Alle inzendingen over gloed

1130 resultaten.

Sorteren op:

Laatste zomerdag

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Als verwaasde glanzen dalen Door de sidderende luchten Vlakker al de brede vluchten Van verzilverd gouden stralen, Tot de glans in gloed ontblaakt Waar hij Zomers peluw raakt. . .…
P.C. Boutens21 september 2024Lees meer >

Een goddelijke race

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Een oranje gloed kwam over het ijs en iedereen zag het gebeuren: Bob gelóófde weer en het werd goud.…

Gewichten

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 769
maar met ochtend bedacht ik me ineens hoe heb ik jou van mijn geribde dromen gebouwd en toen jouw adem in de mijne was realiseerde ik me, nog erger dan liefde, de code, vanaf begin der tijden, aminozuren gerangschikt breekbare draagkracht van chromosomen dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil, beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed…

EVOË

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat Met koud gelaat en stappen zo bedachtig: Brand op in gloed het leven dat u slaat, U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Willem Kloos12 september 2019Lees meer >

Moegedaan en moegestreden

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Daar vaag in het licht van het duister zie ik je gezicht, Bijna opgenomen door de zwarte gloed. Liefhebben; je weet niet meer hoe het moet. Moe gedaan en moe gestreden zie ik in je blik, Het laatste beetje licht vervaagd. Leven; de dood op zichzelf, prachtig. Helaas is de combinatie mij te machtig.…
Melanie15 december 2008Lees meer >

Zwaardreunend...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.122
't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd; 't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven; wij zien hun lippen nog van àlsmart beven en gloed afgutsen van hun godlijkheid.…

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar de plek van onze lieve zoete ik waan mij nu in de eeuwigheid van vrede waar mijn hart een overvloed verwacht van zuchtende ruis in aanbiddende gebeden maar kruisende paden zijn lijnen langs mijn leven waar het gemoed altijd onderdanig blijkt aan een storende gloed…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Vol gloed en leven is Antwerpens avondlucht. Daartussen verrijst een eindeloos lange schim: vage kathedraaltoren. Regen slaat het raam, valt al sneller en luider in angstwekkend grauw; verspreid zilver in de lucht haalt me even naar buiten.…

Dageraad / Eos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Zii, die sluimert in haar gouden bed gehuld in een luchtig golvende sluier ontwaakt, rekt zich uit, en opent haar armen naar de dageraad die in warme gloed wordt gezet. Zacht rosewit gloort de ochtend, kust de vroege morgen wakker, druppels dauw, als fijn geslepen glas glinsteren tussen grassen groen en gele boterbloem.…
lijda11 juni 2010Lees meer >

VERRASSINGEN VAN DE HERFST

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Koud valt de herfstregen; overal glanst helle gloed. Uit grauwe wolken daalt zon op geel herfstloof, dat ijl kleurt. De nacht is heel doods; om een eenzame lantaarn klinkt steeds muggenlied. Vol elfenbanken is de stronk. 't Kind gaat zitten. Welke paddenstoel? Een natuurvorser stapt genietend door het woud.…

Bloemend hart,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik berijd hun vuur als bagage, ongezadeld op hun ruggen over de onbeperkte weiden van een ongebreideldheid, in een laatste sprong over hindernissen van het leven, de ruimte die ik hen gaf, een vrijheid zonder barrage met bloemend hart en nieren, in dartel bloed vervult het avonduur de gloed van mijn slaafse erfgenamen, misschien wel…
pama5 maart 2011Lees meer >

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Waar avond-zon op 't koele blanke zand Goudene gloed in plassen blinken laat, Een oude visser onbeweeglijk staat, Turend naar zee, op het verlaten strand. Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand.…

In verlegenheid

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
verwachting rond in je timide wateren en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen van ziltige verlangens en schaapachtige wolken We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde in een storm van verlegenheid waar blosjes de dag kleuren Wanneer jouw lokroep de verte wijst vloeien de gemoederen moeiteloos met de zee ineen en verdamp ik in de gloed…

Ik ken

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 611
ik ken het spuiten van de etter uit een steenpuist op het spiegelglas ik ken het knarsen van haar tanden en de geur van sperma in het zomergras ik ken het knielen op vermolmde banken en de zinloosheid van mijn bestaan ik ken het schreien van de boreling en de scherpe pijn van ’t nabestaan ik ken de gloed van de verovering en het trillen…
Stig Hansen20 september 2011Lees meer >

