Alle inzendingen over as

1175 resultaten.

Sorteren op:

SING VIR MY ( Taal: AFRIKAANS )

gedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.006
Die steppe roofvis, as jy kon. Sing vir my van plantvlotte waar paddas rustig slaap. Lui - lui kriekies hul vergaap aan fee - musiek op potte. Sing vir my van die koningsarend se tydlose geroep oor die Vaal. Gesoek ; 'n bergmeerkat vir 'n maal met nostalgiese gesweef op die wind.…

een boomgaard in oliver bc.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.275
geritsel door het hoge gras van de boomgaard er is geen ratelslang te zien een vogel schiet angstig uit de halmen voort hoor de plof van een vallende appel ik zit op een open toilet de zon voor mijn ogen boven bergen amandel zag weer een dag die blank van gedachten was de dag sluit zijn cirkel angst en tijd moeten mijn liefde verwerken tot as…

tevergeefs

netgedicht
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.964
dat ik het wil horen luister ik naar wat je zegt doch de pijn kan ik wel voelen daar waar jij je vinger legt zonder dat ik iets wil zeggen praat ik door je woorden heen diep gekwetst zoeken jouw ogen of ik wel mijn woorden meen en je warmt je koude handen tevergeefs aan wat er was waar eens de liefde brandde rest alleen nog smeulend as…

Twijfelaar

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Op 't kerkhof is de as van Joop begraven.…
Aubrey28 januari 2005Lees meer >

Mornin' Glory

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
De wereld draait zich om z'n as, buiten hoor ik een spelend kind. De lente nestelt zich in alle rust, het wolkendek, eerst dik, breekt. Het is stil nog hier aan de kust, waar stilte zwijgend de passie preekt. De nacht voorbij nog stil dromen, maar al waakzaam, met ogen open.…

Mien Waige (Drents-Gronings)

hartenkreet
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.084
As ik zo terugge kiek zai'k de toene van Pa zien schaopen, zwienen en tuuten daormet was die man zo blied aan de liene 't wasgoud van Ma mien zussen met heur vrijers 't was ain mooie tied!…

kogelstoten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
mijn rug naar de waaier van het veld gericht ik weeg de kogel op het stootkussen hij past in de plooi van een hals, de kin rust op het koper de elleboog halfhoog opgericht als een stramme vleugel de vrije arm bengelt langs de heup mijn blik boort zich vijf stappen verder in het rode sintelpad ik tol met een uitzwaaiend been rond mijn as…

Ongerijmd - 1975

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 892
Wat mij belast kan ik zo lozen – al gaat ’t papier er soms van blozen. ’k Ben kennelijk pas ''uitgedicht'' vlak voor m’n doopceel wordt gelicht, m’n as verstrooid wordt in de wind en niemand het belangrijk vindt dat ooit ik iets heb geschreven... ...want dood is dood - zo is het leven.…

Op Amstelredam

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.908
Het IJ en d'Amstel voeren de hoofdstad van Europe, Gekroond tot Keizerin, des nabuurs steun en hope, Amstelredam, die 't hoofd verheft aan 's hemels as, En schiet, op Pluto's borst, haar wortels door 't moeras. Wat waatren worden niet beschaduwd van haar zeilen? Op welke markten gaat zij niet haar waren weilen?…

Van een dichter

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.029
Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam; nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam; zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld, hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…

De laatste psalm

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.889
Of dat mijn lichaam verlaten ligt Op het kleine kerkhof onder een steen Of, verbrand, als as en rook Op de winden verdween, Dan ook, Ik weet het – word ik niet vergeten, Niet omdat tekens blijven of erinring duurt, Maar omdat deze en die Zal eten Van de adem van mijn poëzie, Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Albert Verwey15 augustus 2007Lees meer >

feesteling

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 704
de dag buigt naar harmonie niet wegglijdend,maar zich vouwend naar een dieper, traag bewegen als van ritselend riet verflauwend vogelgezang houtgewas dat knispert tot as als van weemoed maar wakker beschouwend leven en dood en zin.…
Klaes5 augustus 2008Lees meer >

Beerput Poezie

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.695
uit zuur gesproten zoek heil in het slijm van ene zoete kwijl uit mijn kots na danige overmaat gij, met zwerende vingers trek strepen met bloed doortrokken pus in de diepe zware grond van modder en schimmel gij baart de stank uit ongekende hoeken uwe gore geest zal doordrenkt geraken van het zwart dat nog nagalmt uit stoffig as…

Wereldvreemd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
resoneren de lieve klanken gelukkig met primitieve speeltjes en houten planken de wereld achter de glazen sluier verhult de waarheid, soms de leugen de wereld van hier verblindt onze ogen het luidste lawaai zal zich iedereen heugen we horen wel maar zien het niet wij zwijgen door het glas zij voelen het maar spreken niet als zij vergaan tot as…

