1813 resultaten.
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik kijk naar een eeuwige duisternis,
naar de schaduw van de maan
Vandaag heeft geen betekenis;
Morgenochtend treedt al aan.…
waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Mannen die worden onthoofd in de krant
In een ander land
Een land ver weg van ons hollandse paradijs
Waar de vogels op de takken blijven zingen
De rivieren stromen
En er kinderen zijn die nog dromen
Ver weg
Een strijd
Om de waarheid
Onze planeet
Verdeelt
Op de televisie het beeld
Zwarte kruizen
hel
duisternis
mist
Een octaaf
lager…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 in bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…
Verzetje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Hedenochtend heeft ons aller Nico zich in de duisternis voor
het krieken van de dageraad,
bij gebrek aan licht vergast op een gekortwiekt klankdicht....
________________________________
Ze zei me nog, wat let je
En stap eens uit je bedje
Voor 'n zonsopkomst verzetje
Al is 't maar één coupletje
Voor mijn part een filètje
Américain van…
Zonder omwegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Alles raakte vandaag
zonder omwegen het hart
Twee vogels in de boom
de dag was nog niet voorbij
Bespraken het doen en laten
van passanten zonder iets te begrijpen
Toen de buren ons verrieden
was de dag nog lang niet voorbij
Op kousenvoeten door belaagd gebied
en de wens om te begrijpen
Door de duisternis toen de vijand
ons uit…
Een streepje licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 In de straatjes van verzoening
de worsteling met une nuit blanche
Strijdtonelen woelen gejaagd
onder deze blinde nacht
Onder deze zwarte aarde
graaft iedere duisternis zich in
Het geheel is veel meer
dan de som der delen
Schraap af
de bovenste laag
Van het beschreven perkament
schrijf schilder zing
Telkens opnieuw
een…
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht
veilig om aan te raken
stationair wellicht maar
altijd zonder reisdoel
zoals kenmerkend voor
duisternis…
Durend even
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
69 Een briesje, bladeren bewegen,
terwijl duisternis omhult.
Een lantaarn noodt tot vinden.
Is er iemand die ons zoekt?
Dit is een even zonder lengte,
een heus contrast met pijn.
Er zijn altijd wel omstandigheden,
maar bekorten die ons samenzijn?…
Ik ging wandelen
gedicht
3.2 met 31 stemmen
13.500 Er heerste volslagen duisternis.
Mijn decente verschijning
glipte langs
de gevels.
Ik was ongetwijfeld zeer bang.…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik me je hand
trek me uit deze duisternis…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
waarom zo bang...
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
1.917 ik weet de dag niet
door te komen
ik lijk te stikken
in mijn verdriet
is dit het resultaat
van mijn vertrouwen
of krijgt men steeds
opnieuw krediet
ik kan het nog
steeds niet begrijpen
waarom gaat er
steeds wat mis
ik word iedere keer
weer teruggegooid
in die klamme
kille duisternis
seconden, minuten
worden uren
de tijd kruipt…
de dood
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.479 we waren samen
toen hij vertrok
kwart voor zeven vrijdagavond
ik weet het nog precies
op de gang zag ik een klok
de klok zag mijn verlies
buiten was het nacht
het noorderlicht gedoofd
ik had mijn taak volbracht
zoals het licht dat schijnt
totdat het duister het berooft
de duisternis dook in mijn ziel
mijn licht was mee gestorven
doordat…
Omarm de nacht
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.210 Omarm de nacht
Laat jezelf los
In het sereen
Van het donker
Adem de lust
Tot diep in je lichaam
Omarm de nacht
Niemand die het ziet
Voel alleen de warmte
Die je in het donker straalt
Laat jezelf gaan
In duisternis van liefde
Omarm de nacht
Maak jezelf los
Van koorden die knellen
Laat liefde je omarmen
En laat je helemaal gaan
In…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt
in sterrengeflonker,
leest de duisternis…
Testament
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.791 Wanneer ik heen zal gaan,
wil ik geen duisternis in je ogen.
Denk aan de fluisterende nachten
die ik heb gedicht,
open mijn stille woorden
ook al verlang ik naar het witte licht.
Wanneer ik morgen heen zal gaan,
wil ik geen kransen in je armen.…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid
Bevrijd zal ik pas zijn
Wanneer de schaduw
Mij in zachtheid bedekt,
Stil in duisternis…
Vlammetje
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.362 kleine eeuwig brandende vlammetjes
een baken van zekerheid
wetende dat zij er altijd waren
om licht te geven in de duisternis
om warmte te geven in koude tijden
zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag
maar onverstoord verspreiden ze hun licht
klein doch standvastig
weerstaan ze alle testen van het leven
voor niemand bang…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 Het gat in de grond
het beloofde licht aan de uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig…
welkom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.378 nee ik laat je niet berusten
in deze tastbare duisternis
eindig zwart zo diep
tot geen taal meer in staat
kom hier wees welkom
ik heb je lief
wil je wat drinken
koffie misschien?…
Bellende Efljes
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
988 Duisternis is afgenomen.
Gevleugelde vliegjes.
Een vreugdevolle lach,
En troostende wiegjes.
Soms met een radslag.
Zo betoverend zijn de nachten,
Waar bellende elfjes komen.
Verdriet en leed verzachten.
Zo ssssssst slaap en ga dromen.…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ik betreed het ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…
Verpozingen 1-3
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
710 Ik droom licht
de nacht dikt
de duisternis in.
Ik dwaal en zie
de sterren scherp
aan het uitspansel.
De dood ligt er
in ijsblauwe ruimte
uitgesteld te zijn.
De laatste jaren
zijn als eonen
eeuwig nu geweest.
2.
Alles heeft geleefd
alles is geweest
en niets is vergeten.…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
De Poort
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.541 Het is heel dichtbij
de leegte
de duisternis
De Zwarte Poort gaat krakend open
ik wacht met het zetten van mijn voet
over de drempel
alles vliegt weg en verder
en ik wacht bij de onbekende Poort
tot het ene moment
Dan zet ik plots mijn voet neer
zonder te weten wat ik doe
loop ik onder de massieve gewelven van oneindigheid
weg van hier…
Bestaansgrond
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 Mijn wereld begint te wijken
Zij komt los van mij
Ik kan haar niet bereiken
Ik kan er niet langer bij
Ik zie de afgrond gapen
Voor mij nu enkel duisternis
Nooit meer rustig slapen
Nu de wereld de mijne niet meer is
Enkel in mijzelf gekeerd
Zal ik de afgrond anders ontmoeten
Heb ik dan toch geleerd
De angst met open armen te…