijkt hij in de vijver. Zonder wil en moedeloos hangen zijn takken naar benee - tot in het water.…
Han Messie22 februari 2010Lees meer >

de duinen behoren aan wie hen liefheeft

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd en…
Dolly Valks21 februari 2005Lees meer >

Grootvader

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je hem waden planten en poten harken de paden.…

de duinen behoren aan wie hen liefheeft

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Dolly Valks26 februari 2005Lees meer >

Alles blijft

gedicht
3.5 met 72 stemmen aantal keer bekeken 30.771
Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin. Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest. Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest. Er was een vriend aan wie ik heb geschreven, Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…

Als

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.855
Haar oude lichaam overgegeven aan de tijd ogen vol van herkenning lichten op alsof ze wordt bevrijd uit een innerlijke strijd Ik plant me naast haar neer en we luisteren naar elkaar als de ander vertelt luisteren heeft ze altijd al gedaan maar woorden gaan voor haar nu te snel Zij is voor mij de goedheid zelve liefde draagt ze bij…

Nieuwe wetten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.113
De koffieshop moet afhaalcentrum worden Zo wordt, conform het rookverbod, beoogd Geen schemerzone is nog aan de orde Er wordt niks meer gesjoemeld of gedoogd De wet zal straks de tijdgeest achterhalen De koffieshop wordt als begrip erg 'oer' En 't spul, onttrokken aan het illegale Ligt dan gewoon bij de sigarenboer Maar tal van planten…

Zo al deze wegen naar een centrum leiden

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.752
Het blikveld mag breed zijn, de geur zwaar van warm gehouden planten en het geluid dat ons omringt knerpend en schril, nog zullen we verlangen naar een schuilplaats een scheefgezakt monument, een landgoed waar onze klamme handen drogen kunnen.…

pennevruchtje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
is de nevel boven heet water dat zich een weg vlucht om elders samen te klitten tot een volmaakte druppel klaar om zich te laten vallen tot een opgedroogde vlek die langzaam aan vervaagt als een verdwijnende getuigenis zou het dan niet erg zijn de ogen gesloten te houden de oren ongericht, de mond afgewezen telkens als iemand zijn pen plant…

waarderen

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.157
respecteren En in de veelheid van hun zijn De juiste waarde eren Ik zag een roos en voelde Hij prikte mij tot bloed Toch was het dat ik voelde Jij roos geurt vreselijk zoet Ik zag zovele zoete kruiden Die normaliter dood inluiden Bij mij bluste de zere wonde In lachen en een goede daad Zo ben ik heel gebleven Dankzij goede raad Over plant…
Rikus Kiers15 oktober 2006Lees meer >

Dansende metaforen

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
wacht, wacht je op mij in een zomernacht aan oevers van alternatieven regeer jij over zinloze lethargie commandeer jij zinnen als sprakeloze koninginnen, diep in jouw horizon van zwijgend beminnen tussen glurende heksen met onderkinnen wil ik mijn betoog aan jou verliezen door voor een andere deugd te kiezen, maar soms plant…
mobar21 april 2009Lees meer >

Verwondering

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 751
Met verwondering kijken we naar al wat leeft Naar de natuur die God ons heeft gegeven Naar bloemen, planten en het dierenleven Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…

Terug naar af

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
De dagen van alles kunnen Zijn vermoeiend, gaan voorbij De tijd die ooit veel voorspoed bracht Ebt je leeg als een getij Het besef dat niets voor eeuwig is Slaat toe in jou en plant haar zaad Alles lijkt steeds sneller Tot minder meer in staat De kleuren van je haar Je strakke gladde huid Die mooie witte tanden Verrimpelen…
Hookie16 augustus 2010Lees meer >

vergeten

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En de nacht werd zoals een uitgedoofde vulkaan duister met een waas van de maan De wind kil vernietigend door dorpen en straten waar de mensen elkaar haten En het is stil zo erg stil niemand waagt zich naar buiten geen vogel hoor je meer fluiten En als de dag geen dag meer wordt en planten uit zullen sterven de kinderen van morgen…
car3 oktober 2010Lees meer >

Reïnherbatie

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
Ook niemand lijkt echt van de kaart Terwijl ‘k nog naar beneden zak gaan d’ eerste gasten al weer heen De meesten nog zeer goed ter been Snel naar de koffie en ’t gebak Ik voel me echter als herboren Want welig bloeiend op mijn graf ben ik nu twintig paardebloemen Zo ging mijn leven niet verloren Is dit een zegen of een straf Als plant…

