1372 resultaten.
maan
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.320 Want bij ‘t draaien rond ‘t zonlicht
draait ie gezellig met ons mee
als een enorm contra gewicht
Zonder maan koken de polen droog
gaat het vriezen in de woestijn
en slingeren we maar wat rond
in de nacht alsof we dronken zijn
De wereld is nergens zonder maan
En jij bent mijn maan.…
Dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.048 Een sluier werpt zich, over zonlicht en dag.
Gedachten die dansen, jij die naar mij lacht.
Hoofd in de wolken, een waas verandert kleur.
Van een wereld vol verhalen, roze, het mag.
Van een hak op een tak, aan de stam van een boom.
Bomen die buigen, voor een takje op een troon.
Niets is onmogelijk, je kent iedereen.…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…
gebroeders de Witt
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
810 mijn favoriete hangplek in Den Haag
werd vroeger wel genoemd ‘het Groene Zoodje’
ik smul er onder zonlicht van een broodje
een stenen heer kijkt droevig naar omlaag
hij legde met zijn broer hier ooit het loodje
de reden voor de lynchpartij was vaag
zij hingen hier voor schut en dus niet graag
te bungelen aan touwen in hun blootje
ze kregen…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Levensdans
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.164 Dansen als een mooie vlinder
in het zonlicht, met zijn pracht,
dansend als de kleine muggen
bij het vallen van de nacht.
Dans de dagen, dans de nachten,
dans het leven als een kind,
dat kort droef is, niet blijft zitten,
dat intens het leven mint.…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in het zonlicht…
Doorbreken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.200 Bij langverlaten ondertussen gras
Breekt abrupt een tak
De winter komt weer dichterbij
Zonlicht danst met kale takken
Ergens staat iets goed geschreven
Langzaam breek ik van haar af
15-11-1989…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 de tijd die jij mij had gegeven
waarbinnen ik kon beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren…
Barpoes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
807 Jij weer aan de bar
straat met gele rozen
noemde je mij
Machtig
dacht ik
onverschillig bijna
door het zonlicht
rolde ik als muntstuk
over bergen van jouw borsten
wulps trillend vlees bewogen
om mannelijkheid te behagen
naakte ik mezelf bijna bloot
gaf ik mij over aan de geilheid
die je mij die avond had beloofd
voordat je mijn…
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 weent
ik vang de tranen
op in regenton
waar ze samenvloeien
tot kostbaar water
helder en koel
goed voor planten
tuin en vijver
de vissen dansen
op hun staart
de tuin gonst
van activiteit
talloze bijen snoepen
van honingzoete nectar
vogels zingen van geluk
bloemen stralen
in hun zomerkleed
de mooiste kleuren
lichten op in zonlicht…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 - Het blijft een ogenblik aan 't zonlicht haken. -
Even bewegen zich de dunne kaken
Maar niemand hoort hun broze monoloog.
-----------------------
uit: 'Loreley', 1952.…
Fabeldier
hartenkreet
1.0 met 7 stemmen
1.312 Hier woont juffrouw kikkerbil
en zonlicht, bloesem, adem, tijd.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Ik weet niet hoe ik je kan benaderen en als
ik je benader, dan zul je me verschroeien met
je inhete zonlicht, je eeuwige sexappeal!
Je bent gewoon teveel Godin!
Was je maar tijdelijk schoon onweerstaanbaar,
dan had ik je wellicht wel kunnen beminnen!~
Maar je eeuwigheid beneemt me de levensadem.…
Liefdesleed.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.501 zonlicht glimt op je glazen wang
breekbaar zacht in doorschijnend wit
je lippen gesmolten en stil
wezenloze, starende ogen
die voor het laatst bewogen
je leeft nog wel, maar ook weer niet
ik denk aan vroeger en zie je niet
ik zie het leven in je ogen
die mij uit liefde bedrogen
in je roep om creatief vertier
je hartstocht kuste het…
Een brug te ver*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
4.546 Een bliksemschicht onttrekt het vergezicht
aan naderbij komen: mentaal spervuur
schermt de toegang af: een giftige muur
van kruitdamp schuift voor het volle zonlicht.
Verduisterd van helblauw naar asgrauw zwicht
de hemel voor mijn laatste levensuur.…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Elfentalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Ik voel een woud dat tot de einder reikt
waarover zonlicht zich heeft uitgestort.
Ik droom een elfje dat niet van mij wijkt,
en samen dansen wij op ’t sprookjesbord
en vangen appelbloesem in mijn schort –
tot huilen van het lachen mij verrijkt.…
Geometrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 In de donkere schoolgang
ligt een ruim vierkant
verwonderlijk helder zonlicht
de projectie van een stralenbundel
die ongehinderd vanuit het grote venster
schuins door de traphal
neervalt op de vloer
met het reeds vermelde
geometrische gevolg.…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Ergens
moet je zijn
ergens
waar de eerste stralen
van het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 alle remmen los en
je e-bike vliegt, zweeft
Bont Zandoogje
als had je als vlinder geleefd
Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken
laten ze verdomme uitkijken
zonlicht…
Nieuwjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
952 Uren, dagen, weken
Jagen ongrijpbaar snel voorbij
Voor je het weet
Zit je in maart
Sneller nog
Is het al mei
Plots is daar alweer de zomer
Augustus staat zo voor de deur
De pepernoten vullen de schappen
Ook begint het kerstgezeur
Oktober brengt de duistere dagen
De somberheid keert nu terug
Overdag veel minder zonlicht
De dagen vliegen,…
Veni, vidi, vici
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 nu ik bijna weer de jeugd
nader en de jaren achterlaat
ervaar ik beter de vreugd
in de veelvoud van eenvoud
en minder de veelvraat
die op de verslavende zuchten
van mijn wegen heeft ingewerkt
en vind ik tussen kaf en koren
het onaantastbare prille zaad
dat niet meer door onnozelheid zal vluchten
maar enkel verstild, blijvend in zonlicht…
Aanwezigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 U stroomt in eeuwig zonlicht,
dat door gekleurde ramen schijnt.
Aanwezig bent U in al wat leeft,
en ons heilige geesten geeft.
Wie U bent weet geen levend mens.
Wat U niet bent weten velen.
Wel is Uw aanwezigheid voelbaar,
wanneer bezielde organisten,
in oude kerken spelen.…
voel je God, vergeef het licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
813 je wilt het zonlicht breken
ik heb naar je gekeken
ben ervan overtuigd geraakt
dat jij de wereld anders maakt
splits wit maar in de tinten
die je wilt, van ultra-violet
tot infra-rood, er is genoeg
de zon schijnt nog geen dood
voel je God, vergeef het
licht in dagen van genade
nee, geen sluiers willekeur
het uur moet zijn te raden…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop op uitzicht
een warme glimlach tovert
die als stralend zonlicht…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 in de kamer waar je ligt
de stilte
ademlozer dan jij
zo wonderlijk helder
het zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Traceren stralen van zonlicht,
en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen.
Een fluister van door jou gekozen te zijn,
Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem.
Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt.
Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door bladerdak,
De kat spinnend op m’n schoot.
Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…