1062 resultaten.
Dronken in de lente
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.630 "Jij, oude, verliest je bloei als de herfst komt
En moet tot het volgende voorjaar wachten,
En ik hoef alleen mijn kruik weer te vullen
En ben weer zalig."…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 er zaten buizerds langs de weg
hun lichte buiken vingen zon, de snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Het is de enige sneeuw
die het voorjaar kan verdragen.
Voel de donkergrijze huid
als ruige tekenen van leven.
Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
Afghaanse lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 verhalen
hun eindeloze rondjes draaien:
dat moet - mag niet - hoort zo
in ordelijke aangeharkte tuinen
bezweert men het kwade
de mond van een onwaarschijnlijke
eenling geluidloos gesnoeid
daar gaat Kubra
zo langzaam komt ze vooruit
borsten buik en billen krachtig
gepantserd in een kuras
men sist schampert stenigt
Kubra's nieuwe voorjaar…
Pinksterblom, pinksterbruid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Pinksterblom, pinksterbruid;
Maria stelt nimmer uit,
wat in het voorjaar glorieert,
en telkens weer een nieuwe opstanding
creëert.…
Luistervriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 allemaal zijn we mensen van het mensenhart
de wereld draait niet om geld
het gaat om liefde, onvoorwaardelijke liefde
grenzeloos begrenzend in haar zijn
we kunnen liefhebben wanneer we willen
in de wandelgangen en op het strand
we lopen soms naar horizonnen
hand in hand met ons verstand
luister maar luistervriend
hoe bevriende vogels het voorjaar…
Werelverandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 ik ken de wereld niet zoals mijn ouders haar zagen
nog bewoond door de ongerepte rijke natuur
het waren de verbouwingen en de velen afbraken
die mij vormde tot de mens die ik voor hen was
in menig boek zag ik het prille voorjaar
de velen knoppen bovenaan aan de stelen
het zou zeker nog wel enkele weken duren
voordat ze in volle glorie aan…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die al zo lang op voorjaar…
Een oude koningin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
405 Als in het voorjaar
de oude werksters sterven staat er
een nieuwe lichting klaar die haar
vertroetelt en ondersteuning geeft.
Is de oude koningin gestorven dan moet
er reeds een nieuwe koningin zijn geworven.
Uit eierenproductie van de oude koningin
geselecteerd heeft zich dan reeds de opvolgster
van de kolonie gepresenteerd.…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen breekt plotseling aan
niemand wil in andermans schoenen staan
ijsengelen wachten op het voorjaar…
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 in de twijfelzone van de zo
op het oog nog winterse dagen
en het verlangen naar de zon
(in dit geval het voorjaar)
is de dichter degene die zich
verschuilt in één van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar…
BACH WORTELT IN BOGERD, EEN BOOM VAN EEN ORGELCONCERT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566
Het Bachzaadje is geplant, het is ontkiemt
heeft van de hemel water gekregen
en zon, zin, zen en Goddelijke zegen
Het sprietje werd een struikje, struik
werd een boompje, boom, een grote boom
met grote takken, reusachtige takken
En de bladeren, groot en klein
geven in elk voorjaar
een andere kleur groen
Ze liederen, fladderen, flodderen…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
Een pauze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
314 Weer staat het voorjaar te wenken
en de krokussen zijn al bijna uitgebloeid
maar de lente trekt zich daar niets van aan
en doet ons zonder meer verstaan
dat alles weer goed is, al is het maar voor even
want de drukte jaagt ons weer op en
toch groeit het gras ook zonder eraan te trekken.
Wat kan ons hier en nu ten leven wekken?…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 Uit mijn arm ontwaakt al een frisse knop,
de melodie van een geurend voorjaar,
die mij bevrijdt van mijn winterse goed.
De groeven in mij leest men nog volop;
zelfs het repareren van een sokkenpaar —
de voorjaarsschilder heeft me onlangs ontmoet.…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Het was een komen en gaan
nieuwe taal in nieuwe verhalen
de voordeur ging open en dicht
leugens staken de kop op als raadsels
waarheden verschenen en verdwenen
alles kwam terug in herinneringen
in het stille voorjaar van jouw verlangen.
Trui, trui, trui
fluisterde je zachtjes
tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
berichten uit net noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 berichten uit het noorden
rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als geblaf
een keer op de zeedijk dat ik ze hoorde
als een klein hondje op een boot veraf
steeds dicht bij zee zoeken zij hun overwinteroorden
waar het gras hen tot het voorjaar voer verschaft
berichten uit het noorden
rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 Jouw passie is mijn
Tuin die bloeit in het
Vroege voorjaar en vervolgens maar
Door. Mijn passie ben jij en het
Geluk dat jij bergt in jouw hart
Inmiddels zijn we aanbeland
Zwijgzaam, maar open
Liggend in warm zand…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 Het voorjaar stierf,
gelijk met jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
ijsvogelke
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
951 ik heb u gezocht mijn vriend
langs steile kanten op de kreek
wilgentakken en weipalen leeg
water rimpelloos wachtend
och arme, de strenge vorst
ontnam u het schoonspringen
stekelbaarsjes zaten vast in het
ijs en keken met glazige ogen
maar het zonneke lachte en brak
het prille voorjaar, mijn geduld
beloont mee een gracieuze duik
kleuren…
Ik ruik de lente
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.024 Ik ruik de lente;)
De sneeuwklokjes bloeien weer
het gras wordt weer mooi groen
mijn gedachten zijn bij de lente
en wat ik allemaal ga doen
Nog even, en er zijn weer madeliefjes
verscholen tussen het groene gras
ik droom alvast een stukje voorjaar
en wou dat het al zover was
'k Maak al plannen voor dit jaargetij
verheug me op wat…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 elk gevouwen bloempje draagt een zomerdag
de blaadjes torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen…
Stanley Kunitz, Het portret.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
980 Mijn moeder heeft het mijn vader nooit vergeven
voor het doden van zichzelf,
vooral in zo’n moeilijke tijd
en in een openbaar park,
dat voorjaar
toen ik wachtte om geboren te worden.
Ze vergrendelde zijn naam
in haar diepste kabinet
en zou hem er ook niet meer uitlaten,
maar ik hoorde hem bonzen.…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Zing een lied
over betere tijden
waar de toekomst
ooit weer vreugde brengt
die als een bloembol
de aarde zal splijten
en van een voorjaar
vol blijdschap bericht.…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Zijn wijds geopend vleugelpaar
vergaart het zonlicht op zijn buik,
als ook de bloesems in de vlierstruik
zich lavend aan het warme voorjaar.
Het riet dat golvend wisselt van klank
door wind soms hard, dan zacht bewogen,
verschaft zijn beschuttende achtergrond.
De kop haaks op de nek staat frank
waakzaam scherp, zo ook zijn gele ogen.…
Nodigend Lentelicht
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.048 Als alle jaloezieën
het voorjaar laten stralen
begin ik deze dag
met opgewekt gemoed,
kom, laat ik eens de
overbuurvrouw op de
koffie vragen.
Goedemorgen krokussen
in deze lentetuin,
wat prachtig en uitbundig
breken jullie ’t groen!
Ik word nog vrolijker
nu ‘k jullie van zo dichtbij zie
en overbuurvrouw
mij zal opendoen.…