1130 resultaten.
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Als verwaasde glanzen dalen
Door de sidderende luchten
Vlakker al de brede vluchten
Van verzilverd gouden stralen,
Tot de glans in gloed ontblaakt
Waar hij Zomers peluw raakt. . .…
Een goddelijke race
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
717 Een oranje gloed
kwam over het ijs
en iedereen
zag het gebeuren:
Bob gelóófde weer
en het werd goud.…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 maar met ochtend bedacht ik me ineens
hoe heb ik jou van mijn geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de mijne was
realiseerde ik me, nog erger dan liefde,
de code, vanaf begin der tijden,
aminozuren gerangschikt
breekbare draagkracht van chromosomen
dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil,
beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat
Met koud gelaat en stappen zo bedachtig:
Brand op in gloed het leven dat u slaat,
U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Daar vaag in het licht van het duister zie ik je gezicht,
Bijna opgenomen door de zwarte gloed.
Liefhebben; je weet niet meer hoe het moet.
Moe gedaan en moe gestreden zie ik in je blik,
Het laatste beetje licht vervaagd.
Leven; de dood op zichzelf, prachtig.
Helaas is de combinatie mij te machtig.…
Zwaardreunend...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.122 't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd;
't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven;
wij zien hun lippen nog van àlsmart beven
en gloed afgutsen van hun godlijkheid.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid van vrede
waar mijn hart
een overvloed verwacht
van zuchtende ruis
in aanbiddende gebeden
maar kruisende paden
zijn lijnen langs mijn leven
waar het gemoed altijd
onderdanig blijkt
aan een storende gloed…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Vol gloed en leven
is Antwerpens avondlucht.
Daartussen verrijst
een eindeloos lange schim:
vage kathedraaltoren.
Regen slaat het raam,
valt al sneller en luider
in angstwekkend grauw;
verspreid zilver in de lucht
haalt me even naar buiten.…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Zii, die sluimert in haar gouden bed
gehuld in een luchtig golvende sluier
ontwaakt, rekt zich uit, en opent
haar armen naar de dageraad
die in warme gloed wordt gezet.
Zacht rosewit gloort de ochtend,
kust de vroege morgen wakker,
druppels dauw, als fijn geslepen glas
glinsteren tussen grassen groen
en gele boterbloem.…
VERRASSINGEN VAN DE HERFST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Koud valt de herfstregen;
overal glanst helle gloed.
Uit grauwe wolken daalt zon
op geel herfstloof, dat ijl kleurt.
De nacht is heel doods;
om een eenzame lantaarn
klinkt steeds muggenlied.
Vol elfenbanken
is de stronk. 't Kind gaat zitten.
Welke paddenstoel?
Een natuurvorser
stapt genietend door het woud.…
Bloemend hart,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
536 Ik berijd hun vuur als bagage,
ongezadeld op hun ruggen over
de onbeperkte weiden van een
ongebreideldheid, in een laatste
sprong over hindernissen van het
leven, de ruimte die ik hen gaf,
een vrijheid zonder barrage met
bloemend hart en nieren, in dartel
bloed vervult het avonduur de gloed
van mijn slaafse erfgenamen, misschien
wel…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Waar avond-zon op 't koele blanke zand
Goudene gloed in plassen blinken laat,
Een oude visser onbeweeglijk staat,
Turend naar zee, op het verlaten strand.
Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.…
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 verwachting rond in je timide wateren
en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen
van ziltige verlangens en schaapachtige wolken
We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes de dag kleuren
Wanneer jouw lokroep de verte wijst
vloeien de gemoederen moeiteloos met de zee ineen
en verdamp ik in de gloed…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 ik ken het spuiten van de etter
uit een steenpuist op het spiegelglas
ik ken het knarsen van haar tanden
en de geur van sperma in het zomergras
ik ken het knielen op vermolmde banken
en de zinloosheid van mijn bestaan
ik ken het schreien van de boreling
en de scherpe pijn van ’t nabestaan
ik ken de gloed van de verovering
en het trillen…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht.
Kleine luchtwezens scheppen ijle pracht,
die zich voor grootse praal schijnt te schamen:
nietig leven trekt met hemelse macht.…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt
Uit bloem en voor der vochte zomerlanden
En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt,
Met minder leniging die klamheid kust,
Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Langzaam keer ik af,
mijn raam verliest de gloed die het eerst had.
Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.
De aarde draait,
en wij,
wij draaien zelf,
met hem mee..
-…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon
Uitgeraasd en uitgeblust
Een warme gloed…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?
Een van mijn grote wensen,
is om die vooroordelen te verslinden.
Ieder mens is uniek,
met eigenschappen die hen maakt.…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Verdreven de gewijde stilte
in tijden van profanisering,
ook de gloed en glinstering
in 't licht der desacralisering.
Tanend schijnsel van het licht
door hoge koepelring
nu zij het dankbaar hart vult
der ontheemde vreemdeling,
en met een vreemde siddering
de kerkverweesde stedeling
in zijn geloofsontreddering.…
VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 De liefde die voortdurend groeit
en zich in de warme gloed vindt
Is die liefde die voor altijd bloeit
en zo’n liefde is zeker niet blind
Onze liefde, ons kostbaarst bezit
ze gaat nooit sterven bij de dood
Ja, al wordt ons haar grijs en wit
in ons is de liefde enkel vergroot
Het mooiste meisje, dat was zij!…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 De avond zingt rood,
met warme gloed het refrein,
dat toekomst ademt.
Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,
laat zich graag plukken.
Laat jouw hart spreken,
als je morgen die schat vindt,
in ogen vol glans.
Vandaag is jouw dag
geniet elk moment bewust,
de tijd is van jou.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 Maar, vergeefs bij 's Dichters avond, hoe zijn ochtend blinken mocht,
Hoe zijn middaghitte blaakte, schittering of gloed gezocht!
Ach! het bloed in 's grijzaards aadren is geen vuur, geen lichtvlam meer,
Door geen boezem in te dwingen, afgestraald uit hoger sfeer.…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 Een neusje, Venus waardig,
Scheidt haar wangen, wier zachte gloed
De rozen beschaamt, maar voor 't blosje
Van haar lipjes nog tanen moet.
Ivoren tandjes glinstren,
Zoo vaak haar mondje lacht;
En de mollige kin bergt een kuiltje,
Dat stil naar een kusje smacht.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis heerste
Ik hoop dat diezelfde zon
ooit weer gaat schijnen in mijn leven
zodat ik terug kan genieten
van haar warmte en schoonheid
want eigenlijk kan ik niet zonder
En als ik heel goed kijk,
zie ik daar in de verte
terug de verschijnselen
van die mooie warme gloed…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Maar om ’t leven wel te smaken,
Dient daar nog een hoger gloed
In de vrome borst te blaken:
Vaste, kalme stervensmoed!
Wie geen moed heeft om te sterven,
Zal de moed tot leven derven:
Steeds gaapt de afgrond aan zijn voet.
Om langs rozen mij te leiden,
Om mijn leger zacht te spreiden,
Als dit minnend hart moet scheiden
Geef o God!…