3158 resultaten.
BEJAARDENHUIS
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.856 Ik zie je krachteloze hand
bevend reiken naar een steun
van een muur of tafelrand
en ik hoor een zacht gekreun
na elke overwonnen meter
doodvermoeid en opgebrand.
Alle keren als ik kom
zie ik dat je me verwacht
in het tehuis van ouderdom,
waar je persoonlijkheid ontkracht
en men je alles heeft ontnomen,
zie ik onttakeling alom.…
Badminton
hartenkreet
2.3 met 22 stemmen
3.226 anderen minder bekwaam
Vliegt de pluim naar eigen grillen
Een strenge scheids, een strak net
En blauwe lijnen bepalen
Of aan gene zijde van het veld
Nog een puntje valt te halen
Menigeen speelt om te winnen
Geconcentreerd en bliksemsnel
Ik speel liever naar mijn zinnen
En voor de poëzie van ’t spel
Een spelletje is zo om
Ridderlijk reiken…
holle vaten
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.051 ledigheid
kent geen noemenswaardige inhoud
er is zoveel onzinnigs geschreven
dat ik mij daarom van harte onthoud
van scheutigheid door mij bedreven
niet dat ik niets heb te vertellen
o, je kent me van haver tot gort
vandaag ontzie ik jou te kwellen
heden geen overpeinzing of
nutteloos ongerijmd gedicht
op jouw overdadig besmeurd bord
ik reik…
HOOGTE......
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
670 Fier boven alles
reiken HOOGTEpunten
Luisterrijk en prachtig
door heuvels omringd
De DUOMO en CAMPANILE
SANTA CROCE met standbeeld
van Dante
SANTA MARIA NOVELLA
met koor dat zingt
PONTE VECCHIO
het BAPTISTERIUM
Van bronzen deuren van
Ghiberti voorzien
Handel, verkoop kunst, vanalles
Prachtige luchten.…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie de ratten stiekem naar me loeren
want de poes is bijna op
mijn haren reiken…
Dubbel Glas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
678 voorzichtig en in omlijsting
bang om te kwetsen
maar ze horen me niet
kijken me alleen glimlachend aan
maar hun ogen blijven dof
lijkt hun geest vertroebeld
toegebracht door
giftige woorden anderzijds
oordelend vanuit de verte
en leggen vermoeid
hun voorhoofd tegen
het dubbele glas
ze zien de waarheid wel
maar hun handen
reiken…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste, derde luik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Je kunt niet zomaar te pas en te onpas
reiken naar wat jou lieflijk noodde’.
Het meisje, eerst nog zo’n wildebras...
‘Simpel geluk is ten diepste een code
met steeds wel een man die erop past.’
… loopt stram vandaar, als een ondode.…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Handreiking (met alle liefde)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 verdriet doen stelpen
een schouder voor je zijn
je geruststellen wanneer je
badend in 't zweet jezelf
wakker schreeuwt
en je omarmen, met al
mijn liefde willen omarmen
al jouw demonen willen
bevechten die zich manifesteren
en je keer op keer
blijven vertellen dat haat
niet de oplossing is
want we moeten samen verder
naast elkaar, en zo reik…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 tijden en in boze
Dit aardse leven smeedde ons aaneen
Uw komst is slechts een vreedzaam samenkomen
En bij geboorte reeds beslecht
Geen mens kan aan het graf ontkomen
Angst en vrees zijn onterecht
Doch mocht Uw roep ooit onweerstaanbaar zijn
En ik dit alles op moet geven
Schenk dan in Uw bitt're wijn
Behoed ook mij voor schrik en beven
Reik…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 berichten die ons bang benauwen
van de levens die ons afgenomen zijn
voor de juwelen die de zorg kronen
die verbeten daartegen de strijd voeren
met alles wat zij hebben en vermogen
moeten wij door ramen elkaar spreken
opdat de deuren gesloten kunnen blijven
in stormende eenzaamheid zont ons de lente
zo stengels van hoop die naar het licht reiken…
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 geen teken aan de rand
Ik ben een moeder die vlucht
een kind zonder land
ik ben de jongere
door jeugdzorg gemist
de verwarde patiënt
die buiten de regels valt
thuisloosheid weet je
heeft vele gezichten
het vraagt om een blik
die cijfers niet bieden
het huis waar ik slaap
dat kent geen geluid
geen warm welkom
geen handen die reiken…
het einde der verbetenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 hij dwaalt liever
door de diepste dalen
dan steeds naar
nieuwe toppen te reiken
in falen is hij
zo onderhand dan
ook goed getraind
zijn benen bezwijken
bij de minste geringste
tegenwind, zijn
knieën zijn
van kindsbeen zwak
een wrak
is een te mooi woord
om hem te beschrijven
dan zou hij eerst nog
iets gaafs geweest zijn…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Ik reik niet.
Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.
Het verandert niets.
Als de stilte komt,
komt ze niet zacht.
Ze hakt, ze scheurt,
laat alleen de waarheid achter.