Oude foto's

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
ze bogen niet onopgemerkt de levenskrommen getooid met scherp gepiekte randextremen oude peuken braken essentiële levens in nagelaten uitdrukkend uit de as herrees slechts de kans op meer ongewenste loten voor en na liep alles door terwijl frivool betraande protestformules langzaam werden weggevreten door destijds lange tanden pijn…
maanjuweel21 december 2008Lees meer >

TREURTIJD

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Bedekt ben ik met as, ijs en verleden De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden Het lot en God, zij kwamen tussenbeide En schopten alle plannen in de war Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar Mij rest een kruis, jou wateren en weide En zeer sporadisch…

Ondersteboven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
De man is zittend op de rand van een wijk, uit haar eigen as gerezen, in een diepe kloof gegleden. Hij is daar gebleven. De wereld was voor hem, ondersteboven, als een berg of twee. “slaap je?” zuchtte vrouwlief zacht , niet genegen te vergeten of tot ijzervreterij geneigd.…

Gruis

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 919
In kloppende vingertoppen, in winnende vrieskou Waar vorst in jonge spruiten huist die verdriet vergruizen As verstuiven over een veld vergeet-mij-nietjes Niet hier zijn in een zwart vlak zonder vrienden… Stenen en gruis en het verlangen naar een warme hand aan mijn wang… Stil ben ik ervan, en dan wat anders kan ik zijn dan stil?…

De eentonige klok

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.164
Hij heeft de symbolen van zon en maan, goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam. angstig teruggekeerd uit een wildernis spint hij een nieuw metaal uit de helderheid van zijn denken. Is hij compleet zonder angst? Is hij levend zonder de wraak van de tegenspraak, zonder sterven? De eentonige klok van de zee.…

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen ’t verlangen stijgt om mede te vergaan Doch in de weemoed blijft één lichtje branden, het licht dat w’in de zomer overslaan waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande, rondom de wintertijd om olie gaan…

Vader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
Het woord vader zit in de klank van oude hobo's die melancholisch het gejaag der harpen doet verstenen het zit in het geluid van brekend glas dat met koele gratie de sintels in de as tot glinsteren dwingt en na de stilte en de storm breekt het door de wolken, soms als een schitterend conclaaf van open en gesloten lettergrepen statig…

MIJN DRAAIBARE KOP....

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 800
Geen twijfel, waar we gaan, of waar we zijn jij als een 'magische-cirkel' steeds om mijn as gezekerd, verankerd geen breuk in de lijn geen onbalans, geen twijfel, zo als het ooit was.…

Brief aan het verleden

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Vandaag heb ik je begraven prevelend woord voor woord in een dans om de tombe van het kruis tot aan de as De ogen van een jonge hond verdroten als gemorste inkt genageld aan gewijde grond waarin de mond het hart verlinkt Vandaag heb ik jouw plaat gedraaid noot voor noot en maat voor maat zowel gezongen als beleden van de…

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
As-bleke misten stijgen uit het neer, Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard, En doven uit de laatste zomergloed.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

Mijn masker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 693
Ik zet het op, maak het stevig vast word één met mijn masker Zijn zoals ik wilde, als de persoon wie ik was Maar mijn maskers verpulverden mij tot as.…
mies24 september 2012Lees meer >

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as, Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…

Mijn wereld vertakt zich

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
eerste voorjaarsregen en worden de etsen van de zonden grillig op het telraam van de tijd, Groen bloesemtapijt sneeuwt de bühne onder, sneller wat ik had verwacht, bewonder het vuur, al was ik het kwijt, in de liederen van de blind - geschreven jaren, herbeleef de teksten in de as…
Pama29 december 2012Lees meer >

Stuifzand

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
rijpen in een kluis van jaargangen totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht zonder weet van gemis of verlangen ik ben omwonden met verstikkende rede in verstijfde talen met codes en symbolen alleen het allerbeste stelt mij tevreden hetgeen ik luid laat horen, onverholen ik ben verloren in een belofte van goud mijn wereldbeeld is om z’n as…
Iniduo18 april 2013Lees meer >

Sshhh

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Zij draaide, met armen wijduitgespreid, gelijk een Engel... om haar as en telkens weer om, zonder naam. Zij werd één met het weder, zonder aardse naam ontving zij bevrijding; het was haar eender! Deze vrouw, alleen en eenzaam, doch thuis in de wind, waarmee alle blaren waaiden en woeien...…

Als een tafelblad glanzend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.539
Op bed kijken we elkaar uit de kleren op de vloer een jurk een hemd, meer valt niet uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën bijenwas in de vloer wrijven tot het hout was opgeeft terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen uit eigen beweging beginnen te schuiven tegen elkaar aan…