3181 resultaten.
splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 al wat slaat is waanzin
van wild om zich heen schoppen
het leven en ik lig niet eens
op de steen van hardvochtigheid
ik wou er me duchtig de kop splijten
maar tussen het oog en de lippen
ligt de boutade die de ruggegraat abseilt
het verwordt me tot een doorn in het oog
van de tijd die ik nog heb had ik liever nog
even het echte de adamsappel…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 Maar oog in oog met mijn herinnering vallen
mij de woorden maar niet in. ‘Waarom
overkomt het jou en niet een ander?’ vroeg ik,
waarop jij zei: ‘waarom een ander en niet mij?’
Ja, mijn geheugen is goed, als de dag van
gisteren weet ik het nog. ‘Wat er ook
gebeurt,’ zei je, ‘de vogels blijven zingen.’…
kus de kikker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 het kan niet zijn
kus mij, zegt hij
nee, nee roep jij
het andere oog gaat open
je ziet het niet
je voelt het wel
je moet het wel geloven
hij ziet er helemaal niet uit
hij gaat je hart beroven
kus mij, zegt hij
oh jee, zucht jij
kus de kikker
de liefde
het leven
de kunst
om je over te geven…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Mijn tere huis verdort, daarbinnen beven
dromen van zon, van licht en regenboog,
In ieder oog groeit al een ander oog
dat hiervan van geluk niet meer zal weten.
Hier ben ik. Wat ik was, is al vergeten.…
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 bakje
fantomen doen helaas niet vergeten
de getekende rugzak
weegt
ik sleep hem mee
de trap op
mijn hemelbed
vol rode rozen bladeren
ik leg de botten neer
plaats mijn hart
in de humidor
bedek het starende oog
met een doekje der liefde
en slaap
lang…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 Haar stem donkert de kamer,
de herinnering
De tijd knarst zijn tanden,
bijt zich stuk op een tapijt van vlees
Het vlammend oog, het haardvuur
en weer die herinnering...…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 Niet bij dokter
of tandarts, maar wie weet in een museum of kerk,
wees je op de stigmata, wonden die anderen later
door een wonder kregen
Op je voet een zwarte vlek die niet verdoofd kan
als op een opgegeven boom, een vlek op de maan,
een nietsziend oog.…
mijn fototoestel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
814 Door zijn alziend oog,
fotografeert hij zelf een regenboog,
of een bliksemschicht
met zo’n fel licht.
Bloemen tonen hem heel hun hart,
wielrenners tonen hem hun start.
Kinderen hun kattenkwaad,
ook mijn gezin en mijn beste maat.…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 in oog met 't egoloze
dat zich tien maandstond in haar bochten wrong
om haar te zien te grijpen en te schaken
weg van haar horizon en dan terug
naar recht en vrijheid, westerse beschaving
gebonden op de rug van Pegasus…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 opengaat
dat oog ziet niets en alles
het ziet hoe de nacht
zijn handen wast in de dageraad
en hoe wij, kleine brandende dieren,
ons vastklemmen aan een schaduw
die al lang verder is gelopen…
Op weg naar vrede
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
1.607 Het vijanddenken moet even oud
als de eerste stammenoorlog zijn
en gekoesterd wantrouwen
is al eeuwenlang oorzaak van ’t venijn
dat complottheorieën doet smeden
ja, oog om oog en tand om tand
regeert nog steeds met strakke hand
leren we dan nooit van het verleden?…
Ah Lorca!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Ik zie in zijn ogen
de kracht ven een panter, die weet hoe hij moet charmeren,
die pas werkelijk toeslaat oog in oog met de meest
lafhartige kogels. Hij vuurde met zijn geest de liefde
van een dichter en heel Spanje beefde, beeft als een
rietstengel in een brandend bos.…
Het oude boek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Een oud boek staat als een huis,
waarin een oude lezer wonen kan.
Waarin een overleden schrijver leeft.…
mooie mokkels komen binnen
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.800 ze klikken
in het hoofd
stollen woorden
dan tot zinnen
aaneen gesloten
zwemmend maar
met oog voor
contact…
Traan
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.217 Een traan glinstert eenzaam in mijn oog
Glijdt over mijn wang
Laat een pad achter
Een eenzaam pad vol verdriet
Het verdriet van jaren eenzaamheid
Glijdt langs mijn neus en mond
Streelt mijn kin en verdwijnt
Ik zucht diep
Het is voorbij…
OP EEN JAAR
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.179 Trager dan je blote oog
loop ik door het veld
dat gaandeweg verbost.