ELFENCONCERT

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht. Kleine luchtwezens scheppen ijle pracht, die zich voor grootse praal schijnt te schamen: nietig leven trekt met hemelse macht.…
Han Messie4 januari 2012Lees meer >

UW HANDEN

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt Uit bloem en voor der vochte zomerlanden En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt, Met minder leniging die klamheid kust, Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Langzaam keer ik af, mijn raam verliest de gloed die het eerst had. Het glas vertoont de eerste barstjes, uren drijven als fragmenten in mijn zee. De aarde draait, en wij, wij draaien zelf, met hem mee.. -…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Zacht jouw lippen dan mijn mond En voorbij je warme wang Voeld' ik je lichaam Ontdooide winter Danste lente dan haar zang Geurden zoete zomerkleuren Waaiden wervelend de wilde wolken Van woest en stoom naar teer lief loom Verstilde wereld, luwde storm Speelden bladeren nog wat in de herfstzon Uitgeraasd en uitgeblust Een warme gloed…

Zelfvertrouwen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Met je fiets scheuren door een diepe plas, onder bomen, zonlicht halve gloed. Het stukje onbevangenheid, niet bang voor wat mensen van je zouden kunnen vinden. Die onzekerheid is men toch liever kwijt? Een van mijn grote wensen, is om die vooroordelen te verslinden. Ieder mens is uniek, met eigenschappen die hen maakt.…
Justin John9 augustus 2017Lees meer >

Glinstering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Verdreven de gewijde stilte in tijden van profanisering, ook de gloed en glinstering in 't licht der desacralisering. Tanend schijnsel van het licht door hoge koepelring nu zij het dankbaar hart vult der ontheemde vreemdeling, en met een vreemde siddering de kerkverweesde stedeling in zijn geloofsontreddering.…

VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
De liefde die voortdurend groeit en zich in de warme gloed vindt Is die liefde die voor altijd bloeit en zo’n liefde is zeker niet blind Onze liefde, ons kostbaarst bezit ze gaat nooit sterven bij de dood Ja, al wordt ons haar grijs en wit in ons is de liefde enkel vergroot Het mooiste meisje, dat was zij!…
Ton Rijkers27 januari 2021Lees meer >

Schollebos in ochtendlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 319
En in het stille nagenieten blijft nog lang de gloed bestaan, waar hemel, water - en even, jij - onlosmakelijk samen zijn gegaan.…

uit de toon vallen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
zoals het eerste citroenvlindertje meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed. zoals een rode tulp de blikvanger wordt op een bloemperkje vol oudroze tulpen.…

verjaar! - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
De avond zingt rood, met warme gloed het refrein, dat toekomst ademt. Het volle geluk, als geschenk iedere dag, laat zich graag plukken. Laat jouw hart spreken, als je morgen die schat vindt, in ogen vol glans. Vandaag is jouw dag geniet elk moment bewust, de tijd is van jou.…

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
CB4 februari 2026Lees meer >

Slotzang.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.470
Maar, vergeefs bij 's Dichters avond, hoe zijn ochtend blinken mocht, Hoe zijn middaghitte blaakte, schittering of gloed gezocht! Ach! het bloed in 's grijzaards aadren is geen vuur, geen lichtvlam meer, Door geen boezem in te dwingen, afgestraald uit hoger sfeer.…

DE FRIESCHE POËET IV

poëzie
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.441
Een neusje, Venus waardig, Scheidt haar wangen, wier zachte gloed De rozen beschaamt, maar voor 't blosje Van haar lipjes nog tanen moet. Ivoren tandjes glinstren, Zoo vaak haar mondje lacht; En de mollige kin bergt een kuiltje, Dat stil naar een kusje smacht.…

Onze vriendschap

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.429
steeds verder en dieper naar de horizon weggezakt tot uiteindelijk duisternis heerste Ik hoop dat diezelfde zon ooit weer gaat schijnen in mijn leven zodat ik terug kan genieten van haar warmte en schoonheid want eigenlijk kan ik niet zonder En als ik heel goed kijk, zie ik daar in de verte terug de verschijnselen van die mooie warme gloed…
Luk20 januari 2003Lees meer >

Levenslust

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.709
Maar om ’t leven wel te smaken, Dient daar nog een hoger gloed In de vrome borst te blaken: Vaste, kalme stervensmoed! Wie geen moed heeft om te sterven, Zal de moed tot leven derven: Steeds gaapt de afgrond aan zijn voet. Om langs rozen mij te leiden, Om mijn leger zacht te spreiden, Als dit minnend hart moet scheiden Geef o God!…