1707 resultaten.
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 als geesten bij Dickens
is mijn kroost op pad
bij tijd en wijle,
wanneer de klok twaalf slaat
bezoeken zij mij nog eens
ondraagbare zware ketens
vergezellen hen,
de last van hun verleden
toch verlenen zij mij
een status, onaantastbaar
als mens die leeft, uniek
met bagage, maar wie heeft die niet?…
Zomertijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
740 Lente in zomertijd
De klok een uur vooruit
Winter zijn we kwijt
De kou nog in de lucht
Vorst op autoruiten
Slaak een diepe zucht
Blaadjes aan de bomen
Bloemen in het gras
Laat zomerzon maar komen
Pasen komt eraan
Een mand gekleurde eieren
Die wij zoeken gaan
Lente in zomertijd
Laten we dat vieren
Een uur vooruit in tijd!…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 vlassend naar het verlossende bericht
als echo die in de lucht blijft hangen
tikken klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.
Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
Blijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 intense stilte
alleen het
tikken van
de klok
aan jullie/u
Shalom aleichem
gewenst nu
ga even
rustig zitten
ogen sluitend
alstublieft
lief mens/kind
bedenk jij/u
bent zeer
geliefd
in mijn
gedachten ga
ik jou/u
omarmen zeg
dag
starend naar
de prachtig
ogende wolkenweelde
zie ik
nu jouw/uw
innemend stralende
lach…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering.…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 prikte al
in twaalf slagen
van een galmende klok
die de duiven
deed verschrikken
van de bescheten platjes
aan het achterhuis…
Ambitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 In de herfst bij mist en regen om zes uur
opstaan voor zwemles in het bergmeer
daarna ontbijten, mijn tijd klokken
bij aankomst op school en het rondje
hardlopen om de sportvelden
willen winnen alsof
dat punten oplevert
voor wat ik waard ben
vertrouwend op de les
dat ik het allemaal doe voor mezelf
want de grote idealen
van de volwassenen…
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 tot aan het slotakkoord
je hart haar kloppen
zoekt in de doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen, schreeuwen
tot de klok…
de naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 twee stenen leeuwen
- tandeloos en blind -
zien liggend toe hoe jij
de naam beitelt in steen
de klok slaat loden uren
wolken hullen zich in
leigrijze kleuren
de zon weet wat afscheid is
takken buigen diep
voor het ademen
van donkere aarde in
een droomloze tijd
de naam in marmer
laat zich niet benoemen
blinde wachters
snoeren…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering;…
Aleksej Navalny - hoe nu verder
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
531 vandaag is alles in veelvoud dicht
de dag ligt uitgeput en leeg
in de aanhalingstekens van de tijd
de klokken zwijgen
het trage stugge lopen door de stilte
hoe nu verder er is geen weg terug
tussen geboorteschreeuw en sterven
bloemen leggen om jou te eren
loop door loop verder wij weten wie jij bent
bloemen leggen als vergrijp
hoe…
Kom daar nog om
netgedicht
4.0 met 61 stemmen
324 ze zijn verdwenen
in de nostalgie van
de kinderspelen
die op straat en
in de tuinen nieuw
leven bracht
totdat de straat
lantaarns aangingen
en het eten op
de tafel werd gezet
alles precies op
klokke zes
toen ook een kort
onverstaanbaar gebed
en dan begon het
gekibbel weer als vast
punt op de agdenda ook
toen net als de…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 De tijd zindert van stemmen,
en klokken
fluisteren verraderlijk:
in het rumoer van je vlucht
voel ik nog altijd
de gloed van kaarsen.
***…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
Tussen liefde en leven
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.645 ik heb bemind in gebroken regen
bloedend hart vol goud en pijn
stekend zilver aan mijn degen
veranderde hoop in zure wijn
valse lach en valse blikken
geladen met een portie vuur
laat het wezen nu maar stikken
want de klok slaat slechts een uur
ik heb geen spijt van al mijn pogen
tot een sprankje liefdeswerk
maar die dagen zijn voorgoed…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 Zonder ooit nog lieflijk om te kijken,
het uurwerk van mijn klok te ijken,
neem ik afstand van onze vader tijd,
en voel ik niets dat lijkt op spijt.
Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt,
hoe je ten laatste male knorrend gaapt.
In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 De slagen van de klokken naderen
uit het huis van God-zij-geloofd.
Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?
------------------------------
uit: 'Schaduwlopen', 1963.…
Silentium aeternum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
692 ontdaan van elke katholieke franje,
geen goud of zilver, geen marmer,
zuiver geloof in ruwe, stugge stof,
omsloten door ruw sisal koord
geen paus of priester, kardinaal,
geen beeld, reliek of kathedraal,
maar slechts dat pure, zuivere woord
wijn en brood en in stil gebed
luisteren naar heldere klokken,
tijdens de daagse ommegang,
door…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
De vlinder gevlogen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.018 weer een morgen
herstelt mijn zicht zoals dat ooit
vol van bloeiende velden was
daar ginder troont nu leegte
waar mijn land zo diep verzonk
dat ik verstomd de kreten dronk
van verkillende vissen
hopend op verheffing
tot ik zelf een uitweg vond
zwevend naar het oosten
herwon ik vijftig zonnejaren
voor een rijpe tweede kans
waar de klok…
Raderen gaat tegenkloks
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
732 zong een lied
van lang geleden
toen gebeden nog
ten hemel stegen
en klokken boeren
riepen van het land
zij onder bomen rustten
met eten uit de mand
zij gaarden
uit gods hand wat
de seizoenen gaven
spaarden in gezinsverband
ik minnestreel
dat leven in mijn lied
het raderen gaat tegenkloks
in opgefokt en doet zo zeer
ik neurie…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd
en uitgeleend aan een vlinder
maar nee,de klok…
Wie de klokken hoort luiden weet nog niet hoe laat het is
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
862 Als hanen van torens kukelen
Klokken nergens op slaan
Als de priester zijn heilige hang
Naar jonge billetjes laat gaan
Misschien wel nooit
Begrijpt men alle boeken
Leest men wit op zwart
Dan wordt uit alle hoeken
Een wereldhoop gestart
Misschien wel nooit
De tempel in je hart
De gedachten in je hoofd
Zijn eerlijker dan dit alles…
Isla Negra
netgedicht
4.5 met 40 stemmen
1.043 Oh Pablo,
de klokken tikten
terwijl je met vaste hand
door de branding manoeuvreerde.
Oh Pablo,
in elke schelp fluistert je stem.…
SLAPELOOS
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
853 om zes uur stond ik naast mijn bed,
geen klok stond in de buurt...
ik wist niet dat een donk're nacht,
zo vrees'lijk lang toch duurt...…
Gevangen in een droom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.053 Ik wil dat de klok stil blijft staan,
Zodat het uren en uren door kan gaan.
Maar dan ineens uit het niets,
Gebeurd er iets.
Ik begin te ontwaken,
Waardoor ik mijn droom moet staken.
Met een glimlach loop ik die dag rond,
Terwijl mijn tong speelt in mijn mond.…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
Fysiotherapie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.496 Zijn handen pakken de
fles, ik kijk op de klok,
het is kwart over zes,
ik sluit mijn ogen en laat het
over me komen
Soms slaak ik een kreet,
dan kneedt ie wat zachter,
om vervolgens toch weer
terug te komen, daar waar
het niet lekker voelt en als
je nou denkt dat ik dit
erotisch bedoel,
dan laat ik je in die waan.…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…