Alle inzendingen over zwijgend

1174 resultaten.

Sorteren op:

Naast mijn pendule zit, in koncentratie

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Naar de een, naar de ander beurt'lings rijst de slinger, Als wees, prijzend, de tijd met wijze vinger Mij Halkuon's en Boeddha's zekerheid; De groep van tijdloosheden en pendule Leert zwijgend, tikkend, de duist're formule: In 't stilstaand Eeuw'ge rust, rennend, de tijd.…

zelfs jij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.195
wat is en komt zelfs wat ooit is geweest en 't altijd maar veranderen vrezen ’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het onberoerd in eigen verten weg te wachten tot jij ook jouw schaduw bent en van je houden durft omdat jij eindelijk kent de klanken van het lied hemels gerijpt - door 't zwijgende…
sunset13 juli 2007Lees meer >

herkauwers zonder decorum

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.049
wis en waarachtig dat maakt de koe echt heus niet tot konijn houdt de één het binnen op voor de schijn de ander vreet vies met lak aan decorum half verteersel vers uit eigen rectum gelukkig gedragen ze zich verder haasachtig stel immers dat indiërs koeien juist vereren omdat ze innerlijk hun gras fijntjes hermalen deftig als in gebed en zwijgend…

intermezzo

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
onbegrip probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos) -------------------------------------------------------- loop gevloerd over plafonds en sta niet op, stel niets voor enkel tegen en zeg niets in stiltes maar lieverd mompel zwijgend…

stilte op het kerkhof

hartenkreet
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.927
Er heerst een doodse stilte bloemen pronken op de graven stilletjes vraag ik me af Hoe ze de stilte kunnen verdragen Het gedempte geknars van het grind een blad valt zwijgend neer een traan geruisloos langs mijn wang In stilte lijden doet zo zeer rustig loop ik langs de rijen graven De stenen met namen, ze staren me aan alsof ze…

Geest van God

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 832
licht op struikenbladeren terwijl het beeld van de avondlucht bibberend blijft hangen- vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen gevat in gebaren van aanbiddende handen hoor ik je wieken waaien voel je mond fluisteren je woorden stromen als een rivier vol rinkels adem je glinsterend om mij heen mag ik binnen ik zal zwijgend…

stapper terug in stadshart

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
In Ree en Runstraat liep hij uitgelaten nu nog bij gelegenheid alle cafés zwijgend voorbij soms ging blijkbaar voor bekenden gezeten op terras of achter glas beschroomd zijn hand kort omhoog Ook fietsers passanten weinigen die hem nog herkenden vrolijk zwaaiden naar ooit de tijger zonder sluitingstijd Een vrouw gerimpeld grijs haar…

Avondromance

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Het laatste geflonker Der zonne ging ter rust; De beek is door ’t donker In sluimring gekust; Maar ’t zwijgende duister Toont lieflijke pracht: Want de aard groet uw luister, Vorstinne der nacht! Geen nevelen betrekken Uw Goddelijk schoon; Geen schaduwen dekken ’t Azuur van uw troon.…

Daens

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.388
werkopzieners jakkerden op kind’ren en verkafferden bij 't bonkende weefklavier politiekers, textielbaronnen, zonder kennis van Vlaamse taal, verlieten zich op bronnen, op pastoors en volksspionnen, schatplichtig aan 't kapitaal hardvochtige conservatieven keken halsstarrig opzij en doof voor zware grieven traden de katholieken zwijgend…
Aramis12 november 2006Lees meer >

Kerstliedje

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.886
Maria en Jozef liepen tesaam de donkere straten door en vroegen bij alle menschen aan en vonden er geen gehoor En hadden eindelijk in een stal hunnen intrek genomen en zochten zwijgend zich terecht in dit hun onderkomen.…
J.H. Leopold25 december 2023Lees meer >

Kind geweest

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.166
De man slikt om z’n tranen te bedwingen vervloekt inwendig de oorlog in zijn land als hij in haar droef geheven snuitje leest in wat voor ‘n gruwelverhaal zij is geweest zwijgend pakt hij het weesje bij haar hand en brengt d’r naar ‘t kamp voor vluchtelingen…

Ik denk altoos aan U...

poëzie
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.255
Ik denk altoos aan u, als aan die dromen, Waarin een ganse lange, zalige nacht, Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht, Zo onuitspreeklijk lief, dat bij het domen Des bleke ochtend, nog de tranen stromen Uit halfgelokene ogen, tot we ons zacht En zwijgend heffen met de stille klacht, Dat schone dromen niet weerrommekomen...…

Wanneer je de pijn niet meer voelt

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Steeds grijnst de duisternis wreder en wreder, wanneer een grote stilte de enige uitweg lijkt in een zwijgende wereld. Koortsig zoek je naar diepe dromen, waarin je onsterflijk wil geboren worden, waarin je nieuwe letters kunt schrijven met een glimlach op je mond.…

heel even

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.436
ontmoette ik haar ademloos het eerste woord door mij gepreveld amper hoorbaar fluisterzacht verdronken in jouw sprankelende waterval van woorden die vertelden over wie jij bent en wat jou raakt een sluimerend begin inspirerend, vol reflectie twee mensen o zo verschillend maar ergens ook weer zo vertrouwd twee zielen zwijgend…

veelzeggend

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.356
met een onbestemd verlangen legt hij vingers op haar lippen die vochtig zwijgend toestaan dat de trilling haar verrast zal zij komen moet hij weggaan is het fictie of een waarheid dat intense “willen hebben” dat hen eigenlijk niet past in een grondeloos beleven legt hij handen op haar lichaam dat lief en leed vergetend in een vacuüm verkeert…
Jeroen Swaan20 september 2006Lees meer >

