913 resultaten.
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Ach, wie kent het niet, het niet meer kunnen verbergen
van een donkere reis,
en waar de geest de ijzeren ketenen wil doen smelten.
Op een dag zal het moment, stap voor stap,
gevuld zijn met bevrijdende adem.
Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
Fotolijst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Mijn visioen blijft jou schetsen
om een verbinding met haar utopie zacht verlicht te laten smelten.
Mijn visioen blijft jou schetsen
om een verbinding met haar utopie zacht verlicht te laten smelten.
De aarde draait door zonder jouw vergulde lach.
Jouw bestaan leeft door dat jij mijn droom opfleurt.…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
en door de letters heen van dit gedicht
kijken in uw lezende gezicht
en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.
Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.…
Brief aan de Adder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.231 Gal risp ik op maar het smelt op mijn tong
Een honingdrop.
Het schuilt niet langer onderhuids
Jouw sluipgif suist stiller in de lobben.
Een blozende avond vult de kamer
Waar het jubelspook introk.
De geniepige gast drong door de gevel
Met een stroopstem.…
Poeslief
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.520 Maar ’s nachts, wanneer je terug opgerold ligt
op het zachte dons van mijn bed,
smelten mijn ogen om jouw lieve snoet en
dan vergeet je dromend je hoogmoed.
Van jou, mijn viervoetige vriend,
snap ik soms helemaal geen snars,
je bent echt wel iets heel bizars.…
dicht in gebed
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
4.062 plooitjes gekerfd door de tijd
om de tierlantijntjes van je kleine meid
je zakdoek droogde een poosje
de drupwangen van je doornroosje
mijn hand in jouw hand gepalmd
omsloot verzilverd geluk
de band tussen jou en je ukkepuk
maar ach, zo ver van vroeger verwijderd
roep ik bij stemmige kaarsstilte
het zo-dicht in gebed terug
gestolde woorden smelten…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Wierookwalm en orgelklang,
stille bede en kinderzang
smelten in harmonisch stijgen
t' midden een godvruchtig zwijgen,
en eenvoudig wordt aanhoord
Gods eenvoudig Woord.…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hoornen montuur
alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten
als een mug die gonst tussen de schappen
van een supermarkt met schel licht
het gaat over de tentakels van de schatkist
de spits van een club uit een vergeten gehucht
de druivenkoningin in de schaduw van de kerktoren
waspoeder, bonen in blik, keukenrollen
op haar tong smelt…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 het donker en geboren worden dan je zaden, de naakten die je kleden,
van de kosmos een zoon, kosmetisch, zoneloos, gemorst als korstmos
langs een rotsblok in een atlas die je leest om te reizen: van de dorpsweg
naar de tramway, vanwaar een twijg loopt uit een steel tot de afdruk
in de tijd dat je waaide, je wiel van spaken, die langzaam smelten…
- Blik op het noorden -
netgedicht
4.3 met 58 stemmen
1.103 Een koud gevoel in de winter
de ijzige zee vriest dicht
troostloos smelt niet
waar het ijskoud water bedreigt
de toekomst van de noordpool.
Blik op het noorden
volledig uit het evenwicht.…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 toe
zoek een nieuwe bewoonbare planeet
het valt tegen - terug naar de aardbol
met je eigen schip over de oceaan gaan
bij glanzende nacht op lage golven varen
een heerlijke reis zonder bestemming
de speelse denkbeelden kennen geen leeftijd
maken van het omringende kamerduister
een wijde tovermantel vol plooien
die zacht het eigen ik laat smelten…
Echtgenoot Celine begraven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
781 De liefde tussen die twee was zo intens, zo mooi
zo geweldig, dat de liefdevolle blikken je deden smelten
een blik was voldoende te weten, wat de ander bedoelde
dat was liefde, puur, ongeremd, prachtig en zo wondermooi.…
KUN JE NOG WEL ECHT LACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 kun je nog lachen
je stevig vastklampend aan
de top van de berg omdat
de sneeuw smelt onder je voeten
en je dreigt te worden meegesleurd?
