1371 resultaten.
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu ga ik voor het laatst de akkers rond
De lege kassen en verlaten erven
Dan voel ik mij van binnen even sterven
En proef de smaak van tranen in mijn mond
Want ik zie in door vorst versteende grond
Een eenzame vertrouwde…
nooit meer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 blijf liever met mij alleen
veilig en vertrouwd
ik ga nergens heen
dit is wat ik heb opgebouwd
na alle ervaringen uit het verleden
heb ik er genoeg van
ik heb genoeg geleden
voor mij nooit meer een man!…
Wereld Achter Glas
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.199 Ze ruikt de geur van eten
De vertrouwde ketel fluit
Over een uurtje komt haar dochter
Ze doet vlug haar badjas uit
Ze luistert naar de radio
Kijkt het nieuws op de t.v.…
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken.
Ze zei me dat het goed was en dat ik vertrouwen moest hebben.
En dat ik vooral in mezelf moest geloven en dat het allemaal goed zou komen.
En dat zou het, dat voelde ik meteen.
Wat een kracht, wat een warmte ging er van haar uit.
Ik wilde nog wat zeggen, maar deed het niet.…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Zij
voelt zijn kracht in haar smalle
vingers, brandend van verlangen
naar hem, hoe hij is, was, zal zijn
Zijn hart gaat wild tekeer als hij
haar ogen ziet, zo vertrouwd, vol
vuur en vaart.…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 een werveling van woorden schiet
ongrijpbaar door hem heen
als hij haar foto ziet
haar naam ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is………
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Het is toch zo vertrouwd
Jouw warmte in mijn bed
die ik zo koester en bemin
Het friemeltje aan het voeteind
met jouw voet daar tussenin
Onze eigen kussens
strikt gescheiden op het matras
Het vaste ritueel
van ieders avondplas
De strijd van het erin gaan
in de winter haast een hel
Jouw zachte ademhaling
en de snurkjes die ik tel
Gesprekken…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De vertrouwde melodie, adagio
met lichte en donk,re timbre,s
wekt op, voert mee brengt emotie
ongekend meeslepend naar
het universum ,wat in zijn grootheid
is als een lichte bries, die ontvangt
wat de aarde los moet laten en
meeneemt naar onbekende verte.…
Toverdrank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
927 Dit vocht geneest ons van alle kwalen,
kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud,
het zal de oude wonden niet openhalen
en de grootste toverdokters zijn ermee vertrouwd.…
Schipbreuk ?
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
683 "Covers"op triomfantelijke gelaat
en op de boeg van tijdschriften, en
op het verdeelde schip van staat,
om de bestemming te kiezen op
het kompas van kiezersbedrog,
laverend door de platte landen
in z'n zog een vertrouwd model
laat zinken, in een kleur die
naar polarisatie overgaat, zal
een nieuwe wind de zeilen van
het vaartuig…
liefdesrouw
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.388 Liefdesrouw
Ik rouw om jou,
jij die ik lief had,
waar ik op vertrouwde
Ik rouw om jou,
jij die mij zoveel mooie dingen liet zien,
waar ik zo naar verlangde
Ik rouw om jou,
de verliefdheid, de genegenheid,
de warmte, het houden van
Ik rouw om jou,
om alles wat we deelden,
en beleefden
Ik rouw om jou,
de herinneringen,
de verlangens…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Over de smalle weg van de herinnering
omzoomd door de mij vertrouwde iepen,
waar nog zo veel oude bekenden liepen
was ‘t dat ik vannacht mijn dorp in ging.
Door de bomenkrans zag ik de schittering
van zonnestralen, door bladeren gedempt,
die op enkele plekken echter ongeremd
oude muren bekleedden met schildering.…
Ondanks
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 dat wij af en toe elkaar in de weg lopen
botsen omdat synchroon geen heerser is
het is niet vallen en opstaan maar vertrouwd
elkaar aanvoelen, aanvullen en aanhalen
verwarmen met kussen die niet uit de tijd zijn
kom, laat mij je dragen over de drempel
net als toen, waar wij overheen vielen
lachend in onze armen en jij getoupeerd
dat ik nog…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.067 Het meest vertrouwde,
wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt,
en waar wij onze ziel voor geven zouden,
het wordt als niets.…
DE FRANCTIREURS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.167 Geen kenners die, waar zij nooit jokken mogen,
trouw prijzen wat vertrouwd is, langgeacht.
Geen vakmanswijsheid hebben wij betracht,
geen boekwinkeltriomfen overwogen.
Geen koster, hoe genaamd, hoe bijgepompt,
maakt onze maag afkerig van 't gekruide.
Geen levensles, geen preek, hoezeer vermomd,
geen etika kan iéts voor ons beduiden.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Een plek waar ik zwijgen mag
omringd door het vertrouwde
Waar handen troosten
en stilte voelt als
warmte tegen koude.
Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust
door het rijk van bloeiende menswording,
over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…
WEERHOUDEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 ogenblikken
kan grote levensvreugde scheppen
's ochtends schuift de stoel
rrrrtt bij het ontbijt aan
brengt levenskracht in stromend bloed
schone vrije denkbeelden
voor de komende uren
midden op de dag
wekken klinkende voetstappen rondom
alerlei vragen
aangaande hun korte geschiedenis
en nabije toekomst
het nachtslot spreekt met zijn vertrouwde…
nimmer thuis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 (she’s leaving home)
zo vertrouwd haar kamertje toch was
hoe warm haar jasje toch beschutte
liefde putte zich uit -in geld
dat met geweld voor alles werd gebruikt
niets ontzag haar licht besmuikt
en vormeloos bestaan
ze wilde gaan, ze wilde voelen
waar het leven echt op doelt
hoe goed haar ouders het bedoelen
heeft ze nooit zo…
~In A Sentimental Mood~
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt:
Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren
de muren toonden hier en daar wat scheuren
en ergens in een hoek een stoffig boek
toch was 't vertrouwd…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 De gracht loopt om de oude stad
met een vertrouwde singel bomen.
Volle bladeren spinnen de late zomer
tot een aanhoudend ruisen,
overvol en al wat verdroogd,
zonder gehaaste stappen.
Hoorbaar vlinderen kinderstemmen
rond het plein.…
Zo moe
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Erg hard te moeten breken me lieve vertrouwde waarden
Doet heel hard pijn voelt ook weinig fijn...
Poeslief en ik zijn erg aan Rust toe
Digitale boel even alle boeken toe.
Lichaam en ziel trekken dan slechts aan één zeel
Zo prioritair ook ergens niet erg reëel.…
kompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 door de muur van de angst heen
breekt, dat het ochtendlicht de nacht een halt toeroept
en hij jou als het donker blijft de hand toesteekt
want met het licht ontvang je ook de vrijheid
zodat het hart ontdooit en als een vlinder zich ontvouwt
Dan wint de ziel het van de wetten en de wijsheid
Daarvoor wil je leven, daarop heb je altijd vertrouwd…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 En zo vertrouwd is haar dit schuwe dat haar
uit het bos toestroomt dat zij ze niet meer ziet,
eekhoorns en bomen.…
Vijftig jaar getrouwd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Vertrouwd en oprecht zijn we
er voor elkaar .
Mooie tijden en mindere
zijn er altijd.
Vijftig jaar getrouwd, fantastisch,
dat we dat morgen vieren.
De liefde
heeft ons veel gebracht,
daar zijn we heel dankbaar voor.…