11457 resultaten.
[ De vaas met bloemen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 De vaas met bloemen,
die ik buiten heb gezet:
meteen vol vlinders.…
BLOEM op je hoed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
479 zij wist nog hoe een
ijzeren hoefslag langs
de klinkers klinkt
hoe het water lucht en
bomen weerspiegelde
zij voelde altijd nog de
weemoed van wolken
zij wist dat ze deel was
van het leven van alle
aardse dingen…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 me niet kleineren
we golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we dolden op het puin
van eenzaamheid in kroegen
de ochtend ging weer gloren
de zon scheen lichter op de dag
je liet de wereld spreken
ik gunde je mijn liefste lach
de bloemen…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 Je ziet
ontheemde bloemen
tijdens de regenzomer
ontzielde wezens
treurig mooi
en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen…
bloemen strooien
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
477 onder zwarte grond
ademen fragmenten van
een vastgelopen granaat
op verstoorde aarde
groeien zachte mossen
bodem van bestaan
we strooien bloemen
drinken op de vrijheid
in een stilte die verwondt…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Een vlinder schildert
haar meesterwerk vol bloemen
in ontluikend groen
In de ochtenddauw, waar het licht
voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en
onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.…
bloem der naïviteit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
402 in de ultravolle zon staat ze daar te shinen
terwijl ze aanbidders van haar saaie Raaigras
als ondraaglijke rollades voorliegt en braait
vertrouwen wordt blind op haar gerijmd
met plichtmatige en harteloze secondelijm
om betekenis te zien in ‘t opgehoeste slijm
de leegte van de schoonheid gevuld
met homeopathisch verdunde taal
wordt een…
Vol bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
186 een hoofd vol
regeldingen
en een buik vol
stofwisselingsproblemen
maar ook een hart vol
levenslust
die me staande houdt
en uit bed haalt
Af en toe is Buiten meer
dan besmettelijke lucht -
de ruimte van een stil park
de vrijheid van mijn pure zelf
in goede en slechte tijden
het hele jaar door
onder dunne of dikke kleren:
vol bloemen…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig saffraan
Een zeer gedenkwaardige
JC Bloem…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 met een bloemenlijf in jouw vizier
bloeiende bloem vol puur plezier.…
De bloemen stinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
129 Calimeros /kiele ka-kaka/
bovenop de levende berg
/boem boem bommer-erg/
vegen hun gat niet af
halen achter hun masker
/spit spat spotterkop/
het gelijk van hun pose
/poeh poeh poep haha/
smoren /smuil-smiecht-lala/
tegenspraak en tegenstand
in bang banger bangst
en bloemen op het graf
Ach en wee helaas jaja
van de dap-dapper-dwazen…
Tranen op je wangen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.435 Ik wilde je troosten
maar kon het niet
Ik stond daar maar
m'n gedachte was leeg
Ik wilde je troosten
maar zweeg
Mijn hand op je schouder
een klopje op je rug
Ik wilde je troosten
maar wist niets zo vlug
Een zakdoek, wat water
zou je graag helpen, echt heus
Ik wilde je troosten
op mijn schouder snoot je je neus…
Een paarse bloemenkrans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
674 Zij droeg een krans van paarse bloemen
met namen die smartelijk te noemen
waarom had men haar die zware last gegeven
werd zij door een gang van duisternis gedreven.
Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 het verging mij
als voorheen
loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 - als uiterwaard gerenommeerd –
nu bloemen er zo welig bloeien
paarden draven, koeien loeien
een reiger langs de meidoorn scheert
maar wat het meest blijft imponeren
zijn ovenresten die geleden
pijnen, bloed en tranen dragen
van hen die zwoegend zonder klagen
een fundering legden voor het heden…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Fatima likt tergend traag
de druppels van haar vingers,
de nacht was wild, de ochtend
naakt met dauwbedekte bloemen.