Uiteindelijk blijf ik alleen.
Terwijl hun woorden roesten
en hun beloften in as vallen.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
367 Gedachten herkennen in spiegels,
ongetemde angsten tussen zinnen,
klimmen als de zuiverste zangstem;
hoger reiken boven de bewolking,
de vleugelslag die er niet toe doet,
vrije handen over haar laten stromen.…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Het hoofd omhoog, de rug gestrekt
heeft 's lands vertrouwen nu gewekt
perfectie weet te zwijgen
zegt meer dan kleur in rood, wit, blauw
toont waarheid en oprechte trouw
waar eenvoud in haar vaandel staat
en mensen in hun waarde laat.
Kunstzinnig licht op het gelaat
de handen kneden beeld en staat
tot vormen en contouren.…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Het creëert een plek
waarin het licht en de glinstering van het wezenlijke
in alle perfectie behouden lijkt.…
Wat de mens mij vertelt
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.241 Waar woorden star
en ondoorgrondelijk blijven
- O Mensch, gibt acht -
slaat de
goedbedoelde beklemming
omhoog tegen
gotisch glas-in-lood
om als een vloedgolf
de monden te verstommen,
angst als gijzelnemer.
Eén stem blijft over,
de mondeloze mensen
volgen in gebed.
(Devoot of geknakt?)
De eenzame echo tegen stenen en pilaren
zwijgt…
als de wapens zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 wanneer de wapens eindelijk zwijgen
en mijn land me begroet zal ik
worden bejubeld als was ik een held;
prachtige medailles op mijn borst
gespeld.
dan zal de hele waanzin terug komen
in mijn geest tijdens de donkere nacht
ik zal me elke dode herinneren en mijn
tranen zullen stromen
ik heb geen mooie, dappere verhalen.
ik heb de hel…
Over de overtocht.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
637 Met het Zalkerveer
Kun je heen en weer.
Totdat ik het kaartje bekeek
Waaruit duidelijk bleek
Niet op, wel neer.
Van die enkele reis,
Heb ik enkel nog dit bewijs.…
Sterrenstof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
595 Kort gesloten,
plots afgedreven
naar verre ruimtes.
Sterren lijken anders
en eigenaardig,
voorbij de maan
zeg ik aarde
vaarwel,
zij kleurt blauw.
Mijn echos verstillen,
tot sterrenstof
vergaan.…
Apollo 11
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 Driest briesen de straalmotoren en zijzelf
De uitverkoren matadoren van de Elf
Rikketikkend tot de kritieke spurtrit
Ontkluisterd wordt voor de afknal
Krijt in de cockpit tegen het drietal
Na het "moment supreme" beslist
Doorheen de ether een radiostem vergewist:
"Apollo,jullie hebben het gemist!"
De hotemetoten op Nasa's gastenlijst…
het poetsmeisje
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
652 een simpel mooi meisje
heel alleen op de wereld
geen broers of wat zussen
haar ouders gestorven
zij woonde en weende
met stiefmoeder en dochters
moest wassen en plassen
nooit geen liefde verworven
maar dan voor éénmaal
wat geluk in haar leven
een prins kwam haar vragen
een glazen muiltje te passen
dus, ze ruilde haar leven…
Aftreed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Zodra ik van de trede stap,
elke keer weer eentje
Ben ik toch niet afgetreden,
ondanks dat kom ‘k toch beneden!…
Het Levend Water
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
588 Ik zoek naar stromend water
aan een beekje in een groene wei
van dichtbij hoor ik ’t geklater
de bron ligt vlak voor mij.
Hoe heb ik de aders gevonden
die sinds eeuwen hier zijn verborgen
en blijvend met de ziel verbonden
goud glanzend in de witte morgen?
En ik die dorst naar Levend Water
nimmer verzadigd van uw liefde ben
na mijn rusteloos…
De wens naar water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Op dagen als deze betrap ik mezelf op:
een kleine vorm van jaloezie
denk nou meteen alsjeblief niet,
dit dit mijn natuurlijke gedrag is, want:
dat is het op zeker niet.
Mens van natuur, water bomen bloemen
wat een mens maar wil
alles kun je opnoemen,
maar water denk ik stiekem en stil:
staat bovenaan de lijst!
Of het tweemaal de douche…
Kijkertjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Het water stil, de walkant groen en glooiend
groept rondom hengels in een glinsterend mozaiek
bij avondzon zich even nog verstrooiend
een handvol kinderen als een ademloos publiek.
De lijfjes stil, de koppies licht gebogen
fluisteren ze zacht, ze kennen het gevaar;
te veel lawaai, de buit is zo gevlogen,
ik schat ze zes of hooguit zeven jaar…
HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 op hoge pieken
en in diepe dalen
gaat zoveel mis
zoals soms ook
in het leven
maar het gehele beeld
afgebeeld op
een ansichtkaart
doet ons beseffen
hoe mooi en fascinerend
het leven ondanks
alles toch is…