1223 resultaten.
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 De zacht rode volle maan
neem ik onder mijn armen
mee naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet…
Emo-beving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 gemakkelijk
Gevonden, een term
Om aan te geven
Dat de angst
Van de Groningers
Niet is terug te leiden
Tot de aarde die moe
Is van de miljarden
Kubieke meters gas
Die aan haar schoot
Onttrokken zijn -
Maar eerder zijn
Oorsprong vindt
Tussen de oren
Van diezelfde
Bescheiden grunnegers -
Was het nu een beving
Die alle onrust…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.821 Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.
Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
de in het hoofd van de man was aangeplant.
------------------------------------------
Uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Gaia is onrustig
De wind raast over 't land
120 km per uur
Blad verwordt tot zand
Elementen laten zich horen
Regen hagelt neer
Wortels uit aarde getrokken
Weergoden gaan tekeer
'De Goede Week' voor Pasen
'Witte Donderdag' 't laatste maal
'Goede Vrijdag' lijdensweg
We kennen het verhaal
Storm voor de stilte
Lijden voor verrijzenis…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Per omnia saecula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei.
Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn.
Ik vlieg als een adelaar zo vrij. Goh, je bent in mij.
Soms huiver ik en verschijnt een monsterlijk mysterie.
Ik heb je echter lief! Dit is géén hysterie.…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in deze
mooiste zomer van de eeuw
alweer lang geleden met
nu een zeer onrustig…
Mystiek van hiernaast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 rustig draaiden
dromen je ogen
naar binnen
ontspanden spieren
in je gelaat tot een
vredig resultaat
nog krampte er
onrust waar de
balans zich nog
niet goed heeft
gezet naar het
feest in je geest
in later praten
vertelde je waar
jij was geweest
de deur van
hiernaast stond
uitnodigend open
jij bent naar binnen
gegaan in het toch…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 in de kamer waar je ligt
de stilte
ademlozer dan jij
zo wonderlijk helder
het zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar…
Geen mooiweer loopster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 waar nu
je ogen wonen
heerst rust
weg zijn de
snelle vlagen
die jouw mimiek
niet konden
dragen en
andere kijkers
onrust gaven
rust heeft jou
goed gedaan
ongedwongen
heb jij je
leven ingericht
dat is te lezen
in een gezond
blozend gezicht
met een helder
klare oogopslag
de resultaten
van je lange
benen loopsessies
spreken…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de vloed.
Los van elk spoor rakend,
een vreemde wereld tegemoet.
Noem het de rede,
noem het de innerlijke stem.
Noem het herwonnen vrede,
met de storm waarin ik zwem.…
Aandringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 haar baasje doet zijn best
om zijn tranen te verbergen
vandaag dus een langere wandeling
langs de brullende zee
zij wilde wel eindeloos door
achter al die ballen van vriendjes aan
maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan
en probeerde zij het ook te ruiken
echter voelde zij alleen zijn onrust
zij bespeurde geen onraad aan de kust…
Een streep licht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
72 Als je niet eet
komen de paarden je halen
de paarden van de dood
In een onrustige warreling
zweven de schimmen
van de onbegravenen
Boven de hoofden wappert
de onzichtbare vlag van vrees
zo hoog kan lijden klimmen
Een sigaret bungelt tussen
smalle lippen
Charons kolos van onverschilligheid
In motregen en mist halen twee
paarden…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd hem te fel
hij heeft op tijd de dag ontdoken
onrust…
GEWENST PERSOON
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.050 want kinderen die wat wilden
kregen ongenadig voor hun billen)
de burgerman genietend van
comfortabel huis met ruime tuin
koos liever het ruime sop plakte
Angolaposters ’s nachts en stickers
met rood doorstreepte dictatuur
van Griekse militairen zag lede toe
dat Amsterdams klootjesvolk gevoed
werd met krenten rond het Lieverdje
de onrust…
berusting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.456 ze woonde in het dal van pais en vree
zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden
obstakels werden, levenswijs, gemeden
en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee
de kater op haar schoot had geen idee
van onrust uit een sluimerend verleden
de bange blikken, schijnbaar zonder reden
hij onderging haar strelingen gedwee
ze vond haar weg, manmoedig,…
Beeldenstorm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.714 Als bladeren dansen de jaren van jouw bestaan
onrustig om mijn hoofd. Zo zichtbaar ongrijpbaar,
gekleed in vormen van ver weg. Nog niet klaar,
de tocht nog niet volbracht, maar we gaan
stilaan verder. De wegen die nooit meer kruisen
we wonen in dimensies, in onverwachte huizen.…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 de koele morgen van augustus
sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen…
Die moet er hóógnodig even tussenuit....
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.222 Gooi benzine in mijn tank
neem slechts noodzakelijke mee
Voel een ongekende vrijheid
die zich van mij meester maakt
Niets dat mij weerhoudt
niets dat mij meer raakt
Mijn gevoel wil ik slechts volgen
zonder navigatie of wegenkaart
Wie weet dat dan mijn onrust
op een dag eindelijk bedaart
Het eeuwige presteren en moeten
breekt mij zo…
Lief de tijd is voorbij
gedicht
2.9 met 57 stemmen
20.831 lief, de tijd is voorbij,
er zullen geen stemmen meer wonen
in mijn hart
geen vogels boven het koren
geen lam in de wei
en geen onrustig waaien
in mijn oogopslag
geen kraaienest in de mast mijn dag
om naar je uit te kijken
geen golven breken nu meer
aan het strand van je naam
geen schelpen als lege open handen
liggen aan het strand van mijn…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap
mijn ziel weegt goede morgen
met welterusten door elkaar
gevoel en onrust…
Mijn dochter
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.367 Onrustig loop ik recht en dwars door 't huis.
En zou ze in paniek kunnen ontwijken?
En zou ze mij op tijd kunnen bereiken?
Zodat ik haar kan redden van 't gespuis.
Ik ga naar bed, ik kan het niet meer aan.
De uren kruipen, terwijl ze anders vliegen.
Ik ben mezelf doorlopend aan 't bedriegen.
En toch heb ik het licht toen uitgedaan.…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 Ik droom er van met jou te gaan
door zonnige weiden
hand in hand in de jonge zomer
en mij te verblijden
dansend op een regenboog
van gouden tinten,
midden in je stralende aura
Ik wil in je ogen kijken,
peilloos diepe meren,
zoekend naar de beelden
die je van mij bewaart
Luisterend naar je zoete stem
die de onrust bedaart,
de kilte verdrijft…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Was dat geen zenuwtrek
Die je onrust haast verried?
Ligt er onder deze maskerade
Een diepe leegte niet?
Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?
Ligt het soms verborgen,
Onder zware druk gezwicht
Ben je wat wás vergeten
Door dagelijks gestrenge plicht?…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Het huis waar ik een kamer had
was doorgaans stil de hele nacht;
hooguit een muis die onrust bracht
of iets van buiten uit de stad.
Maar soms weerklonk een roep
om hulp door alle kamers heen,
over een gestalte op de stoep
die iemand haalde naar het scheen.…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde dichter,
of weeg ik zwaarder, maakt de last niet lichter,
voor mijn passie voor de dubbelfluit, ik bespeel
de onrust…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 langzaam
uit het geheugen, lachwekkend misschien
maar de somberheid doet me dwalen
ik volg de duisterweg naar heimwee
waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen
en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel
in het onrustige…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven schrijven
en zal in de lanen, heen en weer
onrustig…