1597 resultaten.
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Met ogen gesloten voel ik mezelf
voor een moment weg zweven.…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Dromerig zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog…
De straten van Toronto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Waterval van klatergoud
surrealistische dromen
steeds dezelfde muziek
en de eindeloze stad
Mijl na mijl aan grimmig asfalt
rolt langs mijn oude wielen
ik en mijn Cadillac
wij zweven rustig verder
Een hand op het stuur
de zon raakt de einder
werpt zijn gouden licht
dit is de wijd open wereld
Mijn reis gaat verder
geen eind is in zicht…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Verderop zweven bonte koeien
Met hun doorkliefde torsen,
Gewekt door d’nieuwe dag,
In d’stilte van licht zonder geluid.
De stad achter de kim ontwaakt
Met motor- en mensgeluiden,
Door het stadsleven uitgebraakt.
Jongeren uiten hun liefdesklanken,
Ouderen houden zich stil,
Kinderen slapen nog in onschuld.…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 in azuurblauwe lucht
drijven wolken, zacht als wol
een vlam blaast warmte
in het bollende doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht…
Demoon van de nacht
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
925 de zon achter de wolken
maakt licht in de duisternis
fluister mij je woorden
en laat mijn lichaam zweven
laat mij langzaam dood gaan
verzacht de pijnen niet
voel mijn lichaam sterven
en laat mij aan je overgeven
bewaar mijn lichaam
maar begraaf mijn ziel
laat mij herrijzen zoals jij
laat alles wat mij lief was vrij
kijk mij recht in…
ONVERMOGEN
poëzie
4.8 met 13 stemmen
2.724 Er ruisen tonen om mij heen,
En schone vormen zweven
In glanzig nevelwaas dooreen,
Die mij het hart doen beven.
De schoonste wenkt mij in 't verschiet
Om tot haar door te dringen;
Ik strek mijn armen uit -- zij vliedt,
En al mijn snaren springen.…
Adelaar
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.579 hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, hoogte vrees
steeds minder steil, tot even zweven
het hoogste punt is net geweest
sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
ik stuiter prettig op het groene
stom kijken wat oude knarren
rollen, rollen dit is fijn
gezichten volgen vol verbazing
steeds trager bijna stil en dan
donker…
Onaangebroken
netgedicht
2.5 met 499 stemmen
90.784 Je bent niet de zoveelste vlinder,
noch een even vluchtig zweven.
Je bent van hier tot ver achter ginder,
de laatste pure betovering gebleven.
Je bent geen spreuk uit oude boeken,
noch verbijsterd stil verstand
Je bent de waarheid uit de doeken,
met het verlangen in de brand.
Je bent mijn jeugdig groen verlegen.…
In harmonie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Nieuwe klanken klinken luid
verbonden in echo’s woord
Het gevoel van binnen voluit
stroomt door het bloed ongestoord
Vragen zweven vrij naar buiten
geurend door de wind gevangen
Het hart vol van besluiten
in het antwoord stil verlangen
De geest luistert met open oor
innerlijke stem spreekt goed
De groei vind zijn eigen spoor…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Wind, streel mijn geest
Wind, laat mij zweven
Wind, geef mij kracht
Die ik dóór kan geven.
Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Vermakelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
905 Vermakelijk wil ik door het leven
Artistiek zijn wil ik beleven
Ik geef mezelf een zeven
Om aan een acht te kunnen kleven
Ik ben alleen niet met zijn tweeën
Reacties zijn onstuimig, maar geven mij leven
Vermakelijk puzzel ik, ik kan zweven
Ooit zal ik aan een negen kleven
Vermakelijk droom ik van een tien
Ik heb het trucje al zo…
Toekomst?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.261 Ik laat de woorden
zweven op papier
Ik laat mijn gedachten
de vrije loop
en daarom zit ik heel vaak hier
kijkend in de toekomst
met een telescoop
Maar ik kan nog niets ontwaren
alleen het verleden
goed bewaren
Ik dien mijzelf nu van repliek
voor mij nog niets geen toekomstmuziek
Vandaag is de dag
waar ik mij gisteren druk over maakte
Geen…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
Een warm nest
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.792 hij geeft haar pluimen
hoopt opnieuw op zweven,
van oost en west
weer samen - richting zuid,
belooft te ruien,
schoont zijn serenades
en overvleugelt
zijn eigen stemgeluid,
legt donzen kussen
vleiend aan haar lippen,
geen veertje laat zij:
voor vallen kijkt ze uit
voorbije blindheid
opende haar ogen,
de…
De sterren bleven stralen...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.045 We lagen snachts
op het strand
Verliefd, languit
in het zand
Kijkend naar de
sterren en maan
Die daar voor ons
leken te staan
Ik voelde me licht,
leek te zweven
Genoot van al die
sterrenpracht
En de magie die 't
gaf deze nacht
Zo tegen het zachte
ochtendgloren
Voelden we ons als
herboren
Een nieuwe dag met
nieuwe kansen
Een…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale…
donker
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.229 tussen in
gaan weer voorbij, wat is de zin
ze raken niet mijn hart
mijn hart is zwart,
het wit is met jou weggegleden
hoe moet dit verder gaan
wat kan een mens nog aan
wanneer is er genoeg geleden
hoe ver nog te gaan, tot pijn en verdriet
niet meer de toon aangeven
maar er misschien weer eens een lied
voorzichtig over mijn lippen komt zweven…
het is een nacht...
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.138 zonder echt na te denken
weet ik dat het echt zo is
jij kan mij zo bekoren
dat het haast schampachtig is
het fluweel van je huid
laat mij zweven op je benen
de vrijheid die je mij geeft
laat mij genieten als een wees
heerlijk snoepen van al dat zoets
ik geniet volop zoals je voelt
kijk even in je ogen
want ook jij moet genot uitkreunen…
Als twee ogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.277 Haar ogen dromen,
staren langs de bomen,
verwonderd om de leegte
Als twee blaadjes,
hoog in de lucht,
trillen ze ,
vermijden een zucht
Haar ogen strelen,
sluiten zonder te bewegen,
luisterend naar de stilte
Als twee veertjes,
geruisloos in haar handen,
zweven ze,
breken het verlangen
Haar ogen sterven,
zwijgen om het zwerven,…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 In mijn armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
Het glinsteren van de stam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 In de glinstering van de stam
kraken de zwartgerande scheuren
De berk staat stoer aan de rand
van het gespetter van dansende vissen
waar stilte wordt aangezet tot luister
In het fluisteren van de wind
zweven de stofjes in de lage zon
die verderop in het sluimer van de kabbeling
worden geweven tot lakens
en het wateroppervlak bedekken…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…