Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

vakmanschap

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.061
ik heb het kistje nog met het geurtje zo noem ik het want ik ken het hout niet maar het is uniek hij gaf het me niet men bracht het nagelaten later er zit nog steeds dat potloodstompje in waarmee hij honderden latjes afstreepte op de juiste lengte of breedte het kraakt ook zoals hij de laatste jaren hij werkte zo rustig dat hij…
jandeb30 juni 2006Lees meer >

Minachting

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Het gepolitoerde mahonie houten paneel In die deur met zijn duizenden draaien Nu een glans en troosteloos geheel Zou geen zacht zijden rokken meer aaien Gefluisterde geheimen aanhoord Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten Begeleidde hij in liefdevolle momenten Glimmend lachend in onschuld naar buiten Moeizaam kreunend dient hij nog…

Het moeten gaan

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Het moeten gaan en 't nog niet kunnen; de warme kleuren nog te fel de dagen vullen met hun gloed, omdat het hout nog branden moet en iedere adem leven doet. De eenzaamheid die alles dekt, de sluier van het zwijgen, het naar de avond neigen, een laatste antwoord krijgen als alles is vervuld.…
Adeleyd5 september 2006Lees meer >

De twijfel zegt,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
De twijfel zegt, dat ik een fust moet zijn van duigen, beringd door ijzer, hout doordrenkt met schuimend bier, verlichting van het spongat, vanwaar ik kijk, waaruit jij alleen kan tappen, waarover een vooroordeel rust, de twijfel zegt, dat alleen de overgave telt in een moment van gelaafd vertier, om dan de grappen te verleggen,…
pama28 mei 2009Lees meer >

Gat in de emmer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
In het dorstige land tasten daklozen in het duister, ze zijn de stralen van een getergde zon en goddeloze geloften al tijden moe, papieren regels rotten in het hout, een leger van houtwormen splijt de wereld open en dekt de zee met maskers toe, in de vlijt van alle gestorvenen treft alleen de hoop geen verwijt, de nachten woelt de…
pama4 juni 2009Lees meer >

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

Mijn zoon

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
Hier werk ik in geur van vers hout. En wat ik maak, is mij om het even. Hier is mij alles bekend en vertrouwd. Daar stond hij meestal en hielp mij gedreven, Ik meester, hij leerling, gezel. Hier heb ik hem vaak het voorbeeld gegeven; Aandachtig, hij leerde zo snel. Hij keek met een timmermansoog. Zag dat het krom was, keer op keer.…
Inornatus8 september 2009Lees meer >

Optelraam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
Het kind in de keuken eet niet uit mijn hand, zelfs de blikken pannen heeft ze roerloos laten staan, zeldzaam telt ze haar uren op een houten raam, daarop is het echte leven pas begonnen, zij kan het niet helpen want ik ben het enige dagboek wat ze ziet, waaruit bladzijden zijn verdwenen en dat van mij erbij wat ze leest om te…
pama15 mei 2010Lees meer >

In een zwijgzaam mysterium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Het vermolmde hout dat kraakt onder mijn voeten bij het betreden van jouw bebost domein knispert en ritselt zacht als een gekreukeld tekenvel waarop symbolisch het leven wordt uitgelegd De kracht der verbeelding brengt ons een veelvoud aan betekenissen Ja, ook bekentenissen die in een zwijgzaam mysterium ontstaan en weer opgaan…

Stervend ijzer

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
geen raam om tegen te leunen het zou ook vreemd zijn mezelf te horen liggen in het geblazen zand zonder te bewegen een beetje dood beoefenen ruiken aan het bederf, geen wierook of wat afgeschaafd dennenhout dat mij omgeeft in de dagelijkse kledij van gewapend beton schuifelend kent de dag mijn tijd leert me afzijdig te houden van houten…
elze30 maart 2011Lees meer >

Schizofrene zwaan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik koester geen romantische gevoelens tegenover het bestaan van de zwaan het zwanenmeer was in mijn jeugd spiegelmeer van angst en doodsverlangen mijn vader was een schizofrene zigeuner die langs de oevers liep om verzameld hout mijn moeder continu in perkament blies kleine veertjes van zijn schaduw er vielen soms dauwdruppels van mijn…

Revelatie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
Zij droomt zich dolend en bedroefd door gouden bergen en dood hout, de eens bewaarde talisman kan zij nergens verbergen en op het pad waar zij schoorvoetend gaat ziet zij de poppen van geluk die zij ooit spaarde maar nu in duizend stukken slaat.…

terug naar de navel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
de zachtheid van het verre water aangelengd met koppige, rode wijn geplengd op harde, droge grond geur van hars uit houten vaten van Delphi naar beneden kijken ertsschepen liggen roestig voor anker aan de horizon springt een dolfijn vangt het laatste licht van de dag hier kan ik jong blijven met jou zelfs vandaag met grotere pijn dan verlangen…

Ik was weer mens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
lang, te lang, Emoties die zich Niet meer lieten Kennen - Afgevlakt gevoel In een mens die zichzelf Verliest aan een wereld Verloren in schuld Asgrauwe hemel overdag Ondoordringbare nacht Een lange tunnel Zonder vluchtstrook Onbewust biddend Dat er aan het eind Van de tunnel weer Licht mag zijn En dan met verf En hout…

Wekker

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit straffe westenwinden sonoor kopergeluid de wolken binnendragen - wolken die als verlate kruisvaarders oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen - dan voel ik dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt het dode hout zich op vallen voorbereidt watervolk beeft en bidt en scheepswrakken oude…
Kees Keizer13 augustus 2014Lees meer >