FABRIEKSROOK

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Met duizend tongen speelt zij om zich heen, Die lekken ’t blauw azuur dat zwijgend gloort, En de arme ster die nog zo kort maar scheen, Wordt in de zwadder van haar aêm gesmoord. En alles om mij heen wordt dof en grauw… Toch blijf ik droevig nog een wijle staan, Hopende dat die ster weer schijnen zou.…

O LIED

poëzie
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.896
het zwijgend nat dat leekt nu langs mijn kaken, gij kunt het, en uw kunst is dat, gij kunt het honing maken... o Lied! o Lied!…

Witte licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
van mijn jeugd die zwijgend voorbij glijdt, Die mijn leven, soms ongewild, inkleurde. Ik sluit mijn ogen, beelden gaan voorbij, Verstilde herinneringen aan een kind. Beelden, alleen maar bestemd voor mij, Sommige voelen aan als een kille wind.…

Woordloos gesprek

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
azijn in open wond Na lange jaren van miskenning kwam geen klank meer uit zijn mond De drukte in de oude stad 't lawaai drong niet meer tot hem door Een oude non boog zich omlaag en nam zijn handen in de hare Op zijn onuitgesproken vraag gaf zij hem haar rozenkransje Hij klemde het in zijn magere hand en drukte op het kruis een zoen Zwijgend…

Rozen in je haar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
onstuimig draaiden zich naar licht zag hun richten naar de wolken gretig ogend naar meer zicht ik zocht de rozen in je haar je lippen dauwden kussen een slanke hals en borsten die mijn handen susten we droomden tussen bloemen de hemel zuchtte uit haar zon ik gaf je sterren om te stralen tot je echt niet verder kon zwijgend…

Augustus

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.349
Zwijgend lover hangt te dromen, van geleden jeugd vermoeid. Kleurentrossen, moegebloeid, schuilen onder lommerige bomen, zwichten om de volle vracht zwaargedragen levenspracht.…
Jan Prins1 augustus 2025Lees meer >

TREURTIJD

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Bedekt ben ik met as, ijs en verleden De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden Het lot en God, zij kwamen tussenbeide En schopten alle plannen in de war Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar Mij rest een kruis, jou wateren en weide En zeer sporadisch…

Danste in het Witte Licht

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 899
In verwarring keek ik zwijgend toe, Voelde een pijn die niet over ging. Ik voelde me alleen, alleen en moe, Ook toen ik nog aan het leven hing. En ik zweefde, zweefde in het niets, Alles om me heen leek te vervagen. Ik keek om mee heen: Was er iets, Of iemand, die me weg kon dragen?…
Jos Witteman27 februari 2010Lees meer >

achter de wereld

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 708
en binnen handbereik misschien moet ik de weg van de wolken volgen of tussen oeverwilgen omlaag gedragen waar vogels zich verspreiden over de laatste dunne waterrimpels omdat ik te zwak ben om te baden in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid te dichtbij, opgelost laag langs het geluid van angst en je zwijgend…

stil leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
locaties plakt ze naadloos aan elkaar in een eeuwenoude, holle ruimte vallen trage waterdruppels in het water ziet ze het verloren kind dat niet weet waar het hoort de kleine mond zal niet spreken ze grijpt in het water naar het onvoltooide verleden tot leven moet het gewekt worden ze legt de handen op het smalle hoofd van het altijd zwijgende…
j.bakx1 augustus 2010Lees meer >

Thans door banken mist

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
ik heb het najaar zwijgend bij de hand genomen diep schelpt mistnevel najaarsnoten stil spreekt geen woord voelt in wezen kalm het doorweekt tedere voeten als een slaap zomerzee van kalmte durend ik word overmand door beelden wat was wat is wat komt een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land voor elk vertrouwd dier langs het maïsveld…
Quicksilver21 september 2010Lees meer >

berijpte grassen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
de ,,vorst" is aan de grond gekomen hij kust de groene grassen zij worden wit berijpt, en liggen als een stijf gesteven sprei flarden grijze mist hangen laag over koude velden, die zwijgend als dood, het leven verbergen voor nevelgeesten die zwerven in zilverglans breekt de zon de nacht, zij kijkt verbaasd over de rand van donkerte, naar…
lijda19 november 2010Lees meer >

AFDRIJVING

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
We liepen samen zwijgend langs het water het was een mooie dag, dat moet gezegd je haren goed gekapt, je scheiding recht een toonbeeld van perfectie voor je vader Zoals gewoonlijk volgde ik jouw tred gedwee als immer, passend in jouw kader je strakke pak gestevend, scherp de naden als was jij reeds gekleed voor onze echt Mijn oog viel op…
JELOU31 januari 2012Lees meer >

geen bereik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Maar dit was een zwijgende ommegang, omwenteling na omwenteling tot ze in de wolken halt hielden. Een katheder werd uitgeklapt en de dienaar der dienaren Gods nam pontificaal plaats. Hij zwaaide plechtig heen en weder met twee gekruiste klaviersleutels en prevelde Latijn. Ik knikte en zei: Jeronimo, we gaan een tanka dichten.…
Abel Staring12 februari 2012Lees meer >

ZWERVEND HONKVAST

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam, waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond als vlinders voor een donker, open raam. Tussen riet en deinende oevergrond verblijft soezende doollust, tóch waakzaam, wekt het leven op met waaiende mond.…