5374 resultaten.
toen ik jou mijn schaduw gaf
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.892 ik vang voor jou de tonen
componeer het zachte lied
dat speelt in al je dromen
wiegt in bloemen die je ziet
het is een wijsje
dat ik in je ogen zag
je zong het als klein meisje
toen ik jou mijn schaduw gaf
je stem is het orkest
je woorden de vocalen
je lach vult aan wat rest
in een schitterende finale
je bent een brok muziek…
In tere schaduw zilverblauw
poëzie
4.1 met 27 stemmen
3.271 In tere schaduw zilverblauw
sloegen witte wieken en een gerucht
voer om; er werd een grote zucht
gewekt, een wensen, dat ver weg wou.…
zag schaduwen verschieten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
706 je kwam binnen
ik zag schaduwen verschieten
de kamer lichtte op
vrouwen leken ronder
nog zachter in benadering
de mannen stopten hun vergadering
je liet de gastvrouw blozen
lachte het gezelschap toe
je ogen glansden maar je stem klonk moe
we wisten dat je lichaam
niet meer wilde, merkten
dat je geest nog ongebroken was
zagen hoe…
de nacht braakt schaduw
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
617 mijn ziel
liet zich niet vinden
op zolder
en later, toen ik voor
het eerst besefte dat het huis
vele kamers had
herhaalden mijn ogen
de ononderbrokenheid
van het kwaad
uiteen gebogen door
stilzwijgende schaduwen
die mijn onbekend gezicht
naar de wind droegen
voorbij maanlicht en
kindervertrouwen
ik zweeg toen alles…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 je verschuilt je als het giet
droomt zon in het verschiet
je schaduw speelt de hoofdrol
ook al wil je dat vaak niet
jouw gevoelens zijn decor
ze kleuren met verschijnen
in belichting zullen ze verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht…
zie je schaduw staan
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.188 ik hol achter
je aan, zie in
vergeten stappen
schaduw staan
ruik vaag je geur
door welke deur
ben je gegaan
wil mijn liefde
in je ogen zien
handen en je
armen om me
heen misschien
ik proef je in
een diepe kus
ik had je voor
een ogenblik
passie was
een feest met
jou, de hemel
is voor ons
even geweest
warmte spiegelt…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 ik zie het wolkenfront
met op de rand de engelen
ze bazuinen schaduwen rond
die zich met zon verstrengelen
ze spelen met de buien
in afnemend hemels zicht
dartelen in bloemkoolwit
tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven…
Je eigen schaduw verjagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.582 De rusteloosheid is te voelen
trillend en dolend op straat
verslagenheid komt kroelen
depressies staan plots paraat
Niets houdt de angst tegen
de dood spookt door je kop
je hart wil het overwegen
maar je verstand zegt stop
Je staat er helemaal alleen voor
maar niemand hoort je klagen
en ondertussen ga je door
met je eigen schaduw te…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die ooit blonken in beleving
stappen kaatsten hol en een
slinkse schaduw…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Met uitgedroogde lippen
probeer ik de zon te blussen,
die sinds voortzetting overvloeide,
naast mijn voeten getekend
aan de boom, met takken als wimpers zaait.
Als vierkant wiel,
als realiteit (met masker van illusies)
beveelt zeggenschap der onzekerheid:
filter de galopperende wind,
blad van duister, blad van gif,
verwijder zijn afdrukken…
Uit de greep van de schaduw ( 1)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
467 Wie het licht van de
zon kan zien, draagt de
kinderen van de wereld.
We schieten gaten
in de maan, waardoor onze
eindigheid zal schijnen.…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen boven het verstand
daar ligt mijn schaduw…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 wat ik jou vragen wilde
deed de wind verlengen, op ieder ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Al het gelovig licht wat toehapt
wordt vol verlangen, gevangen
en vervolgens in haar schaduw vertrapt.
Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen
wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan.
Zij kijkt hem diep, doordringend aan.
Zie haar, opnieuw, met opgeheven handen
wachtend, smachtend,
tot nieuw licht zal landen.…
Schaduw jij het leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 ik zag je wit
met donker
in bewegen
jij die vroeger
met perfecte vormen
alle kleuren straalde
in je jeugd
de hoogste toppen
uit het leven haalde
nu ben je
bijna transparant
en schaduw jij het leven
nog even en
de wind neemt je zo mee
wat blijft heb jij ons al gegeven…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…
Kroop schaduw omhoog
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
509 ik wist
met een handvol mist
je blik te omfloersen
nog scheen de zon
maar tussen bomen
kroop schaduw omhoog
wij liepen niet meer
maar dansten los van de aarde
verloren gewicht zwevend op lucht
samen liefde uitstralend
in de cirkel van leven
geven smolt ons tot één
zag in je ogen
de wereld veranderen
in landen liftte geluk met…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 Ik draag de warmte van jouw stille lach,
al dooft de zon vaak voor mijn lege dagen.
Ze fluistert zacht, een kostbaar levenslag,
dat liefde blijft, al kan ik jou niet dragen.
De stilte vult zich met een zoet gemis,
een melodie die door mijn hart blijft zweven.
Ik weet dat niets ooit meer hetzelfde is,
maar in mijn dromen blijf jij bij me…
Schaduwen dwalen naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
316 Mijn eigen manier van bidden
voor de dingen die voorbij gaan
langs schaduwen die naamloos dwalen
als er andere mensen komen
andere manieren van proberen
en hij is nooit ver hier vandaan
die grotere ik met die kleinere ziel
hij is eerder beneden dan ik
die in de diepte voor hem viel.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Schaduwen worden langer,
maar lichter, terwijl ik langzaam meestroom met de terugkeer van de zon.…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 jaren die
ons met harte zijn welgevallen
zijn geschrei raakt het kind dat
hem van binnen vergezeld en
al zoekend naar troost is het
herstel van hem een meesterwerk
dat in jaren meer dan één
leven vergt
doch zijn geknakte kiem heeft
zich telkens en telkens hervonden
in de opmaat die zich vindt
in het zoveelste slotakkoord
„zijn schaduw…
onbehouwen....
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
931 bewegingloos
naar vlakke zijde
kartelt de abstractie
ronding weg
buigt zij
in
kil gevormde schaduw
zijn onbehouwen wachten
naar vorming
toe…
Weg van elkaar
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.255 En ik ze je schaduw
Voor de laatste keer
En terwijl ik je aanschouw
Weet ik dat nooit meer
Jij en ik zou zijn
Nooit meer ons en wij
Weg van elkaar
Alleen nog samen vrij…
Reïncarnatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
828 Eenzaam ben ik wie ik zoek
als het geluk mij
wijst waar
het eenzame vuur mijn schaduw
verbrandt
en de dood mij
vraagt of ik
mijzelf
weer een kans wil
geven.…
Niet zo
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.048 Met je twijfelende woorden
ben je de acrobaat
die niet meer opstaat en
wacht op het publiek dat weggaat
en de stilte achterlaat
waar zijn schaduw
de enige zekerheid
is die nooit
zal vallen.…
Verloren
netgedicht
2.7 met 200 stemmen
30.781 Nog steeds
als een herinnering die
elke schaduw
koud en vreemd maakt
ben
jij
mijn dood
die
wacht en kijkt
hoe
langzaam
de angst mijn ziel
opeet…
verloren mensen
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.929 vaak loopt
ze rusteloos
op en neer
of staat ze
bevroren
bij het raam
waar ze in
haar eigen
schaduw
naar
vervlogen
jaren
en verloren
mensen staart…