1569 resultaten.
creativiteit
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.272 Wervelend in alle richtingen,
Zoekend naar een vorm.
Zo intens, zo enorm.
Een beeld ontvouwt zich
Voor mijn ogen.
Een ontlading van de geest.
Even zweef ik buiten deze tijd.
Een moment van vrede, geen innerlijke strijd.
Een woord, een teken, kleurenpalet,
Een gevoel van liefde,
Het stroomt mijn lichaam uit.…
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 dat werd gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks
Ik ging ervan uit dat
iedereen wel wist
dat ik de laatste trein
richting…
Signalement van het lijf
gedicht
2.4 met 24 stemmen
11.912 Beheerst tal van richtingen.
Inzichten in ruimte, tijd in weefsels
uitgespreid. Sprint windingen. Zet
verdichtingen uiteen. Zucht
pneumatisch. Verdeelt hydraulisch
lust. Trekt zich lauter mechanisch
af. Niettemin zindelijk.
Lekt zelden. Braakt amper.
Doorgaans ongevaarlijk.…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
Niet bij machte
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.406 ik verhaal over een plek van binnen,
waar men zegt, zij dan, die het weten
het paradijs is te vinden van weelderig
beminnen met een schoonheid,
onvoorstelbaar breed uitgemeten
ik open schroom mijn deuren,
bekleed met een dikke huid
begeef me op het pad in de
voorgeschreven richting
doch bij iedere stap vermeerdert zich
een wenend geluid…
Aphrodite
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.026 vanuit grijze wolkenflarden
scheurt de hemel open:
een God wil zijn boek dichtslaan
maar hoort de donder rollen
vertwijfeld gaat zijn blik
naar het oosten, de witte bergen
waar hij een eik ziet branden,
getroffen door Zeus' bliksem
kletterend valt de regen en
koelt de geschonden eik
terwijl Noach zijn ark stuurt,
in de richting van een…
Tien Morgen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
783 Ogen die voren trekken
van verlangen
niet kijken,
passen in de pas
getrokken voren
een and're richting gaan,
spieren, ingetoomde kracht
zacht aanraken willen,
beroeren,
behouden.
Hoeveel voren
tot de avond?
Hoeveel morgen?
Morgen...…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Ik ben een zenuwbeest
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 ik ben een zenuwbeest
mijn hart klopt tomaten
pastasaus met gorgonzola
handen trillen vioolsnaargewijs
toccata's dubbel timbre
knieën knikken stuiterende
rugbyballen richting vlakte
mijn keel giert van zinderingen
vampieren vlerken vleermuizen
ik ben een zenuwbeest
kloten knijpen zich samen
in de bibberende druipruimte
van geplooid…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel
van een verlaten terras
ik kuier langzaam nat
richting…
Hemels geluid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
924 En diep in mijn hart
fluistert een stem van
oh, wat mooi en de stem
vliegt door de kamer
naar het raam
richting horizon.…
Enigma
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
504 Het gezicht
van het gedicht
verandert steeds
weer van richting
het kijkt me niet aan
laat staan dat het
me wil vertellen wat er
zoal speelt in het woord
dat het niet vinden kan
het staart …..…
Draad
gedicht
3.4 met 8 stemmen
5.283 Ik zie de richting alsof ik een draad door een naald steek.
Knipt de weg zich in tweeën, loop ik door op geenbeen.
-------------------------
uit: 'Kluwen', 2011.…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Om te aarden in een bodem, woest van grond,
drijven dunne velden landinwaarts
uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond.
Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 ik aanvaard de reis
naar winter, er is maar één richting
en misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…
V O G E L V R I J
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
581 Geen verwachtingen
ik neem vrij
vandaag ben ik
en zal iedere dag zijn
mij
durven dromen kind
de vlinder in de wind weer te zijn
niet verblind door tijdsduur
spijt of pijn
natuur zonder angst ieder uur
om het langst
al is het nog zo guur
en waait het nog zo hard bij de start
op mijn best op het gevoel
zonder doel of richting nog…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Het huilen van de eigen borelingen
Konden wij moeders nauwelijks verdragen
Er stapelde zich steen op lege magen
Toen wij als min richting verdienste gingen
Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen
Dat het bij de elite was geboren
Dus zoogden wij het zonder te ontsporen
De tranenvloed was nauwelijks te stelpen
Wanneer wij ‘s nachts eenzaam…
Vol midden-oosten klanken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 luid schettert de muziek
vol midden-oosten klanken
treinen rijden niet omdat
er angst is blijven hangen
verdwaald in eigen stad
niemand die mij richting geeft
vroeger ben ik toch
ook heel vaak hier geweest
de straat is rijkelijk
bekleed met donkere gewaden
maar er is geen mens die
het nederlands nog spreekt
geen vluchteling te zien…
Onsterfelijkheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 afglijden
ingekapseld in de slotvaste tijdscapsule
Slechts bittere weerspiegelingen zouden resten
en de nasleep van uitstervende tremolo’s,
met in elke oogknippering
de vergankelijkheid van een klaproos
Obligaat toekijken op afscheid en verscheiden,
rijkdom die als armoede wordt afgevoerd
in van doodsgeur doortrokken gouden koetsen
enkele richting…
Het moet niet gekker worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Verbindt het ons zicht op al die
borden die ons richting moeten geven.
Wensen wij met minder regels een
bord voor de kop te plaatsen voor al die
begrenzingen van wie wij zijn en waarvoor
wij staan. Niet te meegaand als het mobiel
kan wezen. Toch behoedzaam op rechte baan.…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Hij was sociaal gezien van zekere waarde
Op Broederschap Bentvueghels kon je steunen
Of even op een mannenschouder leunen
Al was je inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de…
Over dat ene pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan
Zoveel paden ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoevaak heb ik voor verrassingen gestaan
Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
Iedersland
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Nederland, onhelder land
Regels vallen te omzeilen
Overheid toegeeflijk want -
Alles beter dan te dweilen
Kraan wijd open, uit de brand
Schietende met oude pijlen
Richting tij en waterstand
Laks en blind voor eigen feilen
Vrijwel dood de tolerantie
Spijtig, lef is er niet meer
Vlag en wimpel gaan gebukt
Train…
de Gaast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 je ziet het haast
over het hoofd
sta je naast
de molen Wedderbergen
of de kolk bij Lutjeloo
ga over het pad
langs de Ruiten Aa
die hier, zoals je weet
Westerwoldse Aa heet
en weldra
zit je in het riet
de karekiet
hoor ik wel
zie hem niet
dras moeras
biezenlanden
ook voorbij de kolk
al die oeverranden
richting Bellingwolde
een lange…
welbehagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
434 regen
die ik zo mis, het water van
welbehagen dat ik dronk
wanneer ik dorstig, ja
dorstig naar jou was
ademhalen in de plooien
van jouw o zo goddelijk
verschijnen, jaren maken
wijzer maar die kleine momenten
waar we elkander tijdloos
verkenden
edoch, het verstrijken van
gebeurtenissen wisten het
verlangen uit, geen lust om
de richting…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 van de zwoele zomernacht
na angstig nachtelijk dwalen
bij de begroeide oevers
van het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen
een stem die je niet hoort
maar wel begrijpt
nu het droomkompas
wederom richting…