Het mos een olievlek,
de horizon een poort.
Het standbeeld zal ik zijn
van de wandelaar
die ieder jaar -voor mij dus
om de haverklap- een roos
aan zijn voeten krijgt.
Dan voorover neigend
zie ik net wat rest
van de steel vergaan.…
VERHEUG U IN DE NEVEL NIET
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.255 Verheug u in de nevel niet,
Omdat uw oog die kan bemerken.
De zuivre lucht, die niemand ziet,
Ziedaar hetgeen uw kracht moet sterken,
Niet wat zich zien en tasten doet:
’t On-zichtbre doet ons ’t meeste goed.
-------------------------------------------------
uit: Gemengde Gedichten (1874 - 1880)…
lading
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 rozenhout klemt
als doorn in mijn oog
een zwak protest
de gouden dukaat
aan de afschuwelijk rode draad
ik ben de eenogige piraat
een stompje krijt
hinkelt me
naar een getekende hemel
de stiekem geplakte
kauwgom onderaan
is het knelpunt
om te sluiten
wat moeilijk
open kan…
Zwart blinde traan
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.316 Zo wazig een oog kan zijn
Één blik traant zorgeloos onafgebroken
Zo zwart de wereld in mijn ogen
Dat ik steeds verder in het donker kwijn
Zo helder blijkt het 'niets' op te staan
Verder en verder zweef ik door een leegte
Zo blind deze passieve engte
Zo zorgeloos die traan…
Tear
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.700 Het oog wil ook wat.…
ik kom kijken
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.603 .
------------------------------
uit: 'Op het oog', 2005.…
God?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.068 Ongemerkt heb ik je ècht uit het oog verloren,
je verdween gewoon:
je sloot jezelf op in een hemel,
een tombe.
Hield je je maar meer
met het leven bezig dan met de dood,
dan had ik wellicht
nu je hand vast willen houden.…
in, spring, uit
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
750 ben ik niet méér
dan de waarheid
van heden
de herhaling
met zicht
op hielen
de nacht rechtop
om nabij
te brengen
tot zover
het oog maar
ziet
morgen
een dag vol
walmende wind
vol blaren
op voeten en
vegen
ben ik niet meer
dan de leugen
van tijd
van de toekomst
reeds gekend…
bij een foto
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
802 op het oog een foto
uit voorheen de USSR
maar schijn bedriegt
we schrijven 1954
in Den Haag op een schoolplein
aan de Ferdinand Bolstraat
rennen piepjonge scholieren
tijdens een autobandenrace
naar de blinde muur
van de toekomst die later
vaak zo kwetsbaar bleek…
vuurvlieg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
710 dag vuurvlieg
trillend stipje in de nacht
je trekt mijn oog
en aandacht naar je toe
totdat het daglicht komt
en ik je niet meer zie
maar dichtbij weet tot straks
wanneer je licht opnieuw
zijn trilling aan me geeft
zodat ik lach
of zacht mijn ogen sluit…
Jazz improvisatie
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.107 Het toegeknepen oog
van de storm
overweegt zijn onbesuisde pad,
vervaarlijk kleppert
een zilveren wind
door vochtige tunnels.
Gillend waaien
laatste flarden stilte
uit het haar van de nacht,
terwijl in diepe kelders
bleke angst
een veilig heenkomen zoekt.…
Crisis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 Zaterdagmorgen
zonnebloemen
zover het oog reikt
geel
de temperatuur stijgt
zwarte zaterdag op
de wegen naar het zuiden
hier niets van te merken
de katjes slapen
eindelijk, na
nachtelijk kattekwaad
in de heldere schijn
van de maan
Zaterdagmorgen
de vakantie is begonnen
de crisis thuisgelaten…
Dromerige fluistering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 een streling voor het oog en oor
de muzikale klanken
van Kyteman “Sorry”
klinken door de kamer
en het is puur genieten
op de schoorsteen
het potje goud
gevonden aan het eind
van de regenboog
gevuld met geluk
en goede wensen
de fluistering van liefde
dromerig en toch muzikaal gebracht…