1421 resultaten.
Mijn gedachten lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
728 Vergane dagen bouwden toekomst
Zag, voelde en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
verstreken dagen vlochten idealen
dacht, hoopte en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
Voorbije dagen spiegelen toekomst
Denk, hoop en verlang ik
Kom jij hier, kom ik…
gooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 alles oneven
en straten praten
alsof wij
zijn vergaan
wegen slijten dit evenwicht
waarachtig vlucht de zwaan
zich een weg
sneller als het licht
de negen blijft nooit
een negen in de tornado
elf af op afstand
blijven
vuurvogel rijm nog een gedicht
waar wind fel langs wangen jaagt
de vrijheid tilt geen gewicht
niemand heeft het…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Laat en verlaten dit verherfste leven:
een nabloei van vergane zomerplanten,
terend aan ruige najaarswaterkanten,
broos als de vlucht van wintermaan en meeuwen.
Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van de meeuwen
hun schaduw scherend over het zand
Dan blijft er nog een herinnering over
waarvan je dacht die is vergaan…
Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Zij die verdriet, pijn, onrust en waanzin
verdroegen, in stil hart
zij vergaan niet in ziel
noch in mijn geschriften.
Zij die logen, elke waarheid,
wacht een nieuwe, moeilijke tijd.
Voorlopig geen 'verlossende' eeuwigheid.
Maar zij met waardige houding
op de top van de berg
tegen agressie...…
Ergens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
904 Ergens heb ik u ontmoet
op een meridiaan
die naar het verleden voert
en ik weet niet waarvandaan
noch hoe het me beroert
Ooit toverden onze ogen
hetzelfde paradijs, lang vergaan
speelden elkaars lippen als één vertogen
naar het enig heilig woord gebogen
van liefde en bestaan
Zo lang geleden
de plaats vergeten
waar wij zoenend
het geheim…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Eens zal deze wereld vergaan
Komt Jezus terug op aarde
Verliest het aardse zijn waarde
Dan zal er niets meer bestaan.
Een nieuw tijdperk is dan gekomen
Al het oude zal geheel verdwijnen
Een nieuwe heerlijkheid verschijnen
We mogen dan bij God gaan wonen.…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind door de waan van vergane…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang
Over honderd jaar komt zij nog
ik inmiddels tot stof vergaan…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad waarvan op zijn tocht,
waarvan de vleugels zijn
vergaan als plant, geëtst
in steen, een zwart altaar
waarvan in ‘natura ‘ niets
in verval is geraakt.…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 opgestaan
en veelal zullen
we dezelfde weg
als haar af gaan
van bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen en als
water nooit vergaan…
VRIJ OM TE KIEZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 kiezen
tussen de rijen
links of rechts
niet worden gescheiden in:
jij naar links jij naar rechts
tussen werken of direct vergast
tussen leven en dood
wij hebben het moeten kiezen
of gekozen worden tot
dusverre weten te vermijden
daarom laat ons even stilstaan
bij hoe verschrikkelijk mensonterend dit was
hoe het hen toen is vergaan…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 wolken lig ik te dromen van toen
Van ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren
Als de wolken dan vergaan…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 Misschien dat dan ook vele dromen zijn vergaan?…
De nacht.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.158 Als de avond langzaam komt,
en de schemering voor me opsomt,
en ik de dag starend laat vergaan,
vraag ik me af: Waar komen die sterren ineens vandaan?
Lang blijf ik er niet over denken,
m'n moeheid wil me dat niet schenken.
Ik kan niet meer blijven staan
en moet maar eens slapen gaan.…
DE STILLEN
gedicht
3.5 met 39 stemmen
20.237 Eenzaamheids achterdocht, gevoed door waan,
Kweekt groter kwaad dan roekeloos vergeten
Van wetten, waardoor veiligen zich weten
Behoed tegen een snel en stout vergaan.
Wie zonder schaamte geile lust belijden,
Maken zich schuldig, maar zij weten toch
De grootste zondigheid van 't kwaad te mijden.…
Stemming
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.755 Stemming
Dit is een welgemeend gedicht
heel zuiver en gezet in toon
Gemaakt in waar ik woon
Een schoon gesticht
Daar is de werkelijkheid een droom
En dromen komen en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld…
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Al kan ik in Elises ogen kijken,
Verbaal kan zij mij amper nog bereiken,
Maar wat ik componeer zal nooit vergaan !…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
de dood in prijzen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
704 treur maar niet met de dood in het verschiet
je zult vergaan, niemand is met je begaan
al roep je nog zo hard, vol van smart
het doel staat vast, het is tot ieders last
ik schenk je een lach, ik maak daarvan gewag
alhoewel zuur van aard en aan haat gepaard
kon je niet velen, laat staan mijzelf met je delen
je was geen vriend, dat had je niet…
Op je man
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.106 Alle lust is mij vergaan,
Een goed stuk vlees blijft ongeroerd
En zelfs de wijn laat ik nu staan,
Nooit eerder was ik zó beroerd.
De liefde heeft mij in haar greep,
Zij voert me mee, ik volg gedwee,
Ik ken het klappen van de zweep
En wederom zeg ik geen nee.…
Yan Sung
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
817 Yan Sung heet je, zegt het persbericht,
je bent van diep onder het puin gehaald,
moedig glimlach je naar de camera,
terwijl wij, westerse tv-kijkers
je linkerarm zien, in bebloed verband
geen idee hoe het jou daarna is vergaan,
na die beelden op televisie, iemand
zei me: 'Goh, ze lijkt best wel veel
op de soldaten uit het Terra Cotta leger…