1518 resultaten.
't Maanlicht zwijgt...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.102 De betasting is zijig zacht
je huid parelt in het maanlicht
de schemering biedt in diepe stilte
slechts een fluistering van de wind…
Als jouw liefde zich open plooit
in zachte strelen van je tong
een warme hand zich ten rusten legt
bereiken vleugels van verlangen m’n hart…
Glijdend naar de bodem van ontgroening
gelijkt…
Bezoek
gedicht
3.6 met 63 stemmen
22.034 De ramen groeiden dicht
Van vet en stof, geen zicht
Had hij nog op enig licht
Of schemering, een lichtgewicht
Werd hij, vel over been.
Een kapstok, zo ging hij heen.
Alleen en alleen en alleen.
Allang toen hij was heen -
Gegaan, ging plotseling de bel.
De buren riepen: Zie je wel,
Hij doet het toch, de bel!
En nu is hij niet thuis.…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 De schemering trekt over je heen
de bloesem wordt door jou beschermt
ik fladder achter mijn blad vandaan
om je morgen wellicht weer te zien.…
De menselijkheid voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
699 De menselijkheid voorbij
als m’n bevattingsvermogen
het niet goed verwoordt
m’n incasseringsvermogen
het niet goed verdraagt
De menselijkheid voorbij
als in schemerende geesten
van volksmenners
waanzin werkelijkheid wordt
de beschaving verdaagd
De menselijkheid voorbij
na genocide verwacht ik
dat de knop om gaat
de mensheid…
Spelen met vlinders
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 hebt weer die
hypnotiserende blik in je ogen
lacht zacht met een klokkend geluid
de melodie trekt aan
in de spannende akkoorden
van nog niet gezegde woorden
lichtjes neurie je
bij het sierlijke gaan van je handen
die spelen met vlinders
liefjes leg je ze neer
spreidt tere vleugels en opent
hun kleur in de ondergaande zon
we schemeren…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
Christmas carolls van weleer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
952 mag ik ontsnappen
uit de opgefokte
sfeer van kerst
geen urenlange
zitten meer onder
christmas carolls van weleer
het groot geworden
consumentenwonder
dient de mammon niet de heer
laten we door schemering
en nacht gaan dwalen
de lege bomenvelden zien
fazant en haas zijn
niet meer te bekennen
tamme zwijntjes heel misschien
weer…
De koelte voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 in het woestijnrode zand
een wijzende vinger
aan gods groene hand
hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij
zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis
maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen
tot de schemering…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Waar 't daglicht gestaag verdwijnt,
verschijnt de schemer voor duistere nachten.
Smachten en verwarring die domineren,
bezeren d'ogen vol van tranen.
Wanen en spinsels die de geest kwellen,
vertellen uitkomst naar 't licht.
Ontwricht en belast door 'n gekwelde geest.
Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 gevoel van onbehagen
aanvankelijk onbestemd
verspreidt zich als een virus
opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is nu met veel schemer…
Krachtplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Schemer, een waas, met zweempjes pastel.
Een kikker springt op
uit een verstilde aqua-krul.
Mimet hier iets? In deze holte
huist een goddelijke grond
die dóórdringt in je hart, zo intiem
en zichzelf daar ontmoet; als kiem.
hij straalt naar buiten, uit deze aarde-mond.…
Als het bloed niet stolt,
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Leg nu ook af waarachter
de wereld te voorschijn komt
In de schemering van dagen
de verlossende toon van het
omwentelende woord in de
zomen van begrip genaaid.…
Woordenglans
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
729 zoeken naar
een juist woord
is vaak balanceren op
een onzichtbaar koord
het is kiezen
tussen waarheid
en schemering
uitzicht
en behoudzucht
tussen zwijgen
of deinen in vogelvlucht
daarbij speelt
het gemoed ook een rol en
zal op een onvoorspelbaar
moment mede bepalen:
zijn alle woorden
hard of zoet
levendig of doods
èn weet…
Transparant leeg glas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Iedere ontmoeting bij schemering
levert jouw glansrijke souvenir
waar ik gevoelens kan verwarmen
met ons gesprek bij het eeuwige vuur.…
een februari avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Het park stroomt leeg nu
weg van de oranje lantaarns
schemer en maanlicht vergeefs
de invallende duisternis
te lijf gaan
Voor het echt gaat duisteren
laten eekhoorn en merel
nog één keer staart en snavel
zien, een afscheid als een toegift
het groen van de parkwachter
en de blauwige schijn van onze
wankele begeerte is het laatste
wat…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen
langzaam leeg, in de schemering
zingt een late merel van opgeven.…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen houdt
-dat mijn hoogte eindigt waar
diepte in schemer…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken schemer…
Ruwe bolster, blanke pit
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
903 De avondzon verdwijnt langzaam
aan de flanken staan loten
met de jaren stevig verankerd
rond een weerbarstig bastion
haar schemer twinkelingen
in half blind geworden ogen
verraden een pittig karakter
een lang uitgebloeide boom
ontfermt zich nu (stok)stoïcijns
over rijp gegroeide vruchten..…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
hemel in verpulverde staat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.491 de lucht brak in
talloze scherven
we ademden hemel
in verpulverde staat
straten trilden
wegen schokten
overbodig gewicht
doelloos uit zicht
aarde verstilde in
het doolhof van tijd
de nacht was de dag
in de schemering kwijt
handen vatten de
dood als geluk
stervenden schreeuwden
hun werkelijkheid stuk
met de zon in
de hand, ogen…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik ga
het loslaten
dat wat vroeger
naadloos aan
elkaar haakte
te Lang heb ik
in wit het frame
van een gedicht
zien schemeren
zinnen en
wat letters
heb ik genoeg
om in de voor
gestructureerde
ruimte te zetten
en wie het leest
kan ik de eigen
invulling niet beletten
kleine lieve leuke
gekleurde partikeltjes
gaan het witte vlak…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Slechts een vale bleke zon komt op
het mag nog geen dag heten
gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt de kilte
er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…