Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Dreef te Korsendonk

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Rechts lag het vierkante groenvlak van een wei omzoomd door eik intens op weemoedige koeien te wachten. Dat alles: harmonie en schoonheid. Maar achter ons wist ik de wonde van de E34.…

Standvast

gedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 18.468
wij leggen aan, trekken landinwaarts laten herinneringen voor anker gaan die horen bij een periode, bij een plaats vandaag is zo'n opgediende dag waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt geen drama, ten hoogste de gewoonte dat vroeger stil verder van je vaart wat was heeft zich genesteld genoeglijk met iets van weemoed wellicht…

Nacht-deun

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Op m'n peluw licht, - Bleke lijn, - Weemoed-schijn Van het maangezicht. 'k Ture weer Ied're keer Naar die zilv'ren stoet;... Want ik weet Liefdeleed Dat me bidden doet... Wat doortrilt Er de stilt' Van m'n kamerkijn? - 't Is 't gerucht Van een zucht Om bij u te zijn...…
Alice Nahon30 november 2017Lees meer >

Hoge tonen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
ik heb je nog nooit horen zingen in de veelheid van jouw expressief vocaal is het er nooit van gekomen of zit jij liever te dromen bij een talentvol muzikaal onthaal jij hebt de mystieke sfeer van ballads in hun weemoedig vertolken van het levensverhaal juist de hoge tonen waarin eenzaamheid klinkt mogen niet verwijlen…

Regenglans

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Laat je lippen kleuren .....blijf niet langer treuren .....maar verlicht je dag .....met gewoon een lach' zingt zijn warme stem in mijn verdriet zonder te weten waarom er in mijn hart tranen vol weemoed glanzen van kleurloos verlangen uit de lage wolkenhemel die zwijgend huilt…
Zywa15 januari 2020Lees meer >

Moeder

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Slechts weemoed is daarna mijn deel. En in de stille avonden de herinnering aan lang vervlogen dagen.…

Zeebloem

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 513
Het landschap kantelt een beetje in weemoedige dromen uit het verleden aan lager wal, tussen het schip en de kade er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt over vrede, genezing en uiteindelijke genade wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst wat golft, schuimt en nadert is nog meer…
mobar6 maart 2021Lees meer >

Lentedooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten, kunstzinnig en grenzenloos, zonder weemoed geen hapering alleen een soort van g..... e zucht! Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes, een labyrint van ingedompeld voelen. Ik verlang naar lentebloei en dooi rond mijn hart.…

Regendruppels

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Regendruppels glijden langzaam van het raam, weemoedig kijk ik naar buiten. In mijn hoofd schreeuw ik wanhopig je naam, kom toch weer in mijn armen schuilen. Vogels die wegduiken in beschutting biedende struiken, een blaf van een hond die verloren gaat.…

Regenglans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Laat je lippen kleuren ... blijf niet langer treuren ... maar verlicht je dag ... met gewoon een lach zingt zijn warme stem in mijn verdriet zonder te weten waarom er in mijn hart tranen vol weemoed glanzen van kleurloos verlangen uit de lage wolkenhemel die zwijgend huilt…
Zywa10 juli 2025Lees meer >

Godenzoon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Als dribbelaar slalomde hij beslist niet; met zijn voet volmaakte hij het gebed van het kind, dat het thuis niet had gered, en gejammer en weemoed naliet. Aandacht was zijn doel, een bloeiend leven; het zuiver trekken van de middellijn, waarvan af hij zijn meesterwerk voorbracht.…

Elke gedachte eindigt bij jou...

hartenkreet
4.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Zachte klanken van muziek Bereiken langzaam mijn oren Liedjes over liefde en geluk Ik wil ze even niet meer horen Het maakt mij zo weemoedig Ik voel de tranen al branden Mijn hart vol liefde voor jou Maar ik sta met lege handen… Steeds weer zie ik jouw beeld Denk ik aan je heerlijke geur Ik wilde zoveel met je delen Maar jij sloot deur…
car7 april 2005Lees meer >

Geen Half Ei...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 907
Ik voel me rot en ook weemoedig. Wat nog niet eens begonnen was, is nu al aan zijn einde gekomen... 't Was ook nog zo pril en fragiel, als was het een lampenglas... Maar ook opgelucht door de genomen beslissing, want niets geeft zo'n goed gevoel, als een genomen besluit...…

Verdrinken in muziek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.389
nulpunt ik laat mezelf verdrinken in muziek terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt, verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist zonder geluid zing ik zachtjes mee een refrein wat mijn ziel verfrist langzaam reist het lied naar een eindige zee Vol emotie teruggekeerd in de realiteit tranen van weemoed…

Na een drukke avond

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Het afscheid was doordrenkt met weemoed ik wacht nu op een bus die niet meer komt ik warm me aan 't ijs een kater in een nacht die nooit vervliedt het denken van de bomen is een spel dat ik van jongsaf kritisch heb bekeken ik luister naar de stemmen in m'n buik die gonzen als de bijen in een boomgaard ik loop nu langs een weg die er niet is…
Edsard Berger24 februari 2008Lees meer >

