1175 resultaten.
SING VIR MY ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.6 met 8 stemmen
7.006 Die steppe roofvis, as jy kon.
Sing vir my van plantvlotte
waar paddas rustig slaap.
Lui - lui kriekies hul vergaap
aan fee - musiek op potte.
Sing vir my van die koningsarend
se tydlose geroep oor die Vaal.
Gesoek ; 'n bergmeerkat vir 'n maal
met nostalgiese gesweef op die wind.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel
angst en tijd moeten mijn liefde verwerken tot as…
tevergeefs
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.964 dat ik het wil horen
luister ik naar wat je zegt
doch de pijn kan ik wel voelen
daar waar jij je vinger legt
zonder dat ik iets wil zeggen
praat ik door je woorden heen
diep gekwetst zoeken jouw ogen
of ik wel mijn woorden meen
en je warmt je koude handen
tevergeefs aan wat er was
waar eens de liefde brandde
rest alleen nog smeulend as…
Twijfelaar
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.466 Op 't kerkhof is de as van Joop begraven.…
Mornin' Glory
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 De wereld draait zich om z'n as,
buiten hoor ik een spelend kind.
De lente nestelt zich in alle rust,
het wolkendek, eerst dik, breekt.
Het is stil nog hier aan de kust,
waar stilte zwijgend de passie preekt.
De nacht voorbij nog stil dromen,
maar al waakzaam, met ogen open.…
Mien Waige (Drents-Gronings)
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.084 As ik zo terugge kiek
zai'k de toene van Pa
zien schaopen, zwienen en tuuten
daormet was die man zo blied
aan de liene 't wasgoud van Ma
mien zussen met heur vrijers
't was ain mooie tied!…
kogelstoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.256 mijn rug naar de waaier van het veld gericht
ik weeg de kogel op het stootkussen
hij past in de plooi van een hals, de kin rust op het koper
de elleboog halfhoog opgericht als een stramme vleugel
de vrije arm bengelt langs de heup
mijn blik boort zich vijf stappen verder
in het rode sintelpad
ik tol met een uitzwaaiend been rond mijn as…
Ongerijmd - 1975
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
892 Wat mij belast kan ik zo lozen –
al gaat ’t papier er soms van blozen.
’k Ben kennelijk pas ''uitgedicht''
vlak voor m’n doopceel wordt gelicht,
m’n as verstrooid wordt in de wind
en niemand het belangrijk vindt
dat ooit ik iets heb geschreven...
...want dood is dood - zo is het leven.…
Op Amstelredam
poëzie
4.0 met 9 stemmen
5.908 Het IJ en d'Amstel voeren de hoofdstad van Europe,
Gekroond tot Keizerin, des nabuurs steun en hope,
Amstelredam, die 't hoofd verheft aan 's hemels as,
En schiet, op Pluto's borst, haar wortels door 't moeras.
Wat waatren worden niet beschaduwd van haar zeilen?
Op welke markten gaat zij niet haar waren weilen?…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de dag buigt naar harmonie
niet wegglijdend,maar zich vouwend
naar een dieper, traag bewegen
als van ritselend riet
verflauwend vogelgezang
houtgewas dat knispert tot as
als van weemoed
maar wakker beschouwend
leven en dood en zin.…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart dat nog
nagalmt uit stoffig as…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid, soms de leugen
de wereld van hier verblindt onze ogen
het luidste lawaai zal zich iedereen heugen
we horen wel maar zien het niet
wij zwijgen door het glas
zij voelen het maar spreken niet
als zij vergaan tot as…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 ze bogen niet onopgemerkt
de levenskrommen
getooid met scherp gepiekte randextremen
oude peuken braken
essentiële levens in nagelaten uitdrukkend
uit de as herrees slechts de kans
op meer ongewenste loten
voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
Ondersteboven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 De man is
zittend op de rand
van een wijk,
uit haar eigen as gerezen,
in een diepe kloof
gegleden.
Hij is daar gebleven.
De wereld was voor hem,
ondersteboven,
als een berg
of twee.
“slaap je?”
zuchtte vrouwlief zacht ,
niet genegen te vergeten
of tot ijzervreterij geneigd.…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 In kloppende vingertoppen,
in winnende vrieskou
Waar vorst in jonge spruiten
huist die verdriet vergruizen
As verstuiven over een veld
vergeet-mij-nietjes
Niet hier zijn in een zwart
vlak zonder vrienden…
Stenen en gruis en het verlangen
naar een warme hand
aan mijn wang…
Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.
angstig teruggekeerd uit een wildernis
spint hij een nieuw metaal uit de helderheid van zijn denken.
Is hij compleet zonder angst?
Is hij levend zonder de wraak van de tegenspraak,
zonder sterven?
De eentonige klok van de zee.…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen
’t verlangen stijgt om mede te vergaan
Doch in de weemoed blijft één lichtje branden,
het licht dat w’in de zomer overslaan
waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,
rondom de wintertijd om olie gaan…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Het woord vader
zit in de klank
van oude hobo's
die melancholisch
het gejaag der harpen
doet verstenen
het zit in het geluid
van brekend glas
dat met koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig…
MIJN DRAAIBARE KOP....
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
800 Geen twijfel, waar we gaan, of waar we zijn
jij als een 'magische-cirkel' steeds om mijn as
gezekerd, verankerd geen breuk in de lijn
geen onbalans, geen twijfel, zo als het ooit was.…
Brief aan het verleden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.132 Vandaag heb ik je begraven
prevelend
woord voor woord
in een dans om de tombe
van het kruis
tot aan de as
De ogen
van een jonge hond
verdroten als gemorste inkt
genageld aan gewijde grond
waarin de mond het hart verlinkt
Vandaag heb ik jouw plaat gedraaid
noot voor noot
en maat voor maat
zowel gezongen als beleden
van de…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 As-bleke misten stijgen uit het neer,
Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard,
En doven uit de laatste zomergloed.…
Mijn masker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Ik zet het op, maak het stevig vast
word één met mijn masker
Zijn zoals ik wilde,
als de persoon wie ik was
Maar mijn maskers verpulverden mij tot as.…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as,
Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd,
Groen bloesemtapijt sneeuwt
de bühne onder, sneller wat
ik had verwacht, bewonder het
vuur, al was ik het kwijt,
in de liederen van de blind -
geschreven jaren, herbeleef de
teksten in de as…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen
ik ben verloren in een belofte van goud
mijn wereldbeeld is om z’n as…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Zij draaide, met armen wijduitgespreid,
gelijk een Engel... om haar as en telkens
weer om, zonder naam.
Zij werd één met het weder,
zonder aardse naam ontving
zij bevrijding;
het was haar eender!
Deze vrouw, alleen en eenzaam,
doch thuis in de wind,
waarmee alle blaren waaiden en woeien...…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 Op bed kijken we elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt niet
uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan…