1265 resultaten.
Achter je ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.129 mijn
liefdevolle blik
rusten in jouw
intens blauwe ogen
gedachten vliegen
woorden voorbij
handen willen vatten,
grijpen in het ledige
duister, waar zinnen
ooit neergelegd om
glimlachend te bezinnen
verweven worden tot een
laatste gebod, helaas
nooit door God geschreven
schreeuw ik de klanken,
roep om datzelfde elfde
gebod in gebed…
een glimlach liet je achter
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.417 gebonden door het duister
geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister
je wassen handen gevouwen op het laken geel
verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel
je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen
in je geest begon het licht steeds feller te stralen
je richtte je op en verliet het bed
vergezeld door onze liefde en smekend gebed…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 Ik hoor de fluisterzachte woorden nog van toen
die als een avondbries van je fluwelen lippen gleden
en mij gevangen hielden hier op deze plek
voor dit raam, op deze stoel, met mijn gebeden.…
Psychose sfeer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 het is geen
dag vandaag
hooguit de dag
waarop alles
gek beslagen zal
zijn vol zwarte
angst en vragen
dat alles lijkt
op een gebed
dat bi polair
klotst en hopt
in opkomen van de
angst die boven
dwars door komt
de verse geur
van warme
schizoprut is
weer ruiken want
dan ga ik aan de
struikelloop over
mijn eigen benen
vloekend…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een afdruk van
voorbij verleden
die vergeefs
de vermeden gebeden…
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 De wrede dood die mijn huis zo gretig vond,
ondanks mijn vurig gebed om erbarmen.
Uit welke bron put ik dan nog levenslust,
als al wat ik lief had mij word ontnomen,
ik eindelijk in mijn droeve lot berust
en voel, hier mag een einde aan komen.
Het leven is een hardloopwedstrijd,
menig deelnemer haalt de eindmeet niet.…
Tal van rituelen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
525 behalve zij die dat
door branden nog
even wilden vertragen
een lach van
het is mooi geweest
was niet altijd feest maar
wij hebben voor ons werk
gestaan de plicht gedaan
het gaf rust aan
nabestaanden te weten
dat zij die gingen nog
altijd deelden in het fysiek
en geestelijk aanwezig zijn
in tal van rituelen
werd voor hen gebeden…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je schimde naar
het verdwijnpunt
van de werkelijkheid
ving vage blikken
van latente zieken in
karakteristieken ook hun
normen en waarden kwijt
je gleed niet af
maar heden had
geen toekomst meer
gebeden…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Nu staan ze eindelijk stil,
bij het open graf,
en prevelen hun gebeden.
Het meisje stapt naar voren,
dapper, sterk en vastberaden,
en ze legt, liefdevol,
haar rozen op de kist.
Een paar stenen verder,
pikt een troepje kraaien,
zwart en onverschillig,
in de verse aarde.…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 De trein komt langsgereden
En de man,
de oude man met stok,
in gebeden tot zichzelf gekomen
vecht het ultiem gevecht.
Zijn tijd is om.…
het land van klei en honing
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
701 Staande gespierde trots
gesmeerde kleiën billen
in een mist van elementen
Handen van steen en water
Kneden, kneden, kneden
de essentie geslacht
op uitgerafelde tafels van vlees
Het gebed van organen
wachtend op een verhullend teken
Getekend de akte van de lendenen
Perfide onvermogen
van de perfecte lichaamscurve
en het ziedend persisteren…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende zachtheid
De rijpe vrucht van de volwassenheid
in zich dragend
gebed…
't Ontbijt des vogels.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.002 ‘Kleine, die zo aardig praat,
En zo stil te luistren staat,
En op alles let,
'k Heb ontbeten, al is 't vroeg;
Daarom zing ik nooit genoeg:
Zang is ook gebed.’
‘Nachtegaaltje, goede buur,
Wat toch vind-je in 't morgenuur
Tot ontbijt zo gauw?’
