1730 resultaten.
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 het regende
toen ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw…
Liefde
gedicht
3.8 met 44 stemmen
18.393 De lucht ligt als een blok op het land,
onzichtbaar en massief.
Je gaat gekleed in de kleur van je haar,
in je ogen, je passen en je woorden.
Je bent hier en elders. Ik draag je me na
en huiver. Je bent te groot misschien,
of te dichtbij. Je onbereikbaarheid
is onvergeeflijk.…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je straalt als een donderwolkje
zo je daar staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje…
Slijtageslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ontzagwekkend
heft hij zich op
die rots
één bonk trots
golvende schuimkoppen
doen zijn pralende
protsheid glimmen
maar nog groter is
zijn dreiging
aan de onderkant
onzichtbaar
of soms in schimmen
wanneer je
die grootheid
wil gaan beklimmen
alsof je steeds weer
tegen het
onderbewustzijn
opbotst
waarvan je dacht
dat het…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 vandaag
is de dag dat
de sneeuw waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de…
Droom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 hij droomde van een paradijs
als vogel spreidde hij zijn vleugels
bezag de fijne schoonheid van veraf
het leven in verleden aan de einder
op weg naar die wereld werd hij gestopt
onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte
kwam daar ten val door onmacht en twijfel
zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet
tot hij terechtkwam in zeeën van…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 wat doe ik hier
wie heeft mij hier geplant
wat is dit ding
onder mijn voeten
dat vlak lijkt maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig…
Electrostress
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
958 Eén ding zullen ze gelukkig nooit kunnen digitaliseren,
De onzichtbare navelstreng verbonden met moeder…
Overgave
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.307 Als niets meer te verklaren is
Als pijn te groot is om te rationaliseren
Als er dingen gebeuren die volkomen zinloos lijken
Als je denkt het leven is geen doorkomen aan
Dan is het tijd voor overgave
Overgave aan het Universum
Geloven dat er voor je gezorgd wordt
Geloven dat je die onzichtbare steun krijgt
Die er voor ieder van ons is
Die steun…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 langzaam boog zij zich dan af naar de wand
en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.…
Vrije lucht, diepe orde
gedicht
3.2 met 22 stemmen
12.609 Late onzichtbare zomersneeuw.
De herfst drentelt over de landweg,
in zichzelf verzonken.
Iets ademt je in.
En inmiddels ben je drie hartkloppen verder
en weet je weer alles over alles.
-----------------------------------
uit: 'Binnenstebuitenwereld', 2008.…
De boom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
688 de boom staat,
verlaat zich op wortels
naargelang zijn aard
verspreidt zijn armen
om zich hoger en hoger
seizoenen lang
met licht te voeden
en vocht te laven
of in de koude sterrengaard
zich aan het ijzige te schaven
zijn ruggengraat
groeit haast onzichtbaar
tussen legers mieren en
genestelde hoven
waarin hij
soms verstijfd…
Verbloemde waarheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
536 de verraderlijkheid van water
is onzichtbaar voor velen
als briljantjes dansen de
kabbelende kopjes voorbij
gracieus lonkt het, daagt 't uit
als de zon hoog aan de hemel
de aantrekkingskracht doet
verheerlijken
zelfs als het kwik gedaald is
doet het menig hart sneller kloppen
om de ijzers onder te binden
met die wonderschone blik…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.
Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de bomen
de jager nestelt zich in hun kruin
de vleugels nu in rust gevouwen
weer klaar voor de jacht.…
de val van eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
620 wakker in een droom
wil ik uit
de wereld stappen
voorzichtig
een stapje over de rand
en dan
dan zal ik vallen
vallen
tot ver voorbij
het diepe
vallen
zover
totdat ik zweef
zweef
in het oneindige
het vochtige van
troost
één word met mijn wens
als een onzichtbare kring rondom
stilte
afgesneden
van de richtingen
die mij niet toebehoorden…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 wanneer je zegt
dat het onzichtbare niet kan bestaan
in dit leven, denk je dan aan de waanzin
in het moe geleden licht
of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet…
TEGENKOMST
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.043 Gedachtenloos slof ik steeds verder
ga mee met wind en geuren
opeens sta ik voor een paleis
waarin heel druk wordt gewerkt
ontelbare bedienden snellen
door de gangen en zalen
willen hun onzichtbare vorstin
verwennen en vreugde geven
O, om zelf naar binnen te gaan
en meedoen aan die daagse bezigheid
vol zegen en goede eenvoud...…
Hoger bewustzijn door kennis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
995 elkaar steken
dat levende en niet levende materie
slechts nivo’s zijn van organisatie
te verklaren vanuit atoom en evolutie
stijgen we uit boven het stoffelijke -
creëert toenemend inzicht een hoger
bewustzijn in een hogere dimensie
waar we, gezeten op het bankje op
het plein, glimlachen om ‘Gepetto’s
kinderen’, die achter de onzichtbare…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 In winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende belopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Kindermishandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.153 De klas is haar veilige onderkomen
thuis zijn ongelukjes haar ondergang
onzichtbare tranen die constant stromen
zelfs voor haar eigen vader is ze bang
En op school gaat het echt niet goed
haar gedachten zijn voortdurend besmet
niets in haar jeugd zoals het moet
haar moeder doet een drankgebed
De pubertijd zal haar onderkoelen
haar geluk…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit op de vertrouwde grond.
Bewaart ze deze beeltenis,
als het wenkend vergezicht haar
wegtrekt van alles wat haar bond?…
Naar voren kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Terug keek ik
De afgelopen jaren
Op alle donkere dagen
Die mijn leven verzameld
Had - opeenstapeling van
Buitensluiting, van neerbuigend
Bejegend zijn, gekleineerd
Tot op het bot, dat
Onder het kwetsbare lichaam
Onzichtbaar aanwezig was,
Van vele malen verlies met
Bijbehorend verdriet van
Er niet mogen zijn -
Nu ben ik verder…
Lentevriend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 verandering onderhevig
de therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
in het stedelijk landschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
van ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
lentevriend ben je op onzichtbaar…
vertel ze niets
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
806 treurig zijn
zal men juichen
je kent ze, mijn lief
zij met de kille harten
zij zijn onwetend en dom en
verheugen zich op laster
ik draag mijn wonden nooit
openlijk
vertel ze niets
je weet dat ze ons zullen
willen schaden
de kans dat het ze lukt is
uiterst gering
voor hen is het moeilijk te
aanvaarden
mijn tranen zullen onzichtbaar…
Van zoekvlucht naar vlucht zoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
642 in de laatste ijdele dromen
die hem nog helpen door de dag
Die zoektocht naar troost
het verlangen naar iets nieuws
werden een vlucht om te vergeten
maar hij heeft zo lang gezocht
dat al is vergeten wat te vergeten
De grijze lucht laat steeds meer
haar witte vlokken vallen
langzaam wordt hij volledig
in de witte velden opgenomen
onzichtbaar…