925 resultaten.
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 We krimpen van de schrik.
Hoe moeten we dan helpen? Hoe?
De economie moet zich herstellen!
Dan kan geld opnieuw gaan rollen,
naar de machtigen op aarde
en naar de rijke mensen toe.
Er bestaan dromers en dichters,
die hopen dat dat niet waar is.
Zij wijzen ons een liefdevolle weg.…
de wereld draait
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 versleten tijd
zijn verslag slechts inwendig kan
incasseren hangt murw
aan de gepolijste twijgen
van een volslagen mislukte winter
toch komen er nog lange dagen, nachten
die pruilend de tijd verdoezelen
in de nagalm van een oud
verduisterd boek dat zonder
kaft de huisregels bijstelt
van een toevallig mankement
die zich aandient met schrik…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 En schrik van mijzelf voor heel even.
Eén voor één
richt ik de kamers in volgens mijn systeem
in een poging aan elk zijn zin te geven.
Zo is er boven ruimte voor het brein.
Voel ik beneden mijn hart gelukkig zijn.
En beklim ik de trap van het menselijk wezen.…
NEEN, POETIN GAAT NIET WAARSCHUWEN: DE BEUK ERIN: IN DE AFSLUITDIJK.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
456 reden nog auto's met 130 op de Afsluitdijk
Niet aangekondigde oefening van Defensie
12 raketten werden afgevuurd op de Waddenzee
Beste Nederlanders ik zeg u:
Poetin gaat ook niet waarschuwen
Want voor de Maasvlakte, de 2e en de 1ste
gaat de beuk in onze Afsluitdijk
Poetin is op dat idee gekomen
want hij laat mensen heel graag schrikken…
vreemdelanders
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
317 Lange tijd heb ik gedacht dat
dichters mensen met gevoel
zouden zijn, zoals ik: altijd oog
voor de noden van een ander;
in staat ieder perspectief in te
nemen, zien door alle brillen
van verschillende levensfases;
niet schrikken van een casus
meer of minder over kinderen
en moord, vrouwenmarteling
en moord; zoeken naar woord
na woord om…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 De nacht viel
zwaar
een lage toon
hun leven klopte
door haar woon
zij vouwde stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog…
umbra mortis
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.536 dan draait onmiskenbaar een vrouw zich om
en krijgt hem stijf van schrik in het vizier
zij ziet de onbezoldigde wachter te velde
maar hij ziet zelfs haar ogen niet hij ziet
alleen een elegant lichtbruin gevaarte
een punt des tijds
kijken zij door het hennepen
venster tussen hen in
tot ze giechelt
en met hafiz in haar hand
naar binnen…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal
met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen.
Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit.
Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan.
“Wat is dit nou voor kutbaan” morrelde de Generaal.
Tijd voor plan B. Hij had altijd een wit doek mee.…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 je mee, voor altijd
Je wordt ouder en merkt dat alles wat anders is
Maar als je het weet laat je dat kindergeluk nooit los
Alle kleine lieve dingen zal je altijd begrijpen
Een zandkorrel kan je geluk al bepalen
Nee laat nooit het kind uit je, koester het
De kleur van ranja laat je ogen glimmen
Het blaten van het schaap is voor jou geen schrik…
misschien had het gekund
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 het smogverziekte feest
zou ik misschien nog kunnen lieven
waren daar niet te zweetgierige handen
die ’t pure steeds bezoedelden als beest
ook hoop zou er nog zijn
wanneer er zomer gloeide
sprinkhanen zich vraten aan het leven dik
ik zou misschien nog kunnen hopen
was er niet ’t uitgebloeide
van jeugd door oorlogen, onveiligheid en schrik…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Ik schrik van het stilgevallen kind geklemd tegen haar borst
en van de grote bolle bruine beer die in haar winkelwagen troont. Naast haar
waakt haar vriend aandachtig. Schap na schap blijft de wagen leeg.
Thuisgekomen ga ik fietsen en zie, het licht knippert op de uitwateringssluis.
Het is eb. Rijnlands overtollig water wordt afgevoerd.…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Versuft schrik je wakker uit je afwezigheid,
De klok voor je vertelt je de tijd.
De stemming slaat om in je hoofd,
Je mag naar huis zoals beloofd.
Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.
Lopen, fietsen het kan niet meer,
Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer.…
een beetje God
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 teruggaven
had God iets verkeerd gedaan
zacht mompelend werden er zakjes overheen geplaatst
en met elastiekjes voorzichtig onderaan dichtgeknoopt
hij legde het me uit
althans dat probeerde hij
en ik knikte
alsof ik begreep
verstomd
wat deze simpele man deed was zo goddelijk
elke dag ging ik kijken
zachtjes opdat ze zich niet dood zouden schrikken…
LIEFDE EVEN ANDERS
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.187 Je legt je benen op mijn schoot
je bent ook deze keer weer bloot
je lacht, je schatert van genot
waar ben je mee bezig, ik schrik me rot
hier had ik niet op gerekend
ik dacht, ik word alleen getekend
eerst aquarel en nu pastel
wat dacht je met je potlood wel
de tekening is voor mijn man bestemd
ik wil, dat je je driften temt
haal weg je…
Ik ben gewoon een waardeloos mens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
792 En de gewone mensenmenigte mijn schrik.
Ik ben niet zo sociaal.
