1642 resultaten.
dating-site
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
866 een grauwsluier
en feiten met zonnebrand;
aan de zwarte kant van spijt
schemert nog wat verdriet
maar...in de verte lonkt de "lat-"
op een wellicht niet al te grote afstand
mijn profiel staat stevig overeind
op de site van welzijn en geluk
alleen..hoe vind ik jou, man die bij mij past
die samen met mij de tegenwind trotseert
en de seizoenen…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.
Geduldige lezers vinden een bestaan
waarin licht en donker samen gaan.…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Aan het blauw azuur waar
de wind speelt met grijze wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen…
Levensherfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
647 door de natuur afgeschreven
freewheelen we op reserves
door de herfst van ons leven
Wijsheid door levenservaring
plaatst verstand aan het roer
dat oergevoelens relativeert
We glimlachen om de Zeisenman
die fluitend op z'n benen lippen
namen op zandlopers graveert
Levensherfst 'n geestelijke reis
veel mag niets hoeft, 't seizoen…
Spiegelbeeld van een zonderling
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
529 zonder klagende vrouwen
en verziltende knapen
groef hij zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
zijn eigen leven
waar antwoorden ontbraken
hij zich niets meer af kon vragen
in de diepte van zijn drama
bleef hij een beetje achter
in die andere werkelijkheid
een droomwereld
en het verstrijken
der aardse seizoenen…
De tijdslet in beweging
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
731 De wijzers teruggezet, de tijdslet
in een macaber perspectief
dwalend tussen de getijden
hunkert de geseling naar
het volgend seizoen
zomaar een klok, spinsel
van planning die leidt tot
boosheid waar haat strandt
op het blijven stilstaan van het hart
de ware tijd is zoekende in
een chaos die geordend
door het journaal marcheert
om tenslotte…
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Acht dagen in het jaar
duurt deze lentetooi,
de halve buurt is uitgelopen
wachters zuchten
o wat is ze mooi
dan valt ze uitgebloeid
als confetti over ’t groen,
zo opent deze tango
in feestkleed het seizoen.…
Knotwilgen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
744 Vele seizoenen zijn voorbij
gegaan in hun lange bestaan.
Nu zweven wat laatste bladeren
in het rond gedragen door de
wind, straks reiken hun kale
takken als armen naar de hemel.
Hier ademt alles rust en vrede
een vogel klinkt in de verte
het voelt als een late herfstgroet.…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
Hoedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 Een hoed draag je meestal,
tijdens een koud en nat seizoen.
Maar net als de drager,
gaat hij eens met pensioen.
Die hoed heb ik niet zomaar,
die hoorde op iemands hoofd.
Dat hoedje van mijn vader,
van wie het licht is gedoofd.
Ik heb thuis een hoedje,
een hoedje op de kast.
Ik denk dat hij blij is,
dat er iemand op past.…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 we graaien
draaien langzaam door
te vaak als schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af aan
al je seizoenen…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen. En brengen mij uit
mijn evenwicht.
Ik ben een ontwortelde die haar
beeltenis wil bewaren.
Gevangen in een zomerbos ontdek
ik hiervan de gevaren.…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
Weergaloos groen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 Wat heeft de tijd onze liefde vertekend
nu we drijven naar het laatste seizoen.…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
Ode aan Slobodan Dutina
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
540 2 Seizoenen samengewerkt in de Technische Staf van Besiktas 1
Je was ooit profvoetballer Van Rode Ster Belgrado en SVV
Joegoslavisch fenomeen
Ode aan Slobodan Dutina
Goede vriend
Je hebt je sporen ook in het Joegoslavisch Elftal verdiend
Ooit zei je tegen een scheidsrechter de legendarische woorden
Ik was al Voetballer toen jij niet eens was…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
Hitte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
202 letters en woorden
en heel veel wit
dat hier of daar
er misschien tussen zit,
dat maakt de ontmoeting,
dat maakt het verschil,
en of jij of ik
dat nu wel of niet wil,
de taal gaat haar gangen,
het denken zijn weg,
het leven stroomt verder,
weet heg soms noch steg
maar laat ons maar dulden
wat ons overkomt,
de zon en de regen,
en ieder seizoen…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Hoe ver zijn wij, van het vijfde seizoen?…
Parelduikers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
865 De wereld die wij dachten en verpachten
met ons aangeleerd gedrag, lachend
om wat ongemak, ook als dat werd opgelegd
maar in stilte keerde het besef
dat alleen seizoenen wederkeren
herfst en winter, nu voorop.
De makkers van weleer, een paar zijn nog gebleven
en vertellen graag van 't jeugdig paradijs
dat twee andere seizoenen kende...…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Hij geeft ons de seizoenen en tijden,
laten we ons dan in Hem verblijden.
Ook in de herfst van ons eigen leven,
wil Hij ons kracht en sterkte geven.
Laten wij daarom steeds maar weer,
ons vertrouwen stellen op De Heer.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Bloemen wiegen zacht
in stilte van seizoenen
nieuw leven ontwaakt
Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem
staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd.
Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren
stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…