kan dat nog
als je van daaruit gezien
rivieren uit hun oevers ziet treden
zeeën het land ziet besluipen
en mensen steeds angstiger
weg ziet kruipen?…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Let op, mijn kameraad, want de felle zon beschijnt jouw
gevangenis en de muren smelten weg. Het vrije volk brengt
rumvaten en internet, dampende gerechten en een limousine
met op de achterbank jouw stralende vrouw in luxe lingerie
uit New York.…
thuismakers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 vreemd en ruiken raar
ze breken in op de gewoontes
met voor even maar of altijd
een vind- en zoektocht tot gevolg
naar een nieuw samen zijn
zoals ze ooit het zelf leerden
in of van hun eigen jeugd
openen zo thuisgevers deuren
voor kinderen van anderen
om in hun huis en hart
weer de slingers te hangen
zo de ongemakken overwinnend
smelten…
Gelijke munt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Op het ruwe platteland smelten de goden
en godinnen samen en zijn de gouden
regens van pepermunt. Mijn overspannen
geest verdwijnt nauwgezet en als een
marionet uit zijn verwoeste lichaam met
krakende poppenkastdeuren na schipbreuken
en bosbranden.…
Winter Maan(d)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 zette
in een boek van W.G. van de Hulst
z'n verheven boodschap voort
het ijs op met botte houtjes
schaatsen nooit geleerd - ondanks veel geduld
je vond het wel verdraaid koudjes
maar het trok weg als je warme chocola bij
de koek en zopie tent had gescoord
dat verschijnsel noemden we winter
van de mogelijkheid dat ijskappen
konden smelten…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 de ijskap smelt - oceanen lopen over en met immense kracht
slaan zeeën kolkend over landen die verdwijnen in de diepte
waar ze reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren…
Praag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Buiten smelt de sneeuw al
die bijeen kruipt als water op een glazen plaat,
maar het hagelwit van het laken dat jij om je lichaam slaat
is nog onberispelijk intact.…
Het gras is blauw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
599 denk niet meer aan jou
de hemel is groen
en het gras hemelsblauw
Hoe kunnen mijn hart
en mijn ziel dit verteren
zonder die lifeline
die ons nu nog bindt
hoelang houdt die stand
ondanks alle zorgen
tot het einde waarvan we
nooit terug zullen keren
Het sneeuwt in de tropen
het vriest op de zon
mijn tranen zijn poolijs
dat smelt…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Regen raakt mijn huid, tranen uit de hemel
en voeden de kracht in mijn wezen, waar het leven bloeit
Onder de warme gloed van het eindeloos licht smelt alles samen in een
ongekende verbondenheid van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Hier buigt het moment zich om mij, en smelt samen met mijn ademhaling.
Er is een diepe stilte die spreekt
zonder woorden, een zachte kracht die langzaam
mijn hart opent en omarmt. Ik voel hoe alles moeiteloos samenkomt
in deze bijzondere, unieke plek, vrij van tijd en ruimte, vol onzichtbare hoop en licht.…
verlangen
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
13.673 Verlangen naar
die woensdagochtend
de blik in je ogen smelt tegen mij aan
gepassioneerd zoeken smachtende lippen
open adem stokt,
hartslag versnelt
armen verraden
het dubbelzijdig verlangen
te lang die hunkering
zacht prikkelt je tong alle gevoelens
ik voel de siddering bij het
schuiven van je lichaam
als golven rollend op de kust
je…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht
voortgedreven door ademende winden uit streken in de verte
waarin de kern van het leven haar steven wendt naar bodemloos beseffen
Lokkend fluistert de opborrelende bron haar zingende golven karmijn
nodigt tot baden in broeiende diepte van haar heupwiegende schoot
gedompeld smelt…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 warmte en kou voelen
Elke boom ontdekken, en elke steen
Alles wat jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw leven
Wil ik in al je pracht en glorie
Zonder voorbehoud intens beleven
Ik hoor mijn naam gegalmd door de bomen
Als jouw winters naar mijn warmte verlangen
Volop genietend van de vallende sneeuwvlokjes
Die als zachte kusjes smelten…
Genot bindt niet...
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.101 Maar niet als in de wondre gloed der jeugd,
maar met der rijpheid traag en vast gespin,
spint zich het net der draden die ons in
het leven wikklen, met zijn smart en vreugd,
dat voor ons wezen tot een eenheid smelt,
die onze wereld is en heel de wereld geldt.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
5 Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk,
smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon.
Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.…
Je weet wat je met me doet
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
4.135 Je weet wat dat met me doet
Ik raak totaal van slag
Smelt voor die blik
En onbetaalbare glimlach
Jouw azuurblauwe ogen
Opgewonden starende liefde
Doet mijn hartslag verhogen
Noem je me weer zo...…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Maar niet als in de wondre gloed der jeugd,
maar met der rijpheid traag en vast gespin,
spint zich het net der draden die ons in
het leven wikklen, met zijn smart en vreugd,
dat voor ons wezen tot een eenheid smelt,
die onze wereld is en heel de wereld geldt.…