Ik friemel mij een beetje door het leven.
Ik ben te voorzichtig.
Schuw.
En niet gewichtig.
Schichtig.
Ik heb berichten voor iedereen.
Op mijn hurken in gebed ben ik goed van hoofd tot tenen.
Verder ben ik maar een waardeloos mens.…
Wakker worden van.....
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Stap uit bed op
zoek naar tik, tik
deed gordijnen open
oei even schrik.
Op mijn vensterbankje
zaten vier vogeltjes
te pikken en te piepen
zachtjes opende ik 't raam.
Zette het schoteltje met voer
en 't bakje drinken snel buiten
ze zaten er eerder op, dan
dat ik 't raam weer op de knip deed.…
macht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
897 schilder, jij de kwast
ik de ober, jij de gast
jij de ploeg en ik de voor
jij de tractor, ik het spoor
ik de kade, jij het schip
ik de schommel, jij de wip
ik de klepel, jij de klok
ik de broek en jij de rok
jij de appel, ik de peer
jij de duivel, ik de Heer
jij de kogels, ik de speer
jij de oorlog, ik de eer
jij de doden, ik de schrik…
Zwakte in m'n lijf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Ik schrik wakker, verstijf,
en vraag mezelf af: waarom doet het zo veel met me, altijd onverwacht?…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 we willen ons geen schrik in laten boezemen
dat doorkruist onze plannen en de
kracht voor morgen
we gooien de vensters open
laten het licht binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
doet mij schrikken
doet mij bibberen
doet mij zwijgen
doet mij kijken
naar bliksems als spots en stratoskopen
in zalen vol volk,
binnengestoven lijk druppels,
voor de grote vlaag op de vlucht.
Onwennig doe ik m’n cel open
uit angst voor het vonnis.…
Het theezakjeslied
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Dit lied gaat over zakjes thee
Liggend in een grote doos
Daar zijn ze niet echt blij mee
Ze zijn verschrikkelijk boos
Wat hebben we aan ons leven
We gaan straks in een glas of pot
Het water, dat is gloeiendheet
We schrikken ons dan rot
Zo mopperen ze steeds maar door
Eén theezakje is positief
En zegt dat men van thee geniet
Dat vertelt…
Verboden avondwandeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 De gevangenisbewaarder
viel van schrik van 't porselein
"Waarom -tijdens het vegen-
Kom ik u -de heer van Meegen-
toevalligerwijs tegen
Waarom moet u hier toch zijn"…
Avondwandeling
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 Het laatste jub’len van de merel
‘k kijk op en zie op ‘t dak,
hij ziet mij en zingt opnieuw
dan ‘n fatbromiel die ruw voorbij,
laat hem niet storen
weer jubelt hij
De sloot paarsblauw al,
waarin lantarenlichten liggen
zo licht zo zacht de lucht
ik ruik de sloot en gras
‘k schrik op van een geblaf
en dan weer rust
nog paarser schijnt…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen uitgang
die steeds buiten mijn bereik blijft
Voor altijd vallend in een bodemloze put
waar mijn maag als steen aanvoelt,
klauw ik naar alles wat ook
maar enige houvast lijkt te bieden
Met een schok schrik…
zonder titel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
62 Ach kind, hoe zal het zijn,
opgroeiend tussen de rivieren
die zwellend buiten hun oevers treden
en bergen die schrikken
en beven en opspringen als rammen
in zomers wegschroeiend
het vel van de steden,
terwijl kiemen van ziektes
vergeefs worden bestreden?…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 't Zag van schrik zó spierwit
Als een laken, wen dit
Reeds een dag op het gras ligt te bleken.…
De tuinman en de dood
poëzie
4.0 met 286 stemmen
180.588 Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.…
Schrijven
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.764 woorden kwijt
Soms komt er niets uit de vingers
doch... m'n hart kent mijn gevoel
op papier verschijnt van alles
behalve dat wat ik bedoel
Dan neem ik even een kijkje
tussen de gewelven van m'n hart
ik kijk wat zich daar afspeelt
en op papier vloeit opeens mijn smart
Steeds als ik ga denken
komt er juist niets in me op
en dan opeens schrik…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn eenzaamheid
Voelen wat hun aanwezigheid teweeg brengt
En toch blijf ik liggen achter open ogen
Pijn kruipt omhoog
Rustig bereikt het mijn breekpunt
Schaduwen schrikken…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Een wandeling is het
verschiet, de kip tot schrik gewassen
op het graniet. Zijn pak niet pas.
Alsof er ruimte was. Voorzoeken.…