‘Wat ik vinde, jongen lief?…
Een
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
659 Als hij wil
dan brengt hij vrede
met of zonder jou gebeden
dan zaait hij het
in de harten
van alle witten, bruinen, zwarten
Er is maar één God
je moet niet zeiken
wij zijn allemaal gelijken
Dacht jij dat hij
ons mensen nodig heeft
never nooit zolang hij leeft.…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik heb gebeden,
gevloekt, verliefd gefluisterd,
geliefden omhelsd.
Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.
Nog altijd zucht ik
naar finale ontmoeting
met jou en ieder.
Ik ben nog op weg
en toch al aangekomen
in liefdes stilte.
De wegen kwamen
tenslotte alle samen
in de omhelzing.…
Schaapherders' aanbidding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
606 Dankzij een gift en donaties
In gebed en reflectie
Een kaarsje branden
In gedachten. Laatste
Kans?
Trollhättans Kyrka/Vastergötland - Zweden, 1989…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 Zoutwatervis ligt doodstil in de grienden
Zoetwatergoven spatten op basalt
Een knotwilg is het die zijn vuisten balt
Om holten die recent als ogen dienden
Al half verdroogd, gedeeltelijk verteerd
Is het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 En de reizen zijn maar gedichten
en de slaap is 't rijkste gebed.
Slechts verlangen kan nog doorreizen
wie daar ooit uit Oost-land kwam.
Een bokking is zeek're spijze
bij de talmende boterham.…
Avondvrede
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
867 zoeken naar verfrissing
bij een sprankelende fontein
de avondvrede is voelbaar
onder de bladstille platanen
genieten zij van de luwte
en spreken gedempt met elkaar
of wandelen door de lange lanen
genietend van het plantsoen
ook de hemel kleedt zich aan
in blauw fluweel voor een
watergroene maan verschijnt
over de rozen die in een stil gebed…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld op bed,
Zijn vingers om zijn vingers vouwt
En zich het harte blust,
Waarop de eindeloze rust
Haar piramide bouwt.…
Earthrise
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Na een rücksichtsloos vooruitstreven
Zag men haar in het luchtledige staan
Zij die geboorte aan ons had gegeven
De blauwe planeet vanaf de maan
Eenzaam zweefde Moeder tussen de sterren
Een astronaut zag het aan van verre
En op kwam in hem een gloednieuw gebed
Dat hij bij thuiskomst op papier heeft gezet:
O, laten we ons eensgezind bezinnen…
verbeter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 zo mis
het verbeteren van de kennis
schudt twijfel en vergankelijkheid
tot een ware taart van onlust, het
draagvlak van saamhorigheid
is de souplesse van het
hedendaagse jargon
verbeten wacht ik op
het onverwacht moment
dat deze heelt van
minachtende gemanierde
goed geklede en in aanziens
des persoons in al mijn
zeer kluchtige gebeden…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
legenden vonken in de vlammen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.372 je speelt heimwee
legenden vonken
in de vlammen
ogen dansen in het
vuur de schaduwen van
half ontblote mannen
akkoorden schreeuwen
van hun strijd, de pijn
die ze hebben geleden
het is de donkere
kant van het verleden
weerklinkend in verdriet
lage tonen zeggen niet
waarvoor er is gebeden
hoeveel de kinderen leden
snaren resoneren…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
594 Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand
die haar uit mijn innerlijk wou stelen
de inhoud is rein en gaat nooit vervelen
ook als wat er gepredikt wordt niet landt
Ik heb haar woorden graag berekenbaar
zodat ze onder mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig…
Mijn kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Geen woord kan zo waar zijn,
geen gebed zo tastbaar,
als de warmte die ik achterlaat,
op de rand van jouw bestaan.
Ik proef het voorbijgaan,
het zout van tranen,
het zoet van gemis,
mijn lippen lezen,
wat mijn hart nooit durfde te spreken.…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 ‘l Landschap, af en toe gebed
in enkele verloren kreken,
afgezoomd door hoge bomen
die ruisend zingen in de wind.
Je ademt Reinaert ’t allenkant’,
zijn vossenstreken diep verankerd
in het wezen van de mensen
die er wonen – zwijgend en bedaard.…