Verlangen naar vervlogen tijden

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.399
't Geruis van de wind streelt me zacht, verwaait de weemoed van de eenzame nacht. De stilte van de nacht brengt onrust in mijn hart. Ik loop verzonken in gedachten, wie zal er op mij wachten ? Flarden, herinneringen doen pijn deze winter zal anders zijn. Waarom zal ik het mijden, dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?…

Mensenogen

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.428
Ik houd van ogen door weemoed gewijd Ik houd van ogen die hebben geschreid Die hunkerend uitzien van groot gemis Of starlings staren van droevenis. Ik houd van ogen die prachtig spontaan Van grote smart naar geluk willen gaan Die moe van gemijmer in avond’lijk land Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…

Oude foto's

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
verdiep me in oude foto’s generatie van m’n grootouders met m’n geest in spagaat overbrug ik heden en verleden geboorte en sterven meegesleept als in ‘n film voel ik de vergankelijkheid en de snelheid van de tijd voel de pijn van weemoed omdat ze er niet meer zijn hun verwondering bewaard gestold in de tijd lees verwachting…

marseille , la bouillabaisse

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
vanuit de hoogte waakt de dame over haar zinderende stad op het kruispunt van eeuwenoude wegen knorrige obers mopperen boven pastis en kruiken koel water in hun onverstaanbaar patois bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes rollen met hun donkere oogjes vingervlug je zakken leeg weemoed klinkt door de hese "paloma…
rietvr23 juli 2010Lees meer >

Het gedaagdenveld

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 564
zomer verlegen is we kijken schichtig naar de vogels verzoenen ons niet langer met hartstocht die we eens voelden in bijzonder verlangen nooit zonder elkaar door het leven te gaan we drinken niet langer uit dezelfde bron die ons ooit voorzag van genegenheden we waren te lang eenzaam in het verleden we dromen afzonderlijk over dezelfde weemoed…
mobar1 augustus 2010Lees meer >

Avond

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.388
Moe van de geuren die zij moeten dragen Van graven oud en rozen uitgebloeid, Weemoedig vlagend door verwarde hagen En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…

mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De mist streelt mijn weemoed, gaat hard tekeer in mijn lijf. De realiteit van de waarheid zijn beklemmende, vochtige oorden. De stroom van mijn gedachten verdampt en vormt weer wolken. Harde regen dreigt mijn gemoed voorgoed uit te schakelen.…

Avond

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.948
Moe van de geuren die zij moeten dragen Van graven oud en rozen uitgebloeid, Weemoedig vlagend door verwarde hagen En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.   Je hebt weinig gedacht en veel gezwegen En stil de handen om mijn hoofd gelegd, Zo zeggend: ‘Ook de grootste liefde kan niet tegen De dood die niets ontziet en alles slecht.'…

Twee voor elf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
landschap heerst en verdeelt groene weiden grijze oorden onherbergzaam wit Wagons vol onzinnige gedachten stiltecoupés zwaar van gedwongen zwijgzaamheid Razen onder lage luchten en hemelsblauwe daken van stad naar stad van klok naar klok gedragen door geduld van het ijzeren web Op het perron staat een man gedoken in zijn jas van weemoed…

Mijn stad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
De straten hebben namen van mensen en betekenis en anderen anoniem zijn zonder stem geboren de pleinen staan vol bomen ‘t volk heeft daar haar dromen en vrienden zonder geluid gaan onbemind verloren de buurten zijn net dorpen maar zonder sterke schouders de schooiers die verliezen die hebben vaak geen ouders de parken zijn weemoedig…
mobar24 november 2014Lees meer >

leonard

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
een ijdel schildpad in maatpak gehesen walst kruipend in mijn oren hees bronstig voert het mij van manhattan tot berlijn zwierig en innemend zinspreekt hij van frivool tot weemoedig poëtisch lispelend walst schilderend hij met ouderdom en verval glasscherven zijn het die verlokken tot kijken in spiegels van het leven het bladert…

Mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
De mist streelt mijn weemoed, gaat hard tekeer in mijn lijf. De realiteit van de waarheid zijn beklemmende, vochtige oorden. De stroom van mijn gedachten verdampt en vormt weer wolken. Harde regen dreigt mijn gemoed voorgoed uit te schakelen.…

3

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.579
Ik had het kunnen zijn die daar zingt vol weemoed en herkenning omdat waar ik nog niet geweest ben me nu al beklemt.…
Jan Baeke31 januari 2018Lees meer >

Het gedaagdenveld

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
schichtig naar de vogels verzoenen ons niet langer met hartstocht die we eens voelden in bijzonder verlangen nooit zonder elkaar door het leven te gaan we drinken niet langer uit dezelfde bron die ons ooit voorzag van genegenheden we waren te lang eenzaam in het verleden we dromen afzonderlijk over dezelfde weemoed…
mobar25 februari 2018Lees meer >

Het mannetje aan de Maas

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Nu rest hem slechts het schouwen der schepen hoe ze komen en gaan, stroom op en stroom af; weemoedig wenst hij hen Behouden Vaart, zelf traag zinkend, in het graf.…
Jack Stoop11 september 2019Lees meer >