1640 resultaten.
Veldheer
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
989 Als veldheer van mijn vlakke land
verschool ik mij in bramen
en zag ik niet
hoe onverwacht
de dienders van mijn nageslacht
in sporen van een nieuwe nacht
als bokkenrijders kwamen
Ik wachtte in mijn ongeduld
de nacht af in mijn dralen
en zag ik niet
hoe ochtendlicht
de nevels dreef in vergezicht
waar spoken kwamen om gericht
mijn schaduw…
Bloedmooi
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.470 danszaal van het leven
waar ik zweefde met mijn ogen
door die kaarsverlichte pracht
Met een lach vroeg ik haar naam
waarna ik mijn hand liet verkleven
aan de mooiste vrouw die zeven
tango's danste daar die nacht
En we dansten hoge benen
op een dansvloer die ging zweven
en haar ogen zochten liefde
veel meer dan ik had verwacht
Onverwacht…
Een hilarisch lijnenspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik heb jou
jezelf zien ontmoeten
in de tal van vreemde snoeten
die jij voor de spiegel trekt
het visueel verkennen
van posities en proporties
in een hilarisch lijnenspel
ontlokt je wel een lach
onverwacht snel vallen
nooit geziene stukjes samen
die jou in vergeten namen
completeren tot wie je bent
ik heb je klassieke schoonheid
al…
Oranje-bitter
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
874 Een dag opende in feest
met oranje linten
maar werd gesmoord in rouw,
heel onverwacht.
Vreugde sloeg om in verbijstering,
werd verdriet,
Oranje plots verruild voor zwarte tinten,
de dag werd in één seconde nacht.…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou ik jou mijn woorden laten
morgen zijn ze al weer oud en
weggegleden
waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts…
Voor mijn Peter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
783 Totaal onverwachts kwam je in mijn leven.
Ik het vertrouwen een beetje kwijt,
overrompelde jij me met je stem,
je prachtige donkere ogen,
die mij zoveel gevoel doen geven.
Je leert me om anders te kijken naar mijzelf.
Je laat me weer geloven.
Langzaam begin ik weer te leven,
mijn allerliefste schat.…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Gaat zij nu onverwacht snel overstag
en ben ik vol van haar mysticiteit,
nodig is dat zij mij haar koers zien laat
en, niet meer door verlegenheid van slag,
met bakens van gemeenschappelijkheid
toont dat één vaarweg van liefde bestaat.…
Het Komrij-wezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.248 Zijn ogen weerspiegelden zijn gedachten,
na enig peinzen rees een immer onverwachte,
sprankelende formulering uit zijn denken op.
Hij voelde zich een zwerfhond; bij zijn leven
was hij een zoeker, hij vond reine poezie.
Wanneer ik aan hem denk en in gedachten zie,
rijst dankbaarheid voor wat hij heeft gegeven.…
Vergeefs
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.776 Het plan was eenvoudig:
wij zouden stelen
hun blijdschap
om een onverwacht
goed gezwegen moment.
Armen en benen in de maat
zouden we ver komen
en alles hier op onze berg verzamelen.…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Toch, onverwacht laat zij iemand binnen
vol woorden en zinnen
die klinken als muziek
haar verlangens te groot
naar warmte en een ziel die zich ontbloot.