Brievenbustouwtje

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 632
straten waar ieder langs elkaar leeft vanuit een onderhuids verlangen naar meer dan alleen maar anoniem Lopend door dode droomstraten is daar plots die ene bekende deur met dat touwtje uit de brievenbus de trappen naar driehoog achter een deurmat met een WELKOM Op de tafel staat een glazen bol die je moet schudden voor wat sneeuw planten…
geeraardt13 januari 2017Lees meer >

niets blijft er nog over

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 862
vogels vluchten uit de stilte van het huis zelfs verborgen zwervers sluiten 't gemijmer in de ramen en 't geschrijf naar hun geliefden die het verleden vulden toen de bomen nog rechtop hun handen op de horizon legden planten verdorren vanuit alle hoeken hun geroep wordt niet meer beantwoord en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…

tussenbalans

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
ik heb nog restafval waar ik vanaf wil er zijn nog puntjes zonder i nog paaltjes zonder parkeerschade tijdelijke voorzieningen, gewoon, voor het geval ik moet empoweren er is haast mee, er zijn plannen om uit te rollen, planten te bewateren, een maaltijd te verteren voortgang te bewaken, het teamproces, goals en objectives een liefde…
Iniduo3 november 2017Lees meer >

Het zielenraken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
te laten lichten zij zwermden opgewonden door jouw aanwezigheid verdrongen zich in vlucht en schreeuw om je blik voor even te mogen kruisen pas toen jij ging zitten konden zij zich gauw in discipline schikken op een lage tak die een schitterend uitzicht op jou gaf jij hebt ons altijd doen verbazen hoe makkelijk jij met plant…
wil melker15 november 2019Lees meer >

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad waarvan op zijn tocht, waarvan de vleugels zijn vergaan als plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura ‘ niets in verval is geraakt.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

Zonnebloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
bij Blijham zag ik ze staan toen ik langskwam Lutjeloosterweg hoek Nummerlaan die boer heeft er aardigheid aan akker en bermen vol zonnebloemen en een overvloed aan wilde bloemen, planten een paradijs dat het goed doet bij de vlinders, insecten die stierven, verrekten door bestrijdingsmiddel dat menige andere boer zo nodig gebruiken…
Sjoerd Visser22 augustus 2020Lees meer >

Aangeraakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Nog geen twee vierkante meter dat is maar weinig huid om contact te maken met zoveel mensen die mij aantrekken, alle kinderen die ik wel zou willen koesteren de koeien en de ezels bovendien met wie ik wel zou willen praten te veel dieren om op te noemen ook nog de wonderlijke wezens die planten zijn, hun kracht en aanvaarding wat…
Zywa27 augustus 2020Lees meer >

voortschrijding

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer ondertussen speelt alles zich af in de schaduw van de plant haar licht soms op de voorgrond en zelden afwezig blinken sterren nog steeds in hun uithoeken al fluistert men dat de tijd zich verwijdert staat op elk moment een woordenboek klaar om de bladeren in de tuin te achterhalen die lagen…
Iniduo17 februari 2021Lees meer >

Liefste

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Al zal ons leven krimpen tot een koekblik of een krant of, laten we het hopen, tot een stevig ledikant, ik plant er rozen, maak een tuin met mossig, groen gazon vol vlinders, vogelzang. Daarboven schijnt de zon. Zoals een trage tuinslak die spoorloos verder glijdt, verdwijnen onze dagen, stil, langzaam in de tijd.…
Ali Koers22 februari 2021Lees meer >

HIER-archie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Een hier-archie kenmerkt, de wijsheid van planten. Wijsheid die ons leert, dat mensen bomen zijn, die standvastig staan, in een tijdloos NU. HIER-archie ontstaat, waar stormen razen. Waar bomen krommen. Waar mensen buigen, en weer verder gaan.…

omzien

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
knokige vaste hand schuift hij schriften met dwalende taal behoedzaam terzijde de tafel gegroefd landschap geëtst in krassen en kringen huivert nu hij wordt blootgelegd ontdaan van schuivende veilige dekens niet alleen de dichter lijdt pennen zonder houvast rollen van tafel iemand raapt iets op is ontroostbaar iemand plant…
J.Bakx15 maart 2022Lees meer >

Ankh-teken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
En uit het verzonnen dodenrijk is een Rozenkruiser opgestaan, hij plant een nieuwe, heilige eik, vertakt met een Hoger Bestaan, zoals in Egypte en Atlantis, de versmelting van mensen en goden, want de Godin is nooit in extremis en doorziet alle aardse coden.…
Joanan Rutgers11 september 2022Lees meer >

Droogte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Er ligt een diep verlangen in het landschap te wachten op de komst van nieuwe regen na een lange periode van droogte en zonneschijn niet alle planten en dieren is het gelukt te overleven dorst, en nog eens dorst, zo dorstig zijn de bomen in dit eenzame land zonder helderheid van dromen wanneer zal de eerste nieuwe regen komen en zal het genoeg…
mobar21 november 2022Lees meer >