Peultjes in een veel te ruime schil

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Het afgegraven veen, Water dat ontegenzeggelijk Welde uit de bodem Waar binnenkort mensen Zouden wonen op steenworp Afstand van de stad Die gebukt ging onder Een haast ondraaglijke last - Onmetelijke ruimte met Buiten, Binnen, Hout en Haven Waarin mensenkinderen werden Gestald als kiezels op het Deense strand, als peultjes In…

O vruchten-lege schaal

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen, tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop. o Vruchtenloze geur, wordt menselijk verlangen ooit goddelijke hoop?…

Ode aan Barbara Hepworth

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Yves met zekere hand bewerkt zij steen rank het lijf, sterk, de spieren gespannen haar beitel baant een weg naar geen terug meer mogelijk hout donker, hard, gesneden tot oervrouw gevormde rondingen transparant en zacht na dagen schuren, schaven en polijsten beeld met uitzicht op oneindig water ogen starend naar de horizon waar lucht…

Aan de rand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
Hier voel ik me thuis waar weide na een beek abrupt overgaat in boom en struik Het land ademt grondmist uit een bonte specht tikt en roept de rupsen op, luistert aandachtig kopje scheef naar elk gerucht in het rotte, diepe hout Eens was er een populier op de oever van een plas waarin later bij de eerste dooi een jongen tien jaar oud verzoop…

Gedoopt in inkt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
de hemel te bewegen wortels zoeken in de kale grond naar water om te leven op hun papier schrijf ik mijn afscheid letters hier gedoopt in inkt van zwarte vennen wil mijn pen niet wennen aan de voetangels en klemmen van de vele jagers in dit bos zij hoofdstukken de grote grazers in hun weidelijk complot het goede hout…
wil melker14 januari 2017Lees meer >

Het is koud op zolder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Mijn 70e winter Het is koud op zolder Het hout van de vloer kraakt als die krimpt De vos blaft in de nacht waar de maan zijn eerste kwartier vindt Ik warm mij tussen twee dikke dekken Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in Wil met gedachten nog wat tijd rekken Maar de slaap heeft het gewin.…

liefdesgift

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
in haar vorstkoude handen draagt ze een warme jas ze geeft hem aan degene die hem past en legt zachte woorden in haar mond, ze wast daarmee het schuldgevoel dat doelloos rond haar slapen doolt in de haard verkoolt het laatste hout en haar laatstgeboren kind krult zijdelings in slaap buiten giert de wind de dag tot natte flarden maar…
switi lobi13 januari 2018Lees meer >

Eenheid maakt macht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
leliebloem van zachtheid een lied van leven, liefde dat zegt dat alles aanwezig is dwars door de angst voor het onheil dat over de kosmos kan komen luisteren naar de stem van het licht, en kijken met ogen dieper dan de zee rondom de klanken van verwarde ranken die ongetemperd zijn zoals de slimme vossen die energie opwekken met hout…

Onveranderlijk Woord

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
kijk daar staan de oude vaten de beste wijn rondom splinters en granaten in ‘t ochtendlicht in nieuwe vaten dat hunner tongen doen ontwaken het schoonste lied van hemelse tinctuur rondom het wilde woud het dorre hout de blijde klank van de gitaren o wonderschone zilverblauwen snaren wie kan uw klanken evenaren…

Het nieuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Wat in deze wereld maakt dat je loopt als gisteren, al het achter ons lag, zo verstrooid, toch ontdooid, Spinsel zoveel groter, terwijl ik alleen maar kleiner wil in dit verschil, wat in deze dag maakt dat ik loop als gisteren, de vooruit nog niet gedaan, Als knisperend hout nog nieten moet schieten terwijl de dode allang is gevangen tussen…

Zaadkluizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Soms is een nieuw begin dor hout in zwart slijk of in geblakerde grond na een verwoestende vloed een snelle vuurzee, of menselijke domheid Dan ontwaakt de aarde van de Aarde en gaat haar zaadkluis open Alles bloeit weer op waar we bij staan maar we kennen onszelf en durven niet er volledig op te vertrouwen We zijn zonen van Noach…
Zywa2 januari 2022Lees meer >

Folie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Etablissementen poppedijnen in taveernen l'Amour est une folie voor een plezanterie met deernen Adèle leest au sucre Citronella, een novelle Liedeweij nipt witte wijnen aan mijn zij volgeerne Met een keurske dat haar halverwege splijt en knelle Le lendemain heb ik een houten kop met spijt te stellen Voor vlinders duurt de nacht…
Maxim2 juli 2022Lees meer >

Duurzaam haardvuur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
Wij zijn geen dominees maar handelsgeest Wij vragen niet hoe 't vroeger is geweest Op zondag trekt men er en masse op uit De Scheveningse bosjes in Den Haag De lommer van het bos, Haarlemmer hout En Planken Wambuis - 't is er berekoud Of 't ook in Rotjeknor is, is de vraag Want enkel 's nachts maakt men haardblokken buit In de…

nooit meer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
hier in dit oude huis val ik altijd maar uit het paradijs hier nu in dit koude huis waar de houten deur slechts kreunen kan waar ik altijd maar wacht roerloos wacht op jou hier in dit lege huis waar ik altijd maar zing tranenliedjes voor jou hier nu in dit koude huis waar liefde als een schim altijd door de kieren schemert…
J.Bakx10 december 2023Lees meer >

ZELFBOUW

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Terras gelegen op het zuiden En naast het huis een houten brug Waarover nu en dan geluiden De planken veren steeds terug Dit paradijs ligt goed verscholen Ik waan me in een hemel hier In duizend jaar verrukking dolen Seizoensgebonden kijkplezier Wat een uitstekend woongenot Ik heb je lief mijn huis en haard Ben helemaal aan je verknocht…