Vol verlangens, eens zo diep weggestopt
voelt zij zich weer tot vrouw ontpopt.…
deuren open helpers weg...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 het hermetische van gesloten deuren
die zwaar in scharnieren hangen
zo kan je je innerlijk verwoorden
maar doe het niet want
er is nog zoveel light-verse
soms is er die onverwachte glimlach
die mondhoeken doen krullen dus waarom
het hermetische van het ontoegankelijke
schrijf gewoon op waar het om draait
en wat je hart je zoal ingeeft…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Wie kent niet dat storm opsteekt of stak
soms niet eens zo'n sterke
die glans en kracht als rietjes brak
en het seizoen zo onverwacht
al tot einde heeft doen komen.…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Eenzame reis.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.151 zijn ziel vloog reeds weg
uit zijn verkrampte lijf
waarvan slechts stof en
botten zullen overblijven
waar zijn honden bij liggen
te waken en af en toe als
wolven huilen gedreven door
intens verdriet
het einde kwam onverwacht
de wereld verdween uit
zijn gedachten
dof staren zijn ogen
men zal hem niet echt missen
alleen zijn beesten…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Clematis.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.120 Clematis, 'k heb met eigen hand
Voor menig jaar, u hier geplant,
Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd
Uw violette bloei verheugd,
Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat
Ik nu van morgen, op mijn pad,
Clematis, stil bleef staan,
Daar, tussen blanke acerblâen,
Clematis, mij uw bloesempracht
Verraste, op 't onverwacht?…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
het blond blijft warrig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 woorden breken
als ik schrijf, verliezen
hun verband en onderscheid
verspillen schaarse tijd
letters zonder binding
schikken zich in nieuw bevinden
in een zin tot meer begrip
als ik maar geen spelfout tik
ik schrijf beelden maar
het blond blijft warrig waaien
je loop zegt onverwacht ik stop
ook deze strofe is een strop
ik wil je raken…
Je stralende lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 ik had je bijna al
twee jaar niet gezien
en je kwam je met
een nog soepele pas
onverwacht binnen
er viel een korte
stilte in herkenning
voor plaatsing
in de databank
die feilloos de
aanwas van spier
registreerden en het
parmantig staartje hipte
op en neer in het terug ritme
van niet weggeweest
de aanpassing
verliep naadloos…
letters dansen nu niet meer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
890 ik streelde je
de twaalf slagen lang
we kwamen iets
na middernacht
nog onverwacht
stilte zong een
kouder wordend lied
tonen ijlden door
het donkere gebied
waar twijfel grijnsde
letters dansen nu niet meer
geven al betekenissen weer
die liefde doen vervagen
het warme welbehagen
kruipt als kilte op
de dag is zonder zon
jij stuurde…
nabijheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
612 je knipte het koordje
van je kinderwanten door
zo is het begonnen
ik laat je los zei mama
het laatste stukje mag je rennen
wees opmerkzaam mijn kind
het onbedoelde
het ongewisse onverwachte
het is er allemaal
de goudvis in de kom
de grote schaar het kostbare glas
veel maar niet alles leerde ik je dragen
deze afstand is
de grootste…
Woorden Proeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 bekoren
vandaag nogmaals gelezen
de woorden geproefd
met haar verfijnde smaken
en met frisse wakkere oren
hoor ik nu de boodschap tot mij gericht
herkende haar ware wezen
die me nu wel in m’n
hart wist te raken
net zoiets als dat achter een
perfect uiterlijk zich soms een
monster heeft verholen
of achter dat alledaagse onverwacht…
Gebroken snaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
565 En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Is dit vluchten naar de nacht
de rust waar hij naar smacht
De zachtheid van de dood kwam onverwacht
Of is er eerder over nagedacht?…
Getint profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 streelzacht
waaide de
lentebries
zijn kleuren
langs je al
getint profiel
je lach oogde
lichter rood
dan je had
gewild op
het buitenpalet
dat met de frisse
voorjaarskeus
paars geel
en pril groen
rijkelijk gevuld was
en ons omringde
zover het oog reikte
zelfs de
onverwachte
warmte van de zon
liet ons buiten
het boekje van…
Levensblijheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
209 Als heuvels voor mij te hoog zijn,
Loop ik gewoon ’n eindje om,
Ontmoet soms moois onverwacht,
’k Op onbekende plekjes kom.
Zo blijf ik genieten van het zijn,
Elke dag weer opnieuw,
Blijkt ’t zijn nog steeds fijn te zijn.
Neen, klagen hoef ik gelukkig niet,
Ben blij om er nog te zijn.
Bij verdriet hoort fijne herinnering.…