De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
Moeder zijn
hartenkreet
4.3 met 45 stemmen
3.044 dat je een moeder was
En dat is ook precies wat je voor anderen bent
Want moeder zijn dat zit van binnen
Of je nou wel of niet een kindje hebt gedragen
Wel of niet een bevalling hebt meegemaakt
In je hart leeft de moeder in jou
En die draag je uit
Naar ieder kind
Naar ieder mens
Naar ieder levende ziel
En dat kindje dat zo graag bij je wilde…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
ZUYLENS VOLKJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Ergens in Breda 's grote tuin vol graven
staan, keurig opgestapeld, woningen
van wilde bijen; ronde openingen
in 't hout bergen woelige werkhaven.
De diertjes zoemen rond om zich te laven
aan bloemen, die stil opbeurend zingen
tot mensen, die hier overdenkingen,
door vrolijke bloei geleid, verhalen.…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 ruist
langs stille stranden
wild bruist ook - soms
in stormende stromen
een reis vol liefde en respect
bergt zich in dankbaarheid
in een gouden koffer nu
van waaraf de harten schreeuwen
vol dankbaarheid
bedankt
voor het delen
bedankt
voor het houden van
jij van mij – ik van jou…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 eb en vloed
onder het glanzen van het maanlicht
droom na droom in zotte illusies gevat
om ooit meer in werkelijkheid te ontwaken
als de nuchtere wanhoop zon verwelkomt
in een stad met plastic bloemen, vrij je
blijf je eeuwig jezelf in je eigen bestaan.…
HANNIE van der LAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Een klein meisje zoekt bloemen in weiden
bij Rotterdam, speelt wild en driest op straat:
een koene heldin, die haar mannetje staat
tijdens geschil, voor het recht wil strijden.…
De regen en de drop
snelsonnet
3.8 met 32 stemmen
3.808 Zodra ik maar over Jan Peter spreek
Krijg ik weer zin de gek met hem te steken,
Maar dat een gek zich op hem denkt te wreken
Door echt te steken - dat helpt echt geen steek.
Integendeel: mocht hij er ooit in slagen
Dan zitten wij straks met premier Verhagen.…
Noordparadijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Er zijn geen logeerkamers
want het land is te vol
voor een paradijselijk bestaan
De dorpen wapenen zich
tegen nieuwkomers
ze zijn niet nodig
Ze moeten verder, naar de harde grond
van de bergen, aan de rand
van het Noordparadijs
of in een bocht terug
naar het zuiden, nergens
welkom, nergens is er genoeg
melk en honing, genoeg plaats…
Poëtische Spelen
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
496 Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven,
Daarom praat ik vandaag niet met de pers,
Ik concentreer me liever op m’n vers,
Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven.
Na afloop sta ik graag u weer te woord,
Wanneer ik een medaille heb gescoord.…
De witte schermen van de vlier
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
9.592 Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld meer durfde heten
maar die nu weer een dieper weten,
ja, die 'k genade noemen wil.…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 volk kiest zijn boze en goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn
Dwars door de duisternis, dat rustig lied
Tegenwind in 't zuiver hart van 't kind dat zingt
Dat God onze God alleen Uw wil geschiedt
Een lied, een bloem…
Mijn Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 de vlinder en de bij
zijn op de bloem van
mijn hoop neergestreken
en zonder het amper te weten
hebben ze de stamper
weten te bewegen
en na haar zachtjes
te hebben gepeld
gezorgd voor een prachtig
bloeiend bloemenveld…
Kom nog eens langs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 Bloemen hebben hun kopjes laten hangen
Veelkleurig rozen koesteren dakpansgewijs het zand.
Een zacht parfum komt me tegemoet
Een pas gedolven graf.…
GROEI, BLOEI, DOEI, FOEI!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
583 De groei is eruit
al lang
de bloei ook
alhoewel kortgeleden
in mijn perceptie
ik nog 'n zomerboeket was
maar doei, doei
het is vervangen
voor een prachtig herfstboeket
zo vind ik
maar ik koester me nog lang niet
aan een rouwkrans! een rouwkrans?
foei zegt mijn geest:
"je winter Jan Jacob moet nog beginnen!"…