1418 resultaten.
Insluipster
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.481 Vannacht sluipt zij de trap op
de treden kraken onder haar gewicht
De deur van de logeerkamer staat open
zij hoort zijn ademhaling, diep en licht
vanaf de gang die naar hem leidt
Voor de eerste keer onder haar dak
met de instemming van haar moeder
drogend wasgoed aan de lijnen
Op een uitklapbaar bed, in het schijnsel
van een bleke maan ligt…
kamperen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.861 stam omgeven
die aangestoken door een heilig vuur
begon aan een vergeten avontuur
de borst vooruit, het lege hoofd geheven
wel jammer dat de regen niet bedaarde
de zomer had aan idealen lak
ons kampement zonk in een waterbak
wij dreven in verdronken uiterwaarden
we zochten naar de band met moeder aarde
doch kregen slechts de hemel op ons dak…
schaamrood
hartenkreet
3.4 met 47 stemmen
11.090 ik praat zoveel tegen jou
niet schreeuwend van daken
maar in die geheime mailtjes
met schaamrood op de kaken
ik zeg dingen die ik voel
en nimmer naar buiten draag
eigenlijk ben ik verlegen
maar niet naar jou vandaag
ik wil je smakkerig kussen
gewoon pats-boem recht toe recht aan
wat heerlijk zo te mailen
en dicht bij jou te staan
jij…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 de flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 mijn dak kent
geen vaste plek meer
het is verloren gegaan
plots is er
na zoveel jaren
een doorbroken bestaan
de grond behoort mij
niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart…
Knagende tanden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
van slopende weersomstandigheden
geeft het nog bescherming.
Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Knagende tanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
tegen slopende weersomstandigheden
geeft het nog bescherming.
Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 eens
droomde ik een droom
in een droom
kaal ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens…
Klaar voor wat.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 Zie vlaggen slingers wapperen
in oranje van straten huizen daken
gehangen in trance door volwassenen
die dof ogend elk ongeloof laken
Dagen vol éénrichtingsverkeer
voerden ieder voor zich gewillig tot passie
kuddes klinkklaar blerrend achter 't kassie
Kom jongens maak ze gewoon weer
Maar je ziet nu dat Duitsers Denen
zich er, beter ook…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte daken…
De herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
732 slechte tijden
blijft die ene herinnering aan je kleven
niet in staat zijnde om het te vermijden
een herinnering van spijt misschien
één die je heeft gemaakt tot wat je bent
de uitkomst was niet te overzien
en je hebt het al die jaren ontkend
niet in staat om de tijd terug te draaien
zit je daar in je luie stoel
je wilt het wel van de daken…
De Schepping 2
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
449 Genesis 1 - 6:8
Het water stond tot aan het dak
De golven liepen hoog
Ze rolden van het oppervlak
Tot in de hemelboog
En Jahweh ging weer aan het werk
Dit keer met pomp, al gauw
Verdween het water uit het zwerk
De Hemel kleurde blauw
Beneden was het nog wel nat
Maar boven lekker droog
En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad
’t Is netjes…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Vaak zit ik hier uren in stilte te turen,
Ik, meester die het schiep,
Naar 't blozende dak en de sneeuwwitte muren,
Alsof mijn kind daar sliep.…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 De stad slaapt bedompt onder daken
op zware adem,
de huizen tot een blok verlamd,
overeind door de schelle lichtkrans
van een lantaarn.
Een ijle fluittoon
is de enige muziek
van de zwak gespannen glans
in het na te tellen etmaal,
weer ontstaan
om de opnieuw geschilde maan.…
Dierdicht (1)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 De pinguin was minister-president
Hij had het druk met soebatten en sussen
Hij streek de plooien glad, terwijl de mussen
Van ’t dak vielen, dood, volgens Jan van Gent
Dat weet hij aan klimaat en kampement
Verkeerde dakbedekking, uitlaatgassen
Van stinkdieren die zich niet wilden wassen
Jan was een aanwinst voor het parlement
‘Wat doen we…
Stralende sterren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 ‘k loop door
fel verlichte straten
onder d’ ijzige blik
van de wintermaan
terwijl de sneeuw
slaapt op de daken
zie ik van ver
’n stralende sterre staan
hier en daar ontwaar
ik nog mensen
die als ik, verlangend
zijn op weg
mijn hart is
boordevol met wensen
die ik straks voor
de kribbe nederleg
zovele zielen staan
in de barre…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 de stilte is niet immer wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
Homo Deus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 We krijgen je wel plat
We maken je tot een Hof van Eden
Met onze immer vooruitstrevende rede
Vergaarden we macht en middelen zat
Er komt een stop op toxische pesticiden
We leggen gebieden aan voor wilde bloemen
Voor de insecten die we nu zo zeer verdoemen
En gaan onze wegwerpcultuur verbieden
Slaakt het luidkeels van de daken
Er is een…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet
op het dak…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
jazzist
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
718 vinger soms in de lucht
ze zet zich dan schrap
als een dorische zuil
de voet op mijn indolentie
en wijst me op mijn plichten
de gemakzucht de modaliteit
het verslijten van de fauteuil
als ik dan replikeer da’k anticipeer
dat het akkoord altijd de omkering is
dat het spel altijd in de omkering zit
spelen met spleen gemeend moet zijn 't dak…
Echo van een zomerdag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 probeert het in het ritme
eb en vloed, bewegingen
van liefde, heen en weer
stemgeluid bevestig je
in jouw mogelijkheden
je hebt de echo gehoord
vanuit betrouwbare bron
Er is nu tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn
in oppervlakkigheid van een illusionair verlangen
klinkt de echo van een zomerdag over de daken…
OPWEKKEND TEHUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Wat beleving of moeite brengen mocht
na Olivier- en Tom Poesavonturen:
steeds wordt knus verblijf onder het dak bezocht.…
Rattenkwaal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
290 Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts
de zomer laat zijn lome lucht vallen
over de daken van de huizen in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
128 Een dochter die ver weg woonde,
een hond die hij had gehad,
het dak dat hij moest repareren.
Toen klaarde het op.
Hij stak de weg over,
ik ging de andere kant.
Jaren later
weet ik niet meer
hoe hij heette.…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
je hebt me bewoonbaar gemaakt
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.298 ik was gekraakt
maar je hebt me
bewoonbaar gemaakt
muren behangen met
kleurrijk verlangen
in ieder patroon
ik leef in een droom
de deuren vervangen
het piepen en kraken
gestopt door ze strak
af te hangen, gangen
geschoond en gerecht
pannen getrapt en in
lijn op de daken gelegd
ramen doorzichtig
van buiten naar binnen
voorzichtig…